Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΣΤ2 ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ.

Οι περισσότεροι μάλλον τους  ξέρετε.Τα <<Λυμένα κορδόνια >> είναι ένα νεανικό συγκρότημα στο οποίο συμμετέχουν νέα παιδιά από το χωριό μας.Συναντήσαμε τη Σταυρούλα και τον Νίκο,δυο μέλη του συγκροτήματος και τους πήραμε τη συνέντευξη που ακολουθεί για να τους γνωρίσουμε καλύτερα.Ελπίζουμε όταν θα γίνουν διάσημοι να λένε ότι  η πρώτη σχολική εφημερίδα που τους πήρε συνέντευξη ,ήταν η δική μας! 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ  ¨ΛΥΜΕΝΑ ΚΟΡΔΟΝΙΑ¨
-Η πρώτη αυθόρμητη ερώτηση που μας έρχεται στο μυαλό είναι  πως ξεκινήσατε το τραγούδι.
-Ξεκινήσαμε σαν μια παρέα φίλων που μας άρεσε η μουσική , πριν από περίπου  έξι χρόνια.
-Τι σπουδές έχετε κάνει πάνω στην μουσική και τη φωνητική.
-Ο Νίκος έχει κάνει τις βασικές σπουδές στο μπουζούκι ,κιθάρα, μπαγλαμά και στα θεωρητικά ,και η Σταυρούλα συνεχίζει τις σπουδές της στο βιολί το πιάνο και έχει πάρει το πτυχίο της αρμονίας.
-Πως αισθάνεστε όταν βρίσκεστε πάνω στην σκηνή.
-Αισθανόμαστε πολύ όμορφα, γιατί κάνουμε αυτό που αγαπάμε, είναι κάτι που μας αρέσει  το διασκεδάζουμε, και χαιρόμαστε όταν ο κόσμος διασκεδάζει μαζί μας.
-Πως σας ήρθε η ιδέα  να ονομάσετε ¨λυμένα κορδόνια¨ το συγκρότημα σας;
-Δεν ήταν δικιά μας ιδέα αλλά ενός κοντινού μας φίλου, που  στο άκουσμά   της  άρεσε σε όλους μας. Σκεφτήκαμε να υιοθετήσουμε  κάποιο άλλο όνομα ,αλλά το κρατήσαμε γιατί έτσι μας γνώρισε ο κόσμος.

-Έχετε σκεφτεί να γράψετε δικά σας τραγούδια και να τα μελοποιήσετε στο μέλλον;
-Ναι , φυσικά το έχουμε σκεφτεί και το τελευταίο διάστημα  ετοιμάζουμε  κάποιους στίχους και ευχόμαστε στο  άμεσο μέλλον  να κάνουμε και ένα CD.
-Φέτος εμφανίζεστε σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί;
-Εμφανιζόμαστε κάθε Παρασκευή στο ¨ΔΑΣΑΚΙ¨ Αριδαίας και  ανά τακτά  χρονικά διαστήματα  στον άγιο Αθανάσιο  Πέλλας και σε διάφορα άλλα νυχτερινά  μαγαζιά της περιοχής .
-Σταυρούλα  εσύ σπουδάζεις είσαι φοιτήτρια  στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο, είναι δύσκολο  να συνδυάζεις τις σπουδές σου στο πανεπιστήμιο με την μουσική; Και στο μέλλον τι θα ήθελες επαγγελματικά να συνεχίσεις αυτό που σπουδάζεις ,η να συνεχίσεις επαγγελματικά με την μουσική και το τραγούδι;
-Κάποιες φορές είναι πολύ δύσκολο  γατί και τα δύο απαιτούν πολύ χρόνο και ξενύχτι ,αλλά  επειδή με ευχαριστούν ψυχικά και συναισθηματικά  τα κάνω και τα δύο με πολύ αγάπη .Στο μέλλον αν μπορούσα θα έκανα και τα δύο  αλλά αν έπρεπε να επιλέξω θα επέλεγα αυτό που αγαπώ περισσότερο  ¨την μουσική.¨
-Έχετε  συνεργαστεί  με γνωστούς  Έλληνες  καλλιτέχνες ;

-Ναι, είχαμε την τιμή και την χαρά να συνεργαστούμε  με τον γερόλυκο της Ελληνικής  Rock μουσικής , Βασίλη Παπακωνσταντίνου, με την Ευρυδίκη, τον   Δημήτρη Κοργιαλά , αλλά να έχουμε και  συμμετοχή στο River Party στο Νεστόριο Καστοριάς, μαζί  με πολύ γνωστά  μουσικά  συγκροτήματα.


ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΣΤ2 ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΧΟΛΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2014

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ



Ένας άντρας πάει για εξετάσεις στον ουρολόγο του. Στο ιατρείο του λέει στον ιατρό «Υποσχεθείτε μου ότι δε θα γελάσετε»....
“Ξεχνάτε ότι είμαι επαγγελματίας; Στα 20 χρόνια που εξασκώ αυτό το επάγγελμα ποτέ μου δεν έχω γελάσει σε βάρος ασθενή,” απαντάει ο ιατρός.

“Καλά τότε,” του λέει ο άντρας, και βγάζει το παντελόνι του, αποκαλύπτοντας το μικρότερο μόριο που είχε δει ο ιατρός στη ζωή του. Είχε το μέγεθος μιας μπαταρίας του τηλεκοντρόλ.
Ανίκανος να ελέγξει τον εαυτό του, ο ιατρός αρχίζει να χαχανίζει και το χαχανητό του γρήγορα εξελίσσεται σε υστερικό γέλιο. Μετά από 10 λεπτά καταφέρνει να σταματήσει και να ανασυγκροτηθεί.
“Σας ζητώ συγνώμη,” του λέει. “Αλήθεια. Δεν ξέρω τι με έπιασε. Στο λόγο της τιμής μου ως ιατρού και τζέντλεμαν σας υπόσχομαι ότι δε θα ξανασυμβεί.
Πείτε μου τώρα, τι πρόβλημα αντιμετωπίζετε;”

“Έχει πρηστεί”

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΑΒΒΑ (Η ΤΟ ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ).

