Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ 10ης ΓΙΟΡΤΗΣ ΚΑΣΤΑΝΩΝ



Μεταφέρονται σε άλλη ημερομηνία τα Λυκοστομίτικα

Οι δύο σύλλογοι του χωριού, Μορφωτικός και Αθλητικός, που συνδιοργανώνουν την 10η γιορτή κάστανων, λόγω δυσμενούς πρόβλεψης της ΕΜΥ για καιρικά φαινόμενα, αποφάσισαν την μεταφορά των εκδηλώσεων για το Σαββατοκύριακο 17 και 18 Οκτωβρίου.

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΝΕΚΡΟΥ ΥΛΟΤΟΜΟΥ.



"...Αγαπητό μου ημερολόγιο

Σήμερα ξυπνήσαμε νωρίς με τους συντρόφους μου στην καλύβα.
Δέν κοιμηθήκαμε και πολύ καλά, γιατί όλο το βράδυ βροντούσε και η δυνατή βροχή που χτυπούσε τη νάϋλον οροφή της καλύβας, μας κράτησε ξάγρυπνους. Μάλιστα ένας κεραυνός, που έπεσε καμιά εικοσαριά μέτρα μακρυά,σχίζοντας πατόκορφα ένα πανύψηλο έλατο στη μέση, μας ανυσήχησε πολύ.
Έκανε πολύ κρύο, αλλά ευτυχώς η σομπούλα που έχουμε, δεν σταμάτησε να καίει και την βγάλαμε ζεστά.

Με την ανατολή του ήλιου, αφού η βροχή κόπασε, καθίσαμε έξω στα αυτοσχέδια ξύλινα καθίσματά μας από κορμούς οξιάς, και φτιάξαμε ζεστό καφεδάκι. Τριγύρω μας μια πυκνή ομίχλη είχε πλακώσει το βαθύ δάσος, και από μακριά ακούγαμε ένα ζευγάρι ζαρκάδια, να ερωτοτροπεί. Ένα μεγάλο αγριοπερίστερο, λίγα μέτρα μακριά μας, μας καλημέριζε κοιτώντας μας, πότε θα φύγουμε, για να φάει τα ψίχουλα, που πετάμε.
Σε λίγη ώρα βγήκαν αγουροξυπνημένοι και οι άλλοι συνάδερφοι υλοτόμοι, από τις γειτονικές καλύβες και συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί γύρω από τη φωτιά, που άναψε ο Πέτρος, για να αποφασίσουμε, το τί θα κάνουμε σήμερα.

Το έδαφος έχει ποτίσει πολύ και η δουλειά θα είναι πολύ επικίνδυνη, καθώς θα γλυστράνε όλα.
Πρέπει όμως να πάμε στη συστάδα μας, γιατί οι μέρες έχουν περάσει, πλησιάζει το πανηγύρι της Παναγίας και θα πρέπει να κατεβούμε στο χωριό, στις οικογένειές μας, που μας έχουν λείψει, μια βδομάδα τώρα.
Ορισμένοι ετοιμάζονται να φύγουν από σήμερα, μιας και ο καιρός δεν βοηθάει. Τους βλέπω να φορτώνουν τα μπαγκάζια τους και τους ζηλεύω, αλλά θα κάνω λίγη υπομονή ακόμη δυο μέρες.
Πρέπει να βγάλω λίγους "κουβάδες" καυσόξυλα ακόμη, να συμπληρώσω το φορτηγό της "παραλαβής" και να κανονίσω να τα κατεβάσω. Τα έξοδα είναι πολλά και πρέπει να τα τακτοποιήσω.
Σακίδιο, αλυσοπρίονο, καύσιμα και κατευθείαν στα μαρκαρισμένα δέντρα.
Παραδίπλα μου καμιά 50 μέτρα μακριά, υλοτομεί και ο σύντροφός μου, τον ακούω να βρίζει τσατισμένος την πανύψηλη οξιά, που "κρέμασε".
Μπορώ να διακρίνω από την κουφάλα του θεόρατου δέντρου να ξεπετάγονται τρομαγμένα, πλήθος από μικροσκοπικά ποντίκια του δάσους"πάλαβιτς" και να τρέχουν στα τυφλά πέρα-δώθε.
Πλησιάζω το δικό μου δέντρο με το νούμερο 237, σημαδεμένο με κόκκινο σπρέι στη βάση του.
Τριγύρω, μια σειρά από κατακόκκινες αφριοφράουλες, ώριμες και ζουμερές, με δελεάζουν και δεν τους χαλάω το χατήρι. Μαζεύω μια χούφτα και τις καταβροχθίζω στη στιγμή, μουγκρίζοντας από βουλιμία και ικανοποίηση.

Ανάβω το hugsvarna μου και ετοιμάζω την τομή ΣΕΚ για να το ρίξω, υπολογίζοντας το σημείο πτώσης.
Όλα έτοιμα και με την τελευταία γκαζιά, βλέπω το τεράστιο δέντρο να κινείται, έτοιμο να καταρρεύσει.
Αποτραβιέμαι λίγο παραπέρα, αλλά με ένα δυνατό φύσημα του ανέμου, ξαφνικά βλέπω τον θεόρατο ξύλινο γίγαντα, να κινείται προς το μέρος μου.
Τρέχω να προφυλαχτώ.
Με την άκρη του ματιού μου, το βλέπω να με πλησιάζει.
Με φτάνει, με αγκαλιάζει, με τυλίγει.
Γινόμαστε ένα.
Δεν θυμάμαι τη συνέχεια, μόνο κάτι σπαρακτικές φωνές των συντρόφων μου.

