Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

"ΕΡΩΤΑΣ, ΓΡΑΨΙΜΟ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ".

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα, «Έρωτας, γράψιμο και επανάσταση» (ή με όποια σειρά προτιμάει ο καθένας…)

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα, «Έρωτας, γράψιμο και επανάσταση» (ή με όποια σειρά προτιμάει ο καθένας…)


Ο μυστήριος άπλωσε τα πόδια στο τραπέζι κι άναψε ένα τσιγάρο.

Κοίταξε χαμογελώντας τους άλλους αναλυτές:


«Θα σας πώ εγώ ρε μαλάκες γιατί ακόμα δεν γενικεύτηκε η επανάσταση»

«Ώπα ώπα παιδιά, είπε ο Ν. , το ειρωνικό πνεύμα της παρέας, ο μεγάλος αποφάσισε να μιλήσει. Φέρτε τα μαγνητοφωνάκια»

«Θα σκάσεις ρε μαλάκα να μιλήσω;».

- «Σκάω, δώσε μας τα φώτα σου»

«Ακούστε λοιπόν, ο σημαντικότερος λόγος που ακόμα δεν γενικεύτηκε η επανάσταση είναι οι γυναίκες»

- «Οι γυναίκες;».

«Ναί. Έχεις δεί πως κυκλοφορούν στον δρόμο; Δεν φτάνει δηλαδή που ο καπιταλισμός άνθισε πραγματικά όταν τις έβαλε στο παιχνίδι, έχουν βαλθεί να μας αποτρελάνουν κιόλας. Ρέ πως θα γίνει επανάσταση όταν οι γυναίκες κυκλοφορούν έτσι στο δρόμο; Δεν είναι άδικο να σε βάζουν να διαλέξεις μεταξύ ερωτικού παιχνιδιού και πολέμου; Ποίος μαλάκας θα επιλέξει να μπεί στη ψυχολογική διάθεση του πολέμου υπό αυτές τις συνθήκες; Αλλά σας έχω τη λύση»

- «Παιδιά, συγκεντρωθείτε τώρα. Τώρα θ'ακούσουμε μεγάλη κουβέντα» 

«Προτείνω στις γυναίκες, είτε να μπούν στον πόλεμο, είτε να πούν στους δικούς τους. . . ''αν δεν ρίξετε τη χούντα, δεν έχει κοκό''. Σας το εγγυώμαι, σε επτά μέρες θα είχε αλλάξει ο κόσμος» 

«Όπως καταλάβατε φίλες και φίλοι, μόλις ακούσατε τη φαλλοκρατική συνιστώσα»


by
Σωτήρης Ανέστης


ΠΗΓΗ...
http://www.ramnousia.com

Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ… …ΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ?

Βλέπω την άγνοια, το φόβο και τον εγωισμό, 
σαν βαριές κουβέρτες απλωμένες πάνω στις ζωές των ανθρώπων, 
των ανθρώπων που πνίγονται για μια πραγματική ανάσα, 
μα υπομένουν το «μοιραίο» τέλος…

βλέπω ότι οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά να αλλάξουν
ούτε τον εαυτό τους ούτε τον κόσμο που έφτιαξαν,
αρκούνται σε επιφανειακές αλλαγές, 
σε «κάτι το καλύτερο» κι όχι στο «καλύτερο δυνατό»…
…δεν το ξέρουν, δεν το αναζητούν…

λες και ψάχνουν μονάχα να βολέψουνε κάπου τη μοναξιά και τη δυστυχία τους,
απλά να βγάλουν κι αυτή η νύχτα, τη νύχτα που σκεπάζει τις ζωές τους…
δεν θέλουν να ανακαλύψουν και να δουν την αλήθεια, 
θέλουν μόνο να ακούνε παραμύθια και υποσχέσεις, 
που δίνουν δήθεν απαντήσεις στα υποτιθέμενα ερωτήματά τους…

οι άνθρωποι έχουν μονάχα στόματα και δεν έχουνε αφτιά…
μονάχα κρίνουν και κατηγορούν διαρκώς τους «άλλους», τους «βαρβάρους»
κι έχουν τον καθρέφτη για να κοιτούν μοναχά την εμφάνισή τους, 
το φθαρτό τους όχημα…

η ηθική τους είναι επιλεκτική,
μπορούν να λιθοβολήσουν μέχρι θανάτου το φτωχό κλέφτη της γειτονιάς τους
και τους αυτουργούς κλέφτες της ζωής τους να τους χειροκροτούν…

δεν έχουν ιδέα τι είναι, που είναι και τι πραγματικές δυνατότητες έχουν…
…σαν να μην σήκωσαν ποτέ το βλέμμα κάποια νύχτα στον έναστρο ουρανό,
σαν να μην είδαν ποτέ τα εκατομμύρια αστέρια, 
να μην έχουν ιδέα για τους αμέτρητους γαλαξίες…
…που όλα φωνάζουνε ζωή…