«Κοίτα τι σου έφερα να φας» είπε η Αναστασία στην μητέρα της που θα έκλεινε σε λίγες μέρες τον τρίτο κύκλο της χημειοθεραπείας της. Η κυρία Σωσώ (ο άντρας της εξακολουθούσε να την φωνάζει ...
Σωτηρία) χαμογέλασε με τον πιο θερμό τρόπο που διέθετε αλλά η εξάντλησή της ήταν έκδηλη. Όλος ο θάλαμος μύριζε από το φιλέτο κοτόπουλο που είχε αγοράσει η Αναστασία από ένα κοντινό εστιατόριο.

«Και για επιδόρπιο σου έφτιαξα μήλο ψητό» αναφώνησε με χαρά στην μητέρα της, η οποία αν και τρελαίνονταν για την ζάχαρη ζούσε κάτω από την απειλή του διαβήτη.

«Γειάς μάνα!» είπε με ενθουσιασμό ο γιος της ηλικιωμένης κυρίας, η οποία κοιμόταν δίπλα από την κυρία Σωσώ. Εκείνη σηκώθηκε από το κρεβάτι αμέσως μόλις είδε το παιδί της στην πόρτα και έπιασε το πι. Τα βήματά της έμοιαζαν με εκείνα των παιδιών. Κάθε που προσπαθούσε να κάνει ένα βήμα συγχρόνιζε τα χέρια της, το βάρος της και το πόδι που θα πήγαινε με θάρρος μπροστά.

« Ήρθς;» του φώναξε.

« Ήρθα μάνα σ΄ δώ» της είπε.

Εκείνη φτάνοντας σιγά σιγά μέχρι την πόρτα του θαλάμου τον προσπέρασε και βγήκε στο διάδρομο.

« Έλα μάνα να φας. Τι καλό σο’χν’ σήμερα; Απ’ότ’ βλέπω θα φας μανστράκι».

« Δε θέλ’ μανστράκι» του είπε η γριά όλο στόμφο.

«Γιατί μάνα τι έχ’ το μανστράκι;» φώναξε ο γιος της που τον τελευταίο καιρό ερχόταν στην Αθήνα κάθε Σαββατο και έφευγε την Κυριακή το βράδυ για το σπίτι του στα Ιωάννινα. «Θέλ’ απ’αυτούνο» φώναξε η γριά με τόνο επιτακτικό κοιτάζοντας το κοτόπουλου της κυρίας Σωσώς. «Να πας ναμ’πάρ’ς».

Ο γιος φούσκωνε και ξεφούσκωνε από τα νεύρα του. «Καλά μάνα πάω».

«Απο πού το πήρ’ς να πάρω λίγο για τ΄ παλιόγρια» ρώτησε την Αναστασία η οποία παρατηρούσε την σουρεάλ σκηνή.

« Έχει ένα μαγαζί εδώ απέναντι. Συγνώμη για την αναστάτωση. Αλλά η μητέρα μου δεν μπορεί να σηκωθεί για να το φάει έξω. Δεν ήθελα να δημιουργήσω πρόβλημα» είπε με ύφος μεταμέλειας κι ας ήταν έτοιμη να σκάσει στα γέλια.

« Δε μπράζ’ . Έτς κάν’ πάντα. Πόσο το πήρς;»την ρώτησε.

«Επτά ευρώ» του απάντησε η Αναστασία.

«Τι;» φώναξε έκπληκτος. «Εμείς στα Γιάννινα παίρνουμ’ 2 κότες ζωντανές με τόσα λεφτά».

Η Αναστασία που τόσην ώρα κρατιόταν έσκασε στα γέλια. Τελικά μετά από λίγο η γριά έκατσε στο κρεβάτι και έφαγε 3 μπουκιές όλες κι όλες από την μερίδα του κοτόπουλου που της είχε φέρει ο γιός της.

«Μάνα φάι. Τι στο ‘φερα για δυο μπουκιές όλο κι όλο;»

« Να τ’φάς ισύ» του απάντησε η γριά ορθά κοφτά. «Εγώ τόσο ήθλα. Γιατί θα σ’ δώσω λογαριασμό πόσ’ θα φάω;» του απάντησε με θράσος.

«Μάνα φάτο θα γίν’ εδω μέσα το σώσ’.»

« Όχι σ’λέω. Δεν θέλω άλλο. Θα σ’δώσω λογαριασμό που μαρέσ’ η κότα; Μόλις βγώ απο δω μέσα να δείς. Δεν θα σ’έχω ανάγκ’ και θα τρώω ότ’ θέλω». Ο γιος της την κοίταξε αγανακτισμένος αλλά σταμάτησε να μιλάει. Η τελευταία δήλωσή της τον έκανε να σωπάσει, σαν να θυμήθηκε ξαφνικά τον λόγο που βρίσκονταν εκεί μέσα.

Μια γυναίκα που ονομάζονταν Πανδώρα, πετάχτηκε από το κρεβάτι που ήταν δίπλα από την γριά.

«Πού να βγεις να πας; Πόσο νομίζεις ότι θα ζήσεις; Όσοι μπαίνουν εδώ μέσα δεν ξαναβγαίνουν είπε. Είναι σαν το χτικιό ο καρκίνος. Άπαξ και τον έχεις, τέλειωσες. Κι αυτά που μας κάνουν εδώ μέσα για τα μάτια του κόσμου τα κάνουν. Πάει, τελειώσαμε πια εμείς» είπε με ύφος μίζερο αλλά και με την φυσικότητα της νοικοκυράς που ανακοινώνει στα παιδιά της το μεσημέρι ότι μαγείρεψε φακές αντί για παστίτσιο.