Τώρα που σου γράφω, βρίσκομαι σε ένα φωτεινό δωμάτιο, ήρεμος και όλα είναι τόσο ήσυχα.
Δεν αισθάνομαι πια, ούτε την δισκοκήλη που με ταλαιπωρούσε, ούτε τα πιασμένα μπράτσα μου, ούτε καν το τσίμπημα από τις μέλισσες, που μου επιτέθηκαν πριν δυο μέρες, κατατρυπώντας με.
Νιώθω ωραία, ήσυχα και μετά από πολλά χρόνια υλοτόμος, αισθάνομαι επιτέλους  ξεκούραστος...."


Αφιερωμένο στη μνήμη όλων αυτών, που "έφυγαν", δουλεύοντας με τιμιότητα και αξιοπρέπεια, κόντρα σε θεούς και ανθρώπους, για να διατηρήσουν την επιβίωση της οικογένειας και την παραμονή στα ευλογημένα, πατρογονικά εδάφη της Μακεδονίας μας.

ΥΛΟΤΟΜΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΤΖΕΝΑ - ΝΕΚΡΟΣ 58ΧΡΟΝΟΣ



Άλλο ένα θύμα θρηνεί η υλοτομική οικογένεια της Αλμωπίας.

Συγκεκριμένα σήμερα Τετάρτη 7/10, κατά τις πρωινές ώρες, 58χρονος από την Περίκλεια, καταπλακώθηκε από κλαδιά δέντρου, την ώρα που υλοτομούσε στα βουνά της Τζένας.
Ο άτυχος υλοτόμος, πατέρας δύο παιδιών, μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας Αριδαίας, όπου απλά διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ο οποίος βύθισε στο πένθος όλη την Αλμωπία.
Το περιστατικό και τις συνθήκες του δυστυχήματος, διερευνά το Αστυνομικό τμήμα Αριδαίας.

Άλλο ένα τραγικό συμβάν, που αναδεικνύει την επικινδυνότητα και τις ακραίες συνθήκες εργασίας των γενναίων υλοτόμων, που αγωνίζονται για αξιοπρεπή διαβίωση, και που επαναφέρει στο προσκήνιο τα αιτήματα τους, για μεγαλύτερη και ουσιωδέστερη μέριμνα των αρχών προς τον κλάδο, η οποία μέριμνα φθίνει χρόνο με τον χρόνο.

"ΜΑΝΑ": ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΑΤΙΘΑΣΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Οι γερόντισσες βρίσκονται σε σχετικά προχωρημένη ηλικία. Οι δύο από αυτές, που έτσι κι αλλιώς δεν εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ, η μία Μαρία και η Σεβαστή έχουν φύγει από τη ζωή. Οι υπόλοιπες, μαζί με ένα διοικητικό συμβούλιο, διοικούν το ίδρυμα...

Την άνοιξη του 1962, μία παρέα νέων γυναικών, η Μαρία, η Δωροθέα, η Καλλίνικη, η Φαιδρονία, η Σεβαστή και ακόμα μια Μαρία, αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στον Πειραιά και να κατέβουν στην Καλαμάτα για να γίνουν μοναχές.

Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΠΑΡΙΔΗ 

 Επειδή δεν έχουν όλες συμπληρώσει τα 21 χρόνια, οι γονείς τις φέρνουν πίσω. Εκείνες αποφασισμένες στον στόχο τους «αποδρούν» για δεύτερη φορά. Το θέμα παίρνει μεγάλες διαστάσεις κι ο Τύπος της εποχής το κάνει πρωτοσέλιδο πρωτοσέλιδο, ανάγοντας το σε σκάνδαλο. 

  Οι γονείς επεμβαίνουν για δεύτερη φορά κι έτσι και πάλι εξαναγκάζονται να γυρίσουν στα πατρικά τους. Κι όμως, δεν το βάζουν κάτω! Ακολουθεί και τρίτη φορά η οποία ήταν και η οριστική για τις έξι κοπέλες που είχαν όπως όλα δείχνουν ένα σχέδιο στο μυαλό τους. Κατάφεραν να πείσουν τους πάντες ότι ήθελαν να γίνουν όντως καλόγριες και μάλιστα έβαλαν και ένα σοβαρό στόχο. Δεν θα απομονώνονταν απλά σε ένα μοναστήρι για να προσεύχονται και να ακολουθούν το τελετουργικό της ορθόδοξης εκκλησίας αλλά θα υπηρετούσαν έμπρακτα το κοινό καλό.
 Έτσι, αφού για μερικά χρόνια έζησαν ανεξάρτητες κάνοντας η κάθε μια τους ό,τι περνούσε από τα χέρια τους, κυριολεκτικά, άλλη φτιάχνοντας κεντήματα, άλλη ράβοντας πουκάμισα, το 1967 ίδρυσαν στην περιοχή της Νέας Μάκρης, σε ένα κτήμα που τους παραχώρησε η Μονή Πεντέλης και με τη συνδρομή του εφοπλιστή Μάρκου Λύρα το Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα. Μία ανοιχτή κοινότητα για παραμελημένα παιδιά που προέρχονται από προβληματικά περιβάλλοντα και γονείς που αδυνατούν να τα μεγαλώσουν, μία μεγάλη, υπερμεγέθη ίσως, ανάδοχος οικογένεια. 

