Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Το Καρυδάκι κι η Σκλήρυνση κατά πλάκας

image

Της Έλενας Ακρίτα

Η συνάδελφος μου Κάρυ Γκλεζάκου – χαϊδευτικά ‘το ‘Καρυδάκι’ μου - είναι μια πανέμορφη, καλλιεργημένη κι έξυπνη γυναίκα που πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Σήμερα θα ήθελα να αναδημοσιεύσω αποσπάσματα από ένα βιωματικό της κείμενο. Ένα κείμενο που μας διδάσκει, ένα κείμενο που θα έπρεπε να διδάσκεται.

Λέει, λοιπόν, το Καρυδάκι:

"Οι μπόρες μου αρέσουν γιατί συνήθως περνάνε γρήγορα.

Όχι όμως όλες..

Η δική μου μπόρα άλλοτε είναι περιπετειώδης, μουσκεμένη σαν παιδί που τσαλαβουτά σε λάσπες για να παίξει κι άλλοτε μελαγχολική πού απλώς χαζεύει από το κλειστό παράθυρο το πυκνό πέπλο, να στάζει από τον ουρανό με μανία, θολώνοντας για λίγο, τον ορίζοντα.

Αυτό σημαίνει για μένα η σκλήρυνση κατά πλάκας...

Ήρθε στη ζωή μου ξαφνικά, ύπουλα. Εικοσιδύο χρόνια ζούσα μαζί της χωρίς κανένας να μπορεί να αντιληφθεί τι έχω..

Προσπάθησε να καταλάβεις ότι ειδικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια είναι τα πιο δύσκολα της ζωής μου. Δεν μπορώ να στέκομαι πάντα όρθια και δυνατή.

Προσπάθησε να καταλάβεις ότι δακρύζω και μόνο στη σκέψη όλων όσων πέρασα. Δακρύζω στη σκέψη εκείνης της μέρας πού είχα το πρώτο σύμπτωμα, όταν τυφλώθηκα κι έπρεπε να πω δελτίο ειδήσεων στο ραδιόφωνο.

Δακρύζω όταν γνωρίζω ανθρώπους με αντίστοιχες δυσκολίες, δακρύζω όταν δυσκολεύομαι να μπω στο μπάνιο, γιατί το πόδι μου αρνείται να σηκωθεί. Δακρύζω όταν πρέπει να με κρατάς από το χέρι γιατί έχω κουραστεί.

Δακρύζω όταν πρέπει να σε πάρω τηλέφωνο για να έρθεις να με βοηθήσεις επειδή βγήκα να κάνω ψώνια και ξαφνικά το πόδι μου μούδιασε, δακρύζω όταν ψάχνω στο δρόμο κάτι για να κρατηθώ και να μην πέσω, δακρύζω όταν σε βλέπω να στεναχωριέσαι ακόμα κι αν δεν το δείχνεις.

Δακρύζω και μόνο πού γράφω αυτό το κείμενο..

Προσπάθησε να καταλάβεις.

Χρειάζεται δύναμη να σηκώνομαι το πρωί, μη ξέροντας πώς θα περπατάω...

Χρειάζεται δύναμη όταν νιώθω όλη μέρα σαν να κουβαλάω πέτρες και τούβλα "κολλημένα" πάνω στο πόδι μου.

Χρειάζεται δύναμη να μην μπορώ να περπατήσω πάνω από 5-6 λεπτά και παρ’ όλα αυτά να "χαμογελάω".

Τη μια στιγμή περπατάω φυσιολογικά και την επόμενη όλα αλλάζουν λες και είμαι δυο άνθρωποι μαζί..

Προσπάθησε να καταλάβεις ότι έχω νεύρα και ότι δεν φταις εσύ γι' αυτό, αλλά η κούραση που νιώθω...

Γιατί κουράστηκα να είμαι έτσι, κουράστηκα να πονάω, κουράστηκα και βαρέθηκα γενικώς...

Προσπάθησε να καταλάβεις ότι θυμώνω όταν ακούω άλλους να αγχώνονται για χαζοπροβλήματα, όταν έχουν την υγειά τους.

Θα μου πεις όλοι σοβαρά βλέπουν τα δικά τους.. Πάσο!!

Προσπάθησε να καταλάβεις ότι τη μια στιγμή μπορεί να γελάω, την άλλη μπορεί να κλαίω.. Ότι κάποιες φορές μπορεί να δυσκολεύομαι ακόμα και να σκεφτώ ή να θυμηθώ τι ήθελα να κάνω πριν λίγο...