…κι όμως κάποια στιγμή, πολλά χρόνια πριν, 
το φως και η γνώση φώτισαν το ανθρώπινο είδος, 
μα σαν ήρθαν οι επόμενες γενιές μέθυσαν και αποκοιμήθηκαν 
μέσα στον υλιστικό προσανατολισμό της κοινωνίας, 
και αντί να κάνουνε το φως ήλιο λαμπρό στις ζωές τους 
το αδυνάτιζαν όλο και πιο πολύ χρόνια με τα χρόνια…

…σήμερα βρίσκονται μπροστά στη μεγαλύτερη και σημαντικότερη βιβλιοθήκη στην ιστορία της γνώσης κι αυτοί απλά ξεσκονίζουν και τακτοποιούν τα βιβλία στα ράφια…

σε μια εποχή γεμάτη επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες και απεριόριστες προοπτικές, η ανθρωπότητα συνεχίζει να επιλέγει το φόβο, την εσωστρέφεια, τους ανταγωνισμούς και τη βία…
εγκλωβισμένη μέσα στις παγίδες του κέρδους και του χρήματος, 
αυτής της κατασκευασμένης «αξίας», 
δυσκολεύεται να εγκαταλείψει ως απαράδεκτα, φαινόμενα σαν τον πόλεμο, τις ανισότητες, τη φτώχεια, τις στερήσεις, τις αδικίες και την καταστροφή του πλανήτη…

…δεν έχουν ιδέα ότι ένας άλλος, διαφορετικός κόσμος, είναι δυνατόν να υπάρξει…

Και η ζωή, σαν καράβι ακυβέρνητο στ ανοιχτά, 
έχει καταντήσει μηχανική επανάληψη και φαύλος κύκλος,
ο νους των ανθρώπων είναι παραγεμισμένος από άχρηστες πληροφορίες,
σκουπίδια και λόγια και δεν έχει χώρο για κάτι πραγματικά νέο…

έπειτα από 50.000 χρόνια εξέλιξης ακόμα ζουν εγωκεντρικά, ανταγωνιστικά 
και χωρισμένοι σε κράτη, πολιτικές ιδέες, θρησκείες, πίστεις…
…στο εγώ και όχι στο εμείς…
…επινοούν κάθε τι που μπορεί να τους χωρίζει
γιατί δεν γνωρίζουν και δεν φρόντισαν ποτέ να μάθουν, 
ότι ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΑ,
ότι στο φαινομενικό κενό ανάμεσα θα υπάρχει πάντα σύγκρουση,
ότι η σύγκρουση χάνεται μονάχα στην ενότητα…των πάντων…

οι άνθρωποι ζουν σ ένα πλανήτη και του φέρονται 
λες και έχουν και έναν ακόμα ρεζέρβα, ανταλλακτικό…
ζούνε χωρίς να τους ενδιαφέρουν αληθινά οι επόμενες γενιές,
μα κάνουν παιδιά και λένε πως τα αγαπούν…
…και δεν τα ακούνε ποτέ, φοβούνται να τα «αφήσουνε» ελεύθερα
γιατί ποτέ οι ίδιοι δεν έζησαν ελεύθεροι,
νομίζουν ότι η ελευθερία είναι στόχος και όχι προϋπόθεση,
θέλουνε απλά να προσαρμόσουνε τα παιδιά τους,
να τα πειθαρχήσουνε σε όσα αυτοί ήδη ξέρουν, τίποτε άλλο…

τούτη την ώρα, την πιο δύσκολη ίσως σε όλη την ανθρώπινη πορεία,
οι μισοί, γεμάτοι θυμό, οργή και μίσος, είναι έτοιμοι για πόλεμο 
και οι άλλοι μισοί, παθητικοί και ανεύθυνοι παρατηρητές, 
φλύαροι καιροσκόποι…στερούνται οράματος…

οι λύσεις υπάρχουν, ο άλλος κόσμος μπορεί να γίνει πραγματικότητα,
αυτό που αναζητείται είναι η ανθρώπινη νοημοσύνη, 
η εφευρετικότητα και η δημιουργία 
που είναι θεμελιώδη στοιχεία της ανθρώπινης φύσης…

μα πρώτα και πριν απ όλα χρειάζεται 
το γκρέμισμα του παλιού κόσμου μέσα μας… 
…να αφήσουμε για πάντα πίσω κάθε τι άχρηστο και επιζήμιο για ολόκληρη την ανθρωπότητα και τον πλανήτη, το σπίτι όλων μας…


Τάσος Πετρίδης, t.petridis.vp@gmail.com 
Πανγαία – The Venus Project


ΣΑΝ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΧΕΣΤΕΣ.

Σαν ποιητές και χέστες

Xθες βράδυ ο μικρός ανεβάζει πυρετό κι επειδή στον ύπνο του δεν πίνει ποτέ το φάρμακο, γίνεται η προσπάθεια να το πιει ξύπνιος. Ξυπνάει κι αρχίζει τη συνήθη ιεροτελεστία του «ένα λεπτό» κι «ένα λεπτό» κι «ένα λεπτό», μέχρι τα λεπτά να ξεπεράσουν τα τριάντα.