Αυτό το ίδρυμα επέλεξε η κινηματογραφίστρια Βάλερυ Κοντάκου ως θέμα της στο νέο της ντοκιμαντέρ «Μάνα». Κι αν ο τίτλος ακούγεται κάπως ψυχοπονιάρικος, δεν είναι και τόσο.

 Έτσι αποκαλούν τα 50 παιδιά -από τη βρεφική ηλικία μέχρι τα 18 τους-, που ζουν εκεί μέσα, τις ηλικιωμένες πια γυναίκες, και τη νεώτερη Παρθενία, η οποία μεγάλωσε μαζί τους πριν γίνει και η ίδια μοναχή.


Μία ανοιχτή κοινότητα για παραμελημένα παιδιά που προέρχονται από προβληματικά περιβάλλοντα και γονείς που αδυνατούν να τα μεγαλώσουν, μία μεγάλη, υπερμεγέθη ίσως, ανάδοχος οικογένεια.
Μία ανοιχτή κοινότητα για παραμελημένα παιδιά που προέρχονται από προβληματικά περιβάλλοντα και γονείς που αδυνατούν να τα μεγαλώσουν, μία μεγάλη, υπερμεγέθη ίσως, ανάδοχος οικογένεια. 

Το να αποκαλεί ένα παιδί «μάνα» μία μαυροντυμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια γυναίκα δεν είναι ίσως και το πιο ευχάριστο πράγμα αλλά προφανώς είναι το λιγότερο βλαβερό στη ζωή αυτών των άτυχων παιδιών που όπως λέει και η Ηγουμένη Μαρία «Τα παιδιά είναι ο πρώτος αποδέκτης της δυστυχίας και της απελπισίας».
 Έτσι, όσο κι αν φαίνεται καταρχήν αλλοπρόσαλλο, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βλέπουμε μοναχές, η μία εκ των οποίων με γυαλιά ηλίου πιλοτάρει ένα μεγάλο βαν, να ακολουθούν τη μελλόνυμφη Μαρία, ένα από τα κορίτσια που ενηλικιώθηκε, στην πρόβα νυφικού της. Μοιάζει δε να έχουν όλες τους ολοκληρωμένη άποψη για το μάκρος της ουράς, τα στριφώματα, τη μέση ακόμα και για το ύψος των μοντέλων στα περιοδικά μόδας! Η καημένη η Μαρία που φοράει το νυφικό λέει κάποια στιγμή «Εγώ που θα το φορέσω δεν θα πω τη γνώμη μου;». 
Τρία χρόνια συζητήσεων χρειάστηκαν για να πείσει η Κοντάκου τις ακαταπόνητες αυτές γερόντισσες του Λύρειου να σταθούν μπροστά από τις κάμερες. Και άλλα τρία χρόνια μπαινόβγαινε στους χώρους του ιδρύματος γυρίζοντας στιγμιότυπα από τη ζωή των παιδιών και των σχέσεων τους με τις «μάνες» τους, ενίοτε και με τις πραγματικές που τους επισκέπτονται, όπως στην περίπτωση του Νίκου που ζει μαζί με άλλα μέλη της πολυμελούς του οικογένειας στο Λύρειο μέχρι που έρχεται η στιγμή να καταταγεί στο στρατό.
 Τόσο στην πρώτη του μέρα όσο και στην ορκωμοσία τον ακολουθεί μια κουστωδία ανθρώπων, από τις μοναχές που τον ανάστησαν και τη βιολογική του μητέρα μέχρι τα αδέλφια του. 

Το να αποκαλεί ένα παιδί «μάνα» μία μαυροντυμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια γυναίκα δεν είναι ίσως και το πιο ευχάριστο πράγμα αλλά προφανώς είναι το λιγότερο βλαβερό στη ζωή αυτών των άτυχων παιδιών
Το να αποκαλεί ένα παιδί «μάνα» μία μαυροντυμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια γυναίκα δεν είναι ίσως και το πιο ευχάριστο πράγμα αλλά προφανώς είναι το λιγότερο βλαβερό στη ζωή αυτών των άτυχων παιδιών 

