Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ ΤΣΙΜΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ; ΜΑΘΕ ΓΙΑΤΙ.

Είναι αλήθεια ότι ένας στους δέκα ανθρώπους είναι ιδιαίτερα… ελκυστικός για τα κουνούπια, ενώ σύμφωνα με το Δρ Μπάτλερ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, ένας στους πέντε τα τραβάει πραγματικά σαν «μαγνήτης»!
Κατά καιρούς έχουν υπάρξει διάφορες θεωρίες γύρω από το τι προσελκύει τα κουνούπια. Τα λουλουδάτα αρώματα, το ξανθό χρώμα μαλλιών και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι από τις πιο γνωστές και διαδεδομένες θεωρίες, όμως ο Δρ Μπάτλερ τονίζει ότι τα παραπάνω είναι απλά μύθοι και δεν υποστηρίζονται από ερευνητικά δεδομένα. «Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν υπάρχει ακριβής απάντηση στο τι τελικά τραβάει τα κουνούπια. Μάλιστα διαφορετικά είδη κουνουπιών φαίνεται να έχουν και διαφορετικές προτιμήσεις» λέει ο Δρ Μπάτλερ και συνεχίζει «Ωστόσο, η έρευνα υποδεικνύει κάποιους παράγοντες που φαίνεται να επηρεάζουν τη συμπεριφορά των κουνουπιών και να εξηγούν γιατί δείχνουν να προτιμούν κάποιους από εμάς».
Είσαι μεγαλόσωμη
Οι μεγαλόσωμοι άνθρωποι, όπως είναι φυσικό, εισπνέουν περισσότερο, άρα και εκπνέουν περισσότερο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που αποβάλλονται κατά την εκπνοή δελεάζουν ιδιαίτερα τα κουνούπια, με αποτέλεσμα να τσιμπούν περισσότερο. Τα κουνούπια μάλιστα, βλέπουν το διοξείδιο του άνθρακα σαν ένα σύννεφο, άρα μπορούν να το εντοπίσουν κι από απόσταση.
Η γυμναστική
Τα κουνούπια βρίσκουν ιδιαίτερα δελεαστικό το γαλακτικό οξύ, το οποίο συσσωρεύεται σε μεγάλες ποσότητες στους μυς που γυμνάσαμε… Επίσης, όταν γυμναζόμαστε, αναπνέουμε με πιο γρήγορους ρυθμούς, άρα παράγουμε και περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, που όπως εξηγήσαμε, προσελκύει τα κουνούπια ακόμα κι αν είναι μακριά.
Έχεις γρήγορο μεταβολισμό
Τα κουνούπια επίσης δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση στη χοληστερόλη. Έτσι, άνθρωποι που μεταβολίζουν γρήγορα τη χοληστερόλη (κι όχι άνθρωποι με υψηλή χοληστερίνη) τραβούν τα κουνούπια, αφού, ουσίες που παράγονται κατά το μεταβολισμό της, μένουν για αρκετή ώρα στο δέρμα.
Έχεις μια «τραβηχτική» μυρωδιά
Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει μια «φυσική» μυρωδιά. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι όσο πιο έντονη είναι η φυσική μας μυρωδιά, τόσο περισσότερο μας …αγαπούν τα κουνούπια!



ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ "ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙΑ"





ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙΑ


- Πάτερ, λένε ότι ασχολείσαι πιο πολύ με το fb, παρά με την εκκλησία.

ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΥΛΟΤΟΜΩΝ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΣΤΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΔΑΣΑΚΙ" ΑΡΙΔΑΙΑΣ.


Έληξε πριν λίγη ώρα η ευρεία σύσκεψη μεταξύ αντιπροσωπείας του δήμου Αλμωπίας και των προέδρων των δασικών συνεταιρισμών Προμάχων.
Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο κέντρο νεότητας του χωριού και παραβρέθηκαν ο δήμαρχος Δ. Πασόης, η αντιδήμαρχος Δ. Καλδερεμτζή και άλλα στελέχη του δήμου, και το σύνολο σχεδόν των προέδρων των δασικών συνεταιρισμών.
Οι πρόεδροι δείχνοντας ευαισθησία και γενναιοδωρία, συναίνεσαν καταφατικά στο αίτημα του δήμου, για να τον προμηθεύσουν δωρεάν  με ποσότητα ξυλείας ελάτου, για την επισκευή του ανοιχτού θεάτρου στο δασάκι Αριδαίας, το οποίο έχει πάθει τεράστιες ζημιές στις ξύλινες κερκίδες και όχι μόνο.
Στην συγκέντρωση συζητήθηκαν και άλλα τρέχοντα προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο των υλοτόμων, και οι πρόεδροι απέσπασαν την υπόσχεση του δημάρχου για την βοήθεια του δήμου στις δύσβατες ορεινές περιοχές, που δραστηριοποιούνται. Έτσι θα έχουν αρωγό τον δήμο και τα μηχανήματά του για την βελτίωση των δύσκολων οδικών σημείων, που χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις.
Γόνιμος διάλογος λοιπόν και θετικά αποτελέσματα προς το κοινό συμφέρον.



ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ.

Το παράδοξο της αφθονίας

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ.


Φυσικά, η θηριώδης προπαγάνδα που θέλει τα συμφέροντα των ρωσικών, των αμερικανικών, των ελβετικών, των αζέρικων, των ελληνικών και κάθε λογής κεφαλαίων να «συγχρωτίζονται» με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού (ενός λαού που λόγω της φτωχοποίησής του σε ποσοστό 80% ζει το χειμώνα χωρίς θέρμανση...) θα συνεχιστεί ακάθεκτη.


Συμβαίνει συχνά: Τα ιδιοτελή, ιδιωτικά και ατομικά τους συμφέροντα, τα ταξικά τους συμφέροντα, να τα βαφτίζουν «εθνικό συμφέρον».

Το είχαμε βιώσει και τότε, με την υπογραφή της (ατυχήσασας στην πορεία...) συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Οπως τώρα με τον «ΤΑP» και με το φυσικό αέριο, έτσι και τότε κάποιοι φέρονταν ωσάν να άρχισε να ρέει το πετρέλαιο από τα ...μπατζάκια τους. Στα δελτία ειδήσεων της εποχής ακούγαμε μάλιστα ότι η υπογραφή εκείνης της συμφωνίας από τους Καραμανλή - Πούτιν ήταν τόσο ιστορική στιγμή που κάποτε δεν απεκλείετο να διδάσκεται από τα βιβλία Ιστορίας...

Τις ίδιες ιστορικές «καλλιγραφίες» παρακολουθούμε από προχτές και με αφορμή τον «TAP».

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια προσπάθεια «προσγείωσης» στην πραγματικότητα.

*

Η ευλογία του φυσικού πλούτου μετατρέπεται σε ιμπεριαλιστική πολεμική κατάρα σε μια σειρά από χώρες και περιοχές του πλανήτη (τρανό παράδειγμα η Μέση Ανατολή).

Ακόμα και στις περιοχές όπου το κυρίαρχο ακόμα στοιχείο δεν είναι ο στρατιωτικός τους στραγγαλισμός από τις «μεγάλες δυνάμεις» και η απόβαση πεζοναυτών (χωρίς να σημαίνει ότι έχουν απαλλαγεί αυτές οι περιφέρειες από θερμές συγκρούσεις), εκείνο που καθορίζει την κατάσταση στο εσωτερικό τους είναι η απόβαση των πολυεθνικών στα εδάφη τους με όρους οικονομικής λεηλασίας.

Ενδεικτικά:

Σε μια περιοχή που παράγει 300.000 βαρέλια πετρέλαιο ημερησίως και έχει υπολογιστεί πως η παραγωγή του θα μπορούσε να φθάσει το 1.000.000 βαρέλια, όλος αυτός ο πλούτος δε φαίνεται να διευκολύνει τη ζωή των ανθρώπων. Ο λαός, οι άνθρωποι του Νταρφούρ - για το Νταρφούρ πρόκειται - το μόνο που εισπράττουν είναι δυστυχία, πόνο, φτώχεια και πόλεμο.

Η αιτία είναι απλή: Οι πολυεθνικές έχουν εντοπίσει στο Νταρφούρ κοιτάσματα πετρελαίου, αλλά και χαλκού και ουρανίου και χρυσού. Αλλωστε, οι τελευταίες εμφύλιες συγκρούσεις, που έχουν ξεσπάσει από το 2003, αφορούσαν στον έλεγχο του χρυσωρυχείου στο Τζέμπελ Αμερ στο βόρειο Νταρφούρ.Οι πολυεθνικές, όμως, δεν βιάζονται. Περιμένουν πρώτα να σφαχτούν έως τέλους οι φυλές μεταξύ τους. Τότε, η συμφωνία για τις πολυεθνικές θα είναι πολύ πιο συμφέρουσα. Μέχρι τότε, δίπλα στους πετρελαιαγωγούς και στα κοιτάσματα χρυσού, πάνω από 1.500.000 ψυχές πεθαίνουν χωρίς φάρμακα και τρόφιμα.

