Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

ΠΡΟΣΟΧΗ - ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΚΥΛΑΚΙ - ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ;


Στην αυλή κατοίκου των Προμάχων βρέθηκε το εικονιζόμενο χαριτωμένο σκυλάκι.
Έχει άσπρο τρίχωμα και στο λαιμό του φέρει πορτοκαλί λουράκι.
Όποιος το έχασε μπορεί να επικοινωνήσει με τα "Προμαχιώτικα Νέα" για λεπτομέρειες.

"ΕΙΜΑΙ ΖΩΑΚΙ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΛΤΟ"


Γιατί πρέπει να απαγορευτεί η εκτροφή γουνοφόρων ζώων στην Ελλάδα: Απάντηση σε όλα τα 'επιχειρήματα' της αναίτιας κακοποίησης έμβιων και συναισθανόμενων ζώων 

Από τον ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ 

Το χρώμα της γούνας είναι πάντα κόκκινο, λέει η Πανελλαδική Φιλοζωική & Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (ΠΦΠΟ), εννοώντας το αίμα που χύνεται, ακόμα, και στην Ελλάδα για να φορέσουν κάποιοι και κάποιες αληθινές γούνες.

    Στην ερώτηση «Γιατί πρέπει να απαγορευτεί η εκτροφή γουνοφόρων ζώων στην Ελλάδα;», έχουν πολλά να πουν και τους παραχωρώ τον χώρο: 



Με τον όρο 'εκτροφή γουνοφόρων ζώων' (ΕΓΖ) (fur farming) εννοείται η αναπαραγωγή ή/και εκτροφή ορισμένων ειδών ζώων για τη γούνα τους. Στην Ελλάδα υπάρχουν (2013) άνω των 100 εκτροφείων μινκ (45 στον νομό Καστοριάς, 50 στον νομό Κοζάνης, 8 στον νομό Γρεβενών, δύο στον νομό Φλώρινας) με παραγωγή η οποία ξεπερνά τα 1,000,000 γουνοδέρματα ετησίως.   Τα μινκ στις φάρμες εκτροφής τους ζουν σε κλουβιά τυπικών διαστάσεων 70εκ μήκος, 40 εκ πλάτος και 45εκ ύψος, από τα οποία δεν βγαίνουν ποτέ.
 Καθώς δεν τους επιτρέπεται να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή οι περιπτώσεις στερεοτυπικής συμπεριφοράς (π.χ. συνεχείς κύκλοι μέσα στο κλουβί), αυτό-ακρωτηριασμών (π.χ. δάγκωμα της ουράς ή άλλων σημείων της γούνας), κανιβαλισμού και βρεφοκτονίας είναι συνηθισμένες. 

  Από αυτή τη μιζέρια θα «απαλλαχθούν» σε ηλικία 7-8 μηνών, όταν θα θανατωθούν, με ηλεκτροπληξία ή με ασφυξία, για τη γούνα τους. 

Οι εμπλεκόμενοι στη βιομηχανία εκτροφής γουνοφόρων ζώων, συχνά παραθέτουν μια σειρά «επιχειρημάτων» για να δικαιολογήσουν αυτή την αναίτια κακοποίηση έμβιων και συναισθανόμενων ζώων.
 Τα παραθέτουμε ένα προς ένα στις επόμενες γραμμές, αποκαθιστώντας παράλληλα και την πραγματικότητα.
 «Το να εκτρέφουμε γουνοφόρα είναι ακριβώς το ίδιο με το να εκτρέφουμε κότες, πρόβατα ή αγελάδες». Τα μινκ είναι άγρια ζώα τα οποία φυλακίζονται σε ένα κλουβί, ακριβώς όπως τα λιοντάρια του τσίρκου. Πρέπει να ζουν ελεύθερα στη φύση. Επιπλέον, τα εκτρέφουμε για να καλύψουμε τη ματαιοδοξία μας η οποία «επιβάλλει» το να φοράμε γούνες.

   «Η γούνα των ζώων είναι το πιο ζεστό ρούχο που μπορείς να φορέσεις». Σήμερα υπάρχουν υλικά –μεταξύ των οποίων και οι συνθετικές γούνες- τα οποία είναι πιο ανθεκτικά, πιο θερμαντικά και πιο φτηνά από μία γούνα.

   «Συνθετικές γούνες; Η φυσική γούνα είναι οικολογική/φιλική προς το περιβάλλον». Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα (2013) οι επιπτώσεις στο περιβάλλον μιας φυσικής γούνας μινκ είναι 4 φορές περισσότερες από μια συνθετική γούνα. 



«Γιατί να απαγορευτεί η εκτροφή ζώων για τη γούνα τους στην Ελλάδα, αφού συμβαίνει και αλλού;» 
Μια σειρά από χώρες έχουν απαγορεύσει ή είναι στη διαδικασία απαγόρευσης της εκτροφής γουνοφόρων ζώων (Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστρία, Ελβετία, Κροατία, Δανία, Ολλανδία, Σλοβενία, Βέλγιο, Γερμανία).
 «Δε με νοιάζει τι έχει απαγορευτεί αλλού, η εκτροφή γουνοφόρων ενισχύει την Ελληνική οικονομία». Οι εξαγωγές των ελληνικών προϊόντων γούνας κατευθύνονται κατά 98% στη Ρωσία και στην Ουκρανία. Μεταξύ 2012-2014 οι ελληνικές εξαγωγές γούνας μειώθηκαν κατά -76%, και η συνεχιζόμενη πολιτική και οικονομική κρίση στις συγκεκριμένες χώρες καθιστούν την όποια ανάκαμψη εξαιρετικά αμφίβολη και αδύνατη να συμβεί στο εγγύς μέλλον.

«Ωραία όλα αυτά αλλά στη Δυτική Μακεδονία απασχολούνται τόσοι άνθρωποι στη εκτροφή γουνοφόρων ζώων- θέλετε να χάσουν τις δουλειές τους και να καταστραφούν;».
 Σε καμία περίπτωση! Το να κλείσουν αύριο το πρωί όλα τα εκτροφεία γουνοφόρων ζώων και να βρεθούν άνθρωποι στο δρόμο είναι εξίσου εγκληματικό με το να αφήσουμε να διαιωνίζεται η συγκεκριμένη πρακτική και να προσπαθούμε να διασώσουμε μια ηθικά κατακριτέα και οικονομικά φθίνουσα παραγωγική δραστηριότητα.

  Η Ελληνική Πολιτεία, η οποία σε καιρούς οικονομικής κρίσης ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ να επιδοτεί, πέρα από κάθε ηθικό έρεισμα και οικονομική λογική, την εκτροφή γουνοφόρων ζώων θα έπρεπε ΤΩΡΑ να σχεδιάσει, σε συνεργασία με τους εμπλεκόμενους, έναν οδικό χάρτη που θα οδηγήσει τη Δυτική Μακεδονία στην «Εποχή-Μετά-Τη-Γούνα», με βασικά σημεία τα εξής: 

  1. Νομοθετική πρωτοβουλία για την απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων στην Ελλάδα μετά από συγκεκριμένη ημερομηνία.

 2. Καθορισμός συγκεκριμένης χρονικής περιόδου σταδιακής κατάργησης.

 3. Αντίστοιχη περίοδος σταδιακής κατάργησης όλων των οικονομικών ενισχύσεων προς τις εταιρίες εκτροφής γουνοφόρων.