Γενικώς η ζωή στο αγροτικό περιβάλλον του τεράστιου κτήματος μέσα στο οποίο βρίσκεται το ίδρυμα, και τα πέντε σπίτια που το αποτελούν, κυλάει χαρούμενα και εποικοδομητικά. Τα παιδιά μαθαίνουν μουσική, δημοτικό κάνουν στο μονοθέσιο σχολείο που διαθέτει, οργανώνουν εκδηλώσεις, τα μεγαλύτερα πηγαίνουν γυμνάσιο και λύκειο στην περιοχή, παρακολουθούν θέατρο.
 Σε μια συζήτηση μεταξύ των μοναχών προβληματίζονται αν θα πρέπει να τα στείλουν στην εφηβική παράσταση του Εθνικού «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου». Η Καλλίνικη αναρωτιέται πώς αποδίδει το έργο την ιστορία, «ποιος νικάει στο τέλος, είναι και το θέμα του εμφυλίου, δεν εμπιστεύομαι την κυβέρνηση» σχολιάζει. Προς αποφυγή οποιαδήποτε παρεξήγησης δεν εννοεί την νυν κυβέρνηση. Αμέσως μετά βλέπουμε στην τάξη να διδάσκονται τη σημασία της γιορτής του Πολυτεχνείου.
 Το ντοκιμαντέρ μας ταξιδεύει και μέχρι τη Μεσσηνία, τη Μονή Χρυσοκελλαριά όπου ήταν η πρώτη μονή που η «πιο ατίθαση συμμορία στην ιστορία της ορθόδοξης εκκλησίας» -όπως αποκαλεί η Κοντάκου τις έξι νέες τότε γυναίκες-, κατέφυγαν για να ενταχθούν στο σχήμα της εκκλησίας. Η επίσκεψη δίνει την ευκαιρία να αφηγηθούν όλη εκείνη την περιπέτεια ανυποταξίας αλλά συνάμα γυναικείας χειραφέτησης για τα δεδομένα της δεκαετίας του '60, τις αντιδράσεις, την επιμονή τους, το όραμα τους. Αργότερα η ταινία μας μεταφέρει και στη Μύκονο, όχι την καλοκαιρινή αλλά την «κανονική» των απλών ανθρώπων όπου η μέλλουσα νύφη Μαρία ετοιμάζει με τη βοήθεια των «μανάδων» της το μελλοντικό της νοικοκυριό, όπως και το νυφικό της κρεβάτι- έθιμο που συμμετέχει όλο το χωριό.
 Ο γαμπρός αποδεικνύεται προξενιό του ενορίτη παπά. Μετά το γάμο, τον οποίο επίσης έχει εντάξει η Κοντάκου, μαθαίνουμε ότι χειροτονείται και παπάς. 

Κόσμος πάει κι έρχεται στο κτήμα και στο ίδρυμα, πολλοί είναι εθελοντές από την περιοχή, κάποιοι που κάποτε υπήρξαν παιδιά του Λυρείου, κοινωνικοί λειτουργοί. Μικροπροβλήματα, ευτράπελα, παιδικά καμώματα, συζητήσεις πιο σοβαρές και κουβέντες πιο ελαφριές, γεμίζουν το χρόνο της μικρής αυτής κοινότητας που μετά από 50 σχεδόν συναπτά έτη εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στο όραμα των πρωτεργατών της.
 Δεν υπάρχουν προβλήματα, αρνητικά στο όλο εγχείρημα; Η Βάλερυ Κοντάκου εξηγεί: «Ασφαλώς και υπάρχουν. Θεωρώ αρνητικό και μόνο το γεγονός που χρειάζεται να υπάρχει ένα τέτοιο ίδρυμα. Αλλά τα περισσότερα προβλήματα δεν διαφέρουν από τα προβλήματα κάθε οικογένειας. Σε μία δημόσια προβολή σηκώθηκε μία κυρία να μιλήσει και είπε: "Eίμαι πια κι εγώ γιαγιά, μεγάλωσα στο ίδρυμα κι αν κάτι μου έμαθε ήταν να σέβομαι τον εαυτό μου». Ίσως γι΄αυτό μια κρίση που προέκυψε είχε αίσιο τέλος.
 Ο Νίκος μετά το στρατό αποφάσισε να πάει να ζήσει με τον πατέρα του κι εξαφανίστηκε, αφήνοντας στη μέση τις σπουδές του. Μέχρι να ολοκληρωθεί το ντοκιμαντέρ, είχε επιστρέψει στο «σπίτι» του και συνέχισε τα μαθήματα του. Γενικώς τα αγόρια φεύγουν όταν ενηλικιωθούν ενώ τα κορίτσια δεν είναι υποχρεωμένα να φύγουν αμέσως.
 Οι γερόντισσες βρίσκονται σε σχετικά προχωρημένη ηλικία. Οι δύο από αυτές, που έτσι κι αλλιώς δεν εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ, η μία Μαρία και η Σεβαστή έχουν φύγει από τη ζωή.
 Οι υπόλοιπες, μαζί με ένα διοικητικό συμβούλιο, διοικούν το ίδρυμα, έχοντας εξασφαλίσει χορηγούς που στηρίζουν το έργο τους. Τι θα απογίνουν όταν δεν θα βρίσκονται πια ανάμεσα στα αγαπημένα τους παιδιά; «Τους το έχω ρωτήσει κι εγώ» λέει η Βάλερυ Κοντάκου, και συνεχίζει «Η απάντηση τους είναι ότι ο Θεός θα κάνει το καλό»....

Image

Info: Το ντοκιμαντέρ ΜΑΝΑ θα προβάλλεται από την Πέμπτη 8/10 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.
 Σενάριο/Σκηνοθεσία: Βάλερυ Κοντάκου
 Διεύθυνση φωτογραφίας: Παντελής Μαντζανάς, Γιάννης Μισουρίδης
 Μοντάζ: Δημήτρης Πεπονής
 Ήχος: Δημήτρης Κανελλόπουλος
 Σχεδιασμός ήχου: Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, Άρης Λουζιώτης 
Μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης 
Μουσική: Έλλη Πασπαλά
 Εxecutive Ρroducer: Kathryn Hunter
 Παραγωγοί: Βάλερυ Κοντάκου, Δέσποινα Παυλάκη
 Παραγωγή: Exile Films 
Συμπαραγωγοί: ΟΤΕ tv 






Πηγή: www.lifo.gr

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ IAN CURTIS ΤΩΝ "JOY DIVISION" ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΥΣΕΙΟ

"Για μένα οι Joy Division είναι ο μοντέρνος Ρέμπραντ».