Το πετρέλαιο είναι χρυσάφι. Οχι πάντα. Οχι για όλους. Για την Αφρική, η ύπαρξη πετρελαίου είναι μια τραγωδία. Ισοδυναμεί με τη συσσώρευση αμύθητου πλούτου για την ολιγαρχία και ταυτόχρονα είναι αιτία τρόμου και αφανισμού για το λαό, που αποτελεί εξάρτημα εκμετάλλευσης, τόσο των πολυεθνικών όσο και των εκεί κυβερνήσεων και θύμα των ανώμαλων πολιτικών καταστάσεων που υπαγορεύονται από το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στο πετρέλαιο. Το παράδειγμα της Νιγηρίας είναι εκκωφαντικό. Μια χώρα πλημμυρισμένη στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο, η έκτη μεγαλύτερη παραγωγός πετρελαίου και όγδοη παραγωγός φυσικού αερίου του κόσμου, που το 2010 εξήγε 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ακατέργαστο πετρέλαιο τη μέρα, έχει 100 εκατομμύρια φτωχούς πολίτες...

*

Τα μονοπώλια στο χώρο της Ενέργειας λειτουργούν σαν ύαινες που είναι εξοπλισμένες με την επίσημη κρατική πολιτική της χώρας - έδρας τους και ενεργούν σε απόλυτη συμμαχία με τις κυβερνήσεις της ντόπιας πλουτοκρατίας σε κάθε χώρα όπου «επενδύουν». Το ξέρουν καλά οι λαοί της Αφρικής που ακούνε ότι «τα ενεργειακά κοιτάσματα φέρνουν ευημερία»...

Ξέρουν ότι η ευημερία και τα κέρδη από τα κοιτάσματα σίγουρα αφορούν στις πολυεθνικές και τα μονοπώλια. Αλλά πόσο βοηθήθηκαν οι λαοί των χωρών που τα «φιλοξενούν»; Αρκεί να κοιτάξει κανείς την εικόνα της φτώχειας σε αυτές τις χώρες.

Οπως έχει σημειωθεί από μελετητές, «για δύο δεκαετίες η Αγκόλα, η Νιγηρία και η Γκαμπόν έχουν αντλήσει δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου με κυριότερα αποτελέσματα τη γενικευμένη διαφθορά και τη φτώχεια, φαινόμενο που είναι γνωστό ως "το παράδοξο της αφθονίας". Είναι χαρακτηριστικό πως στη Νιγηρία, η οποία έχει εισπράξει πάνω από 300 δισ. δολάρια από το πετρέλαιο τα τελευταία 25 χρόνια, το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι λιγότερο από 1 δολάριο τη μέρα!».

*

Θα μπορούσε κανείς να φέρει πολλά παραδείγματα για το πώς ο φυσικός πλούτος σε μια σειρά χώρες μετατρέπεται, στο πλαίσιο της οικοδόμησης και λειτουργίας του καπιταλιστικού κόσμου, σε τραγωδία.


  • Στο Αζερμπαϊτζάν, που δεν είναι απλώς χώρα διέλευσης όπως «φιλοδοξεί» να γίνει η Ελλάδα, αλλά χώρα παραγωγής του φυσικού αερίου, τα 10 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν στην ανέχεια, το 52% του πληθυσμού του ζει επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας, την ώρα που η διαφθορά βασιλεύει μεταξύ εκείνων που λυμαίνονται το φυσικό αέριο.



  • Στη Ρωσία, που είναι η πρώτη παγκοσμίως χώρα παραγωγής φυσικού αερίου, όσο αυξάνονται τα κέρδη των μονοπωλίων, όσο γιγαντώνονται μεγαθήρια τύπου «Γκάζπρομ» που το λυμαίνονται, τόσο αυξάνονται και οι φτωχοί, που επισήμως έχουν εκτιναχτεί στα 25 εκατομμύρια ανθρώπους.