«Εσύ να πεθάν’ς αμα θές. Ιγώ θα ζήσω» απάντησε η γριά με μένος σαν να της είχαν αποδώσει την μεγαλύτερη ρετσινιά δημοσίως στην πλατεία του χωριού της. Μια κοπέλα γύρω στα σαράντα στο απέναντι κρεβάτι από αυτό της γριάς, η οποία πάλευε με την αρρώστια εδώ και καιρό έστρεψε το βλέμμα της που έκαιγε στην γυναίκα που είχε τολμήσει να ξεστομίσει την μιζέρια όλου του κόσμου.

« Άκου» της είπε. «Το μικρότερο παιδί μου είναι 2 χρονών. Δεν με νοιάζει να ζήσω για πάντα. Μόνο όσο με παρακάλεσαν τα παιδιά μου να ζήσω». Όλη την προηγούμενη εβδομάδα ταλαιπωρούνταν από τις συνέπειες της χημειοθεραπείας. Κι όταν είπε στον γιατρό, «τέρμα κουράστηκα, δεν μπορώ άλλο», ο γιατρός της απάντησε: «κάνω πως δεν σε ακούω Μαίρη. Εσύ είπες ότι θα το παλέψεις για τα παιδιά σου. Εσύ μου είπε ότι δεν έχεις δικαίωμα να εγκαταλείψεις τον αγώνα αυτό για τα παιδιά σου που σε περιμένουν να γυρίσεις στο σπίτι. Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα».

Κι η Μαίρη που δεν είχε πλέον ούτε μια βλεφαρίδα στο πρόσωπό της, σώπασε και αποκοιμήθηκε για να ξεχάσει για λίγο την ταλαιπωρία και να ονειρευτεί τις κόρες της.

Στα μεταλλικά παγκάκια του Αγίου Σάββα, ο Λευτέρης που είχε βγει την ημερήσια βόλτα του για να τον δει λίγο ο ήλιος μου συστήθηκε ως ένας νέος Σιντάρτα. «Νιώθω πια πολύ τυχερός που το πέρασα αυτό, μου είπε με καθαρή φωνή.<< Ξέρεις, όταν μου είπαν οι γιατροί για τον καρκίνο δεν φοβήθηκα μήπως πεθάνω. Φοβήθηκα μόνο ότι δεν είχα προλάβει να ζήσω. Αναθεώρησα τον κόσμο όλο μετά από την εδώ διαμονή μου. Είναι ένα θαύμα της ζωής κι αυτό. Δεν είναι ότι δεν έχω στόχους και όνειρα. Ούτε ότι πια δεν θα ασχοληθώ με το να βγάλω περισσότερα χρήματα ή δεν θα στεναχωρηθώ αν με χωρίσει η κοπέλα μου. Απλά τώρα ξέρω ότι τις ημέρες που έχει ήλιο μπορώ να νιώσω τις ακτίνες του να μου ζεσταίνουν το κορμί. Και πως για αυτό μου συνέβει όλο αυτό. Για να μπορώ να νιώθω την ζέστη και το κρύο. Και όταν βρέχει είναι σαν με ραίνει ο Θεός με ευλογία. Είναι όλα αυτά που είχα μέχρι τώρα δεδομένα. Αλλά ποτέ δεν ένιωσα ευγνωμοσύνη για τα δεδομένα μου. Είναι μεγάλο πράγμα, ένα μικρό θαύμα, να ξυπνάς και να μην νιώθεις ότι η ζωή σου χρωστάει. Σε κάνει να χαμογελάς και να φουσκώνεις από περηφάνια για όλα εκείνα που ήδη σου έχει δώσει. Να μην ονομάζεις στασιμότητα και κατάθλιψη την κάθε αναποδιά ή την ανατροπή των θέλω σου. Μου δόθηκε η σοφία να αναθεωρήσω τα θέλω μου πια. Και να καταλάβω ότι όλα όσα είχα ήταν πιο σπουδαία μπροστά σε όλα εκείνα που πρόσμενα να έρθουν. Είναι το μάθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου» είπε με αισιοδοξία που προς στιγμή ζήλεψα.

Η κοινωνία του Αγίου Σάββα είναι σαν ένα μοναστήρι γεμάτο από κόλαση και παράδεισο, με μοναχούς, ανθρώπους που πόνεσαν, έκλαψαν και προσδοκούν καθημερινά την ανάσταση. Στο μοναχικό τους ταξίδι, άλλοι έμαθαν καρτερικά να αναθεωρούν κι άλλοι συνέχισαν να νιώθουν πως η ζωή τους χρωστάει. Όπως και να έχει, στα μεταλλικά παγκάκια του Αγίου Σάββα, γνώρισα τους οδοιπόρους της ζωής, με ταξιδιωτικές εμπειρίες χωρίς πύργους, ερήμους και εξωτικά νερά. Μόνο με τόλμη, σοφία και δύναμη.




ΠΗΓΗ...http://taxalia.blogspot.gr/

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΑΜΟΥ ΤΡΙΧΡΟΝΗΣ ΣΕ ΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟ.


Αυτός δε θέλει, αυτή δε θα τον αφήσει έτσι όμως..
Η τελείως πιεστική πρόταση γάμου της τρίχρονης στον τετράχρονο.
 RUN BOY! RUN FOR YOUR LIFE 

ΙΣΠΑΝΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ.

Ισπανική ορχήστρα έκανε το αεροδρόμιο του Ηρακλείου να χορέψει συρτάκι [βίντεο]

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε όσους βρέθηκαν στο αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης», όταν η ορχήστρα OCAS από την Ισπανία ήρθε στη Κρήτη και έδωσε μια μοναδική συναυλία κάνοντας την αναμονή πολύ πιο ευχάριστη.
Σύμφωνα με το cretalive.gr, τον περασμένο Αύγουστο, η ορχήστρα από το Siero, Asturias,της Ισπανίας κατέβηκε στην Κρήτη για μία μοναδική συναυλία στη Πύλη Βηθλεέμ η οποία μάγεψε μικρούς και μεγάλους.
Ωστόσο δεν έμειναν εκεί, αφού αποφάσισαν να αποχαιρετίσουν με μουσική το νησί που τους μάγεψε γεμίζοντας το αεροδρόμιο με το Συρτάκι του Μίκη Θεοδωράκη.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΥΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ.