Τον περασμένο Φεβρουάριο, μια ομάδα από σκληροπυρηνικούς φαν των Joy Division δεν κατάφερε να συγκεντρώσει αρκετά χρήματα ώστε να αγοράσει το παλιό σπίτι του Ian Curtis στο Macclesfield και να το μετατρέψει σε μουσείο. Ο μουσικός όμως και επιχειρηματίας Hadar Goldman αποφάσισε να παρενέβη. Το σπίτι είχε ήδη πουληθεί σε έναν ιδιώτη αλλά ο Goldman – που εμπνεύστηκε από την καμπάνια – προσφέρθηκε να πληρώσει 75.000 λίρες πάνω από την κανονική τιμή του σπιτιού που ήταν στις 125.000 λίρες σαν αποζημίωση. Και σίγουρα όπως φαίνεται ήταν αποφασισμένος. 

  «Δεν ήταν μόνο για να βοηθήσω», λέει ο Goldman που είναι και αυτός φαν του Curtis. «Το έκανα, φαντάζομαι,  για να ικανοποιήσω το εγώ μου. Κάποιοι άνθρωποι θα πληρώσουν για να αγοράσουν ένα πίνακα του Ρέμπραντ. Για μένα οι Joy Division είναι ο μοντέρνος Ρέμπραντ». 

Ο Goldman κατανοεί ότι το σπίτι δεν είναι ένα έργο τέχνης αλλά λέει ότι έχει μια «ωμή ενέργεια» που μπορεί να αξιοποιήσει για καλό σήμερα. Θέλει να λειτουργήσει όχι μόνο σαν ένα μουσείο για τους Joy Division αλλά σαν ένα ψηφιακή στέγη για να υποστηρίξει μουσικούς και άλλους καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο.

   Είναι κάτι που προκάλεσε διαμάχη ανάμεσα στα πρώην μέλη των Joy Division. Ο Peter Hook υποστηρίζει την ιδέα με το επιχείρημα ότι οι μπάντες του Μάντσεστερ δεν παίρνουν αρκετά εύσημα για την επιτυχία τους. Από την άλλη, ο Bernard Sumner ανησυχεί ότι το σπίτι μπορεί να γίνει ένα «μνημείο για την αυτοκτονία», επειδή ο Curtis κρεμάστηκε στην κουζίνα. Ο Goldman ελπίζει ότι θα του αλλάξει την άποψη. 

Image

«Τα χρόνια περνούν. Και μένουμε με καταπληκτική τέχνη και μουσική και υπέρ-θετική ενέργεια», λέει  (για κάποιος που ισχυρίζεται ότι δεν ασχολείται με new age θεωρίες, μιλάει αρκετά για ενέργειες). «Δεν υπάρχει κάτι τρομαχτικό σε αυτό. Θα ήθελα να το κάνω ένα μέρος με λίγο ήλιο για ενεργειακή προβολή». 

  Θα ανοίξει την κουζίνα στο ευρύ κοινό; (Κάτι που αρχικά οι φαν του συγκροτήματος είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα κάνουν από φόβο ότι θα είναι κάπως μακάβριο θέαμα). «Ναι, ναι, ναι. Σίγουρα. Δημιουργείς ζήτηση όταν απαγορεύεις πράγματα», λέει και προσθέτει ότι έχει επισκεφτεί το σπίτι και «ότι έγινε εκεί στην κουζίνα...δεν είναι εκεί, δεν θα μπορέσεις να το νιώσεις». 

  Ο Goldman ήταν μόνο 15 χρονών όταν οι Joy Division κυκλοφόρησαν το Unknown Pleasures. Έμαθε να παίζει κλασικό βιολί – «ένα από αυτά τα ταλαντούχα παιδιά. Κέρδισα σε όλους τους διαγωνισμούς που συμμετείχα στην Ευρώπη», αλλά όταν άκουσε την μουσική των Joy Division, τον τράβηξε στην άλλη πλευρά.

   Αυτή τη στιγμή, ο Goldman λέει ότι τελείωσε με το χειρότερο μέρος της συμφωνίας που σημαίνει ότι κάνει αιτήσεις για άδειες από τα κοινοτικά συμβούλια και προσπαθεί να ξεκινήσει κάποια μικρά πρότζεκτ όπως να βάλει μια μπλε πλακέτα στο σπίτι που πιστεύει ότι θα είναι έτοιμη και στην θέση της μέσα σε 6 μήνες. Υπάρχουν σχέδια να δημιουργήσει μια επιτροπή από καλλιτεχνικούς διευθυντές και ίσως να αρχίσει ένα πρόγραμμα χορηγιών που θα βοηθάει τοπικούς καλλιτέχνες.

     Αν το σπίτι διατηρούσε  την αρχική του διακόσμηση, θα ήταν ευτυχής να την άφηνε όπως ήταν αλλά πιστεύει ότι δεν έχει νόημα να την επαναφέρει. Προτιμάει να τιμήσει τον Ian Curtis και το ένστικτο του για πρωτοπορία, με το να καλέσει νεαρούς αρχιτέκτονες από το πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ για να αναλάβουν το σχεδιασμό του σπιτιού:
 «Ας κάνουμε ένα διάλογο με το μέλλον από το γυρίσουμε πάλι πίσω στο νοσταλγικό παρελθόν.   Αυτές οι ιδέες είναι ένα νεύμα στον πρωτοποριακό τρόπο σκέψης του  Ian Curtis και του συγκροτήματος. 
«Σήμερα, το λέμε το να σκέφτεσαι «έξω από το κουτί», λέει ο Goldman «Νομίζω ότι ο Ian Curtis ήταν οτιδήποτε εκτός από το κουτί! Δεν νομίζω ότι είχε έρθει ποτέ σε επαφή με το "κουτί"». 