 4. Ουσιαστικά μέτρα οικονομικής ενίσχυσης των υπαρχόντων εκτροφέων ώστε να βοηθηθούν στην αλλαγή της παραγωγικής τους δράσης προς δραστηριότητες οι οποίες σέβονται το περιβάλλον και τα ζώα.
Παρότι η οικονομία της Δυτικής Μακεδονίας είναι σήμερα στενά συνυφασμένη με την γουνοπαραγωγική δραστηριότητα, η κρίση του κλάδου, η ηθική επιταγή αλλά και η κοινή λογική συνηγορούν στο ότι πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικοί δρόμοι οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής. Και αυτοί οι δρόμοι υπάρχουν: το εντυπωσιακό φυσικό κάλλος και η σπουδαία πολιτισμική παράδοση της Δυτικής Μακεδονίας εξασφαλίζουν ότι ανάπτυξη και απασχόληση μπορούν να συνδεθούν με την προώθηση αυτών των «προϊόντων» της Μακεδονικής γης- και όχι με τα γδαρμένα κουφάρια ανυπεράσπιστων ζώων.


[Βοηθήστε μας να βάλουμε ένα τέλος! Βρείτε μας στο Facebook (stopfurfarminginGreece) και στο www.pfpo.gr] 



 Πηγή:www.lifo.gr

ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΩΡΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ;



Από τον Διονύση Π. Σιμόπουλο Επίτιμο διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου 

Ο θεσμός της θερινής ώρας καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 όταν τα οξυμένα ενεργειακά προβλήματα μας ανάγκασαν να βρούμε τρόπους εξοικονόμησης της ενέργειας. Σύμφωνα δηλαδή με τον θεσμό αυτόν την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου προσθέτουμε μία πλασματική ώρα στις κανονικές ώρες κάθε ωριαίας ατράκτου την οποία αφαιρούμε και πάλι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Μ' αυτόν τον τρόπο όταν έχουμε θερινή ώρα ο Ήλιος δύει μία ώρα αργότερα (σύμφωνα με τα διορθωμένα ρολόγια μας) οπότε ελαττώνεται και ο χρόνος που περνάει ανάμεσα στην δύση του Ήλιου και της ώρας που πάμε για ύπνο. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνουμε λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές μας απ' ότι αν αφήναμε την ώρα όπως έχει.
 Το ίδιο συμβαίνει και το πρωί, σε μικρότερη όμως κλίμακα, αφού ακόμη και με την προσθήκη της μίας ώρας η ανατολή του Ήλιου συμβαίνει τους θερινούς μήνες όλο και πιο ενωρίς οπότε και το πρωινό εγερτήριο έρχεται, έτσι κι αλλιώς, μετά την ανατολή του Ήλιου. Τους χειμερινούς όμως μήνες δεν υπάρχει καμία διαφορά στην κατανάλωση του ηλεκτρικού γιατί απλούστατα ο Ήλιος δύει πολύ νωρίτερα και ανατέλλει πολύ αργότερα οπότε δεν έχουμε καμία εξοικονόμηση ενέργειας με την πλασματική προσθήκη της μίας ώρας στα ρολόγια μας. Μελέτες που έχουν γίνει απέδειξαν ότι στη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής της Θερινής Ώρας οι θάνατοι των πεζών από τροχοφόρα δυστυχήματα ελαττώνονται κατά τέσσερις φορές!
 Έτσι η ιδέα αυτή της Θερινής Ώρας, που για πρώτη φορά εισηγήθηκε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784, έχει πολλαπλά οφέλη και πέρα από την εξοικονόμηση ενέργειας. 

Την πρώτη πάντως σοβαρή εισήγηση για την θεσμοθέτηση της Θερινής Ώρας έκανε ένας Λονδρέζος κατασκευαστής, ο Γουϊλιαμ Γουϊλετ, το 1907 που οδήγησε το Αγγλικό Κοινοβούλιο να συζητήσει την εφαρμογή της πρότασης του το 1909. Τελικά η Θερινή Ώρα εφαρμόστηκε στην Αγγλία το 1916, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Γουϊλετ.
 Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η αλλαγή της ώρας εφαρμόστηκε με την προσθήκη δύο ωρών το καλοκαίρι και μίας ώρας τον χειμώνα με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας. Όλα αυτά όμως σημαίνουν ότι αύριο, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, η ημέρα δεν θα έχει διάρκεια 24 ωρών αλλά μόνο 23 ώρες, αν και την ώρα που θα «χάσουμε» αύριο θα την προσθέσουμε την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου οπότε η ημέρα εκείνη θα έχει διάρκεια 25 ωρών. 
Ο διαχωρισμός της ημέρας σε 24 ώρες οφείλεται στους Βαβυλώνιους γιατί ο αριθμός 24 τους άρεσε πάρα πολύ αφού ήταν ένας «όμορφος» αριθμός που μπορούσε να διαιρεθεί ακριβώς με 7 άλλους αριθμούς: 1,2,3,4,6,8 και 12. Εμφανώς ήταν ένας «μαγικός» αριθμός που συνέπιπτε με το συνολικό αριθμό των 7 «πλανητών αστέρων» του ουρανού: του Ήλιου, της Σελήνης, και των ορατών με γυμνό μάτι (πραγματικών) πλανητών Ερμή, Αφροδίτης, Άρη, Δία και Κρόνου. Η υποδιαίρεση λοιπόν της ημέρας σε ώρες (όπως και οι ημέρες της εβδομάδας που πήραν τις ονομασίες τους από τους 7 ορατούς με γυμνό μάτι «πλανήτες») είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που έχει τις ρίζες του στο δωδεκαδικό σύστημα των Χαλδαίων.
 Φυσικά η διάρκεια αυτής τούτης της ημέρας δεν είναι καθόλου αυθαίρετη και βασίζεται στην καθημερινή φαινόμενη κίνηση που κάνει ο Ήλιος από την Ανατολή προς τη Δύση, και είναι αποτέλεσμα της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι ένα αντικείμενο που ζυγίζει έξι εξάκις εκατομμύρια τόνους περιστρέφεται ακριβώς σαν ένας τεράστιος τροχός με σταθερή ταχύτητα. Παρ' όλα αυτά, σήμερα για την ακριβή μέτρηση του χρόνου βασιζόμαστε στις παλινδρομικές κινήσεις των ατόμων για να κατασκευάσουμε τα πιο ακριβή ρολόγια που «χάνουν» ένα δευτερόλεπτο σε 10.000 χρόνια. Αλλά μία πλήρης περιστροφή της Γης μπορεί να μετρηθεί και με την απλή τοποθέτηση ενός ραβδιού στο χώμα.
 Στη διάρκεια της ημέρας μπορούμε να παρατηρήσουμε τη σκιά του ραβδιού και όταν θα έχει το μικρότερο μήκος της να σημειώσουμε τη θέση της με μια πέτρα. Την άλλη ημέρα όταν η σκιά επιστρέψει στην πέτρα μπορούμε να πούμε ότι πέρασε μία ολόκληρη ημέρα, και μάλιστα μια ηλιακή ημέρα αφού μετρήθηκε με βάση τον Ήλιο.
 Αυτός ήταν πραγματικά και ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος επί αιώνες μετρούσε το χρόνο. Είναι η μέθοδος του ηλιακού ρολογιού, που όμως παρουσιάζει ορισμένα προβλήματα.