Γιατί πρέπει όλοι να πετάξετε τώρα τους συμβατικούς μαγνητικούς σκληρούς δίσκους των υπολογιστών σας [εικόνα]

Σε λίγο καιρό – έχει αρχίσει ήδη να συμβαίνει εδώ και δύο-τρία χρόνια – οι παλιοί μαγνητικοί μηχανικοί σκληροί δίσκοι (HDD) των σταθερών και φορητών υπολογιστών μας (ειδικά αυτών) θα αποτελούν πικρό παρελθόν και δικαίως! Για ποιο λόγο;
Διότι, πολύ απλά, υπάρχουν πλέον σε μαζική παραγωγή οι σκληροί δίσκοι τεχνολογίας solid state (ssd), με πληθώρα θετικών χαρακτηριστικών και αυξημένες επιδόσεις, που καθιστούν τους προηγούμενους προϊστορικά απολιθώματα.
Γιατί;
Διότι – και πάλι πολύ απλά - οι σκληροί δίσκοι SSD, δεν έχουν μηχανικά κινούμενα μέρη και αποθηκεύουν τα δεδομένα μέσα σε τσιπάκια (σαν πολλά USB σε γραμμική διάταξη), σε αντίθεση με τους απλούς μαγνητικούς δίσκους, οι οποίοι αποθηκεύουν τα δεδομένα σε μαγνητικές περιστρεφόμενες πλάκες, τις οποίες διαβάζουν κάποιες κινούμενες κεφαλές.
Για να καταλάβει κανείς όμως ακριβώς τι κερδίζει και τι χάνει με αυτούς, ακολουθεί μία λίστα με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους, σε σχέση με τους μηχανικούς.
Σύμφωνα με πολυάριθμους ιστότοπους τεχνολογίας, λόγου χάρη εν προκειμένω το coolweb.gr, τα πλεονεκτήματα των ssd δίσκων είναι τα εξής:
1 Δεν έχουν μηχανικά-κινούμενα μέρη, πράγμα που σημαίνει ότι αφενός δεν ζεσταίνονται, αφετέρου δεν κάνουν θόρυβο.
2 Είναι πιο γρήγοροι: οι μαγνητικοί HDD αργούν λόγω του ότι η αναζήτηση των δεδομένων μέσα στο δίσκο καθυστερεί επειδή θα πρέπει η βελόνα ανάγνωσης να "πάει" στο σωστό σημείο να διαβάσει το δεδομένο και μάλιστα πάρα πολλές φορές.
3 Δεν κινδυνεύουν να αστοχήσουν(=να χαλάσουν ή να καταστρέψουν δεδομένα) λόγω δονήσεων. Μπορεί κανείς κυριολεκτικά να λειτουργεί τον υπολογιστή του ανάποδα!
4 Δεν καίνε πολύ ρεύμα (έτσι στο laptop η μπαταρία κρατάει περισσότερο).
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουν και μειονεκτήματα:
1 Είναι ακριβοί και έχουν μικρό μέγεθος. Αν σκεφτείτε αναλογικά πόσο στοιχίζει 1GB σε έναν SSD και σε έναν HDD, η διαφορά είναι τεράστια: με τα ίδια λεφτά αγοράζει κανείς έναν HDD 1ΤΒ ή έναν SSD 30-60GB.
2 Έχουν συγκεκριμένο αριθμό εγγραφών-επανεγγραφών, πράγμα που σημαίνει ότι μετά από κάποια χρόνια θα αχρηστευτεί.
Η τεχνολογία TRIM των SSD:
Το TRIM είναι μία τεχνολογία που έχουν σχεδόν όλοι οι SSD, ένα είδος αυτόματης ανασυγκρότησης, ώστε τα δεδομένα να είναι εύκολα προσπελάσιμα ακόμα και μετά από πολλές εγγραφές-σβησίματα-επανεγγραφές.
Για να το πούμε πιο απλά, το TRIM είναι σαν μια νοικοκυρά που συμμαζεύει το χώρο ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κι έτσι ο ιδιοκτήτης, στον συμμαζεμένο αυτόν χώρο, βρίσκει πολύ γρήγορα αυτά που θέλει!
Σε τι βοηθάει; Στο να παραμένει ο δίσκος μας πάντα γρήγορος στην ανάγνωση-εγγραφή των δεδομένων και να μην πέφτουν οι επιδόσεις του μετά από κάποιες επανεγγραφές-σβησίματα, λόγω της παρατεταμένης αναζήτησης.
ΕΝΑΣ SSD ΠΛΑΪ ΣΕ ΕΝΑΝ HDD:





ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr/

ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΑΓΗΤΟ, ΡΕΥΜΑ, ΘΕΡΜΑΝΣΗ.

Η εξαθλίωση στις φοιτητικές εστίες -Σπουδές χωρίς φαγητό, ρεύμα και θέρμανση για τους «τυχερούς» που θα βρουν μια θέσηΕ
Οταν κάποιος σκέφτεται ένα μέρος χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό, χωρίς Ίντερνετ και ενίοτε χωρίς καθόλου ρεύμα και φαγητό δεν μπορεί να φανταστεί κάτι χειρότερο. Κι όμως οι πρωτοετείς φοιτητές που πρόκειται να μείνουν στις Εστίες μπορούν: το να μη βρουν μια θέση σε αυτόν τον «παράδεισο».

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας, εκατοντάδες φοιτητές από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος δεν καταφέρνουν να εξασφαλίζουν δωμάτιο στη Φοιτητική Εστία, όχι επειδή δεν καλύπτουν τις προϋποθέσεις, αλλά επειδή δεν υπάρχει χώρος.

Την ίδια στιγμή, στις Σέρρες και στη Λάρισα δύο κτήρια που χτίστηκαν για να εξυπηρετήσουν τη στέγαση των φοιτητών παραμένουν άδεια και αναξιοποίητα, ενώ στις ήδη υπάρχουσες Φοιτητικές Εστίες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, δωμάτια αδειάζουν και αντί να υποδεχθούν αμέσως κάποιον από τη λίστα αναμονής, διατίθενται ξανά έπειτα από μήνες.

