Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΙΑΣ

karagkiozis
Δεν είναι ψέμα. Σαν λαός φέρουμε μέσα μας μια ελαττωματική αυτοεικόνα που έχει τα χαρακτηριστικά της συλλογικής ασύνειδης σφραγίδας. Μπορεί κανείς να το διακρίνει σε όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής μας.
Στον τρόπο που οδηγούμε και παρκάρουμε, που πετάμε τα σκουπίδια μας, στη φυσιογνωμία της πολυπαθογενούς δημόσιας διοίκησης, στην ίδια τη συγκρότηση του κράτους μας που τόσο αγαπάμε να μισούμε, στην αυτοκαταστροφική μας δυναμική, που από τη μια τορπιλίζει όλες τις θεσμικές δομές και από την άλλη τις κατηγορεί ότι είναι αναποτελεσματικές. Η νεοελληνική “μαγκιά” και “λεβεντιά” επί δεκαετίες έβρισκε τη φυσική της έκφραση στη φοροδιαφυγή, στο από το “παράθυρο” βόλεμα στο “αντιπαραγωγικό” δημόσιο, στην “τακτοποίηση” του αυθαίρετου εξοχικού με τον κατάλληλο “κουμπάρο” και τόσα εισαγωγικά δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ σε κείμενό μου (αυτοαξιολογούμαι, μη δίνετε σημασία).
Τι λέγαμε; α ναι για τους κουμπάρους τους θείους και τους μπαρμπάδες στην Κορώνη. Σαν ένα έθνος ανώριμο και στη νηπιακή του ηλικία, πάντα έψαχνε ένα μπαμπά, που θα αποκαθιστούσε την τάξη και με ένα μαγικό τρόπο θα έφερνε την ευνομία, την αξιοκρατία και την εύρυθμη λειτουργία των αποσαθρωμένων θεσμών. Φυσικά αφού πρώτα διόριζε την κόρη σε μία ΔΕΚΟ,  μετέθετε το γιο να υπηρετήσει στα σύνορα Καλλιθέας – Πετραλώνων (το παιδί πιέζεται και έχει ψυχολογικά), αποχαρακτήριζε δασικές περιοχές και πολλά άλλα πλούσια δώρα.  Αυτός ο “Δημογεροντισμός” ταλαιπωρεί τη χώρα μας και τις συνειδήσεις των ραγιάδων ακόμη από την προ επαναστατική περίοδο και καθιερώνει ένα δίπολο ρόλων.
Πρώτα αυτόν του “δημόσιου φορέα” με τις πολλές εκδοχές του αξιωματούχου (χαρισματικοί ηγέτες, πρόεδροι παντός είδους συλλόγων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, κομματικών και παρακομματικών σχηματισμών, βλαχοδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι και νομάρχες και περιφερειάρχες “της καρδιάς μας”, και όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει αυτόν τον κατάλογο). Είναι ο Έλληνας της “καρέκλας”, που είναι μέσα στα κόλπα, έχει τις μέσες και τις άκρες του, που μέσα από τεθλασμένες και τεμνόμενες γραμμές του διοικητικού πλέγματος, μπορεί να φτάσει (αν θέλει) σε ένα από τα κέντρα εξουσίας και για όλες αυτές τις πολύτιμες υπηρεσίες στο τέλος κρατάει και κάτι για τον κόπο του, έτσι σαν ένα συμβολικό δωράκι στον εαυτό του.
karagkiozis3