   Γιατί το ηλιακό ρολόι δε μετράει μία μόνο κίνηση της Γης, αλλά δύο, ή μάλλον τη διαφορά μεταξύ της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της και της περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο. Και ενώ η πρώτη κίνηση (η περιστροφή) είναι στην ουσία σταθερή, η δεύτερη (η περιφορά) δεν είναι. Συνεπώς και η διαφορά τους δεν είναι σταθερή ολόκληρο το έτος γεγονός που σχετίζεται με την ταχύτητα με την οποία τρέχει η Γη γύρω από τον Ήλιο. Γιατί η ταχύτητα με την οποία κινείται ένας πλανήτης γύρω από τον Ήλιο καθορίζεται αυστηρά από την απόσταση που έχει από αυτόν.
 Όσο πιο κοντά στον Ήλιο βρίσκεται, τόσο πιο γρήγορα κινείται, και όσο πιο μακριά τόσο πιο αργά. 
Το ίδιο συμβαίνει και με τη Γη η οποία δεν αποτελεί φυσικά εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα, αφού και αυτής η τροχιά γύρω από τον Ήλιο δεν είναι ένας τέλειος κύκλος αλλά μία έλλειψη. Γι' αυτό και η απόσταση της Γης από τον Ήλιο στη διάρκεια του έτους δεν είναι σταθερή αλλά κυμαίνεται από 147 έως 152 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η Γη φτάνει στην πλησιέστερη απόστασή της από τον Ήλιο, που ονομάζεται «περιήλιο», στις αρχές Ιανουαρίου, και στην πιο απομακρυσμένη της απόσταση, που ονομάζεται «αφήλιο», στις αρχές Ιουλίου. Καθώς λοιπόν η Γη πλησιάζει τον Ήλιο η τροχιακή της ταχύτητα αυξάνει έτσι ώστε στο περιήλιό της η ταχύτητα περιφοράς της γύρω από τον Ήλιο φτάνει περίπου τα 31 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (112.000 χλμ. την ώρα). Καθώς όμως η Γη απομακρύνεται από τον Ήλιο, την άνοιξη και το καλοκαίρι, η ταχύτητά της ελαττώνεται και στο αφήλιο φτάνει περίπου τα 28 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (101.000 χλμ. την ώρα). Το γεγονός αυτό επηρεάζει και το χρόνο που απαιτείται ανάμεσα σε δύο διαδοχικά περάσματα του Ήλιου από το Μεσημβρινό, από δύο δηλαδή διαδοχικά μεσημέρια.
 Γι' αυτό, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η λύση του προβλήματος είναι η «εφεύρεση» ενός φανταστικού Ήλιου που δεν επηρεάζεται από την τροχιακή ταχύτητα της Γης. Ο φανταστικός αυτός Ήλιος ονομάζεται «μέσος Ήλιος» και η ημέρα όπως έχει καθοριστεί σήμερα βασίζεται σ' αυτόν τον μέσο Ήλιο, γι' αυτό και ονομάζεται «μέση ηλιακή ημέρα». Ο πραγματικός ή αληθινός Ήλιος, στη διάρκεια ενός έτους, φτάνει να είναι καθυστερημένος στο ημερήσιο ραντεβού του με το Μεσημβρινό, ή ακόμη και να προτρέχει αυτού, έως και 16 λεπτά. Η διαφοροποίηση αυτή είναι κάθε χρόνο η ίδια για κάθε ορισμένη ημερομηνία του έτους, και ονομάζεται εξίσωση του χρόνου.
 Έτσι αν κατά τη διάρκεια ενός έτους φωτογραφίζαμε τον Ήλιο το μεσημέρι, κάθε μερικές ημέρες με μια φωτογραφική μηχανή που παραμένει στημένη στην ίδια πάντα θέση, και αποτυπώναμε τις εικόνες αυτές πάνω στην ίδια φωτογραφική πλάκα, οι διαδοχικές εικόνες του Ήλιου θα σχημάτιζαν ένα παράξενο σχήμα με την μορφή του αριθμού «8».
 Το ίδιο αυτό σχήμα το βλέπουμε μερικές φορές αποτυπωμένο στις επιτραπέζιες γήινες σφαίρες, τοποθετημένο στη μέση περίπου του Ειρηνικού ωκεανού. Το σχήμα αυτό ονομάζεται «ανάλημμα» και δεν είναι παρά η θέση του Ήλιου, σε σχέση με το Μεσημβρινό, τα «μεσημέρια» των μέσων ηλιακών ημερών. Είναι, δηλαδή, η γραφική αναπαράσταση της εξίσωσης του χρόνου πάνω στον ουρανό. Στη διάρκεια ενός έτους ο αληθινός Ήλιος συμπίπτει με το μέσο Ήλιο μόνο 4 φορές: στις 26 Δεκεμβρίου, στις 16 Απριλίου, στις 14 Ιουνίου, και στις 2 Σεπτεμβρίου. Όλες τις άλλες ημερομηνίες ο αληθινός ηλιακός χρόνος είναι είτε μεγαλύτερος είτε μικρότερος του μέσου ηλιακού χρόνου. Για να αποφευχθούν λοιπόν τα διάφορα μπερδέματα στις μικρές αποστάσεις έχουν καθιερωθεί διεθνώς οι λεγόμενες ωριαίες άτρακτοι. Κάθε μία τέτοια άτρακτος ή ζώνη έχει πλάτος 15 μοιρών, αν και μερικές φορές είναι ακανόνιστες και διορθώνονται για πρακτικούς λόγους σύμφωνα με τα σύνορα μιας χώρας.
 Έτσι ο χρόνος μέσα σε ολόκληρη τη ζώνη θεωρείται ότι ισοδυναμεί με το μέσο τοπικό ηλιακό χρόνο του κέντρου της ζώνης. Ένα μηχανικό λοιπόν ρολόι δε μετράει το μέσο ηλιακό χρόνο, αλλά απλώς εντοπίζει το χρόνο που έχουμε κοινά αποδεχτεί και καθιερώσει με βάση την συνεχή εναλλαγή νύχτας και ημέρας.