Γραφειοκρατία

Μία από τις βασικές αιτίες αυτής της χαοτικής κατάστασης είναι, σύμφωνα με τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους φοιτητές, η γραφειοκρατία. Οι Φοιτητικές Εστίες υπάγονται οικονομικά στο Ιδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης (ΙΝΕΔΙΒΙΜ), ενώ οι διοικητικές αποφάσεις λαμβάνονται από το εκάστοτε πανεπιστημιακό ίδρυμα. «Είμαστε το μπαλάκι που πετάει ο ένας στον άλλον» υποστηρίζει φοιτήτρια από τη Θεσσαλονίκη.

«Αν δεν γίνω δεκτός στην Εστία, θα γυρίσω πίσω» λέει ο Χρήστος, πρωτοετής στο ΤΕΙ Αθηνών. Κι ενώ αυτή την περίοδο στην Αθήνα γίνεται η αξιολόγηση των αιτήσεων που έστειλαν οι φοιτητές για το φετινό ακαδημαϊκό έτος, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας εκατοντάδες είναι αυτοί που σπουδάζουν χωρίς στέγη. Τρανταχτό παράδειγμα, οι 50 φοιτητές της Πάτρας, που δεν χωράνε στην Εστία και «έμειναν ξεκρέμαστοι και φιλοξενούνται από δω κι από κει».

ΠΑΤΡΑ

Η υγρασία τρώει το παλιό κτήριο της Φοιτητικής Εστίας στην Πάτρα, το οποίο γίνεται λίμνη με την πρώτη βροχή. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι να μην έχεις καθόλου δωμάτιο» λέει η Αναστασία, φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

«Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν 50 αιτήσεις. Υπάρχουν πάνω από 50 φοιτητές, ξεκρέμαστοι, στο δρόμο, που φιλοξενούνται από δω κι από κει μέχρι να δουν αν θα πάρουν τελικά δωμάτιο. Το πρόβλημα αυτό πάντα υπήρχε, δεν επαρκούσαν ποτέ τα δωμάτια, κάποιοι έμεναν έξω παρ' όλο που πληρούσαν τις προδιαγραφές. Παλιά όμως μας νοίκιαζαν δωμάτια σε ξενοδοχεία. Τώρα λόγω της οικονομικής κρίσης αυτά τα κονδύλια έχουν κοπεί».
ΑΘΗΝΑ-ΦΕΕΜΠ - Κάθε χρόνο και χειρότερα

Ενα χρόνο ακριβώς (17.1.2013) μετά το ρεπορτάζ της «Ε» στη Φοιτητική Εστία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΦΕΕΜΠ) η εικόνα είναι η ίδια, ίσως και χειρότερη. Η θέρμανση, το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα θεωρούνται πολυτέλεια για τους περίπου 450 οικότροφους φοιτητές που ζουν σε μια Εστία 31 ετών γεμάτη προβλήματα.


Κι όμως, ένα δωμάτιο σε αυτό το ψυχρό και ποτισμένο με υγρασία κτήριο, όπου η τάση του ρεύματος συχνά πέφτει και οι διαρροές στα υδραυλικά έχουν αποτέλεσμα άλλοι όροφοι να πλημμυρίζουν και άλλοι να μένουν χωρίς νερό, είναι αυτή την περίοδο το όνειρο δεκάδων φοιτητών χαμηλού εισοδήματος.

Η προθεσμία για τις αιτήσεις μόλις έληξε και η αγωνία κορυφώνεται. «Αν δεν με πάρουν, υπάρχει περίπτωση να γυρίσω πίσω στα Γιάννινα» λέει ο 18χρονος Χρήστος, πρωτοετής φοιτητής στο ΤΕΙ Αθηνών. Ο ίδιος είναι προετοιμασμένος για τις συνθήκες διαβίωσης που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, αν τελικά πάρει κλειδί για ένα από τα μικρά δωμάτια, που συχνά βυθίζονται στο σκοτάδι.

Αν σε τρία γειτονικά δωμάτια είναι αναμμένα τα σώματα θέρμανσης, το ρεύμα πέφτει. Wi-fi δεν υπάρχει, οι κοινόχρηστοι χώροι έχουν ερημώσει, ενώ τα βράδια, ο ελλιπής φωτισμός δυσκολεύει και ενίοτε τρομάζει τους φοιτητές που επιστρέφουν.

Τους βλέπεις να πηγαινοέρχονται στα κοινόχρηστα μπάνια κρατώντας δικές τους ντουζιέρες για να κάνουν μπάνιο με κρύο ή -αν μένουν στους πρώτους ορόφους- με χλιαρό νερό. Ο Χρήστος όμως είναι αποφασισμένος. «Ας με βάλουν στον 9ο και ας κάνω μπάνιο με κρύο νερό, δεν πειράζει. Θα ζεσταίνω με το μπρίκι. Από το να γυρίσω πίσω, καλύτερα».