Ο άλλος είναι ο Έλληνας ο “Φουκαράς”, που έλκει την καταγωγή του από την εθνικά αρχετυπική φιγούρα του Καραγκιόζη. Είναι ο καταφερτζής, ο σβέλτος, ο εξυπνάκιας, ο καλοκάγαθος, ο παρτάκιας, ο  φιγουρατζής, το καμάκι, “ο εισαγόμενος”, με όλες τις γραφικές αναπαραστάσεις του μέσα στο πέρασμα των μεταπολεμικών δεκαετιών. Αυτός που συνωστιζόταν στα κομματικά γραφεία για να ασπαστεί με ευλάβεια βρεγμένες ποδιές και ταυτόχρονα με την ίδια άνεση διατυμπάνιζε σε όλους τους τόνους ότι γράφει τους πάντες στα “απόκρυφα αρχεία” του. Εκείνος που ποτέ δεν έχανε το δρόμο του μέσα στο λαβύρινθο με τους δαιδαλώδεις νόμους και τροπολογίες και σαν άλλος χάκερ διαπερνούσε με θαυμαστή επιδεξιότητα όλες τις δικλείδες που προέβλεπε ο νομοθέτης και πάντα έβρισκε την τρύπα ασφαλείας στο πολύπλοκο νομοθετικό και διοικητικό λειτουργικό. Ήταν ο μέχρι και  πρότινος  ταμπελοφόρος θαμώνας των μπουκομάγαζων, όταν πριν από 20 και πλέον χρόνια επινοήθηκε το νεοελληνικό lifestyle, που φιλοδοξούσε να ξορκίσει την προηγούμενη λαϊκίστικη μιζέρια μέσα από έναν επίπλαστο και εκβιασμένο και υπερχρεωμένο ευδαιμονισμό. Τις αδυναμίες του ανέτρεφαν, κολάκευαν και θώπευαν επί χρόνια οι αριστερόστροφης κατεύθυνσης κομματικοί σχηματισμοί, ψιθυρίζοντάς του εκκωφαντικά σχεδόν ότι έχει μόνο δικαιώματα και καμία υποχρέωση.
Αυτός θα βάλει την ουρά στα σκέλια μπροστά στην εξουσία και την άλλη στιγμή θα ξεστομίσει την ατάκα “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε!!!”. Θα μεμψιμοιρήσει και θα απειλήσει, θα γίνει θύτης και θύμα του εαυτού του, θα εξάγει τη μηδενική του αυτοαξία του και θα την προβάλει σε όλους τους άλλους, θα βρίσει και θα επινοήσει εχθρούς αληθινούς ή εικονικούς, θα ξεσπάσει στην οθόνη της τηλεόρασης με φάσκελα στο διαιτητή και στον πολιτικάντη που είναι σαρξ εκ της σαρκός του και στο τέλος θα κάνει και το κέφι του. Γιατί η ζωή είναι μικρή βρε αδερφέ!
karagioz2
Θέλει και λίγο χαβαλέ. Ευτυχώς η πολιτισμική και θρησκευτική μας παράδοση είναι με τέτοιο τρόπο διατεταγμένη στο χρόνο ώστε κάθε σχεδόν δίμηνο – τρίμηνο να προβλέπεται και ένα ξεφάντωμα. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Απόκριες, Πάσχα, Καλοκαίρι και πάει λέγοντας. Ο νεοελληνικός χαβαλές είναι άλλο ένα στοιχείο χαραγμένο στο DNA του βαλκανο – μεσογειακού αυτού όντος με τη μοναδική ιδιαίτερη ταυτότητα. Αυτό βέβαια δεν είναι κακό. Κακό είναι ότι στην πραγματικότητα, το γλέντι δε σταματάει ποτέ και στην καθημερινότητα λαμβάνει όλες εκείνες τις μορφές παθογένειας που περιγράψαμε. Κοπάνες, μίζες, αδιαφορία για ό,τι το δημόσιο ή κοινόχρηστο, ιδιωτικές απάτες, γρήγορο και εύκολο χρήμα, είναι μερικές από τις αξίες που φιγουράρουν στη δική μας ηθική δεοντολογία και ορίζουν το πρότυπο του “επιτυχημένου”, με την απαραίτητη δόση μαγκιάς και κουτοπονηριάς στη νεοελληνική του εκδοχή. Ο μεταπολιτευτικός γλεντζές δε σταμάτησε ποτέ να ευτελίζει και να ξεχαρβαλώνει τους θεσμούς. Αφενός ώστε να νιώθει ότι ο ίδιος δεν είναι κατώτερός τους, να μην αισθάνεται τον ίλιγγο μπροστά στη μέγεθος  και τον ανελαστικό τους χαρακτήρα και τον πανικό της σύνθλιψης ανάμεσά τους. Όχι επειδή εκείνοι  είναι τίποτα ογκόλιθοι, αλλά επειδή ο ίδιος αισθάνεται τόσο ασήμαντος μπροστά τους. Αφετέρου ώστε να μπορεί σε κάποιο ανώνυμο και απρόσωπο, ασυνεπές και αναποτελεσματικό “Σύστημα” να μεταθέτει την ευθύνη, έτσι που να μπορεί να προφέρει τη δικαιολογία ότι για τη δική του αποτυχία δεν φταίει ο ίδιος.