Του εξηγώ το πάρα πολύ απλό, πως αν το πιει αμέσως θα ξεμπερδέψει και αμέσως, ενώ αν το αποφεύγει το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να ταλαιπωρείται και ο ίδιος όλη αυτήν την ώρα. Και δεν νομίζω ότι δεν καταλαβαίνει αυτό το πάρα πολύ απλό που το λέω.

Όπως κι εγώ ας πούμε καταλάβαινα εγκαταλείποντας ένα πρωινό της προηγούμενης εβδομάδας την ουρά στην εφορία για τον κλειδάριθμο, ότι πάρα πολύ απλά το μόνο που καταφέρνω είναι να ξαναέρθω ένα πρωινό αυτής της εβδομάδας και να ταλαιπωρηθώ εις διπλούν.

Οπότε αν έχει ένα λόγο ύπαρξης αυτό το ποστ δεν είναι για να αναρωτηθεί για τις σωστές μεθόδους διαπαιδαγώγησης και το πού πρέπει να μπαίνει το όριο ανάμεσα στην πολλή διαλλακτικότητα και το tough love. Αν έχει ένα λόγο ύπαρξης αυτό το ποστ είναι για να πει πως η κωλυσιεργία απέναντι σε αυτό που αναπόφευκτα θα κάνεις, παρότι σου είναι δυσάρεστο, εξηγείται ίσως ως εξής: εκείνοι που καταλαβαίνουν το πάρα πολύ απλό και πίνουν αμέσως το φάρμακό τους και πάνε αμέσως στην εφορία τους, είναι εκείνοι που ζουν με στρατηγικό σχέδιο· το πίνουν και δεν τους ανεβαίνει κι άλλο ο πυρετός, πάνε εγκαίρως στην εφορία πριν καν σχηματιστούν οι ουρές των ανθρώπων της τελευταίας στιγμής· πρακτικοί άνθρωποι.

Εμείς που θα σου βγάλουμε την πίστη για να το πιούμε ή που θα αποφύγουμε την εφορία ωσάν να ήταν το τελευταίο κολαστήριο, είμαστε αυτοί που δεν ζούμε σαν στρατηγοί και αναλυτές, αλλά σαν ποιητές και χέστες· λυρικοί άνθρωποι. Ξέρουμε πως κάθε ένα λεπτό που μας κρατάει μακριά από το φάρμακο είναι ένα λεπτό που η δυσάρεστη γεύση (ή έστω η ιδέα του ότι πίνω φάρμακο) παραμένει ακόμα μακριά απ' το στόμα μας, ξέρουμε πως κάθε ένα λεπτό που μας κρατάει μακριά από τη δυσάρεστη εμπειρία δεν είναι ένα ιδωμένο στη συνολική εικόνα του τσάμπα σπαταλημένο λεπτό, αλλά ένα για τη στιγμή εκείνη που το ζούμε κερδισμένο λεπτό, ξέρουμε πως κάθε πρωινό που δεν πήγαμε στην εφορία είναι ένα αντικειμενικά κερδισμένο πρωινό, ένα πρωινό που μας κράτησε μακριά από τη γραφειοκρατία, ένα πρωινό που ζήσαμε σαν να καταλάβαμε τον Κάφκα.

Κι αν κάθε πρωινό είναι, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, ένα ακόμα πρωινό αναβολής του θανάτου μας, αν έχει ένα λόγο ύπαρξης αυτό το μπλογκ είναι για να λέει πως τον θάνατό μας αξίζει να τον αναβάλλουμε μόνο αν έχουμε καμιά ιστορία να διηγηθούμε· στους άλλους ή στον εαυτό μας. 





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

ΤΟ "2ο ΦΡΑΓΜΑ ΠΑΡΤΙ" ΣΤΙΣ 10 ΚΑΙ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.


Ανακοινώθηκε από τους διοργανωτές το "Δεύτερο φράγμα πάρτι".
Στις 10 και 11 Αυγούστου η καρδιά της Αλμωπίας θα χτυπά "Προμαχιώτικα".
Οι προετοιμασίες βρίσκονται στο αποκορύφωμα και οι δεκάδες εθελοντές δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να γίνουν όλα στην εντέλεια.
Ήδη η περιοχή του ποταμού, στην οποία θα πραγματοποιηθεί το πάρτι άρχισε να παίρνει την τελική όψη, στήθηκαν οι βιολογικές τουαλέτες, και από βδομάδα θα στηθούν τα απαραίτητα γεφυράκια και μπαρς , ούτως ώστε το διήμερο πάρτι να γίνει σημείο αναφοράς για το μέλλον.
Στα σχέδια των διοργανωτών για φέτος, είναι εκτός από τους πολλούς dj s να πραγματοποιηθεί και κάποια εμφάνιση συγκροτημάτων με ζωντανή μουσική.
Μετά από τον περυσινό θρίαμβο οι οργανωτές έχουν τοποθετήσει τον πήχη ψηλά και ευελπιστούν να σημειωθεί το απόλυτο αδιαχώρητο στην πανέμορφη τοποθεσία  και η νεολαία της ευρύτερης περιοχής να απολαύσει δυο αξέχαστες ημέρες.
Να σας θυμίσουμε, ότι συνεχίζονται οι εγγραφές σε κεντρικά σημεία του χωριού, για την παραγγελία των αναμνηστικών t-shirts της εκδήλωσης.
Πληροφορίες για το πώς θα προμηθευτείτε τα μπλουζάκια μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.
Δείτε την σελίδα της εκδήλωσης  στο facebook
 https://www.facebook.com/events/600412923314573/600545849967947/?notif_t=plan_mall_activity

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ.