  • Στο Τουρκμενιστάν, τέταρτη χώρα παγκοσμίως σε αποθέματα φυσικού αερίου, τα 5 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν με ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάτω από 6.000 δολάρια το χρόνο, δηλαδή κατά μέσο όρο με 500 δολάρια το μήνα.



  • Στις ΗΠΑ, που είναι η έκτη χώρα παραγωγής φυσικού αερίου στον κόσμο, πάνω από 50 εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώνουν αναζητώντας τροφή στις ουρές των συσσιτίων.



  • Στην Αλγερία, που είναι η δέκατη χώρα σε αποθέματα φυσικού αερίου, το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 34 εκατομμυρίων κατοίκων της δεν ξεπερνά καν τα 4.000 δολάρια το χρόνο, δηλαδή ζουν με λιγότερα από 350 δολάρια το μήνα.



  • Στο Ιράκ που επί Σαντάμ παρήγε 2.500.000 βαρέλια ημερησίως, αυτός είναι ο λόγος που επί δέκα χρόνια τώρα «παράγονται» καθημερινά εκατόμβες.



  • Στη Σαουδική Αραβία, που παράγει 10.000.000 βαρέλια ακαθάριστο πετρέλαιο ημερησίως, αυτός είναι ο λόγος που εδώ και έναν αιώνα η χώρα τελεί υπό το καθεστώς μιας πλουτοκρατικής δεσποτείας με το 1/3 του πληθυσμού της που βρίσκεται σε παραγωγική ηλικία, δηλαδή πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι, να είναι άνεργοι.


Αυτή είναι η πραγματικότητα στον κόσμο που επικρατεί «το (καθόλου) παράδοξο της αφθονίας». Αυτή είναι η πραγματικότητα στον κόσμο που τον πλούτο και την εξουσία δεν την έχουν οι λαοί, αλλά τα μονοπώλια. Ουδεμία σχέση, δηλαδή, με τα «Αρλεκιν» του κυβερνητικού «success story».

*Δημοσιεύθηκε στο «Ριζοσπάστη» το Σάββατο 29 Ιουνίου 2013

ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ, ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;




Όσο η τεχνολογία εξελίσσεται με αμείωτους ρυθμούς, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε στο να δημιουργήσουμε ένα νέο, ψηφιακό κόσμο στον οποίο θα μπορούμε να κάνουμε τις σκέψεις μας «πραγματικότητα»
Τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα Oculus Rift. Πρόκειται για τα πρώτα, προσιτά στον κόσμο, υψηλής ποιότητας στερεοσκοπικά γυαλιά εικονικής πραγματικότητας.
Οι συνηθισμένες αντιδράσεις των χρηστών τους είναι ενθουσιασμός, δυσπιστία αλλά και μια ήπια σύγχυση σχετικά με τις φωνές στο δωμάτιο, λόγω της τάσης του εγκεφάλου να νομίζει ότι ανήκει στον εικονικό χώρο.
Αν όμως το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να μπερδευτεί τόσο εύκολα και να αποδεχτεί μία νέα πραγματικότητα μέσα σε λίγα λεπτά, φαίνεται ότι δεν είμαστε πολύ μακριά από την δημιουργία ενός νέου ψηφιακού κόσμου, τόσο αληθοφανή και σαγηνευτικό που μπορεί πολύ εύκολα να «ξεχαστούμε» μέσα του.
Βέβαια, ένα ζευγάρι στερεοσκοπικών γυαλιών δεν είναι ικανό να μας εντάξει σε ένα ηλεκτρονικό κόσμο, άλλα σε συνδυασμό με την εξελίξιμη τεχνολογία BCI (brain-computer interface) θα μπορούσε να γίνει.
Η ιδέα της διεπαφής του ανθρώπινου εγκεφάλου με τον υπολογιστή (BCI) μπορεί να ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως επιστήμονες πειραματίζονται με τέτοιου είδους θέματα από τη δεκαετία του 1970.
Το αποτέλεσμα των πειραμάτων είναι εντυπωσιακό. Άνθρωποι και ζώα που δοκίμασαν την νέα αυτή τεχνολογία, μπόρεσαν να δημιουργήσουν αντικείμενα, παιχνίδια αλλά ακόμη και ένα δικό τους τρισδιάστατο περιβάλλον μόνο με τη σκέψη τους.
Φανταστείτε λοιπόν ένα συνδυασμό του Oculus Rift, του BCI, του διαδικτύου και ενός κατάλληλου λογισμικού. Θα μπορούσαμε, θεωρητικά, να δημιουργήσουμε και να ελέγχουμε ένα είδωλο σε ένα εικονικό κόσμο, το οποίο θα πλοηγείται μέσω της σκέψης μας και θα «συζεί» με άλλα είδωλα, διαφορετικών ανθρώπων.
Όποιοι έχουν παίξει video games αρκεί να σκεφτούν τον εαυτό τους ως πρωταγωνιστή για να καταλάβουν τη νέα αυτή τεχνολογία.
Μέσα από μια νευρική διεπαφή, μπορεί ακόμη και να είμαστε σε θέση να βιώσουμε διέγερση των αισθήσεών μας. Προσθέστε αυτή τη διάσταση και δεν υπάρχει ουσιαστικά τίποτα που να διαχωρίζει τον εικονικό κόσμο και την πραγματικότητα που βιώνουμε ακριβώς αυτή τη στιγμή.
Δεν είναι γνωστό πότε θα μπορέσουν τα τεχνικά μας μέσα να υποστηρίξουν αυτό το συνδυασμό τεχνολογιών, ωστόσο το σίγουρο είναι ότι πολλές διάσημες εταιρίες όπως η Samsung, η Sony και η Google έχουν ήδη αρχίσει να ασχολούνται με BCI τεχνολογίες για να δημιουργήσουν ένα νέο τρόπο ψυχαγωγίας.
Σίγουρα, κάτι τόσο διαφορετικό και αληθοφανές κρύβει πολλούς κινδύνους, αλλά πόσο πιο επικίνδυνο μπορεί να γίνει από το ανεξέλεγκτο διαδίκτυο?