Αυτό το έλλειμμα ευθύνης έρχονται να εκμεταλλευτούν αυτόκλητοι έμποροι συνωμοσιολογικών σεναρίων και στον ήδη διαμορφωμένο κατάλογο των εχθρών να προσθέσουν κι άλλους. Παράλληλα φιλοδοξούν να διαβεβαιώσουν τον ημιμαθή και ανασφαλή συμπολίτη μας ότι όχι μόνο ο ίδιος είναι το θύμα, αλλά και το ότι μια τουλάχιστον διεθνής ίντριγκα εξυφαίνεται εδώ και δεκαετίες εις βάρος του προκειμένου να τον καταστήσει ανενεργό και άρα ακίνδυνο για το παγκόσμιο νεοταξίτικο σχέδιο. Τέλος, τον καθησυχάζουν με τη υπόσχεση ότι ο ίδιος δεν κινδυνεύει γιατί τον προστατεύει το αρχέγονο DNA του, μεγάλες δυνάμεις, αρχαίοι ή σύγχρονοι θεοί, εξωγήινοι και η σαχλαμάρα κυριολεκτικά ΔΕΝ Συμμαζεύεται.  Αυτό το συναισθηματικό παραλήρημα της υπεραναπλήρωσης της χαμένης αυτοεκτίμησης, είναι το καλύτερο έδαφος για να βλαστήσει και να ανθίσει όλη η νεοναζιστική Υστερία, που απαιτεί βίαια πίσω ό,τι η πραγματικότητα απότομα της έχει στερήσει.
karagioz
Άφησα τελευταίο, για να σεβαστώ τη σειρά εμφάνισης, το έσχατο είδος του πιο εκμοντερνισμένου συμπλεγματικού συμπολίτη μας. Είναι εκείνο το υβρίδιο  που έχει προκύψει από τον μεταλλαγμένο γιάπι με τα οράματα του εκσυγχρονισμού των 90s, μεγαλωμένο με τα διδάγματα  του Φρίντμαν και της σχολής του Σικάγο, πασπαλισμένο με αρκετό lifestyle και στεφανωμένο με αρκετή χαζομάρα από τους συλλογισμούς και την προπαγάνδα των τηλε – παπαγάλων. Λατρεύει την ατάκα που ισοπεδώνει και γενικεύει, νομίζει ότι έχει χιούμορ που το περιφέρει στα social media, το παίζει cool, άνετο και πιθηκίζει τον αγγλοσαξονικό κυνισμό. Έχει αυτοχριστεί  υπερασπιστής της Τρόικα και των μεθοδεύσεών της, μισεί την καταγωγή του και σπεύδει να δικαιολογήσει τους σκοπιανούς, τους τούρκους, τη Μέρκελ και γενικά τον οποιονδήποτε εξευτελίζει και διαπομπεύει την Ελλάδα. Φήμες λένε ότι λατρεύει το αυτομαστίγωμα (δε μπορεί να το ξεχωρίσει από την αυτοκριτική) και τα βράδια ικανοποιείται διαβάζοντας κρυφά και με ευλάβεια ένα προς ένα τα μνημονιακά  πορνογραφήματα (μιμούμαι το υποτιθέμενο χιούμορ τους). Είναι η αντεστραμμένη εκδοχή της κακομοιριάς, που έρχεται σε μοντέρνα συσκευασία και με το πιο ευχάριστο άρωμα της απενοχοποίησης, της εξιλέωσης και του φλεγματικού αυτοοικτιρμού.
Δεν έχω να κάνω κανέναν επίλογο, καμία εντυπωσιακή έξοδο. Έχω μόνο να υπενθυμίσω ότι όλα τα ιδεολογικά ρεύματα δυστυχώς έχουν  οπαδούς με μονοδιάστατη οπτική που πιστεύουν στη γραμμική αιτιοκρατία και όραμά τους είναι να εκμηδενίσουν όλες τις άλλες ιδέες. Ο Ταλιμπανισμός κάνει έντονη πια την εμφάνισή του (σαν τρόπος σκέψης και όχι σαν περιεχόμενο) σε όλο και ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού. Το αριστοτελικό μέτρο έχει ξεχαστεί, έχει παραγκωνιστεί και θεωρείται δείγμα αδυναμίας και δειλίας.  Η Κακομοιριά δεν είναι μόνο πεποίθηση. Είναι κυρίως μέθοδος εξαγωγής συμπερασμάτων.
______
  Μιχάλης Σακελλαρίου 