1Του Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελου Αγγελακόπουλου,
εφημέριου Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς


Όπως είναι γνωστό, αγαπητοί μου, ο άγιος ένδοξος μεγαλομάρτυς καί ιαματικός Παντελεήμων εξασκούσε τήν τέχνη της ιατρικής, ήταν ιατρός. 

Τήν ιατρική τέχνη των σωμάτων τήν έμαθε από κάποιον Ευφρόσυνο, ο οποίος είχε πολύ μεγάλη φήμη καί δόξα καί φαινόταν ότι έφθασε στό άκρο της ιατρικής, ενώ τήν κατά Χριστόν ιατρική τέχνη της ψυχής τήν έμαθε από τόν άγιο Ερμόλαο, πού ήταν ιερεύς της Εκκλησίας της Νικομήδειας, καί του οποίου τήν μνήμη εορτάσαμε χθές. Τό γεγονός αυτό μάς παρέχει εύκαιρον αφορμή, γιά νά ομιλήσουμε σήμερα περί της σχέσεως επιστήμης καί θεολογίας καί πιό συγκεκριμένα περί της σχέσεως ιατρικής καί θεολογίας. 
Ευθύς εξ αρχής πρέπει νά πούμε ότι επιστήμη καί θεολογία εκ της φύσεώς τους δέν συγκρούονται˙ δέν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ επιστήμης καί θεολογίας. Καί αυτό γιατί καί οι δύο έχουν διαφορετικό επιστητό. Η μέν επιστήμη εξετάζει τό «πως» καί τό «γιατί» της δημιουργίας, η δέ θεολογία ερευνά τό «ποιός» της δημιουργίας. Η επιστήμη κινείται στά όρια του κτιστού, ενώ η θεολογία κινείται στά όρια του ακτίστου.

Η επιστήμη δέν ασχολείται με τό «ποιός», με την αιτία της δημιουργίας, αλλά με τό «πώς» καί τό «γιατί», γι’αυτό αφήνει τήν θεολογία νά ερευνήσει τό «ποιός». Αντιστοίχως, η θεολογία ασχολείται δευτερευόντως με τό «πώς» καί τό «γιατί» της δημιουργίας, και κυρίως, πρωτίστως με τό «ποιός», αφήνοντας τήν επιστήμη νά ερυνήσει τό «πώς» καί τό «γιατί». Ως εκ τούτου, είναι φανερό ότι υπάρχει άρρηκτος δεσμός μεταξύ θεολογίας και επιστήμης, η μία βοηθά και επικουρεί τήν άλλη, δηλ. αλληλοσυμπληρώνονται. Όμως, η επιστήμη δέν μπορεί νά σταθεί μόνη της, χωρίς τήν θεολογία, ενώ η θεολογία μπορεί νά σταθεί καί μόνη της, χωρίς τά δεκανίκια της επιστήμης. Γιά νά έχουμε, λοιπόν, πλήρη εικόνα του «πώς», του «γιατί» καί του «ποιός» της δημιουργίας, πρέπει νά υπάρχει αγαστή συνεργασία μεταξύ επιστήμης καί θεολογίας.

Πρόβλημα υπάρχει όταν η μία εκ των δύο ξεπερνά τά όριά της, βγαίνει απ’τό καθορισμένο πλαίσιό της, εισέρχεται στά όρια της άλλης καί προσπαθεί μέ τά δικά της ακατάλληλα μέσα νά βγάλει συμπεράσματα καί νά νομοθετήσει. Τότε μόνο έχουμε σύγκρουση μεταξύ επιστήμης καί θεολογίας, εξαιτίας κακής κατανόησης καί εκπροσώπησής τους. Τό πρόβλημα αυτό δημιουργείται συνήθως εκ μέρους της επιστήμης, η οποία βγαίνει από τά κτιστά της όρια καί επιθυμεί νά εισέλθει, μέ τά κτιστά της μέσα, στόν χαρισματικό χώρο του ακτίστου της θεολογίας[1]. Αυτό το πράγμα, άλλωστε, μαρτυρεί και ο σοφός Πλάτων, ο οποίος υπογραμμίζει ότι «πάσα τε επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία τις, και ου σοφία φαίνεται».
Πιο συγκεκριμένα θά αναφέρουμε πέντε χαρακτηριστικά θέματα, στά οποία η ιατρική συγκρούεται καί βρίσκεται σέ πλήρη αντίθεση μέ τήν θεολογία, μέ τό θέλημα του Θεού. Μιλούμε γιά τήν ιατρική, γιατί ο σήμερον τιμώμενος άγιος Παντελεήμων είναι κι αυτός ιατρός.