ΠΗΓΗ...http://periergaa.blogspot.com

ΤΟ ΠΕΙΣΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.


Πριν συνεχίσουμε το ταξίδι στην άγνωστη ιστορία των Ελλήνων, θελήσαμε να κάνουμε μια μικρή αναφορά στο ελληνικό πείσμα. Αυτό που για αιώνες τώρα κρατάει τον Ελληνισμό ζωντανό.
Πεισματάρηδες οι Έλληνες δεν δέχονταν ποτέ ότι υπήρχε περίπτωση να αφανιστούν από προσώπου γης. Όπου δεν ...
φτούραγε η πολιτική, δεν δίσταζαν να χτυπήσουν την γροθιά στο μαχαίρι και μολονότι αριθμητικά λιγότεροι στέκονταν απέναντι σε οποιονδήποτε εχθρό.

Έτσι ακριβώς συνέβη στην μάχη του Μαραθώνα όπου έλαμψε η ελληνική στρατηγική αλλά και το πείσμα. Στους δαφνοστεφανωμένους νεκρούς εκείνης της ημέρας ανήκει και ο αδερφός του δραματικού ποιητή Αισχύλου, Κυναίγειρος.

Ας δούμε πως σκοτώθηκε ο πεισματάρης αυτός Έλληνας. Καθώς οι ντροπιασμένοι Πέρσες έτρεχαν στην ακρογιαλιά για να ανεβούν στα καράβια και να γλυτώσουν, ο Κυναίγειρος τους παίρνει από πίσω. Η θάλασσα ήταν η τελευταία τους ελπίδα. Ωστόσο, έπρεπε να αποδυναμωθεί όσο τον δυνατό περισσότερο ο περσικός στρατός.

Ο Κυναίγειρος για να εμποδίσει ένα πλοίο να αποπλεύσει το άρπαξε με το χέρι, προκειμένου να προφτάσουν να έρθουν οι υπόλοιποι Έλληνες. Ένας Πέρσης του έκοψε τότε το χέρι με πέλεκυ. Το πείσμα του Έλληνα δεν υποχωρεί. Το μάτι του Κυναίγειρου γυάλισε ακόμα περισσότερο. Αρπάζει την πρύμνη του πλοίου με το άλλο χέρι. Ο Πέρσης του το ακρωτηριάζει και αυτό.

Οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτές τις γραμμές και δεν γνωρίζουν την ιστορία του Κυναίγειρου, θα σκέφτονται πως ο δίχως χέρια πλέον στρατιώτης θα έπεφτε ακρωτηριασμένος στα ρηχά νερά. Ο Κυναίγειρος δεν ήταν όμως από αυτούς που υποχωρούσαν. Ήταν Έλληνας.