ΛΑΡΙΣΑ - Αδειο κτήριο από αμέλεια

Οι Φοιτητικές Εστίες στη Λάρισα οικοδομήθηκαν πρόσφατα. «Εχουν ρεύμα και ζεστό νερό. Θέρμανση πότε έχουν, πότε δεν έχουν» λέει ο Νίκος Γεωργιάδης, φοιτητής Μηχανολογίας στο ΤΕΙ Λάρισας. Την περασμένη χρονιά, πολλοί φίλοι του πρωτοετείς από γειτονικές πόλεις, από την Καρδίτσα, τον Βόλο και τα Τρίκαλα, εγκατέλειψαν το όνειρο των σπουδών και επέστρεψαν στον τόπο τους, επειδή δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν δωμάτιο στην Εστία. «Οσοι θέλουν να στεγαστούν και δεν τα καταφέρνουν, περιθωριοποιούνται» τονίζει ο Γιώργος. Την ίδια στιγμή, δίπλα από τις ήδη υπάρχουσες Εστίες, βρίσκεται ένα καινούργιο κτήριο 300 δωματίων, η κατασκευή του οποίου ανατέθηκε σε εργολάβο, προκειμένου να ενισχύσει τη στέγαση των φοιτητών. Σύμφωνα με τον Γιώργο, «είναι έτοιμο και παραμένει άδειο. Το βλέπουμε καθημερινά. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από αμέλεια».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-Β' ΦΕΘ

Κλασική σκηνή στη Β' Φοιτητική Εστία Θεσσαλονίκης (ΦΕΘ). Η Εύα βάζει στην πρίζα το ηλεκτρικό μάτι για να μαγειρέψει το βραδινό φαγητό, ενώ στο γειτονικό δωμάτιο μια άλλη φοιτήτρια ανάβει το αερόθερμο. Το ρεύμα πέφτει. Βγαίνουν ταυτόχρονα έξω, «τι έχεις ανάψει;» ρωτάει η μία την άλλη, «περίμενε να βράσω κάτι και μετά θα ζεσταθείς» λέει η Εύα Δερμιτζάκη, τελειόφοιτη Οδοντιατρικής.

Παιδί από οικογένεια χαμηλού εισοδήματος η ίδια, φοβάται πως θα επαναληφθεί το περσινό σενάριο και θα μείνει μια ολόκληρη Εστία χωρίς σίτιση. «Πέρσι δεν είχαμε φαγητό για ένα μήνα! Με τις περσινές διαθεσιμότητες, δεν υπήρχαν υπάλληλοι να κάνουν τις προμήθειες.

Το ίδιο φοβόμαστε ότι θα γίνει και φέτος». Αν και στο κτήριο υπάρχει θέρμανση, δεν υπάρχει πάντα ζεστό νερό. «Τα δωμάτια είναι λίγα και τα παιδιά που είναι έξω πολλά. Αυτό που παρατηρούμε όλοι, είναι ότι υπάρχουν δωμάτια ανεκμετάλλευτα. Συχνά βλέπω διαφημιστικά φυλλάδια έξω από τις πόρτες, χτυπάς και ακούς την ηχώ, ξέρεις ότι δίπλα σου δεν μένει κανείς. Εμένα αρχικά δεν με είχαν δεχτεί· μου είχαν πει ότι είμαι πέμπτη στη λίστα αναμονής. Επειτα από δύο ημέρες έκανα μια γραπτή ένσταση και μου έδωσαν 5 κλειδιά να διαλέξω δωμάτιο...».




ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr/

ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΕΚΟΨΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΕΙΡΑ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΡΙΟ.

Κεραυνός... έκοψε τον αντίχειρα στο Άγαλμα του Χριστού
Ζημιές στον αντίχειρα του δεξιού χεριού προξένησε κεραυνός στο Αγαλμα του Χριστού Λυτρωτή - σύμβολο του Ρίο ντε Τζανέιρο, το βράδυ της Πέμπτης, όπως δήλωσαν αξιωματούχοι.
Ιθύνοντες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας της βραζιλιάνικης μεγαλούπολης που διαχειρίζεται όσα σχετίζονται με το άγαλμα, δήλωσαν στα μέσα ενημέρωσης ότι η ζημιά θα αποκατασταθεί το συντομότερο.

Η καταιγίδα της Πέμπτης προκάλεσε έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς κεραυνών που έχουν καταγραφεί στη Βραζιλία από το 1999, οπότε και η χώρα άρχισε να παρατηρεί τις καταιγίδες. Αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν πως ο δεξιός αντίχειρας του γιγαντιαίου αγάλματος ύψους 32 μέτρων υπέστη σοβαρές ζημιές. Η ισχυρή καταιγίδα σάρωσε όλη την πόλη με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν δρόμοι, ενώ σε πολλές συνοικίες διακόπηκε η παροχή ρεύματος.

Το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού χεριού είχε επίσης υποστεί ζημιές κατά τη διάρκεια καταιγίδας τον προηγούμενο μήνα. Το άγαλμα βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Κορκοβάντο, απ'όπου ατενίζει την πόλη του Ρίο αλλά βρίσκεται συχνά αντιμέτωπο με θυελλώδεις ανέμους και βροχές.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας του Διαστήματος ανέφερε στο Ο Globo ότι το άγαλμα χτυπούν κεραυνοί κατά μέσο όρο τρεις με πέντε φορές το χρόνο.

Το διάσημο άγαλμα του Χριστού εγκαινιάστηκε το 1931 στην κορυφή του όρους Κορκοβάδο και θεωρείται ότι είναι το μεγαλύτερο τύπου Art-deco γλυπτό στον κόσμο. Κάθε χρόνο φτάνουν σχεδόν δύο εκατομμύρια επισκέπτες στο μνημείο.





ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr/

ΚΑΛΑΣΝΙΚΟΦ: ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.

Καλάσνικοφ: Υμνος για την ειρήνη
Θα έπρεπε να έχει ο Καλάσνικοφ τύψεις γιατί εφηύρε το όπλο; 
Το ερώτημα έγινε αντικείμενο πολλών συζητήσεων σε όλη τη διάρκεια της ζωής του σχεδιαστή. Όπως και να’ χει, μετά τον θάνατό του, έγινε γνωστό ότι έξι μήνες προτού αποβιώσει, είχε γράψει στον Πατριάρχη Μόσχας και Πάσης της Ρωσίας, Κύριλλο, μια επιστολή μεταμέλειας.