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΓΑΤΑΚΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ - ΤΟΥ ΤΡΥΦΩΝΑ ΟΥΡΔΑ



ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΓΑΤΑΚΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

Πρωτοχρονιά, στο πατρικό μου σπίτι στο χωριό. Λίγο το χιόνι, μπόλικο όμως το κρύο και η συννεφιά. Μετά από ένα καλό γεύμα, άλλωστε γι’ αυτό έρχονται τέτοιες μέρες, βγήκα έξω στην αυλή να πάρω αέρα. Μαζί, να χαιρετήσω και τον πολυπόθητο ήλιο, που εκείνη τη στιγμή, βρήκε μια τρύπα και ξεμύτησε απ’ τα σύννεφα.
Ψάχνοντας λοιπόν κατάλληλο μέρος να τον απολαύσω, έπεσα σ’ ένα μοναδικό θέαμα, που σπάνια ίσως συμβαίνει σε μας τα «ανθρώπινα όντα» τα τελευταία χρόνια. Κάτω από την αστρέχα ενός τοίχου της αποθήκης μας, όπου ο ήλιος έπεφτε πλημμύρα, πάνω σε κουρέλια και ξερόφυλλα, άθελά τους εκεί μαζεμένα από τον τρελό αέρα, ήταν ξαπλωμένο και λιαζόταν ένα γατάκι. Ένα μικρό ασπρόμαυρο γατάκι, πολύ πρόσφατης κοπής, ας πούμε του τελευταίου μήνα. Ξαπλωμένο ανάσκελα στο ζεστό και άνετο στρωματάκι του, άπλωνε την κορμάρα του, το κορμάκι του ήθελα να πω και τέντωνε τα πόδια ψηλά στα ουράνια, με τέτοια τεμπελιά, που θα το ζήλευε ο μεγαλύτερος πασάς του ’21 ή σήμερα ο πλουσιότερος και ευτυχέστερος Εμίρης του Κουβέιτ. Επιπλέον, αφημένο στις αγκάλες του Μορφέα, μάλλον δεν έβλεπε και δεν άκουγε τίποτα απ’ ό,τι γινόταν γύρω του. Ούτε φυσικά και μένα, που ήμουνα ακριβώς δίπλα του, ένας αδιάκριτος και δυσάρεστος επισκέπτης, που ήρθε στο παλάτι του σε εντελώς ακατάλληλη ώρα. Ένας οργανισμός στην απόλυτη κατάσταση του «νιρβάνα».
Κάπου-κάπου βέβαια, «κουρασμένο» απ’ αυτή τη στάση και κατάσταση, πολύ χαδιάρικα, γύριζε πότε από τη μια και πότε από την άλλη πλευρά, κουνώντας τ’ αυτιά και παίζοντας την υγρή μουσουδίτσα του, στην οποία φύτρωναν πονηρούλικα και φρέσκα μουστάκια.
Και …μέσα σ’ αυτή την «ταλαιπωρία» νά και μια περίεργη μύγα. Πού βρέθηκε η αναθεματισμένη μέσα στο χειμώνα, «απορίας άξιον» για μένα. Την ίδια απορία βέβαια, μπορεί να είχε και το ίδιο, αλλά πού και πώς να την πει. Την εξέφραζαν όμως τα πόδια του, που μερικές φορές τινάζονταν, εντελώς στα τυφλά να την πιάσουν, το στοματάκι του, που άνοιγε μήπως την παγιδέψει ανάμεσα στα σαγόνια αλλά και η ουρίτσα του, που κουνιόταν ρυθμικά για να τη διώχνει. Να πάρει ευχή..! Σ’ αυτό τον κόσμο, ούτε ένα γατάκι δεν μπορεί να ησυχάσει από την πολύ …ξεκούραση. Και το χάιδευε ο ήλιος! Και άλλο τόσο αυτό λουζόταν στη ζεστασιά των ακτίνων του. Τρισευτυχισμένη, αμέριμνη, ατάραχη ζωή, σ’ έναν προσήλιο και κάτασπρο τοίχο, ζωή που θέλουν να έχουν μόνο, όσοι θέλουν να βλέπουν τον κόσμο, όμορφο και πλούσιο μέσα στη φτώχια και την μισέρια του. Οι κακοτοπιές και τα μικροατυχήματα, όπως εδώ της ενοχλητικής μύγας δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Κλείνεις τα μάτια σου και κάνεις πως δεν τα βλέπεις ή τέλος πάντων τα ξεχνάς.