Αρπάζει μονομιάς την πρύμνη με το στόμα. Ο Πέρσης τα χάνει! Δεν μπορεί να διανοηθεί πως γίνεται αυτό. Από μικρός είχε μάθει πως η θυσία έχει όρια και ότι στο τέλος αυτό που μετράει είναι η προσωπική επιβίωση. Είχε να κάνει όμως με τους «τρελούς» της ανθρωπότητας· αυτούς που δεν διστάζουν να σταυρωθούν για την ελευθερία ολάκερου του πλανήτη. Χωρίς να περιμένουν μάλιστα ανταλλάγματα.

Ο Πέρσης συνέρχεται. Το φονικό του ένστικτό ξαναξυπνάει. Πέφτει η τελευταία τσεκουριά και κόβει το κεφάλι του ήρωα. Οι Πέρσες πήραν όμως γεύση από το ελληνικό ατσάλινο πείσμα. Κάτι που κορυφώθηκε και επισφραγίστηκε με την εκστρατεία του Αλέξανδρου και την απελευθέρωση περιοχών της Ασίας από τον περσικό ζυγό.

Σήμερα προσπαθούν να πείσουν τον Ελληνισμό ότι το πείσμα είναι ανούσιο. Όλοι πρέπει να αποδεχθούμε την μοίρα που μας πλασάρουν. Να υποχωρήσουμε και να αποδεχθούμε μια υποτιθέμενη ειρήνη, η οποία στην ουσία αποτελεί προπύργιο απόλυτης κυριαρχίας πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Τώρα που η μαυρίλα εξαπλώνεται και πυκνώνει, άπαξ και χαθεί το πείσμα των Ελλήνων, δεν θα υπάρχει κανείς, να εκνευρίζει έστω τους παγκοσμιοποιητές. Δεν θα υπάρχει κανείς που θα ξαναδώσει το φως στην οικουμένη. Και μην ακούμε το παραμύθι ότι όλοι οι Έλληνες έχουμε αλλοτριωθεί. Αυτά τα λένε αυτοί που έχουν χάσει το πείσμα τους. Αυτοί που δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να πλησιάσουν το καράβι του εχθρού





ΠΗΓΗ...http://periergaa.blogspot.com

Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΔΕΝ ΞΕΜΕΝΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ.

Έτσι δεν θα ξεμείνει ποτέ η μπαταρία του κινητού σας
Οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης σύντομα δεν θα χρειάζεται να ανησυχούν ότι το κινητό τους τηλέφωνο θα ξεμείνει από μπαταρία στο δρόμο για τη δουλειά ή για το ραντεβού τους.
 Τρεις εταιρείες εγκαθιστούν πιλοτικά ηλιακούς φορτιστές σε διάφορα σημεία της «πόλης που ποτέ δεν κοιμάται».Η AT&T, η εταιρεία φορητών ηλιακών προϊόντων Goal Zero και οι σχεδιαστές της Pensa εγκαθιστούν ήδη τους πρώτους από τους 25 ηλιακούς φορτιστές, οι οποίοι λειτουργούν με τρία ηλιακά πάνελ ισχύος 15 βατ και αποθηκεύουν ενέργεια σε μπαταρίες ιόντων λιθίου, ώστε να φορτίζουν και κατά τη διάρκεια της νύχτας.


Οι 25 σταθμοί, που εγκαθίστανται πιλοτικά με προοπτική εξάπλωσης του δικτύου, είναι εξοπλισμένοι με φορτιστές για iPhone 4 και iPhone 5 καθώς και με καλώδια USB και microUSB για τη φόρτιση και άλλων συσκευών. Σύμφωνα με τις εταιρείες πίσω από το πρότζεκτ, για την πλήρη φόρτισή τους χρειάζονται 4 ώρες απευθείας έκθεσης στον ήλιο, όμως ακόμη και σε μέρες με συννεφιά, οι σταθμοί τροφοδοτούνται απορροφώντας υπεριώδη ακτινοβολία.



Όπως εξηγεί ο Νιλ Τζακόμπι της AT&T μιλώντας στο Engadget, η εταιρεία άντλησε έμπνευση από μια καταστροφή: τον κυκλώνα Σάντι που έπληξε τη Νέα Υόρκη τον περασμένο Οκτώβριο με ολέθριες συνέπειες.