Ξεχνάω, ρε φίλε! Ξεχνάω ακόμα κι αν πήρα τα φάρμακά μου το πρωί, το μεσημέρι ή το βράδυ.

Σε παρακαλώ να καταλάβεις ότι δεν το βάζω κάτω. Απλώς όταν κλαίω, είναι γιατί θέλω να ξεσπάσω, να βγάλω από μέσα μου όσα νιώθω..

Σε παρακαλώ να καταλάβεις πως απ’ το πρωί μπορεί να κάνω σχέδια και το βράδυ να μην μπορώ να ανταπεξέλθω.

Και μην μου λες "χαμογέλα και όλα θα πάνε καλά", ούτε "κι εγώ σήμερα κουράστηκα πολύ".

Το μόνο πού θέλω για να είμαι χαρούμενη, είναι να περπατάω..

Τις μέρες πού το καταφέρνω χαίρομαι σαν μικρό παιδί πού τού πήρες δώρο..

Χαμογελάω με την καρδιά μου, σαν να μου χάρισαν τον κόσμο ολόκληρο!

Χρειάζεται δύναμη αυτή η νόσος, οπότε μην με λες "αδύναμη". Μη μου λες πρέπει να είσαι "δυνατή". Μη με ρωτάς συνέχεια τι νιώθω, και πού πονάω..

Μη μου λες κάνε υπομονή, ούτε ότι θα περάσει...

Μη μου λες υπάρχουν και χειρότερα: Το λέω πρώτη εγώ. Γιατί όντως υπάρχουν.

Ίσως δεν μπορείς να το καταλάβεις.. γι’ αυτό προσπάθησε απλώς να είσαι δίπλα μου, χωρίς να μου δίνεις συμβουλές πού ήδη ξέρω..

Να είσαι μόνο δίπλα μου…

Οι μπόρες μου αρέσουν γιατί συνήθως περνάνε γρήγορα.

Όχι όμως όλες..

Κι εγώ ακούω ακόμα τα μπουμπουνητά…"

Κάρυ Γκλεζακου

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 11/6/2016






ΠΗΓΗ...http://www.palmografos.com

Γιάννης Σηφάκης: Οι κολυμβητικοί αγώνες στην Βεγορίτιδα προπομπός της βιώσιμης αειφόρου ανάπτυξης της περιοχής



Γιάννης Σηφάκης:  Οι Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες μεγάλω αποστάσεων στην Βεγορίτιδα προπομπός των δυνατοτήτων βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης της περιοχής της λίμνης 

Η λίμνη προστατεύεται από την Πολιτεία, τον Δήμο Έδεσσας, τον σύλλογο προστασίας και όλη την τοπική κοινωνία Πέλλας και Φλώρινας
Καθορισμός κατώτερης στάθμης της λίμνης στην τροποποίηση των μελετών διαχείρισης και ανώτερης μέσα από τις μελέτες πλημμυρών που παραδίδονται εντός του έτους.
Οι προσπάθειες κάποιων οργανωμένων συμφερόντων και των πολιτικών εκφραστών τους να μην επιτρέψουν στην λίμνη να «ανασάνει» πέφτουν οριστικά στο κενό
Εγκαινιάστηκαν χθες οι πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες στην Βεγορίτιδα. Η διοργάνωση είναι του Δήμου Έδεσσας και του συλλόγου προστασίας της λίμνης. Η οργάνωση είναι εξαιρετική και δημιουργήθηκαν υποδομές που θα χρησιμοποιηθούν για να γίνονται οι αγώνες και τα επόμενα χρόνια. Μπορεί ακόμη ( κατά δήλωση των υπευθύνων της κολυμβητικής ομοσπονδίας) να οργανωθεί ακόμη και Βαλκανιάδα. 
Παρευρέθηκαν οι βουλευτές Γιάννης Σηφάκης από την Πέλλα και Κώστας Σέλτσας από την Φλώρινα που τόνισαν την κοινή στάση των τοπικών κοινωνιών Πέλλας και Φλώρινας για την προστασία της λίμνης τόσο όσον αφορά τα ποσοτικά όσο και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νερού. 
Ο Γιάννης Σηφάκης ανέλυσε τόσο το τι συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν και στους αγώνες που έγιναν για την προστασία της, την Υπουργική Απόφαση του Αν. Υπουργού Περιβάλλοντος  για τον καθορισμό προσωρινής ανώτερης στάθμης καθώς και τον οδικό χάρτη για την θεσμοθέτηση της προστασίας της ως φυσικού οικοσυστήματος. 
Ο δήμαρχος Έδεσσας Δημήτρης Γιάννου  και ο εκπρόσωπος του συλλόγου προστασίας Βεγορίτιδας αναφέρθηκαν στην σημασία των αγώνων για την περιοχή και στην ανάγκη αναβάθμισης της περιοχής της Άρνισσας και της βελτίωσης της καθημερινότητας των κατοίκων τους.