Η επιστολή έχει ημερομηνία 7 Απριλίου, γράφτηκε σε υπολογιστή και φέρει την ιδιόχειρη υπογραφή του σχεδιαστή. Σε αυτή ο Καλάσνικοφ θέλει να μοιραστεί με τον Κύριλλο τις πνευματικές ανησυχίες και τον προβληματισμό του σχετικά με την ευθύνη του για τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν από το αυτόματο όπλο που ο ίδιος δημιούργησε. «Ο ψυχικός πόνος μου –γράφει- είναι αβάσταχτος και το αναπάντητο ερώτημα παραμένει: Εφόσον το αυτόματό μου αφαίρεσε ανθρώπινες ζωές, επομένως και εγώ, ο Μιχαήλ Καλάσνικοφ, 93 ετών, γιός αγρότισσας, Χριστιανός Ορθόδοξος, είμαι ένοχος για το θάνατο ανθρώπων, έστω και εκείνων ήταν εχθροί;»

Οι Αμερικανοί αντίπαλοι

Αξιοσημείωτο είναι το ότι στο γράμμα του ο Καλάσνικοφ αποκαλεί το ΑΚ-47 «όπλο-θαύμα», και τον «κύριο αντίπαλο, τους Αμερικανούς», ως «φίλους σε ανθρώπινο –όμως- επίπεδο». Ειδικότερα, σημειώνει: «Συμβαδίζαμε πάντοτε με την εποχή, σε κάποια πράγματα ήμασταν μπροστά σε σχέση με τον κύριο αντίπαλο, τους Αμερικανούς, ενώ ταυτόχρονα, σε ανθρώπινο επίπεδο ήμασταν φίλοι, παρόλο που υπηρετούσαμε διαφορετικά, ασυμβίβαστα εκείνα τα χρόνια, κοινωνικά συστήματα», γράφει ο σχεδιαστής.

Επίσης, στην επιστολή του μοιράζεται τις σκέψεις του για τις τύχες της χώρας και της ανθρωπότητας. «Ναι, αυξάνεται ο αριθμός των εκκλησιών και των μοναστηριών στη γη μας, αλλά το κακό δεν εξαλείφεται ούτως ή άλλως. Το καλό και το κακό ζουν, γειτονεύουν, παλεύουν, και το χειρότερο είναι ότι υποτάσσονται το ένα στο άλλο στις ψυχές των ανθρώπων. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο έφτασα στη δύση της επίγειας ζωής μου. Προκύπτει ένα είδος αέναης κίνησης, την οποία τόσο πολύ ήθελα να είχα ανακαλύψει στα χρόνια της νεότητάς μου. Το φως και η σκιά, το καλό και κακό, είναι τα δυο αντίθετα τους ενός ενιαίου, το οποίο δεν είναι ικανό να υπάρξει αν δεν υπάρχει το ένα ή το άλλο; Είναι δυνατό ο Παντοδύναμος να τα έχει ρυθμίσει όλα έτσι; Μπορεί ο άνθρωπος να κινείται αιώνια μέσα σε αυτή την αναλογία;» αναρωτιέται ο Καλάσνικοφ.

Αναφερόμενος στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, γράφει ότι «φέρνει στον κόσμο τις ιερές αξίες του αγαθού και του ελέους». Και προσθέτει: «Και σε εμένα ο Κύριος υπέδειξε στα γεράματά μου, με τη βοήθεια των φίλων μου, να πλησιάσω τα άγια μυστήρια του Χριστού, να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω το Σώμα και Αίμα του Χριστού». Απευθυνόμενος δε, στον Κύριλλο, σημειώνει: «Εκμυστηρεύομαι τους αμαρτωλούς στοχασμούς μου σε σας, στον ποιμαντικό λόγο σας, στη διορατική σοφία σας.

Βλέπω και ακούω τα κηρύγματα και τις απαντήσεις σας στα γράμματα των απλών ανθρώπων, των οποίων οι ψυχές βρίσκονται στη σύγχυση της καθημερινότητας. Βοηθάτε πολλούς με το Λόγο του Θεού, οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ανάγκη από πνευματική στήριξη».

Δεν έκανε ούτε τον σταυρό του
Ο γραμματέας Τύπου του Πατριάρχη Κυρίλλου, Αλεξάντρ Βολκόφ, ανέφερε ότι το γράμμα του Καλάσνικοφ το έλαβε ο Πατριάρχης, και μάλιστα απάντησε σε αυτό. «Η επιστολή αυτή είναι πολύ σημαντική, σε μια εποχή που η Εκκλησία δέχεται επιθέσεις», παρατήρησε. Και συνέχισε: «Ο Πατριάρχης ευχαρίστησε τον σχεδιαστή-θρύλο για την προσοχή του και τις θέσεις που εξέφρασε και απάντησε, ότι ο Μιχαήλ Τιμοφέγεβιτς Καλάσνικοφ αποτέλεσε παράδειγμα πατριωτισμού και ορθής στάσης απέναντι στη χώρα».

Πρόσθεσε ακόμα ότι σχετικά με την ευθύνη του σχεδιαστή του όπλου για το θάνατο ανθρώπων η Εκκλησία έχει απόλυτα ξεκάθαρη θέση, σύμφωνα με την οποία, όταν τα όπλα υπηρετούν την υπεράσπιση της πατρίδας, η Εκκλησία υποστηρίζει και τους δημιουργούς τους και τους στρατιώτες που τα χρησιμοποιούν. «Εφηύρε αυτό το όπλο για την προστασία της χώρας του και όχι για να το χρησιμοποιούν οι τρομοκράτες της Σαουδικής Αραβίας», διευκρίνισε ο Βολκόφ.

Από τη μεριά της, η κόρη του σχεδιαστή, Ελένα, είπε για την επιστολή του πατέρα της:  «Κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο πατέρας μου πήγαινε τακτικά στη Θεία Λειτουργία και ότι τηρούσε αυστηρά τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Πρέπει να γίνει κατανοητό για ποια γενιά μιλάμε. Μπορεί κάποιος να μιλά για πίστη, αλλά να μην πιστεύει στον Θεό. Όπως μπορεί και να πιστεύει, αλλά να μην το λέει αυτό ποτέ. Ο Μιχαήλ Τιμοφέγεβιτς δεν έβγαζε ποτέ προς τα έξω αυτό που ένιωθε. Θυμάμαι το 1999 του είχα φέρει ένα σταυρουδάκι, του το φόρεσα, μπορώ να πω ότι τον ανάγκασα να το φορέσει, και του είπα: “Κάνε το σταυρό σου”. Και αυτός μου απάντησε: “Δεν μπορώ. Το ίδιο το χέρι δεν σηκώνεται”. Και έβαλε απλώς το χέρι στην καρδιά, θυμάται η κόρη του Καλάσνικοφ.