 Πηγή:www.lifo.gr

ΓΥΑΛΙΝΗ ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΑ 1.000 ΜΕΤΡΑ ΡΑΓΙΣΕ, ΜΕ ΠΛΗΘΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ ΕΠΑΝΩ ΤΗΣ



Μια γυάλινη γέφυρα που βρίσκεται κατά μήκος μιας πλαγιάς ενός βουνού στην Κίνα, άρχισε να ραγίζει την ώρα που τρομοκρατημένοι τουρίστες περπατούσαν πάνω της. 

  Η γέφυρα, η οποία άνοιξε για το κοινό στις 20 Σεπτεμβρίου, εκτείνεται κατά μήκος του βουνού Yuntai, στην επαρχία Χενάν και βρίσκεται περίπου 1000 μέτρα πάνω από το έδαφος. 

Στο site κοινωνικής δικτύωσης Weibo, οι τουρίστες ανέφεραν ότι επικράτησε πανικός όταν συνειδητοποίησαν ότι το γυαλί είχε ραγίσει, ανέφερε η Λαϊκή Ημερησία της Κίνας. 

«Ήμουν έτοιμος να φθάσω στο τέλος, όταν άκουσα κάτι σαν μικρή έκρηξη και ένιωσα δονήσεις κάτω από τα πόδια μου. Κοίταξα κάτω και είδα το γυάλινο πάτωμα κάτω από μένα να θρυμματίζεται» 

«Φώναξα δυνατά, είναι ραγισμένο, πραγματικά ράγισε», στη συνέχεια έσπρωξα τους ανθρώπους μπροστά μου να προχωρήσουν. Ήμουν τρομοκρατημένος» ανέφερε ο τουρίστας, στην Daily Mail.   Σήμερα η γέφυρα έχει κλείσει για το κοινό ώστε να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές.

   Σε δήλωση που κυκλοφόρησε στην Λαϊκή Ημερησία της Κίνας, η εταιρεία που έχει αναλάβει τη γέφυρα φέρεται να είπε ότι η ρωγμή προκλήθηκε από αιχμηρό αντικείμενο που έπεσε πάνω στο γυαλί, αλλά η ασφάλεια είναι αδιαμφισβήτητη καθώς υπάρχουν τρία στρώματα γυαλιού. 

ΤΟ "VULNICURA" ΤΗΣ BJORK ΜΕ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΓΧΟΡΔΩΝ

Image

Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ της Vulnicura η Björk έχει έτοιμη μια νέα έκδοση των τραγουδιών, μόνο με μια ορχήστρα εγχόρδων και τη φωνή της. 

Ονομάζεται Vulnicura Strings (Vulnicura: The Acoustic Version) και θα κυκλοφορήσει στις 6 Νοεμβρίου σε ψηφιακή μορφή και στις 4 Δεκεμβρίου σε βινίλιο (τα CD δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν). 

  Στο δίσκο συμμετέχει η σολίστ Una Sveinbjarnardóttir, αλλά το αξιοσημείωτο είναι ότι ακούγεται το viola organista, το όργανο που σχεδίασε αρχικά ο Leonardo Da Vinci και είναι κάτι σαν όργανο με πλήκτρα, αλλά αντί να χτυπάς τις χορδές, πιέζεις μια μηχανική ζώνη που τις δονεί. 

  Αυτό είναι το πρώτο δείγμα από το άλμπουμ, μια μορφή του Lionsong με έγχορδα. 

ΚΛΕΙΝΕΙ Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΛΟΓΩ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ



Μπορεί ένας ολόκληρος ναός-ορόσημο της αρχαίας Ελλάδας να κλείσει λόγω συνταξιοδότησης του φύλακα;

    Κι όμως μπορεί. Αυτή είναι η τελευταία -αρνητική εξέλιξη, για την οποία κάνει λόγο η Πανελλήνια Ένωση Υπαλλήλων Φυλάξεως Αρχαιοτήτων (ΠΕΥΦΑ), αναφερόμενη στο «"κλείσιμο" του Ναού του Επικούρειου Απόλλωνα, λόγω έλλειψης προσωπικού».   Πρόκειται για εξέλιξη που «ήρθε δυστυχώς να επιβεβαιώσει μέχρι κεραίας την επισήμανση της ΠΕΥΦΑ, η οποία εδώ και χρόνια έχει σε όλους τους τόνους προσπαθήσει να καταδείξει το πρόβλημα, χωρίς ωστόσο να βρει ανταπόκριση από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.

   Τώρα, αφού μετά τη συνταξιοδότηση και του τελευταίου αρχαιοφύλακα, ο χώρος ουσιαστικά έκλεισε για το κοινό, με συνέπειες, τόσο για το ίδιο το ΥΠΠΟΑ, όσο και για την τοπική κοινωνία, η οποία έχει ήδη εκφράσει μέσω των φορέων της την έντονη αντίδρασή της, αλλά κύρια δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα στην ασφάλεια του Μνημείου που βρίσκεται πλέον σε άμεσο κίνδυνο», αναφέρει η Ένωση.