«Τότε επιστρατεύσαμε εκατοντάδες εμπορικές γεννήτριες, οι οποίες τοποθετήθηκαν σε ολόκληρη την πόλη με έμφαση στις κατεξοχήν πληγείσες περιοχές, προκειμένου να τροφοδοτήσουμε τα κέντρα διανομής βοήθειας», αφηγείται. «Όταν ο κόσμος άρχισε να χρησιμοποιεί τις γεννήτριες για τη φόρτιση κινητών, σκεφτήκαμε το ενδεχόμενο τοποθέτησης ηλιακών σταθμών στην πόλη.»


Η τοποθέτηση των ηλιακών σταθμών σε πολυσύχναστες περιοχές αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι. Εάν αποδειχθεί ότι κάποιοι από αυτούς δεν αξιοποιούνται επαρκώς, θα μετακινηθούν σε άλλα σημεία, ενώ στην επόμενη φάση του πειράματος, θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φωτισμό και για την παροχή ασύρματου internet.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΘΕΙΣΜΟΥ.

Το πρώτο στον κόσμο μνημείο του αθεϊσμού
Στην αμερικανική πόλη Σταρκ της Φλόριντας κοντά στο κτήριο του δικαστηρίου εγκατέστησαν τον πρώτο στον κόσμο μνημείο του αθεϊσμού.
Αποτελείται από έναν πάγκο με ένα βάθρο, στο οποίο είναι χαραγμένα τα λόγια των ιδρυτών της θεωρίας. Εμπνευστής της κατασκευής του μνημείου στάθηκε η οργάνωση «Οι Αμερικανοί αθεϊστές».

Όπως είπε ο πρόεδρός τους, το πρώτο πράγμα που εμφανίζεται όταν κάποιος κοιτά το μνημείο, είναι ότι έχει μια πρακτική εφαρμογή. «Οι αθεϊστές είναι ρεαλιστές και υλιστές, γι’ αυτό αποφασίσαμε να κάνουμε ένα μνημείο σε μορφή πάγκου», δήλωσε ο ίδιος.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ: OΜΙΛΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΠΙ 4.000 ΧΡΟΝΙΑ!


alt"Η αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις είναι από την ελληνική γλώσσα (βιβλίο Γκίνες). Η ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια". (Μπιλ Γκέιτς).

"Η ελληνική και η κινέζικη είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την ελληνική". (Francisco Adrados, γλωσσολόγος). 
Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό.

Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η οικογένεια και ο δάσκαλος αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός)

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα.

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί.

Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων. Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό.

Το τέχνασμα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να καταφέρουν να καταγράφουν φωνητικά τις λέξεις, ήταν η χρησιμοποίηση από τη μια τόσων γραμμάτων όσοι και οι φθόγγοι των λέξεων, φωνηέντων και συμφώνων, δηλαδή των γραμμάτων: Α(α), Β(β), Γ(γ). και από την άλλη κάποιων ομόφωνων γραμμάτων, δηλαδή των: Ω(ο) & Ο(ο), Η(η) & Υ(υ) & Ι(ι) με τα οποία, βάσει κανόνων, αφενός υποδείχνεται η ετυμολογία (= το μέρος λόγου ή ο τύπος κ.τ.λ.), άρα το ακριβές νόημα των λέξεων και αφετέρου διακρίνονται οι ομόηχες λέξεις, πρβ π.χ.: τύχη & τείχη & τύχει & τοίχοι, λίπη & λείπει & λύπη.

Παράβαλε π.χ. ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε το τελευταίο φωνήεν των ρημάτων με τα γράμματα – ω, ει και των πτωτικών με τα – ο,ι,η, ώστε να διακρίνονται οι ομόηχοι τύποι: καλώ & καλό, καλεί & καλή, σύκο & σήκω, φιλί & φυλή, φιλώ & φύλο. Παράβαλε ομοίως ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε τα κύρια ονόματα με κεφαλαίο γράμμα και τα κοινά με μικρό, για διάκριση των ομόφωνων λέξεων: νίκη & Νίκη, αγαθή & Αγαθή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρεις φάσεις στην ιστορία της Μινωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη από το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ.

Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πει ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.

Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία».

Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πει: «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύσει την Νέαν, ή απατάται ή απατά».

Παρ’ ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους.

Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρ’ όλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα.

Επίσης, σήμερα δεν λέμε λωπούς τα ρούχα, αλλά λέμε την λέξη «λωποδύτης» που σημαίνει «αυτός που βυθίζει (δύει) το χέρι του μέσα στο ρούχο σου (λωπή) για να σε κλέψει».

Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική. Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο.

Παρ’ όλα αυτά, η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου.

Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.

Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ;

Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανακάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια…» Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία»

Φυσικά, δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιας μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαΐς, Δαναΐς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις…) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρ’ ότι είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα).

Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.

Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει: «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων», ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν: «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρει αυτές που χρειάζεται».

Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν – πρώτο – αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων».

Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο».

Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ. περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ

Είναι προφανές ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά. Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» ως αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιες» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.

Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική.

Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι…) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα. Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρεις επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.

Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης: «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, π.χ.: «σι» = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω… «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω…»

Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά ακόμα και να υπάρχει, πώς είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ

Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους.

Για παράδειγμα, η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται γι’ αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.

Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.

Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία. Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη.

Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

ΓΛΩΣΣΑ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας. Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία...

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου. «Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».
  




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ .


Ο Διευθυντής  και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Γυμνασίου Προμάχων 
συγχαίρουν τη Θεατρική Ομάδα του Σχολείου μας 
 και τον Υπεύθυνο Καθηγητή κ. Ζγουρέλη Δ. για την πολύ όμορφη παράσταση  που έδωσαν με τίτλο "Οδυσσεβάχ".
Ευχαριστούμε επίσης και το κοινό που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την ενεργό στήριξη στις δράσεις πολιτισμού της νεολαίας μας.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΙΣΩ...


altΦρίκη: Ομαδικός βιασμός Ιρακινής από Αμερικανούς στρατιώτες μέσα στην φυλακή...
Oταν εισβάλλεις σε μία χώρα και την μεταχειρίζεσαι όπως μεταχειρίστηκαν οι Αμερικανοί στρασιτώτες την Ιρακινή της φωτογραφίας, ε, μετά μην απορείς αν σου σκάνε IED's "στα μούτρα".

Πραγματικά ανατριχιάζουν οι φωτογραφίες ομαδικου βιασμού Ιρακινής από τέσσερις Αμερικανούς στρατιώτες οι οποίες διέρρευσαν στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS.

H ύπαρξη τέτοιων φωτο-άλμπουμ είναι γνωστή, αλλά έχουν θαφτεί στα υπόγεια του Πενταγώνου και ο Μ.Ομπάμ πήρε πίσω την απόφασή του να δημοσιοποιηθούν, γιατί "Θα αυξανόταν ο κίνδυνος που διατρέχουν οι Αμερικανοί στρατιώτες στο εξωτερικό". 
Τι να πει κανείς; Αν κάνουν αυτά οι Αμερικανοί στο Ιράκ, τότε εξηγείται γιατί δεν αντιδρούν στις σφαγές των Χριστιανών στην Συρία και τους βιασμούς χιλιάδων Χριστιανών γυναικών από τους ισλαμιστές στην Συρία.

Να ελπιζουμε ότι έχουν συλληφθεί και τιμωρηθεί τα εν λόγω αμερικανικά κτήνη γιατί σίγουρα δεν αποτελούν τον κανόνα στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Ετσι, τουλάχιστον, θέλουμε να πιστεύουμε.

alt



ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΤΡΙΔΥΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ… ΔΙΔΥΜΑ!


alt«Πώς γίνεται αυτό», θα αναρωτηθεί κανείς και με το δίκαιό του όμως η περίπτωση που θα διαβάσετε παρακάτω είναι η πρώτη που συμβαίνει στα ιατρικά χρονικά και είναι πέρα για πέρα αληθινή.
Συνέβη στην Αγγλία από την Χάνα Κέρσεϊ η οποία γεννήθηκε με δύο μήτρες, κάτι που συναντάται με συχνότητα 1/3.000 σε γυναίκες παγκοσμίως. Η γυναίκα αυτή λοιπόν έφερε στον κόσμο τρία παιδιά, ένα ζευγάρι πανομοιότυπων (στον ίδιο σάκο) διδύμων κοριτσιών και ένα ακόμη κοριτσάκι στην άλλη μήτρα. Κάτι που μπορεί να συμβεί με συχνότητα 1/25.000.000.
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο (1/70 περιστατικά) γυναίκα με δύο μήτρες να φέρει στον κόσμο δίδυμα, κάτι που κάνει ακόμα πιο σπάνια τη γέννηση των τριδύμων της Χάνα.


alt



ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...