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr/

ΨΕΥΤΙΚΗ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΟΡΦΑΝΟ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΕ ΤΑΦΟ.


Ούτε ορφανό, ούτε τάφοι, ούτε στη Συρία

Συγκλονιστική φωτογραφία ενός παιδιού που κοιμάται ανάμεσα σε δύο τάφους -των γονιών του, που πέθαναν στο συριακό εμφύλιο- έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες viral στα κοινωνικά δίκτυα: Το πρόβλημα όμως είναι πως η φωτογραφία είναι ψεύτικη.

Για την ακρίβεια, πρόκειται για έργο νεαρού φωτογράφου από τη Σαουδική Αραβία (όπου και έγινε η φωτογράφιση) ως καλλιτεχνικό πρότζεκτ που όντως θα στηλίτευε την σφαγή στον εμφύλιο. 
Ο φωτογράφος, ο 25χρονος Σαουδάραβας Αμπντούλ Αζία αλ Οϊταμπί, εντοπίστηκε αρχικά από ολλανδό μπλόγκερ, στον οποίο εμφανίστηκε ενοχλημένος από την παρανόηση γύρω από την φωτογραφία.

Το παιδί που εμφανίζεται να κοιμάται μεταξύ δύο σωρών από πέτρες είναι ο ανηψιός του φωτογράφου.Οι σωροί από πέτρες φυσικά δεν καλύπτουν τους γονείς τους -όπως ήταν και το νόημα της καλλιτεχνικής σύνθεσης- αλλά είναι απλώς και μόνο σωροί από πέτρες. Η φωτογραφία τραβήχτηκε έξω από την Τζέντα.

Στόχος του φωτογράφου ήταν φυσικά να δείξει τα άπειρα, χειρότερα αληθινά δράματα που έχει φέρει ο συριακός εμφύλιος.

Ωστόσο, περνώντας στο Διαδίκτυο η φωτογραφία ακολούθησε διαφορετική πορεία που γρήγορα ερμηνεύθηκε ως αυθεντική και διαδοθήκε αστραπιαία.

Ο συριακός εμφύλιος, που μετρά κάτι λιγότερο από τρία χρόνια, δεν έχει στοιχίσει τη ζωή μόνο σε χιλιάδες άμαχους αλλά έχει οδηγήσει στον δρόμο της προσφυγιάς τρία εκατομμύρια Σύρους -οι μισοί παιδιά- ενώ στο εσωτερικό της Συρίας έχουν εκτοπιστεί 4,5 εκατομμύρια. 




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr/

Η RYANAIR… ΑΝΑΚΗΡΥΞΕ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!


Την διαβόητη σημαία της περιόδου της Κρητικής πολιτείας – που την έχουν παντιέρα όσοι οραματίζονται την “ανεξαρτησία”
 της Κρήτης,επέλεξε η γνωστή ιρλανδική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους, ως χαρακτηριστικό της Κρήτης,δείχνοντας παντελή άγνοια (ή αδιαφορία) για τα μνημεία και τις ομορφιές του νησιού που αποτελούν διεθνή σήματα για τον τουρισμό. 
Όπως η Κνωσσός, το φαράγγι της Σαμαριάς και τόσα άλλα.

Η συγκεκριμένη αεροπορική εταιρεία μπορεί να έχει γίνει διάσημη τις τελευταίες μέρες χάρη στην επένδυση που θα πραγματοποιήσει στην Ελλάδα, ωστόσο στα ζητήματα γεωγραφίας φαίνεται πως έχει κάποια… κενά και σίγουρα όχι…αέρος.

Αποκαλυπτικό είναι το διαφημιστικό σποτ της εταιρείας όπου ο ιδιοκτήτης της Ryanair Michael_O’Leary, ενημερώνει το επιβατικό κοινό για τις αλλαγές που κάνει στην εταιρεία του, ώστε αυτή να γίνει περισσότερο φιλική.

Ωστόσο, σε ένα σημείο του σποτ όπου σε ένα πλάνο παρουσιάζεται η κλασική βαλίτσα με αυτοκόλλητα-προορισμούς, απεικονίζεται ο προορισμός της Κρήτης.

Και ενώ στο αυτοκόλητο του Βερολίνου απεικονίζεται η πύλη του Βραδεμβούργου, και στους άλλους προορισμούς σημαντικά χαρακτηριστικά του κάθε τόπου, σε αυτό της Κρήτης-σύμφωνα με το flashnews.gr- κυριαρχεί η διαβόητη σημαία της περιόδου της Κρητικής Πολιτείας.

(Η Κρητική Πολιτεία είχε δική της σημαία, μια παραλλαγή της ελληνικής: λευκός σταυρός που χώριζε τη σημαία σε τέσσερα τετράγωνα, από τα οποία τα τρία ήταν κυανά, ενώ το τέταρτο, το πάνω αριστερό, ήταν κόκκινο μ’ ένα λευκό άστρο στο κέντρο του, σύμβολο της επικυριαρχίας του Σουλτάνου.




ΠΗΓΗ...alexiptoto.com

ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Α' ΕΛΜΕ Πέλλας προσκαλεί όλα τα μέλη της Ένωσης σε έκτακτη Γενική Συνέλευση,
 την Πέμπτη 23-1-2014 και ώρα 14:30 
στο Πολιτιστικό Κέντρο Έδεσσας,
 προκειμένου να συζητηθεί και να αποφασιστεί σχετικά με την πρόταση της ΟΛΜΕ
 για απεργιακή κινητοποίηση στις 7/2/2014, ημέρα που εκδικάζεται η υπόθεση της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...