Α) Το έγκλημα των εκτρώσεων

Η ιατρική, δυστυχώς, αποδέχεται τίς εκτρώσεις, οι οποίες πλέον δέν ποινικοποιούνται. Στη χώρα μας, σύμφωνα με στατιστικές, κάθε χρόνο γίνονται 300 με 400.000 εκτρώσεις.
Γνωρίζουμε, όμως, αγαπητοί μου, τί σημαίνει γιά τόν Δημιουργό Θεό καί τήν Εκκλησία Του η έκτρωση, η λεγομένη επί το ευγενέστερον «διακοπή της ανεπιθυμήτου κυήσεως»; Σημαίνει τριπλό φόνο. Φόνο εκ προμελέτης καί μάλιστα τριπλό. Γιατί; Όταν μιά γυναίκα αποφασίζει μιά τέτοια πράξη εκθέτει τή ζωή της σέ τέτοιους κινδύνους καί τήν εισάγει σέ τέτοια περιπέτεια, πού είναι σχεδόν αδύνατον νά βγει αβλαβής. Διακινδυνεύει απόλυτα τήν μητρική της ιδιότητα στό μέλλον. Έτσι στήν γυναίκα, πού αποτολμά κάτι τέτοιο, παραμένει ο ηθικός της θάνατος, πού τήν συνοδεύει μέ ενοχές σ’όλη τή ζωή της.
Μέ τήν διακοπή της κυήσεως έχουμε σίγουρα καί αναμφισβήτητα τόν δεύτερο θάνατο, τόν σαρκικό θάνατο του παιδιού της, πού ύπουλα τού στερούμε τό δικαίωμα νά επιζήσει, περιθωριοποιώντας ταυτόχρονα τήν διδασκαλία της Εκκλησίας περί της εξ άκρας συλλήψεως της ζωής, δηλ. ότι η ζωή του ανθρώπου αρχίζει από τήν στιγμή της συλλήψεώς του. Η ευθύνη αυτή βαρύνει τόσο τούς γονείς, πού αποφασίζουν τήν έκτρωση, όσο καί τόν ιατρό, πού επιτελεί τό έγκλημα.
Γιά νά κατανοήσουμε τήν σοβαρότητα της πράξεως, αρκεί νά αναφέρουμε ότι ο 21ος Ιερός Κανόνας της εν Αγκύρα Τοπικής Συνόδου προβλέπει εξωκοινωνία, δηλ. στέρηση της Θείας Κοινωνίας μέχρι θανάτου ή φιλανθρωπότερα γιά δέκα χρόνια ή γιά 3 ως 5 χρόνια, κατά τόν 21ο Ιερό Κανόνα του αγίου Ιωάννου του Νηστευτού[2].
Τέλος, ο χειρότερος θάνατος είναι ο τρίτος θάνατος. Ο πνευματικός θάνατος του παιδιού, πού φονεύεται, πρίν δεχθεί τήν σωτηρία διά Ιησού Χριστού, τό απαραίτητο Άγιον Βάπτισμα, πού απαλλάσσει τόν άνθρωπο από τήν προπατορική ενοχή. Έτσι, τό ανυπεράσπιστο βρέφος οδηγείται μέ τήν θέλησή μας στό αντίθετο του Θεού στρατόπεδο. Δέν είναι της παρούσης ώρας νά συνυπολογίσουμε καί νά προσμετρήσουμε τίς ευθύνες γονέων, ιατρών καί νομοθετών, πού εθελοτυφλούν, διαγράφουν καί περιφρονούν τήν θεία εντολή «ου φονεύσης»[3].
         
Β) Εγκεφαλικός θάνατος


Η ιατρική, περίπου από τό 1968, υποστηρίζει ότι ο εγκεφαλικός θάνατος ισοδυναμεί μέ τόν οριστικό θάνατο του ανθρώπου. Υποστηρίζει δηλ. ότι, όταν νεκρώνεται, όταν παύει τήν λειτουργία του ο εγκέφαλος, τότε ο άνθρωπος πεθαίνει.
Σύμφωνα, όμως, μέ τήν Ορθόδοξη Θεολογία και όπως πολύ εύστοχα αποδείχθηκε στην  ημερίδα, που με απόλυτη επιτυχία διοργάνωσε τον Απρίλιο του 2013 η Ι. Μ. Πειραιώς με θέμα «Μεταμοσχεύσεις˙ δωρεά ή αφαίρεση ζωής»; κέντρο του ανθρώπου δέν είναι ο εγκέφαλος, αλλά η καρδιά. Μόνον όταν πάψει νά λειτουργεί η καρδιά, νεκρώνονται όλα τά υπόλοιπα όργανα καί επακολουθεί ο οριστικός θάνατος του ανθρώπου. Άρα, ο εγκέφαλος, όντας ένα από τά όργανα του ανθρώπου καί όχι τό κεντρικό, παρόλο πού πάψει νά λειτουργεί, δέν επιφέρει τόν οριστικό θάνατο του ανθρώπου. Ναί, μέν ο εγκέφαλος είναι εκτός λειτουργίας, μέ δυνατότητα ανανήψεως καί επανάκαμψης, αλλά όλα τά άλλα όργανα του ανθρώπου λειτουργούν κανονικά, εφόσον συνδέονται μέ τήν πηγή τροφοδοσίας τους, τήν καρδιά, η οποία λειτουργεί κανονικά. Επομένως, γιά τήν Ορθόδοξη θεολογία ο εγκεφαλικός θάνατος δέν ταυτίζεται μέ τόν οριστικό θάνατο του ανθρώπου. Είναι αυθαίρετη η ταύτιση εγκεφαλικού θανάτου καί οριστικού θανάτου. Ο θάνατος του ανθρώπου ακολουθεί τήν νέκρωση της καρδιάς.
Η σύγχρονη ιατρική, όμως, εφηύρε αυτό τό τέχνασμα του εγκεφαλικού θανάτου ως οριστικού θανάτου, μέ σκοπό τήν λήψη οργάνων γιά μεταμοσχεύσεις[4].