Μπροστά σε ό,τι έβλεπα, με χίλιες προφυλάξεις μήπως κάνω θόρυβο, τράβηξα από εκεί κοντά ένα σκαμνάκι και έκατσα απέναντι στον μικρό μαχαραγιά. Κοιτάζοντάς τον, δεν μπορούσα όπως σας είπα να χορτάσω το μεγαλείο της μακάριας και τρισευτυχισμένης ζωής του. Ξάπλα, άπλα, ναζιάρικες κινήσεις και χαδάκια, που θυμίζουν βρέφη μέσα στην κούνια τους. Ματάκια κλειστά, κρυμμένα μέσα σε δύο χαραμάδες, κόκκινη γλωσσίτσα να βγαίνει που και που για να γλείψει τη μύτη σαν γλυφιτζούρι και τέλος πρωτόγνωρη τσαχπινιά και ξενοιασιά.
Και ύστερα λένε, πως στη ζωή για να περνάς καλά, πρέπει να έχεις λεφτά, τιμές και δόξα. Τρίχες! Δεν θέλει τίποτα απ’ αυτά! Μόνο λίγο ήλιο θέλει, κανά κουρέλι για να σκεπάζεσαι, ανησυχητική ησυχία για να κοιμάσαι, άντε και καμιά μύγα να μπαίνει στα ρουθούνια σου, έτσι, μόνο και μόνο για να τη διώχνεις, κουνώντας χέρια και πόδια, μη τυχόν βρε αδελφέ πιαστεί η μέση σου από το πολύ ραχάτι ή πάθουν αγκύλωση οι αρθρώσεις σου. Αυτά μόνο και την περνάς ζάχαρη, ζωή χαρισάμενη που λέμε.
Καθώς πέρναγαν όλα τα παραπάνω από το μυαλό μου, σκεφτόμουν πόσο ματαιόδοξοι είμαστε όλοι εμείς οι άνθρωποι. Και όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο μου ερχόταν να ξεκαρδιστώ στα γέλια. Κρατιόμουνα όμως, μη τυχόν και προσβάλω τον εαυτό μου, μια και εγώ ανήκω στο «ένδοξο» γένος των ανθρώπων. Στο τέλος όμως δεν άντεξα και άρχισα να γελάω, ευτυχώς από μέσα μου. Γέλια με δάκρυα, πνιγμένα στο λαρύγγι, μη φωνάξω και χαλάσω την ηρεμία του τοπίου, με κέντρο για όλα τα λεφτά, το γατάκι. Άλλωστε, πού θα έβρισκα καλλίτερη εικόνα για ψυχαγωγία! Τύφλα να είχε ο Βέγγος στην ταινία του «ο πράκτορας 007».
Και ενώ κόντευα να σκάσω απ’ τα γέλια, αισθάνθηκα πίσω μου κάτι να με τραβάει. Σοβαρεύτηκα και γύρισα να δω ποιος ήταν. Διαπίστωσα, ότι ήταν ένα νήπιο, που το’σκασε και αυτό από την παρέα, την οποία και εγώ πριν λίγο άφησα μέσα στο σπίτι. Όλο περιέργεια, με ρώτησε ευγενικά και ντροπαλά τι κάνω και όταν του έκανα νεύμα με το δάχτυλο στο στόμα να μη φωνάζει, μου επανέλαβε την ερώτηση πολύ κοντά στο αυτί.
- Καλά, του είπα και εγώ κοντά στο αυτάκι του.
- Το γατάκι τι κάνει, μου λέει.
- Ξέρω κι εγώ, του λέω, μάλλον κοιμάται.
- Όχι, ακούω αμέσως να μου απαντάει με το αθώο στοματάκι του και με σιγουριά μεγάλου. Δεν κοιμάται, γιατί κουνάει τα πόδια και την ουρά του...
- Έχεις δίκαιο, του απαντάω πάλι εγώ, έκπληκτος για την παρατηρητικότητά του. Τότε …μπορεί να σκέφτεται. Και πάνω σ’αυτό που είπα, μ’ έπιασε πάλι το τρελό γέλιο. Άραγε έκανα τη σκέψη, τι μπορεί να σκέφτεται ένα γατάκι; Πάντως όχι τις επικείμενες εκλογές, έδωσα μόνος από μέσα μου την απάντηση. Και συνέχισα. Σιγά μην έχει ταυτότητα και εκλογικό βιβλιάριο το γατάκι! Ε! τότε, είπα ξανά από μέσα μου, θα σκέφτεται την κρίση που όλοι μας έχουμε στο κεφάλι. Μπα δεν νομίζω, ξαναέδωσα την απάντηση. Αυτή έχει σταθμεύσει μόνο στο ανθρώπινο κεφάλι και όπως κόλλησε, άντε να τη ξεκολλήσεις…