'Απόβαση" 3.000 μοτοσυκλετιστών στην Αλμωπία για την 35η Πανελλήνια Συγκέντρωση


"Μηχανοκρατείται" από χθές η ευρύτερη περιοχή της Αλμωπίας με την "απόβαση" 3.000 , σύμφωνα με τους διοργανωτές, μοτοσυκλετιστών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο Λουτράκι και στα Λουτρά Πόζαρ, για την 35η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών της ΜΟΤΟΕ.

Η φετινή συγκέντρωση περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις από τους οργανωτές με ομιλίες, παρουσιάσεις, και μαθήματα οδηγικής συμπεριφοράς, ενώ τα βράδια, πραγματοποιούνται μουσικές συναυλίες στον χώρο συναυλιών των Λουτρών με συμμετοχή διάσημων Ελλήνων καλλιτεχνών και συγκροτημάτων.

Η όλη εκδήλωση που θα γίνει από 16 μέχρι 20 Ιουνίου 2016, έχει διχάσει την τοπική κοινωνία, καθώς η μια πλευρά, που υποστηρίζει την μοτοσυγκέντρωση ομιλεί για την οικονομική κι όχι μόνο τόνωση της αγοράς, ενώ οι πολέμιοί της, κάνουν λόγο για ηχορύπανση και πολλές παραβατικές συμπεριφορές.

Στις φωτογραφίες βλέπετε ένα γκρουπ μοτοσυκλετιστών, που περιοδεύουν στα χωριά της Αλμωπίας και που κατέφθασαν στο χωριό των Προμάχων, όπου τους μάγεψε η φυσική ομορφιά του τοπίου. 









Το στοίχημα!



-Τι τύπο έχεις εσύ..; Αλήθεια..!

-Ευχαριστώ πολύ! (χαμόγελο)

Αυτά τα όμορφα λόγια βγήκαν απ΄το στόμα ενός γλυκού ανθρώπου. Ένας ηλικιωμένος γεράκος ,μέτριου αναστήματος, παχουλός, γύρω στα 70, με μάτια γαλανά σαν τη θάλασσα. Ακτινοβολούσαν! Υπέκρυπταν την πραγματική του ηλικία και πρόδιδαν την ψυχή του! Αυτός ο γεράκος είναι ιδιοκτήτης ενός παζαριού με παλιά αντικείμενα στη γειτονιά μου που στεγάζεται σε ένα αρχοντικό, σκέτη ζωγραφιά. Απέξω είναι γεμάτο με αντικείμενα κάθε είδους: βιβλία, σερβίτσια, δίσκους, τηλέφωνα ,κάδρα και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς. Πράγματα που κάποιοι δεν τα ήθελαν και επέλεξαν να τα δωρίσουν ή να τα πουλήσουν σε αυτό το παζάρι. Όταν κάνεις τη βόλτα σου στο μπροστινό μέρος ,μπορείς να ανέβεις τα σκαλάκια και να μπεις μέσα. Εκεί σίγουρα θα ταξιδέψεις στους αιώνες. Στους τοίχους έχει κρεμασμένους καθρέφτες , δεξιά και αριστερά μικρά τραπεζάκια με πολλά περίεργα αταίριαστα μεταξύ τους αντικείμενα.

Το μάτι μου πέφτει σε μια παλιά πολαρόιντ.

Αφού έχω ατενίσει όλο το δωμάτιο με τα μάτια μου βγαίνω έξω και πηγαίνω προς τα βιβλία. Είναι όλα σκονισμένα αλλά με ένα περίεργο τρόπο φαίνονται ολοκαίνουργια, άθικτα. Ξέρω πώς να βρω κάτι που να μου αρέσει και να επιλέξω να το αγοράσω είναι λίγο δύσκολο, ωστόσο συνεχίζω να τα ξεφυλλίζω.

Διαβάζοντας τη Χάννα. Έχει λαδί εξώφυλλο και πάνω μια κοπέλα να κρατάει στα χέρια της ένα βιβλίο.