Γ) Μεταμοσχεύσεις

Ευθύς εξ αρχής πρέπει νά πούμε ότι μόνο ένα είδος μεταμοσχεύσεων επιτρέπεται από τήν Εκκλησία μας. Η μεταμόσχευση από ζωντανούς και υγιείς δότες ιστών ή ενός από τά διπλά όργανα (συκώτι-νεφρά)ή μυελού των οστέων και βεβαίως η μετάγγιση αίματος. Όλα τά άλλα είδη μεταμόσχευσης, όπως πνευμόνων, καρδιάς κλπ., απαγορεύονται. Ο λόγος είναι προφανής. Γιά νά κάνουμε μεταμόσχευση, θά πρέπει τό όργανο νά είναι εν πλήρει λειτουργία, ζωντανό. Γιά νά είναι ζωντανό, θά πρέπει νά συνδέεται μέ τήν λειτουργούσα καρδιά. Άρα, όταν λειτουργεί η καρδιά, λειτουργούν καί τά όργανα. Όταν νεκρώνεται η καρδιά, νεκρώνονται καί τά όργανα. Στήν περίπτωση νεκρής καρδιάς, τά όργανά μας είναι άχρηστα γιά μεταμόσχευση, εφόσον δέν λειτουργούν. Στήν περίπτωση ζωντανής καρδιάς, τά όργανα είναι χρήσιμα γιά μεταμόσχευση. Όμως, τά χρειάζεται ο δότης, γιά νά ζήσει ο ίδιος.  Άρα, όταν παίρνουμε ένα ζωντανό όργανο του δότη, ουσιαστικά τόν φονεύουμε, λέγοντάς του «πέθανε εσύ, γιά νά ζήσει κάποιος άλλος». Πόσο, όμως, έχουμε τό δικαίωμα νά αφαιρέσουμε τήν ζωή ενός, γιά νά ζήσει ο άλλος; Πώς μπορούμε νά φονεύσουμε έναν, γιά νά ζήσει ο άλλος; Πρέπει, επίσης νά λάβουμε υπόψιν τήν ιερότητα του ανθρωπίνου σώματος καί τήν πνευματική διάσταση, πού έχουν τά βασικά όργανά του, όπως επίσης καί ότι τό σώμα μας δέν μάς ανήκει, αλλά τό οφείλουμε στόν Θεό, καί δέν μπορούμε νά τό διαχειριζόμαστε κατά τό δοκούν[5].

Δ) Ευθανασία

Η λέξη «ευθανασία» προέρχεται από τό «ευ θνήσκω» καί έχει τήν έννοια του ενδόξου, του ωραίου, του ήσυχου καί του φυσικού θανάτου. Σήμερα ως «ευθανασία» ορίζεται η ανώδυνη θανάτωση κάποιου από ε[υσπλαγχνία, ο οποίος κρίνεται ως ανίατος καί βασανίζεται από ανυπόφορους πόνους.
Όμως, ο καλός ή κακός θάνατος δέν προσδιορίζεται από τήν εξωτερική μορφή του, από τήν ευκολία, μέ τήν οποία επέρχεται, αλλά από τήν εσωτερική κατάσταση, μέ τήν οποία τόν αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Ο καλός θάνατος δέν είναι πάντοτε εύκολος, ούτε ο εύκολος θάνατος είναι πάντοτε καλός. Χαρακτηριστικά είναι τά ερωτήματα, πού διατυπώνει σχετικά μέ τό θέμα αυτό ο ιερός Χρυσόστομος : «Μήπως ήταν κακός ο θάνατος του Βαπτιστού Ιωάννου, επειδή αποκεφαλίσθηκε; ή του πρωτομάρτυρος Στεφάνου, επειδή λιθοβολήθηκε; ή του αγίου Παντελεήμονος, επειδή του έκαψαν το σώμα με πυρσούς, τον μαστίγωσαν, του έριξαν καυτό λάδι και τελικά τον αποκεφάλισαν; ή όλων των αγίων μαρτύρων, επειδή τελείωσαν μέ σκληρό τρόπο τήν ζωή τους»; Καί απαντά ο ίδιος : «Κακός δέν είναι ο θάνατος αυτός, αλλά ο θάνατος μέσα στήν αμαρτία καί τήν αμετανοησία, πού μάς οδηγεί στήν κόλαση».
Τό σοβαρώτερο, όμως, είναι ότι πάλι διαπράττουμε φόνο, σκοτώνουμε τόν ασθενή, δήθεν από ευσπλαγχνία, γιά νά τόν απαλλάξουμε από τούς πόνους. Δέν υπολογίζουμε, όμως, ότι σέ αυτές τίς οριακές καταστάσεις, ιδίως του πόνου καί του θανάτου, μπορεί ο άνθρωπος νά μετανοήσει, νά ζητήσει συγχώρεση, νά δει τήν ματαιότητα των πραγμάτων καί νά πιστέψει στήν μετά θάνατον ζωή[6].  