 Πηγή: www.lifo.gr

ΔΡΑΣΗ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI / ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Με αναπηρικό αμαξίδιο εθεάθη το πρωί του Σαββάτου ο ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος στην πλατεία Συντάγματος.
Ο λόγος δεν είναι άλλος από τη συμμετοχή του μαζί με άλλους πολίτες στη δράση προσομοίωσης κινητικής και αισθητηριακής αναπηρίας στην πιο κεντρική πλατεία της Αθήνας.
Πολίτες διαφόρων ηλικιών είδαν πόσο δύσκολο είναι ένας άνθρωπος με κινητική ή αισθητηριακή αναπηρία να κινείται στην αθηναϊκή πρωτεύουσα. Στο πλαίσιο της δράσης, άτομα που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα κινητικής αναπηρίας ή πρόβλημα όρασης κάθονται σε αναπηρικό αμαξίδιο ή τους κλείνουν τα μάτια και με τη βοήθεια λευκού μπαστουνιού, προσπαθούν να κινηθούν στους δρόμους της πόλης. Με τον τρόπο αυτόν άνθρωποι χωρίς αναπηρίες βιώνουν για λίγα λεπτά την εμπειρία των συνανθρώπων μας, που είναι ανάπηροι ή τυφλοί.
Επίσης, το «παρών» έδωσε και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης.
Συγχρόνως, η αντιδήμαρχος για το Παιδί Μαρία Ηλιοπούλου, ο εντεταλμένος σύμβουλος για θέματα βιώσιμης κινητικότητας Αντώνης Καφετζόπουλος και η δημοτική σύμβουλος Λενιώ Μυριβήλη συμμετείχαν στη δράση βιωματικής προσομοίωσης κινητηριακής και αισθητηριακής αναπηρίας.
Η δράση προσομοίωσης συνδιοργανώθηκε από την Κοινωνική Υπηρεσία του δήμου Αθηναίων και τον Σύνδεσμο Κοινωνικής Ευθύνης για Παιδιά και Εφήβους (Σ.Κ.Ε.Π.), με σκοπό την εξοικείωση με την αναπηρία και την ευαισθητοποίηση της κοινότητας σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με αναπηρίες, προκειμένου να ενσωματωθούν και να συμμετάσχουν ενεργά στην κοινωνική ζωή.
Η δημοτική Αρχή του δήμου Αθηναίων αναμένει την επαναδραστηριοποίηση της Δημοτικής Αστυνομίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει δυο σημαντικά προβλήματα -που έχουν γνωρίσει έξαρση μετά την κατάργησή της- και συνδέονται άμεσα με τη διευκόλυνση της κίνησης των συμπολιτών μας, ειδικά αυτών που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Αυτά αφορούν την έξαρση της κατάληψης των δημόσιων χώρων (πεζοδρομίων, πλατειών, εξόδων από τα πεζοδρόμια στο οδόστρωμα) από τα τραπεζοκαθίσματα και την αντικοινωνική (παράνομη)στάθμευση.





ΜΥΡΤΙΛΛΟ: ΤΟ ΚΑΦΕ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ

Μύρτιλλο: Το καφέ της ευκαιρίας που δίνει δουλειά σε ευπαθείς ομάδες
Μία διαφορετική επιχείρηση «ανθίζει» στο Νέο Ηράκλειο, δίνοντας μοναδικές ευκαιρίες σε άτομα από ευπαθείς ομάδες.
Η φιλόλογος Γεωργία Βαμβουνάκη, μητέρα παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες και αδελφή της συγγραφέως Μάρως Βαμβουνάκη, δημιούργησε στην πλατεία 28ης Οκτωβρίου, τον πολυχώρο Μύρτιλλο Cafe, την πρώτη επιχείρηση στην Ελλάδα που προσφέρει σε άτομα με ειδικές ικανότητες, έναν αξιοπρεπή χώρο εργασίας και εκπαίδευσης.
Οπως αναφέρει σχετικό άρθρο στην εφημερίδα Καθημερινή, το Μύρτιλλο γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2013 και έχει ως στόχο την έμμισθη απασχόληση ατόμων ευπαθών ομάδων. Συγκεκριμένα στο Μύρτιλλο εργάζονται 13 μισθωτοί εκ των οποίων οι 10 είναι παιδιά με κώφωση, μέτρια νοητική στέρηση ή κινητικά προβλήματα, καθώς και παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (σύνδρομο Ασπεργκερ).
Οπως εξηγεί η Βαμβουνάκη, τα παιδιά με Ασπεργκερ είναι ουσιαστικά μικροί Αϊνστάιν, που μπορούν να θυμούνται απ' έξω παραγγελίες χωρίς καν να τις σημειώσουν, όμως δεν μπορούν για παράδειγμα, να δέσουν τα κορδόνια τους.
Παράλληλα στο Μύρτιλλο εκπαιδεύονται και άλλοι 19 ενήλικες με μαθησιακές και άλλες δυσκολίες, οι οποίοι ύστερα από ένα ή δύο χρόνια εκπαίδευσης προωθούνται στην αγορά εργασίας.
Το Μύρτιλλο δεν είναι όμως μόνο καφετέρια, αφού στις δράσεις του περιλαμβάνονται και πολιτιστικά εργαστήρια για παιδιά 6-12 ετών κάθε Σάββατο πρωί.
Πέρυσι βραβεύτηκε ως η καλύτερη κοινωνική επιχείρηση της χρονιάς, ωστόσο η πολιτεία εξακολουθεί να του στερεί της στήριξή της. Οπως εξηγεί η Βαμβουνάκη, «η ανάλογη επιχείρηση της Σκωτίας επιδοτείται με 146.000 λίρες κάθε χρόνο από τον Δήμο Εδιμβούργου και τα παιδιά αξιοποιούνταν από το οικείο πανεπιστήμιο και έβρισκαν αμέσως δουλειά. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν έχουμε λάβει ποτέ χρήματα, παρά μόνο δωρεές σε είδη. Είμαστε αυτοδύναμη και αυτοδιαχειριζόμενη επιχείρηση που ξεκινήσαμε με μηδέν κεφάλαιο και με μηδέν κεφάλαιο συνεχίζουμε. Εργαζόμαστε ως εθελοντές, όχι απλώς δεν έχουμε αμοιβή, αλλά πληρώνουμε και τις ζημιές από την τσέπη μας.»


Πηγή:  http://www.iefimerida.gr/

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ - ΠΟΙΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ

Οίκος ανοχής ψάχνει δοκιμαστές στη Γερμανία –Ποια προσόντα απαιτούνται
Ένα γερμανικό σάιτ για ιερόδουλες ψάχνει δοκιμαστές που θα ελέγξουν την ποιότητα των υπηρεσιών, την καθαριότητα και τις πρακτικές για ασφαλές σεξ των οίκων ανοχής στο Βερολίνο.
Το Website Kaufmich.com (που μεταφράζεται «αγόρασέ με»), είναι μια πλατφόρμα social media για ιερόδουλες, πελάτες, μπορδέλα και εταιρείες και ειδικεύονται στην βιομηχανία του σεξ και ψάχνει έναν άντρα ή γυναίκα, πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που θα προσληφθεί ως δοκιμαστής.
Η ιστοσελίδα εξηγεί ότι όποιος προσληφθεί θα πρέπει να δοκιμάσει πολλούς οίκους ανοχής και ότι θα χρειαστεί να κάνει σεξ με πολλές γυναίκες.
Ο παραγωγός της ιστοσελίδας με το όνομα Βen δήλωσε στο κανάλι CNBC μέσω μέηλ ότι επιθυμεί να αποκαταστήσει ένα ποιοτικό σύστημα για τα μπορδέλα του.
«Το να έχεις έναν οίκο ανοχής στη Γερμανία είναι απόλυτα νόμιμο αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν κανονισμοί ποιότητας. Θέλουμε να γίνουμε μια υπηρεσία αξιόπιστη, ένα είδος Tripadvisor για τους οίκους ανοχής. Οι πελάτες θα μπορούν να ελέγξουν την ποιότητά μας πριν ακόμη μας επισκεφθεί, ακριβώς όπως κάνει έλεγχο για το ξενοδοχείο του Online πριν κλείσει», λέει.
Οι υποψήφιοι που θα προσληφθούν θα πρέπει να έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση, κυρίως στις επιχειρήσεις και στη βιομηχανία των ξενοδοχείων και να «έχει μακρόχρονη εμπειρία και πρακτική πολλά χρόνια σε οίκους ανοχής». Οποιος έχει εμπειρία συνοδού, αυτό αποτελεί ένα συν στο βιογραφικό  του, επισημαίνεται στην ιστοσελίδα.
Επίσης, οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν καλή εμφάνιση, να έχουν πιστοποιητικό γιατρού, να είναι επικοινωνιακοί και να τους αρέσει να έρχονται σε επαφή με κόσμο. Θα προτιμηθούν όσοι μιλούν άπραιστα γερμανικά και γαλλικά. Στις δοκιμές που θα γίνουν θα υπάρχει ασφαλές σεξ, επισημαίνει η ιστοσελίδα.
Ο Ben δήλωσε στο CNBC ότι ήδη έχουν υποβάλλει αίτηση 150 άτομα, από τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Μεγάλη Βρετανία. Αρχικά όποιος προσληφθεί θα δουλέψει σε οίκους ανοχής στο Βερολίνο αλλά μετά θα επεκταθεί σε ολόκληρη τη Γερμανία.