   Ταυτόχρονα, η ΠΕΥΦΑ καλεί την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος, να καταλάβει το ζήτημα ασφάλειας που έχει δημιουργηθεί και να δώσει, χωρίς την παραμικρή χρονοτριβή, λύση με μόνιμο φυλακτικό προσωπικό, είτε μέσω της κινητικότητας, είτε, ακόμη καλύτερα, μέσω νέων προσλήψεων στον τομέα φύλαξης και πληροφόρησης». 

  «Μέχρι τότε», λένε οι αρχαιοφύλακες, «να προχωρήσει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλείας σε άμεση πρόσληψη εποχικού προσωπικού, για να καλύψει τις ανάγκες φύλαξης του Επικούρειου Απόλλωνα».



Ο αριστουργηματικός ναός και το μοναδικό κιονόκρανο Ο ναός του Επικουρείου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας είναι ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους της αρχαιότητας. Αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα διότι τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης.

   Ο ναός υψώνεται στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο της Πελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και βρίσκεται 14 χλμ. νότια της Ανδρίτσαινας και 11 χλμ. βορειοανατολικά των Περιβολίων.

   Ανεγέρθη το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ) και αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. 



Το μνημείο αυτό, ένα από τα καλύτερα σωζόμενα της κλασικής αρχαιότητας ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

   Συνδυάζει αρχαϊκά, κλασικά και παραδοσιακά αρκαδικά χαρακτηριστικά. Έτσι προσφέρει ένα ελκυστικό μείγμα του παλιού και του νέου, του αγροτικού και του εκλεπτυσμένου.

   Η επιμήκης περίπτερη δομή (39,87 × 16,13 μέτρα) είναι κατασκευασμένη κυρίως από γκρίζο ασβεστόλιθο τοπικής προέλευσης. 

  Η εξωτερική κιονοστοιχία του εξάστηλου ναού ακολουθεί έναν εξαιρετικά αυστηρό δωρικό ρυθμό (οι μετόπες δεν είναι λαξευμένες). Όμως στο εσωτερικό, έξοχης ποιότητας γλυπτική συνταιριάζεται με έναν πιο περίτεχνο αρχιτεκτονικό ρυθμό, σύμφωνα με τη wikipedia. 

  Το εμπρόσθιο τμήμα του προνάου και του οπισθοδόμου με δύο κίονες εν παραστάσει αναδιατυπώνουν τον δωρικό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται λοιπόν ως ναός δωρικός, δίστυλος εν παραστάσει περίπτερος. 

Στο νότιο τμήμα όπου βρίσκεται το άδυτο, οι δύο τελευταίοι ιωνικοί κίονες του σηκού στέκονται στο μακρινό άκρο λοξών τοίχων, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ένας κορινθιακός κίων, μόνος στο κέντρο του ναού. 

  Το κιονόκρανο του κίονα αυτού αποτελεί «το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα και θεωρείται πρότυπο για όλα τα "Κορινθιακά" μνημεία του ελληνικού, ρωμαϊκού και μεταγενέστερων πολιτισμών».




 Πηγή: www.lifo.gr

ΜΕ ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΠΙΑ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΤΟΥΣ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ



Τζιχαντιστές στη Συρία πλήττει το πολεμικό ναυτικό της Ρωσίας με πυραύλους Κρουζ που εκτοξεύονται από πλοία τα οποία βρίσκονται στην Κασπία, σε απόσταση 1.500 χλμ. από τους στόχους. 

Όπως δήλωσε ο ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου, τέσσερα πολεμικά πλοία που βρίσκονται στην Κασπία Θάλασσα εκτόξευσαν 26 πυραύλους εναντίον στόχων του Ισλαμικού Κράτους.


   Ο ίδιος υποστήριξε ότι οι στόχοι καταστράφηκαν και δεν υπήρξαν άμαχοι μεταξύ των θυμάτων.

   Ευχαριστημένος εμφανίστηκε ο Πούτιν ο οποίος δήλωσε ότι το γεγονός της καταστροφής των στόχων από τέτοια απόσταση  «λέει πολλά για την καλή εκπαίδευση και τις ικανότητες του στρατιωτικού προσωπικού».

   Ο Ρώσος Πρόεδρος που σήμερα έχει και γενέθλια, τόνισε ότι από την έναρξη της στρατιωτικής επέμβασής της στη Συρία, στις 30 Σεπτεμβρίου, έχουν πληγεί 112 στόχοι στη χώρα αυτή ενώ αποκάλυψε ότι συζήτησε με τον υπουργό του των Εξωτερικών την πρόταση Ολάντ και ενώσουν όλοι καθεστώς και αντάρτες τις δυνάμεις τους κατά των τζιχαντιστών. Χαρακτήρισε δε αυτή την ιδέα «ενδιαφέρουσα» και σημείωσε ότι «επί του παρόντος δεν γνωρίζουμε πού βρίσκεται και ποιος είναι ο επικεφαλής του (σ.σ. του ενωμένου στρατού).

   Ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε ότι αν επικεφαλής είναι «η  στρατιωτική πτέρυγα της αποκαλούμενης υγιούς αντιπολίτευσης», και συνδυάσουν όλοι τις δυνάμεις τους κατά των τρομοκρατών, τότε «θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια καλή βάση για μια μελλοντική πολιτική διευθέτηση στη Συρία». 