Μου ήρθε πάλι να γελάσω, αλλά υπήρχε κίνδυνος να ξεφτιλιστώ μπροστά στο μωρό. Κοτζάμ άντρας να γελάει μόνος του μ’ αυτά που σκέφτεται! Έτσι, με πολύ δυσκολία κρατήθηκα. Ωστόσο όμως, παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούσα να κρατήσω τις σκέψεις μου. Το βρήκα, είπα σε κάποια στιγμή, πάλι από μέσα μου. Μπορεί να σκέφτεται τις τραπεζικές του καταθέσεις, που θα τις φάει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν γίνει κυβέρνηση. Αλλά και πάλι… άντε στο καλό! Έχουν βιβλιάρια καταθέσεων και χρήματα στις τράπεζες οι γάτες; Εδώ κι αν είναι να ξεκαρδιστείς στα γέλια και να πλαντάξεις στα κλάματα. Αυτό μας έλειπε τώρα! Να δούμε σικάτες γάτες με Dolce and Gabbana ταγιέρ και δερμάτινες τσάντες Armani στον ώμο, να κάνουν αναλήψεις και καταθέσεις στα ταμιευτήρια! Τέλος πάντων, μια τρελή σκέψη έκανα ο φτωχός και «απέριττος» ανθρωπάκος. Αλλά επιμένω, τι μπορεί να σκέφτεται. Πάντως, όχι το σχολείο του, γιατί δεν πηγαίνει μια και είναι μικρό. Το χαλασμένο αυτοκίνητό του αποκλείεται, γιατί δεν οδηγεί και δεν έχει αυτοκίνητο. Και αφού δεν έχει αυτοκίνητο, άρα δεν μπορεί να σκέφτεται τα απλήρωτα τέλη κυκλοφορίας, την ασφάλειά του, ούτε κανένα ληξιπρόθεσμο πρόστιμο της Τροχαίας. Αλλά πάλι για σταθείτε ρε παιδιά, το βρήκα! Εκείνο το ΕΝΦΙΑ, πολύ φοριέται τώρα τελευταία στην Ελλάδα. Το πληρώνουν ακόμα και οι πέτρες, οι γάτες δηλαδή θα το αποφύγουν.! Τζάμπα θα αναπνέουν και θα κινούνται στα κεραμίδια όλης της επικράτειας; Και αφού λοιπόν καί οι γάτες πληρώνουν ΕΝΦΙΑ, εύκολα εννοείται, ότι θα πληρώνουν χαράτσια, ΦΠΑ, φως νερό τηλέφωνο και μάλιστα κινητό τηλέφωνο. Και όλα αυτά βέβαια παραφουσκωμένα, μπας και το κράτος ορθοποδήσει στον ορίζοντα, φορολογώντας ακόμα και τον αέρα που αναπνέουμε!
Αχ! κουτέ άνθρωπε! Τίποτα απ’ όλα τα προηγούμενα δεν πληρώνουν τα συμπαθέστατα αυτά ζωάκια! Αυτά είναι τερτίπια για «κατώτερα όντα», που μπαίνουν από κάποιους της ίδιας «συνομοταξίας» και οι οποίοι έχουν υψηλό το αίσθημα της ευθύνης και «ανευθυνότητας» πρώτα για την Πατρίδα ΜΑΣ και ύστερα για ΜΑΣ του ιθαγενείς της. Και αν θέλεις να μάθεις ποιοι είναι αυτοί, ψάξε να τους βρεις στα «χαζοκάδρα» που λέγονται TV, το πρωί, το απόγευμα το βράδυ τα μεσάνυχτα, όλο το 24ωρο. Θα τους γνωρίσεις από την «κόψη του μυαλού τους τη …τρομερή» για να μη χρησιμοποιήσω κανένα άλλο επίθετο.
Δεν ξέρω πόση ώρα, ανακατεύονταν οι παραπάνω σκέψεις, μέσα στο άσπρο από τα χρόνια κεφάλι μου. Το παιδί πάντως, συνέχιζε να είναι κοντά μου, θαυμάζοντας το γατάκι για τις χάρες του και εμένα …καλλίτερα που δεν έμαθα ποτέ… Χωρίς να με κοιτάζει, μου είπε πάλι, δείχνοντας με το χεράκι του.
- Θείε είδες τι σκεφτόταν το γατάκι;
Λες και γύριζα από όραμα, κοίταξα τώρα συνειδητά στον τοίχο. Ο μικρός μου ήρωας, το γατάκι, συνέχιζε να είναι εκεί, ξαπλωμένος σαν μπέης, έχοντας όμως τώρα δίπλα και τη μάνα του, που την βύζαινε.
- Ναι – ναι, λέω στο μωρό, κάπως βέβαια «πειραγμένος», που δεν σκέφτηκα από την αρχή, τί θα μπορούσε να σκέφτεται ένα γατάκι, άπειρο στα δημοσιονομικά θέματα και τελείως άσχετο από νομικές υποχρεώσεις. Άντε τώρα να πείσεις τον εαυτό σου, ότι τα παιδιά και τα «γατιά», είναι πιο προσγειωμένα στο νόημα της ζωής, από όλους εμάς τους «σοφούς» της ηλικίας μου και βάλε… Γι’ αυτό προτείνω από ‘δω και πέρα, μέσα τα κεφάλια. Μετρηθήκαμε, ζυγιστήκαμε και βρεθήκαμε λίγοι…