Ε) Παρεμβατική αναπαραγωγή

Η παρεμβατική αναπαραγωγή επινοήθηκε, γιά νά αντιμετωπισθεί η ατεκνία. Δηλ. παρεμβαίνει ο άνθρωπος στή φύση του ανδρογύνου μέ διάφορα ιατρικά μέσα, ώστε νά αποκτήσει τό ανδρόγυνο παιδιά. Αυτή γίνεται είτε μέ ενδοσωματική είτε μέ εξωσωματική γονιμοποίηση, η οποία, όμως, στό σύνολό της είναι προβληματική.
Όμως, η αναπαραγωγή του ανθρώπου μέ τεχνητή γονιμοποίηση αποτελεί καινοφανή παρέμβαση στή δημιουργία καί ως εξ αυτού είναι απορριπτέα. Εξ άλλου εμείς, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οφείλουμε νά ακολουθούμε τήν Εκκλησία μας, η οποία μάς έχει δώσει λύση στό πρόβλημα της ατεκνίας. Καί η λύση αυτή δέν είναι άλλη από τήν μίμηση τόσων στείρων καί σέ γεροντική ηλικία ανδρογύνων της Παλαιάς Διαθήκης, όπως τά ζεύγη Ελκανά καί Άννης, Ζαχαρίου καί Ελισάβετ, Ιωακείμ καί Άννης, τά οποία αντιμετώπισαν τήν στειρότητα καί τήν ατεκνία μέ νηστεία καί θερμή προσευχή, καί ο Κύριος, εισακούοντας τίς προσευχές τους, τούς χάρισε τούς ευλογημένους καρπούς, τόν προφήτη Σαμουήλ, τόν άγιο Ιωάννη τόν Πρόδρομο καί τήν Παναγία μας.
Η Εκκλησία δέν μπορεί νά συστήσει τήν καταφυγή στήν παρεμβατική αναπαραγωγή γιά τήν αντιμετώπιση της ατεκνίας, παρά μόνο τήν εμμονή στά αιώνια πρότυπά της. Εξάλλου δέν πρέπει νά ξεχνούμε ότι βρισκόμαστε στήν εποχή της Καινής Διαθήκης, όπου τά ινία δέν κατέχει πλέον ο γάμος, όπως στήν Παλαιά Διαθήκη, αλλά η παρθενία, ο μοναχικός βίος, πού αποτελεί κατάπαυση της τεκνογονίας. Τέλος, πρώτιστος σκοπός του γάμου δέν είναι η απόκτηση παιδιών, όπως στήν Παλαιά Διαθήκη, αλλά η αγιότητα, η κατά Χάριν θέωση του ανδρογύνου, καί επακολουθεί η τεκνοποίηση ως δευτερεύων σκοπός[7].
Όλα τά παραπάνω, αγαπητοί μου, μαρτυρούν τήν επιθυμία του συγχρόνου ανθρώπου νά επιτύχει μιά ψευδαίσθηση επιγείου αθανασίας, η οποία τόν αποπροσανατολίζει από τόν τελικό σκοπό της υπάρξεώς του, πού δέν είναι άλλος από τήν προσδοκία της αιωνιότητας, τήν πίστη στή νίκη του θανάτου διά του Χριστού καί τέλος τήν κατά Χάριν θέωσή του.
            Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα σήμερα, αγαπητοί μου, καθόλου ευχάριστη, καθόλου ενθαρρυντική, αν θέλουμε νά δούμε ρεαλιστικά τά προβλήματα, πού εισήγαγε περίτεχνα ο πονηρός στίς ημέρες μας, ώστε νά κερδίζει ακούραστα ψυχές. Ας θελήσουμε νά κατανοήσουμε τό μέγεθος καί τό βάρος των προβλημάτων καί νά πάρουμε αρνητική θέση απέναντί τους. Τό οφείλουμε στόν Άγιο Τριαδικό Θεό, στούς Αγίους Του, στόν σήμερον εορτάζοντα ιατρό καί ιαματικό άγιο Παντελεήμονα, στήν κοινωνία καί πρώτιστα στόν εαυτό μας. Ας μήν καλυπτόμαστε πίσω από δικαιολογίες, αλλά ας αφήσουμε χώρο γιά τήν Χάριν του Θεού στή ζωή μας. Η ευχή του αγίου Παντελεήμονος ας μάς καταξιώσει νά καλλιεργούμε μέσα μας τόν φόβο του Θεού, γιά νά αποφεύγουμε πράξεις, πού λυπούν τόν Θεό καί μάς καταδικάζουν.