Πηγή:  http://www.iefimerida.gr

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΦΟΡΟΣ ΛΙΠΟΥΣ (FAT TAX)

Ερχεται ο φόρος λίπους: Από ποια τρόφιμα σχεδιάζει η κυβέρνηση να πάρει λεφτά
Αύξηση τουλάχιστον κατά 1 λεπτό του ευρώ σχεδιάζει το κυβερνητικό επιτελείο να επιβάλει σε προϊόντα που περιέχουν ζάχαρη, αλάτι και λίπος.
Συγκεκριμένα, όπως μετέδωσε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega, στη λίστα των μεταρρυθμίσεων που έστειλε η κυβέρνηση στο Brussels Group, περιλαμβάνεται και ο λεγόμενος fat tax.
Αυτός μεταφράζεται στην τσέπη του καταναλωτή σε επιβάρυνση όταν αγοράζει προϊόντα πλούσια σε ζάχαρη, αλάτι και λίπος, όπως τα αναψυκτικά, τα γλυκά και άλλα φαγητά πλούσια σε λιπαρά.
Ο φόρος λίπους είναι κάτι που έχει εφαρμοστεί σε ΗΠΑ αλλά και σε πολλές χώρες της Ευρώπης με στόχο (τουλάχιστον επίσημα) τον περιορισμό της κατανάλωσης των ανθυγιεινών προϊόντων.


"ΒΡΕΣ ΑΚΡΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΚ@@ΛΟΥΣ"

«Βρες άκρη με τους στρατόκ@@λους» -Το αιχμηρό άρθρο του Θ. Καρτερού στην «Αυγή» για τους ΟΥΚάδες
Τα συνθήματα των ΟΥΚάδων στην πρόσφατη στρατιωτική παρέλαση σχολιάζει ο Θανάσης Καρτερός.
Ο γνωστός σχολιογράφος της «Αυγής» έγραψε ένα αιχμηρό άρθρο με αφορμή τα εθνικιστικά συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση της 25η Μαρτίου.
Το άρθρο έχει τίτλο «Πετάει ο βάτραχος;» και χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα κατά των στρατιωτικών.
Γράφει ο Θανάσης Καρτερός: «Βρες άκρη με τους στρατόκαυλους. "Και τ' όνειρό μας είναι στην Πόλη εμείς να μπούμε" διακήρυξαν στεντορεία τη φωνή στη διάρκεια της παρέλασης οι άνδρες των ΟΥΚ. Και φυσικά το όλον δεν ήταν καθόλου αυθόρμητο. Δουλεμένο πολεμοχαρώς ήταν. Το φώναζε πρώτα κάποιος και εν συνεχεία το επαναλάμβανε ομοθυμαδόν σύμπας ο σχηματισμός. Που σημαίνει ότι κάπως έτσι ξυπνάνε, κοιμούνται και βαδίζουν αγέρωχοι προς το μέλλον οι επίλεκτοι κάποιων μονάδων του ελληνικού στρατού.
Και καλά, οι απλοί ένστολοι είναι υποχρεωμένοι, ας πούμε, να φωνάζουν ότι τους λένε οι από πάνω να φωνάξουν. Πετάει ο βάτραχος, πετάει. Ας πούμε... Αυτοί οι από πάνω επικίνδυνοι ηλίθιοι, στους οποίους η δημοκρατία και η πατρίδα εμπιστεύονται όπλα και εξουσίες για την άμυνά τους, από ποιες τρύπες μαύρης βλακείας και άραχλης πατριδοκαπηλίας έχουν βγει; Πώς τους ανέχονται οι ανώτεροι και οι ανώτατοι; Ή μήπως αυτό είναι το γενικό κλίμα στον στρατό και ειδικότερα στις ειδικές δυνάμεις;
Υπάρχουν εδώ δύο ζητήματα. Το ένα είναι η διαταραγμένη, σε βαθμό φασιστικής ψυχοπάθειας, διαπαιδαγώγηση και κατεύθυνση τμημάτων των ενόπλων δυνάμεων. Το δεύτερο είναι ότι η πρόκληση στρεφόταν ολοφάνερα κατά της νέας κυβέρνησης. Γιατί το να φωνάζεις τέτοιες μαλακίες μπροστά στον Δρίτσα, δείχνει ότι άλλη πόλη -με μικρό πι- έχεις στο μυαλό σου να πάρεις κι όχι την Πόλη που κοκορεύεσαι. Πράγμα που σημαίνει ότι κάποιοι κύκλοι του στρατού της δημοκρατίας δεν έχουν τόσο καλή σχέση με τη δημοκρατία.
Ας πάρουν οι αρμόδιοι τα μέτρα τους για τους επίδοξους κατακτητές της πόλης πριν φτάσει το πράγμα να πάρουν μέτρα οι επίδοξοι κατακτητές της πόλης για τους αρμόδιους. Αυτό το στρατοκρατικό καλαμπούρι πρέπει να τελειώσει εδώ και τώρα. Δεν είναι θέμα Αριστεράς και Δεξιάς. Είναι θέμα δημοκρατίας και πατρίδας. Γιατί το όνειρο κάθε Έλληνα που φοράει στολή θα πρέπει να είναι η υπεράσπιση της πατρίδας με κάθε θυσία. Η προστασία της δημοκρατίας από κάθε επιβουλή. Τελεία και παύλα.
Όσοι ονειρεύονται να πάρουν την Πόλη, να αναστήσουν τον φοίνικα, να ανακηρύξουν τον στρατό υπέρτατη αρχή, δεν έχουν θέση στις ένοπλες δυνάμεις. Αρκετά κόστισε στην πατρίδα, την Κύπρο, στον ελληνισμό αυτή η πανούκλα. Ο αρμόδιος υπουργός έχει τον λόγο. Και πρέπει να δώσει λόγο...».