Κάτι μου θυμίζει αυτό. Διαβάζω την ιστορία και αμέσως στο μυαλό μου έρχεται η ταινία Σφραγισμένα Χείλη. Το κρατάω στο αριστερό μου χέρι και τυχαία σταμπάρω ένα άλλο που λέγεται Ιστορία της Τέχνης. Τα αρπάζω και πηγαίνω στον γεράκο.

–Αυτά έτσι; Και βγάζει μια σακούλα. Τρία και τέσσερα… Ωραία δώσε μου έξι.

–Ευχαριστώ πολύ!

–Μη μου πεις ότι σπουδάζεις Ιστορία της Τέχνης.

.–Όχι μαθήτρια είμαι, τελειώνω το Λύκειο.

–Τι θέλεις να σπουδάσεις;

-Μάλλον δημοσιογραφία και να ασχοληθώ με τη φωτογραφία.

Ο γεράκος με κοίταξε και μου χαμογέλασε με έναν γλυκό τρόπο . Και σαν να μιλάει ο παππούς μου ,ο μπαμπάς μου, ο αδερφός μου ή ο φίλος μου μού είπε:

-Να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις. Σε αυτόν τον κόσμο είμαστε περαστικοί. Τα δικά μας 80 χρόνια ,είναι κλάσματα του δευτερολέπτου για τούτου εδώ το σύμπαν. Να ζεις με όμορφο τρόπο.

Δεν έβρισκα τον λόγο να μου μιλήσει ένας ξένος με αυτόν τον τρόπο. Ήταν σαν να μου δίνει μια συμβολή που δεν ζήτησα, σαν μια υπενθύμιση για το πώς πρέπει να σκέφτομαι και να πράττω.

Σιωπή… Τον κοιτούσα μέσα στα μάτια που άστραφταν. Σαν να τον διάβαζα. Ενώ έδειχνε τόσο ήρεμος και κατασταλαγμένος φαινόταν πως είχε πολλά απωθημένα. Και συνέχισε:

-Να ζεις με βάση το σύμπαν και όχι με βάση τη ζωή. Αν στοχεύεις στο να κατακτήσεις το σύμπαν θα είσαι ευτυχισμένη, ενώ αν ζεις με βάση τους κανόνες της ζωής θα είσαι μίζερη, πρέπει να γίνεις ο ήρωας του εαυτού σου και να τον νικήσεις.

-Αφού πρώτα όμως τον γνωρίσεις στην ουσία του, απάντησα εγώ.

-Αυτό είναι το στοίχημα!

Με κοίταξε. Χαμογέλασε.











ΠΗΓΗ...https://pinelopimamai.wordpress.com/

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ



μία γιαγιά
πολλή φροντίδα
το σκοτεινό δωμάτιο
το φως
που το παράθυρο
δεν καταλαβαίνει
το φως
που η χωμάτινη γούβα
δεν θα δεχτεί
ένα φάντασμα
που θα σταθεί εκεί
στο όριο του καφασωτού
νομίζοντας πως είναι
η γιαγιά μου
μα αυτό δεν είναι τώρα
παρά ένα γαρύφαλλο
με ρίζες
-αντίθετα με όσα πιστεύει κανείς-
στο φως
και το κεφάλι στο σκοτάδι
σε ένα παράθυρο
που δεν καταλαβαίνει




ΠΗΓΗ...http://irisfou.blogspot.gr

O ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ



Τελειώσαν νωρίς τα θαύματα

απ’το καπέλο μου βγήκαν όλοι οι λαγοί

και χάθηκαν πηδώντας στους αγρούς της εφηβείας

Ένας άσσος μένει μόνο

κρυμμένος καλά στο μανίκι

Θα τον πάρω μαζί μου

ως τον παράδεισο...