Πηγή: www.lifo.gr

ΕΚΤΑΚΤΗ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ



           Σας καλούμε να έρθετε στις  7  Οκτωβρίου ημέρα Τετάρτη και ώρα 14:00΄μ.μ. στο Δημοτικό Κατάστημα  Αριδαίας  σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 75 του ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 τεύχος Α’), για να παραστείτε στην έκτακτη - κατεπείγουσα Συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής σύμφωνα με την παρ.6 εδ. γ΄ του άρθρου 75 του Ν.3852/2010 (ΦΕΚ 87/Α/07.06.2010), για να  συζητήσουμε και να πάρουμε αποφάσεις για τα παρακάτω θέματα της ημερήσιας διάταξης:

ΘΕΜΑ 1ο
Σύνταξη σχεδίου προϋπολογισμού του Δήμου Αλμωπίας έτους 2016.

Η συνεδρίαση κρίνεται κατεπείγουσα, διότι:

Σύμφωνα με την υπ.αριθ.28918/7-10-2015 εισήγηση του Τμήματος Οικονομικών Υπηρεσιών υπάρχει περιορισμένο χρονικό περιθώριο για την λήψη σχετικής απόφασης περί ‘’Σύνταξης σχεδίου Προϋπολογισμού του Δήμου για το έτος 2016, λαμβάνοντας υπόψη και την υπ.αριθ.26945/31-07-2015 εγκ. του Υπουργείου Εσωτερικών & Δ/κής Ανασυγκρότησης.


Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΜΠΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΔΗΛΩΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ "ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ"



Δήμαρχος Αλμωπίας: «Είμαστε τίμιοι διαχειριστές της εμπιστοσύνης των συμπολιτών μας»

Εκφράζω την στήριξή μου στην απόφαση που έλαβε το Δ.Σ. της ΔΗ.Κ.Ε. Αλμωπίας σχετικά με την μετεγκατάσταση δομών του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» από τον Εξαπλάτανο στην Αριδαία, στα πλαίσια της εύρυθμης λειτουργίας και της αποδοτικότητάς τους.
Ως Δημοτική Αρχή αποδείξαμε από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε ότι όχι μόνο δεν υποβαθμίζουμε την Δ.Ε. Εξαπλατάνου, αλλά ορίσαμε Αντιδήμαρχο με έδρα τον Εξαπλάτανο και μάλιστα με αυξημένες αρμοδιότητες.
 Σε αυτά τα πλαίσια, μεταφέρουμε και το Γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης στο πρώην Δημαρχείο Εξαπλατάνου και αυτή είναι η απάντησή μας στην καταστροφολογία που θέλουν κάποιοι να επιβάλλουν.
Για ό,τι κάνουμε, έχουμε ως μοναδικό γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και όχι μεμονωμένες απόψεις και θέσεις που εξυπηρετούν μόνο προσωπικά συμφέροντα.
 Είμαστε οι πρώτοι που αναδείξαμε το σπουδαίο έργο και σταθήκαμε στο πλευρό των εργαζομένων του «Βοήθεια στο Σπίτι», τη στιγμή που την προηγούμενη Δημοτική Περίοδο παρακαλούσαν για να πληρωθούν ακόμα και με 10 μήνες καθυστέρηση, δεν είχαν ούτε τα είδη πρώτης ανάγκης για να λειτουργήσουν και πολλές φορές αναγκάζονταν να βάλουν το χέρι στην τσέπη.
Όλα αυτά δεν θα πρέπει να τα ξεχνούν και να σέβονται τις προσπάθειες που γίνονται από την πλευρά της Διοίκησης.

Η ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ VOLKSWAGEN


Υπόθεση Volkswagen : Αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των μονοπωλίων για μεγαλύτερη κερδοφορία.
Παρέμβαση στη συζήτηση για τις "μετρήσεις των εκπομπών στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας" με αφορμή το σκάνδαλο της Volkswagen έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Στην ομιλία του ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ ανέφερε τα εξής :
"Οι ενδείξεις είναι πλέον σαφείς : Και η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γερμανική κυβέρνηση γνώριζαν για τη βρώμικη υπόθεση Volkswagen. Η αποκάλυψη του σκανδάλου δεν έγινε με κίνητρο τη διαφημισμένη δήθεν διαφάνεια, αλλά από ανταγωνιστικά μονοπώλια που παλεύουν για μερίδια αγοράς, ιδιαίτερα μέσα στο πλαίσιο της συζητούμενης Διατλαντικής Συμφωνίας ΕΕ - ΗΠΑ. Αποδεικνύεται πως όλες ανεξαίρετα οι πλευρές της ευρωενωσιακής πολιτικής, όπως π.χ. οι «πράσινες, φιλικές στο περιβάλλον επενδύσεις» ένα στόχο έχουν : κέρδη με θυσία της ποιότητας ζωής των λαών σ’ όλα τα επίπεδα.  
Τα τεράστια επιχειρηματικά λόμπι έχουν επίσημο ρόλο συν-νομοθέτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα γνωστά και άγνωστα ακόμα σκάνδαλα δεν είναι απλές παρεκτροπές. Είναι απόδειξη του χαρακτήρα της ΕΕ ως Ένωσης των μονοπωλίων και του καπιταλιστικού συστήματος που υπηρετεί.  Η οικονομική, κοινωνική και πολιτική σαπίλα είναι το μόνο που μπορούν να περιμένουν οι λαοί όσο δεν βάζουν πλώρη για την ανατροπή τους.".

06-10-2015                                      
 Η ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...