Πηγή:  http://www.iefimerida.gr/

Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ - ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

Η ψυχή μετά τον θάνατο - Οι πρώτες δύο ημέρες
Για διάστημα δύο ημερών η ψυχή απολαύει σχετικής ελευθερίας και έχει δυνατότητα να επισκεφθεί τόπους που της ήτα προσφιλείς στο παρελθόν, αλλά την Τρίτη ημέρα μετακινείται σε άλλες σφαίρες.
Εδώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης απλώς επαναλαμβάνει τη διδασκαλία που η Εκκλησία ήδη γνωρίζει από τον 4ο αιώνα, όταν ο άγγελος που συνόδευσε τον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας στην έρημο,...του είπε, θέλοντας να ερμηνεύσει την επιμνημόσυνη δέηση της Εκκλησίας για τους νεκρούς την Τρίτη ημέρα μετά θάνατο:
«Όταν γίνεται η προσφορά της αναίμακτης θυσίας (μνημόσυνο στη θεία λειτουργία) στην Εκκλησία την τρίτη ημέρα, η ψυχή του κεκοιμημένου δέχεται από τον φύλακα άγγελο της ανακούφιση για τη λύπη που αισθάνεται λόγω του χωρισμού της από το σώμα… Στο διάστημα των δύο πρώτων ημερών επιτρέπεται στην ψυχή να περιπλανηθεί στον κόσμο, οπουδήποτε εκείνη επιθυμεί, με τη συντροφιά των αγγέλων που τη συνοδεύουν.
Ως εκ τούτου η ψυχή, επειδή αγαπά το σώμα, μερικές φορές περιφέρεται στο οίκημα στο οποίο το σώμα της είχε σαβανωθεί, περνώντας έτσι δύο ημέρες όπως ένα πουλί που γυρεύει τη φωλιά του. Αλλά η ενάρετη ψυχή πλανιέται σε εκείνα τα μέρη στα οποία συνήθιζε να πράττει αγαθά έργα. Την τρίτη ημέρα, Εκείνος ο Οποίος ανέστη ο Ίδιος την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς καλεί την ψυχή του Χριστιανού να μιμηθείτη δική Του ανάσταση, να ανέλθει στους Ουρανούς όπου θα λατρεύει το Θεό όλων.»
Στην Ορθόδοξη νεκρώσιμη ακολουθία, ο Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός περιγράφει παραστατικά την κατάσταση της ψυχής η οποία, έχοντας μεν αφήσει το σώμα αλλά παραμένοντας στη γη, είναι ανίκανη να επικοινωνήσει με τους αγαπημένους της τους οποίους βλέπει: «Οίμοι, οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζόμενη εκ του σώματος! Οίμοι, πόσα δακρύει τότε, και ουχ υπάρχει ο ελεών αυτήν! Προς τους αγγέλους τα όμματα ρέπουσα, άπρακτα καθικετεύει προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα, ουκ έχει τον βοηθούντα. Διό, αγαπητοί μου αδελφοί, εννοήσαντες ημών το βραχύ της ζωής, τω μεταστάντι την ανάπαυσιν, παρά Χριστού αιτησώμεθα, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».
Σε γράμμα του προς τον αδελφό μιας αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος γράφει:
«Η αδελφή σου δεν θα πεθάνει. Το σώμα του ανθρώπου πεθαίνει, αλλά η προσωπικότητά του συνεχίζει να ζει. Απλώς μεταφέρεται σε μια άλλη τάξη ζωής… Δεν είναι εκείνη που θα βάλουν στον τάφο. Εκείνη βρίσκεται σε έναν άλλο τόπο όπου θα είναι θα είναι ακριβώς το ίδιο ζωντανή όσο και τώρα. Τις πρώτες ώρες και ημέρες θα βρίσκεται γύρω σου. Μόνο που δεν θα λέει τίποτα και εσύ δεν θα μπορείς να την δεις. Θα είναι όμως ακριβώς εδώ.
Να το έχεις αυτό στο νου σου. Εμείς που μένουμε πίσω θρηνούμε για τους κεκοιμημένους, όμως για εκείνους τα πράγματα είναι αμέσως πιο εύκολα. Είναι πιο ευτυχισμένοι στη νέα κατάσταση. Όσοι έχουν πεθάνει και κατόπιν επαναφέρθηκαν στο σώμα διαπίστωσαν ότι το σώμα ήταν μια πολύ στενάχωρη κατοικία. Και η αδελφή σου θα αισθάνεται έτσι. Είναι πολύ καλύτερα εκεί, και εμείς νοιώθουμε οδύνη σαν να της έχει συμβεί κάτι απίστευτα κακό! Θα μας κοιτάζει και σίγουρα θα μένει κατάπληκτη με την αντίδρασή μας».
Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η ανωτέρω περιγραφή των πρώτων δύο ημερών του θανάτου αποτελεί γενικό κανόνα, ο οποίος κατά κανένα τρόπο δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Πράγματι τα περισσότερα παραδείγματα από την Ορθόδοξη γραμματεία, δεν συνάδουν με αυτόν τον κανόνα, και ο λόγος είναι φανερός: οι άγιοι, μην έχοντας καμιά απολύτως προσκόλληση στα εγκόσμια και ζώντας σε διαρκή προσδοκία της αναχώρησής τους για την άλλη ζωή, δεν ελκύονται καν από τους τόπους όπου έπρατταν τα αγαθά τους έργα αλλά ξεκινούν αμέσως την άνοδο τους στους Ουρανούς.
Άλλοι, ξεκινούν την άνοδο τους πριν το τέλος των δύο ημερών για κάποιον ειδικό λόγο που μόνον η Θεία Πρόνοια γνωρίζει.
Από την άλλη οι σύγχρονες «μεταθανάτιες» εμπειρίες, ατελείς καθώς είναι, ανήκουν όλες στον εξής κανόνα: η «εξωσωματική» κατάσταση αποτελεί μόνο το ξεκίνημα της αρχικής περιόδου ασώματης «περιπλάνησης» της ψυχής στους τόπους των επιγείων δεσμών της. Όμως κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει παραμείνει νεκρός για αρκετό χρονικό διάστημα, έστω μέχρι να συναντήσει τους αγγέλους που πρόκειται να τον συνοδεύσουν.
οί επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας για την μετά θάνατον ζωή, θεωρούν ότι τέτοιες αποκλίσεις από το γενικό κανόνα για την μεταθανάτια εμπειρία αποδεικνύουν την ύπαρξη «αντιφάσεων» στην Ορθόδοξη διδασκαλία. Αυτοί οι επικριτές όμως είναι απλώς και μόνο προσκολλημένοι στις «κατά γράμμα» ερμηνείες. Η περιγραφή των πρώτων δύο ημερών, καθώς και των επομένων, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί κάποια μορφή δόγματος. Είναι απλώς ένα «μοντέλο», το οποίο μάλιστα εκφράζει την πιο συνηθισμένη χρονική σειρά των εμπειριών της ψυχής μετά τον θάνατο.