9-1-2015
ΤΡΥΦΩΝ ΟΥΡΔΑΣ


ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΡΙΔΑΙΑΣ



Αγαπητοί κύριοι, σας ενημερώνω ότι σε σημερινή επικοινωνία μου με τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας κ. Θεοδωρίδη συζητήθηκε το θέμα που έχει προκύψει με την Κτηνιατρική Υπηρεσία και το γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης Αριδαίας.
 Στην συζήτηση μετέφερα τις διαμαρτυρίες του Αγροτικού συλλόγου Αλμωπίας, των κτηνοτρόφων Αλμωπίας και του συλλόγου εργαζομένων Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας για την μετακίνηση των διοικητικών υπαλλήλων από τις προαναφερόμενες υπηρεσίες. 
Αποτέλεσμα της συζήτησης ήταν να κανονιστεί σύσκεψη στην αντιπεριφέρεια την Τρίτη στις 2:00μμ με την συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων, του κ. Αντιπεριφερειάρχη, του Προϊσταμένου Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Τσαντάκη, των υπαλλήλων, του συλλόγου εργαζομένων, του Δημάρχου Αλμωπίας, του Αγροτικού συλλόγου Αλμωπίας, των κτηνοτρόφων.
 Προσωπικά θα συμμετέχω εκτός αν υπάρχει την μέρα εκείνη νομοθετικό έργο στην Βουλή.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΗΦΑΚΗΣ

ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ (ΟΣΔΕ) 2015

ΚΕΑ ΑΛΜΩΠΙΑΣ
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΦΟΡΕΑΣ Β΄
ΕΔΡΑ: ΑΡΙΔΑΙΑ Ν.ΠΕΛΛΗΣ
1ο ΧΛΜ ΑΡΙΔΑΙΑΣ – ΤΣΑΚΩΝ
ΤΗΛ. ΚΕΝΤΡΟ 2384021380
                       FAX  2384023332                        Αρ. Πρωτ.46    Αριδαία  18/02/2015



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
     Το ΚΕΑ ΑΛΜΩΠΙΑΣ κάνει γνωστό στους παραγωγούς – κτηνοτρόφους της επαρχίας Αλμωπίας ότι θα ξεκίνησει η υποβολή Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης (ΟΣΔΕ) 2015 απο ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015 στα γραφεία του ΚΕΑ ΑΛΜΩΠΙΑΣ απο της 08:00μ.μ. 16:00μ.μ.  Αίτηση πρέπει να υποβάλουν όλοι και να δηλώσουν όλη την γεωργική – κτηνοτροφική εκμετάλευση τους .
     ΕΠΙΣΥΜΑΝΣΗ Η φετινή χρόνια είναι καθοριστική γιατί θα δοθούν καινούργια δικαιωμάτα  που θα ισχύουν απο φέτος και έως το 2020.
     Η  καταλητική ημερομηνία θα είναι 15 Μαϊου 2015,  γιατί απο της 16 Μαϊου 2015  θα δοθούν  τα νέα δικαιώματα.
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
1)       ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟ 2014
2)       ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
3)       Ε9
4)       ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
5)       ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ – ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΡΙΑ
6)       ΜΗΤΡΩΟ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΩΝ(ενημερωμένο)
Τα δικαιολογητικά για την Εξισωτική Αποζημίωση θα πρέπει να κατατεθούν με ευθύνη του  παραγωγόυ μετά την ολοκλήρωση της  φορολογικής  δήλωσης του 2015.
      Για περισσότερες πληροφορίες :
Στα τηλέφωνα 2384021380 στο τμήμα του ΟΣΔΕ τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.
                                 