[1] Ν. ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ, Δογματική καί συμβολική θεολογία Α΄˙ εισαγωγή στή θεολογική γνωσιολογία, εκδ. Πουρναράς, Θεσ/κη 200, σσ. 137-149 καί ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. Γ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, «Ορθόδοξος πίστις καί φυσικαί επιστήμαι», Ορθόδοξος Τύπος 13-2-2009, σ.  5.
[2] ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, εκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σσ. 382, 711.
[3] Έξ. 20,15. ΙΕΡΕΥΣ ΜΙΧΑΗΛ ΦΩΚΑΣ, Αγιοδρόμιον˙ θεομητορικά κηρύγματα από τήν διακονίαν του θείου λόγου, τ. Α΄, Αργοστόλιον 1996.
[4] ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΤΖΑΡΙΔΗΣ, Χριστιανική ηθική ΙΙ, εκδ. Πουρναράς, Θεσ/κη 2003, σσ. 607-8.
[5] Αυτόθι, σσ. 600-614 καί ΠΡΕΣΒ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΣ, «Εκκλησία καί μεταμοσχεύσεις», Θεοδρομία Ε1  (2003) 72-102, Ε2  (2003) 183-214.
[6] ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΤΖΑΡΙΔΗΣ, Χριστιανική ηθική ΙΙ, εκδ. Πουρναράς, Θεσ/κη 2003, σσ.653-60 καί ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΡΑΔΗΜΟΥ, «Η ευθανασία˙   νομική, ιατρική καί θεολογική θεώρηση», Θεοδρομία Ε2  (2003) 215-231,
[7] ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΤΖΑΡΙΔΗΣ, αυτόθι, σσ. 577-598.
 




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Η ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ.


1Το τριαντάφυλλο όσο όμορφο κι΄ αν είναι
Βγάζει μαζί κι' αγκάθια .
Τα ωραία συνοδεύονται με πόνο
Αλλά κι ο πόνος βγάζει στη χαρά.

Συνήθως το ουράνιο τόξο υψώνεται ύστερα από την μπόρα.
Πρέπει να προηγηθούν οι καταιγίδες για να ξαστερώσει ο ουρανός.
Τα πιο θαυμάσια αγάλματα έχουν τα περισσότερα κτυπήματα..
Οι μεγάλες ψυχές οφείλουν την μεγαλοσύνη τους στα κτυπήματα του πόνου.
Τα χρυσά και βαρύτιμα κοσμήματα περνούν πρώτα απ' την φωτιά. Οφείλουμε λοιπόν, ν' αποδεχόμαστε τον πόνο που μας επισκέπτεται
Σαν μια ευλογία του Θεού.
Το σιτάρι συμπιέζεται και λιώνει μέσα στη γη, αλλά τότε καρποφορεί την ζωή.
Πλούσια και ευλογημένη του πόνου η συγκομιδή.
Μεγάλη η ευλογία του Θεού στον αγρό των δακρύων.
Ευλογία που την βιώνουν όσοι με το χάρισμα της διακρίσεως αληθινά πιστεύουν. 




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Η ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ ΤΗΣ ΟΓΕ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ  ΜΕ  ΤΑ  ΠΑΙΔΙΑ  ΜΑΣ !

           Τα χαμόγελα, η ελπίδα, τα όνειρα των παιδιών είναι ζητήματα που οι σύγχρονες κοινωνίες οφείλουν να έχουν ως προτεραιότητα. 
           Οι βάρβαρες συνθήκες ζωής των λαϊκών οικογενειών σήμερα  στερούν από την παιδική ηλικία αυτά που της ανήκουν. 
           Η Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών - μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, 

σας καλεί να "συναντηθούμε" με τα παιδιά μας !

          Να φτιάξουμε μαζί τους έναν καλύτερο κόσμο! 

          Θα σας περιμένουμε στο Πολύκεντρο των Γιαννιτσών ( πεζόδρομος ), την Τετάρτη 31 Ιουλίου από τις 6.00 το απόγευμα, να μοιραστούμε παιδικές εμπειρίες και όνειρα, να αφήσουμε τα παιδιά να μας δείξουν τι κόσμο οφείλουμε να τους αφήσουμε για να ζήσουν.

           Με θέατρο, μουσική, καλοκαιρινά παιχνίδια, παιδικό παζάρι, χορό !  Με ελεύθερη είσοδο.

           Φτιάχνουμε μαζί με τα παιδιά μας έναν καλύτερο κόσμο !



                                                                                                 Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών της Ο.Γ.Ε.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...