Οι πολλές περιπτώσεις, τόσο στην Ορθόδοξη γραμματεία όσο και στις αναφορές σύγχρονων σχετικών εμπειριών, όπου οι νεκροί έχουν στιγμιαία εμφανιστεί στους ζωντανούς μέσα στην πρώτη ή τις δύο πρώτες ημέρες μετά το θάνατο, μερικές φορές σε όνειρα, είναι παραδείγματα που επαληθεύουν το ότι όντος η ψυχή συνήθως παραμένει κοντά στη γη για κάποια σύντομη χρονική περίοδο. Κατά την τρίτη ημέρα, και συχνά πιο πριν, η περίοδος αυτή φθάνει στο τέλος της.
Τα τελώνια
Την ώρα αυτή (την τρίτη ημέρα), η ψυχή διέρχεται από λεγεώνες πονηρών πνευμάτων που παρεμποδίζουν την πορεία της και την κατηγορούν για διάφορες αμαρτίες, στις οποίες αυτά τα ίδια την είχαν παρασύρει. Σύμφωνα με διάφορες θεϊκές αποκαλύψεις υπάρχουν είκοσι τέτοια εμπόδια, τα επονομαζόμενα «τελώνια», σε καθένα από τα οποία περνά από δοκιμασία κάθε μορφή αμαρτίας.
Η ψυχή αφού περάσει από ένα τελώνιο, συναντά το επόμενο, και μόνον αφού έχει διέλθει επιτυχώς από όλα τα τελώνια μπορεί αν συνεχίσει την πορεία της χωρίς να απορριφθεί βιαίως στη γέεννα. Το πόσο φοβεροί είναι αυτοί οι δαίμονες και τα τελώνια τους φένεται στο γεγονός ότι η ίδια η Παναγία, όταν πληροφορήθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ τον επικείμενο θάνατο Της, ικέτευσε τον Υιό Της να διασώσει την ψυχή Της από αυτούς τους δαίμονες και απαντώντας στην προσευχή Της, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε από τους Ουρανούς για να παραλάβει την ψυχή της Πάναγνου Μητρός Του και να την οδηγήσει στους Ουρανούς.
Φοβερή είναι πράγματι, η τρίτη ημέρα για την ψυχή του απελθόντος, και για το λόγο αυτό η ψυχή έχει ιδιαίτερη ανάγκη τότε από προσευχές για την σωτηρία της.
Σύντομα, μετά τον θάνατο, η ψυχή πράγματι βιώνει μια κρίση, τη Μερική Κρίση, ως τελική συγκεφαλαίωση του «αοράτου πολέμου» που έχει διεξαγάγει ή που απέτυχε να διεξαγάγει, στην επίγεια ζωή κατά τω πεπτωκότων πνευμάτων. Συνεχίζοντας την επιστολή του προς τον αδελφό της αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο έγκλειστος γράφει: «Λίγο μετά το θάνατο, η ψυχή αρχίζει έναν αγώνα για να καταφέρει να διέλθει από τα τελώνια. Στον αγώνα της η αδελφή σου χρειάζεται βοήθεια! Θα πρέπει να στρέψεις όλη σου την προσοχή και όλη σου την αγάπη γι’ αυτήν στο πως θα την βοηθήσεις.
Πιστεύω πως η μεγαλύτερη έμπρακτη απόδειξη της αγάπης σου θα είναι να αφήσεις την φροντίδα του νεκρού της σώματος στους άλλους, να αποχωρήσεις και, μένοντας μόνος σου οπουδήποτε μπορείς, να βυθιστείς σε προσευχή για την ψυχή της, για τη νέα κατάσταση στην οποία βρίσκεται και για τις καινούριες, απροσδόκητες ανάγκες της. Συνέχισε την ακατάπαυστη ικεσία σου στον Θεό για έξι εβδομάδες και περισσότερο. Όταν πέθανε η Οσία Θεοδώρα, το σακούλι από το οποίο πήραν χρυσό οι άγγελοι για να τη γλιτώσουν από τα τελώνια ήταν οι προσευχές του πνευματικού της πατέρα. Έτσι θα γίνει και με τις δικές σου προσευχές. Μην παραλείψεις να κάνεις όσα σου είπα. Αυτό είναι η πραγματική αγάπη.»
Το «σακούλι» από το οποίο πήραν «χρυσό» οι άγγελοι και «εξόφλησαν τα χρέη» της Οσίας Θεοδώρας στα τελώνια έχει συχνά παρανοηθεί από κάποιους επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας.
Μερικές φορές συγκρίνεται με τη λατινική έννοια του «πλεονάσματος χάριτος» των αγίων. Στην περίπτωση αυτή, τέτοιοι επικριτές ερμηνεύουν κατά γράμμα τα Ορθόδοξα κείμενα. Σε τίποτε άλλο δεν αναφέρεται το παραπάνω απόσπασμα παρά στις προσευχές της Εκκλησίας για τους αναπαυθέντες και ειδικότερα στις προσευχές ενός αγίου ανθρώπου και πνευματικού πατέρα. Είναι σχεδόν περιττό να πούμε ότι όλες αυτές οι περιγραφές έχουν μεταφυσική έννοια.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τη διδασκαλία περί τελωνίων τόσο σημαντική, ώστε έχει συμπεριλάβει σχετικές αναφορές σε πολλές από τις ακολουθίες της, μερικές εκ των οποίων αναφέρονται στο κεφάλαιο περί τελωνίων. Ειδικότερα, η Εκκλησία θεωρεί ιδιαιτέρως απαραίτητο να συνοδεύει με αυτήν τη διδασκαλία κάθε τέκνο της που αποθνήσκει. Στον «Κανόνα για την Αναχώρηση της Ψυχής», που διαβάζεται από τον ιερέα στο νεκρικό κρεβάτι κάθε πιστού, υπάρχουν τα παρακάτω τροπάρια:
«Καθώς φεύγω από τη γη, αξίωσέ με να διέλθω ανεμπόδιστα από τον άρχοντα του αέρα, το διώκτη και βασανιστή, εκείνον που ως άδικος ανακριτής στέκεται πάνω στους φοβερούς δρόμους». (4η Ωδή)
«Ω Πανένδοξε Θεοτόκε, οδήγησέ με εις τους Ουρανούς, στα ιερά και πολύτιμα χέρια των αγίων αγγέλων ώστε, προστατευμένος μέσα στα φτερά τους, να μην αντικρύσω τη ρυπαρή, αποκρουστική και σκοτεινή μορφή των δαιμόνων». (6η Ωδή)
«Ω Αγία Θεοτόκε, Εσύ η Οποία γέννησες τον Παντοδύναμο Κύριο, απομάκρυνε από εμένα τον άρχοντα των φοβερών τελωνίων, τον κυβερνήτη του κόσμου, όταν φθάσει η στιγμή του θανάτου μου, ώστε να Σε δοξολογώ αιωνίως». (8η Ωδή)
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα λόγια της Εκκλησίας προετοιμάζουν τον αποθνήσκοντα Ορθόδοξο Χριστιανό για τις δοκιμασίες που θα συναντήσει μπροστά του.
Οι σαράντα ημέρες