Για το ΚΕΑ  ΑΛΜΩΠΙΑΣ

ΝΟΥΣΚΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

Η ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗΣ ΑΡΙΔΑΙΑΣ


Κοπή βασιλόπιτας 2015
του Ομίλου Αντισφαίρισης Αριδαίας
Και φέτος στον όμορφο και φιλόξενο χώρο του cafe bar ΠΟΘΟΣ, στο Λουτράκι, ο Όμιλος Αντισφαίρισης Αριδαίας έκοψε την βασιλόπιτά του.
Η εκδήλωση αυτή του Ομίλου έχει καθιερωθεί και αποτελεί πλέον εκδήλωση θεσμό για την περιοχή και σημείο συνάντησης των φίλων, των αθλητών και των μελών του Ομίλου.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι Αντιδήμαρχοι Αλμωπίας Γεώργιος Τσιμτσιρίδης και Χρήστος Μπάτσης, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σίμος Σωτηριάδης, η βουλευτής Πέλλας Θεοδώρα Τζάκρη, εκπρόσωποι σωματείων της περιοχής από την Έδεσσα, τα Κουφάλια, τη Σκύδρα, τα Γιαννιτσά.
 Ο πρόεδρος του Ομίλου Πέτρος Τσαρκνιάς μίλησε για την πορεία του Ομίλου, καθώς το 2014 ήταν μια χρονιά γεμάτη από πετυχημένες διοργανώσεις, με κορυφαία το Aridea Cup, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης για αθλητές μέχρι 16 ετών. Η διοργάνωση αυτή πλέον θα βρίσκεται στο καλεντάρι της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και θα διεξάγεται στα τέλη Αυγούστου κάθε έτους. Οι συναντήσεις και οι διοργανώσεις του Ομίλου αγκαλιάστηκαν από την τοπική κοινωνία και τις τοπικές αρχές και αυτό βοήθησε καθοριστικά στην επιτυχία τους.
Από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (ITF) έχει ανατεθεί στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αριδαίας η διοργάνωση του Aridea Seniors Tournament, πρόκειται για διεθνή διοργάνωση στην οποία συμμετέχουν βετεράνοι αθλητές άνω των 35 ετών και θα γίνει στα μέσα Ιουλίου του 2015. Και αυτό το μεγάλο αθλητικό γεγονός θα βοηθήσει σημαντικά την δραστηριότητα του Ομίλου ενώ παράλληλα θα συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη και στην προβολή της περιοχής.
Μεγάλη βοήθεια έχει ο όμιλος από τους επαγγελματίες και τους χορηγούς που πάντα συμπαραστέκονται στις οικονομικές δυσκολίες. Καθοριστική είναι η συμβολή των γονέων των αθλητών που στηρίζουν την προσπάθεια του σωματείου και των παιδιών τους.
Κορυφαία πρωτοβουλία του Ομίλου είναι η πρόταση μετατροπής του χώρου της ημιτελούς κλειστής αγοράς σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων – γυμναστήριο ώστε σύντομα το έργο με ευθύνη και δαπάνη του Ομίλου να μπορεί να υλοποιηθεί και να αποτελέσει προπονητικό κέντρο και παράλληλα να λύσει και το πρόβλημα της έλλειψης αίθουσας πολλαπλών χρήσεων των γειτονικών σχολικών μονάδων που έχουν περίπου χίλιους μαθητές. Ο αντιδήμαρχος Γιώργος Τσιμτσιρίδης και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σίμος Σωτηριάδης στον χαιρετισμό τους ανέφεραν ότι τις προσεχείς ημέρες θα γίνει συνάντηση στο Δημαρχείο προκειμένου να καθορισθεί η απαιτούμενη διαδικασία και  να ξεκινήσουν οι όλες οι ενέργειες ώστε αυτό το έργο να ολοκληρωθεί επ΄ ωφελεία όλων.
Επίσης έγινε μια μικρή αναδρομή στο ξεκίνημα και στην πορεία υλοποίησης του Κέντρου Αντισφαίρισης Αριδαίας στην Πιπεριά και στην συμβολή των υπευθύνων και των δημοτικών αρχών.
Το φλουριά της βασιλόπιτας έτυχαν οι αθλήτριες του Ομίλου Χρυσάνθη Πέγιου και Πασχαλίνα Σαπουντζή..
Τα βασιλοπιτάκια που μοιράστηκαν και η βασιλόπιτα ήταν προσφορά του Ζαχαροπλαστείου Μελίρρυτον.

Ευχάριστη συντροφιά κράτησε το μουσικό σχήμα με τον Γιωργή Σηφάκη, και τον Θανάση Γκιόση.











ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...