Κατόπιν, έχοντας επιτυχώς διέλθει από τα τελώνια και υποκλιθεί βαθιά ενώπιον του Θεού, η ψυχή για διάστημα τριάντα επτά επιπλέον ημερών επισκέπτεται τις ουράνιες κατοικίες και τις αβύσσους της κολάσεως, μη γνωρίζοντας ακόμα που θα παραμείνει, και μόνον την τεσσαρακοστή ημέρα καθορίζεται η θέση στην οποία θα βρίσκεται μέχρι την ανάσταση των νεκρών.
Σίγουρα δεν είναι παράξενο ότι η ψυχή, έχοντας διέλθει από τα τελώνια και παύσει μια για πάντα κάθε σχέση με τα επίγεια, εισάγεται στον αληθινά άλλο κόσμο, σε ένα τμήμα του οποίου θα παραμείνει αιωνίως.
Σύμφωνα με την αποκάλυψη του Αγγέλου στον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας, η ειδική επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των απελθόντων την ένατη ημέρα μετά τον θάνατο (πέραν του γενικού συμβολισμού των εννέα αγγελικών ταγμάτων) πραγματοποιείται επειδή μέχρι τότε παρουσιάζονται στην ψυχή τα θαυμάσια του Παραδείσου, και μόνον κατόπιν αυτού, για το υπόλοιπο των σαράντα ημερών, της παρουσιάζονται τα μαρτύρια και τα φρικτά της κολάσεως, πριν τοποθετηθεί την τεσσαρακοστή ημέρα στη θέση στην οποία θα αναμένει την ανάσταση των νεκρών και την Τελική Κρίση.
Θα πρέπει και πάλι να τονίσουμε ότι οι αναφερόμενοι αριθμοί αποτελούν γενικό κανόνα ή «μοντέλο» της μεταθανάτιας πραγματικότητας, και αναμφισβήτητα δεν ολοκληρώνουν όλες οι ψυχές των απελθόντων την πορεία τους ακριβώς σύμφωνα με τον «κανόνα». Γνωρίζουμε σαφώς ότι η Οσία Θεοδώρα, στην πραγματικότητα, ολοκλήρωσε το «γύρο της κολάσεως» ακριβώς την τεσσαρακοστή ημέρα, σύμφωνα με τη γήινη μέτρηση του χρόνου.
Η κατάσταση των ψυχών μέχρι την Τελική Κρίση
Μερικές ψυχές βρίσκονται (μετά τις σαράντα ημέρες) σε μια κατάσταση πρόγευσης της αιώνιας αγαλλίασης και μακαριότητας, ενώ άλλες σε μια κατάσταση τρόμου εξαιτίας των αιωνίων μαρτυρίων τα οποία θα υποστούν πλήρως μετά την Τελική Κρίση. Μέχρι τότε εξακολουθεί να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της κατάστασής τους, ιδιαιτέρως μέσω της υπέρ αυτών προσφοράς της Αναίμακτης Θυσίας (μνημόσυνο στη Θεία Λειτουργία), και παρομοίως μέσω άλλων προσευχών.
Τα οφέλη της προσευχής, τόσο της κοινής όσο και της ατομικής για τις ψυχές που βρίσκονται στην κόλαση, έχουν περιγραφεί σε πολλούς βίους Αγίων και ασκητών καθώς και σε Πατερικά κείμενα. Στο βίο της μάρτυρος του 3ου αιώνα Περπετούας, για παράδειγμα, διαβάζουμε ότι η κατάσταση της ψυχής του αδελφού της Δημοκράτη της αποκαλύφθηκα με την εικόνα μιας στέρνας γεμάτης νερό, η οποία ήταν όμως τόσο ψηλά που δεν μπορούσε να τη φτάσει από τον ρυπαρό, καυτό τόπο όπου ήταν περιορισμένος.
Χάρη στην ολόθερμη προσευχή της Περπετούας επί μία ολόκληρη ημέρα και νύχτα ο Δημοκράτης έφτασε τη στέρνα και τον είδε να βρίσκεται σε έναν φωτεινό τόπο. Από αυτό η Περπετούα κατάλαβε ότι ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεινά της κολάσεως.
Στο βίο μιας ασκήτριας που πέθανε μόλις τον 20ο αιώνα αναφέρεται μια παρόμοια περίπτωση. Πρόκειται για τη Οσία Αθανασία (Αναστασία Λογκάτσεβα), πνευματική θυγατέρα του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Όπως διαβάζουμε στο βίο της: «Η Αναστασία είχε έναν αδελφό που τον έλεγαν Παύλο. Ο Παύλος κάποτε ήταν μεθυσμένος και κρεμάστηκε. Κι η Αναστασία αποφάσισε να προσευχηθεί πολύ για τον αδελφό της.
Μετά το θάνατο του, η Αναστασία πήγε στο μοναστήρι Ντιβέγιεβο, του Οσίου Σεραφείμ, για να μάθει τι ακριβώς έπρεπε να κάνει, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση του αδελφού της, ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του με τρόπο δυσσεβή και ατιμωτικό… Ήθελε να συναντήσει την Πελαγία Ιβάνοβνα και να ζητήσει τη συμβουλή της… Η Αναστασία επισκέφθηκε την Πελαγία. Εκείνη της είπε να κλειστεί στο κελί της σαράντα μέρες, να προσευχηθεί και να νηστέψει για τον αδελφό της και κάθε μέρα να λέει εκατόν πενήντα φορές: «Υπεραγία Θεοτόκε, ανάπαυσον τον δούλον σου.»
Όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες, η Αναστασία είδε ένα όραμα. Βρέθηκε μπροστά σε μία άβυσσο. Στο βάθος της ήταν ένας βράχος από αίμα. Πάνω στο βράχο κείτονταν δύο άνδρες με σιδερένιες αλυσίδες στο λαιμό τους. Ο ένας ήταν ο αδελφός της.
Η Αναστασία διηγήθηκε το όραμα στην Πελαγία και κείνη της είπε να συνεχίσει την νηστεία και την προσευχή.
Τελείωσαν κι άλλες σαράντα ημέρες με νηστεία και προσευχή κι η Αναστασία είδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος κι ο βράχος πάνω στον οποίο βρίσκονταν οι δύο άνδρες με αλυσίδες στο λαιμό τους. Αυτή τη φορά όμως ο αδελφός της ήταν όρθιος. Περπατούσε πάνω στο βράχο, έπεφτε και ξανασηκωνόταν. Οι αλυσίδες ήταν ακόμα στο λαιμό του.
Η Πελαγία Ιβάνοβνα, στην οποία κατέφυγε και πάλι η Αναστασία, της είπε να επαναλάβει την ίδια άσκηση για Τρίτη φορά.
Όταν τελείωσε και το τρίτο σαρανταήμερο της νηστείας και της προσευχής, η Αναστασία ξαναείδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος, ο ίδιος βράχος. Τώρα όμως πάνω στο βράχο ήταν μόνο ένας άνδρας, αγνωστός της. Ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά. Δε φαίνονταν πουθενά. Ο άγνωστος άνδρας ακούστηκε να λέει: «Είσαι τυχερός εσύ. Έχεις πολύ ισχυρούς μεσίτες στη γη.»
Η Αναστασία ανέφερε στην Πελαγία Ιβάνοβνα το τρίτο όραμά της και εκείνη της απάντησε:
«Ο αδελφός σου λυτρώθηκε από τα βάσανα. Δεν μπήκε όμως στη μακαριότητα του Παραδείσου.»
Πολλά παρόμοια περιστατικά αναφέρονται σε βίους Ορθοδόξων Αγίων και ασκητών. Σε περίπτωση που κάποιος έχει την τάση να ερμηνεύει κατά γράμμα τέτοια οράματα, ίσως θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι βεβαίως οι εικόνες με τις οποίες εμφανίζονται τέτοια οράματα, συνήθως σε όνειρα, δεν «φωτογραφίζουν» κατ’ ανάγκη τον τρόπο ύπαρξης της ψυχής μετά τον θάνατο. Πρόκειται περισσότερο για εικόνες οι οποίες μεταβιβάζουν την πνευματική αλήθεια της βελτιώσεως της καταστάσεως της ψυχής στον άλλο κόσμο χάρη στις προσευχές εκείνων που παραμένουν στον κόσμο τούτο.
Από το βιβλίο του π. Σεραφείμ Ρόουζ - Οι πρώτες δύο ημέρες μετά το θάνατο.


ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr/

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...