ΠΗΓΗ...https://antipoihsh.files.wordpress.com

Να βάλουμε στην ήττα μας σφραγίδα


Ξαγρυπνώ καπνίζοντας.  Συλλογιέμαι τα χέρια σου. Θηρίο ανήμερο η ο νους, ανυπότακτη η σκέψη σκορπίζεται σε χίλιες μεριές γιατί δεν μπορεί να καρφωθεί επάνω σου. Γιατί τα μάτια σου είναι πια χιλιόμετρα μακρυά.
Γιατί έχουν κλείσει όλα τα μπαρ, τα φαρμακεία και τα περίπτερα. Γιατί δεν έχει νόημα να σε ακούω να μου μου μιλάς για λογική.
Γιατί εγώ θέλω να επαναστατήσω. Κι εσύ να τακτοποιείς. Πώς γίνεται να ερωτευτείς χωρίς να αυξήσεις την εντροπία του σύμπαντος; Και χωρίς την φλόγα πώς θα καείς; Μου ζητάς να είμαι λογική. Να μη νιώθω. Να τακτοποιώ τις δουλειές μου. Να εκτιμώ το ρίσκο, να σκέφτομαι τις πιθανότητες, να αναλύω τα δεδομένα. Μα δεν θέλω να αγοράσω οικόπεδο. Να κάνω αυτό που δεν γίνεται θέλω. Να καταπιώ όλα τα άστρα της νύχτας και να τα ξεράσω το πρωί μεθυσμένη στο πλατύσκαλο.
Να πατήσω το γκάζι στην εθνική χαράματα καθώς θα φεύγω από το σπίτι σου μετά το πρώτο φιλί- ναι μόνο ένα φιλί, συμβαίνουν κι αυτά τα θαύματα- και να τραγουδάω δυνατά – the light will stay on. Αυτό είναι η ζωή. Να την τραβάς από τα μαλλιά και να σε τραβάει κι αυτή. Να είναι καλοκαίρι, να σε ανατριχιάζει η πρωινή δροσιά, τα μαλλιά σου να ανεμίζουν από το ανοιχτό παράθυρο και να νιώθεις ένα με τα πάντα. Μόνος σου και πολλαπλός όσες κι οι επιλογές που χάσκουν ανοιχτές πάνω από το χάος.

Το ξέρω, οι θεωρίες τα λένε αλλιώς. Μα πες μου αλήθεια. Χωρίς στρατηγική δεν έκανες ποτέ τίποτα; Αυθόρμητα, ενστικτώδικα και ίσως χωρίς καμία λογική εξήγηση. Αλήθεια, όλη σου η ζωή είναι γεμάτη δικαιολογημένες πράξεις; Γιατί εγώ ακόμα προσπαθώ να καταλάβω. Αλήθεια. Να μάθω ποιά είμαι και γιατί έκανα ό,τι έκανα. Ένα σωρό λάθη ξέρεις. Και με επανάληψη μέχρι εμπεδόσεως. Να σκορπίζεσαι σαν την άμμο που τινάζει ένα κορίτσι από την πετσέτα του. Καμία πιθανότητα επανασύνδεσης.
Να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα μόνο και μόνο γιατί λαχταράς να περάσεις απέναντι. Έχεις λαχταρήσει ποτέ κάτι;
Τόσο πολύ που να χάσεις τον εαυτό σου μέσα του;

Όλα είναι ένα παιχνιδάκι επιβεβαίωσης.  Υπάρχουμε μέσα απο τους άλλους. Κάπως έτσι μου το πες. Υπάρχουμε αν θες να ξέρεις μέσα μας πρώτα. Εκεί κατοικούν όλοι οι φόβοι. Όχι απέναντι. Οι άνθρωποι που τα λένε αυτά, στους άλλους κοιτάνε μόνο το αντικαθρέφτισμά τους. Εσύ που μετράς τι θες να δώσεις- στο λέω και μάθε το. Αν δεν ξοδευτείς δεν θα γεμίσεις. Με το τεφτέρι δεν πρόκοψε κανείς. Τουλάχιστον όχι στον έρωτα.
Μπορείς να μη με θες. Είναι κι αυτό μια πιθανότητα. Αλλά δεν μπορείς να με θες υπό προϋποθέσεις. Να με ταιριάξεις κάπου που χωράω. Να μου πάρεις τα μέτρα και να με ράψεις στο σαλόνι σου. Να με κλειδώνεις φεύγοντας ήσυχος πως δεν θα αλλάξω θέση. Να με ξεχνάς και να με θυμάσαι όταν δεν αντέχεις μόνος σου.
Να λες φύγε αν δεν θες- φύγε. Αλλά να μην κάνεις βήμα να φύγεις μόνος σου.
Φοβισμένοι και αστείοι, και ταυτόχρονα ατρόμητοι. Και την ίδια στιγμή υπέροχοι.
Κάπως έτσι, μες στα συμπλέγματα, την ασυννενοησία, τις παραξηγήσεις.
Χαμένοι μες στην ορθή χρήση της γλώσσας και τον κυνισμό να σώζει τα προσχήματα.
Μα πες μου αλήθεια. Πες μου. Ποιός θέλει να σωθεί όταν καίγεται;
Η ήττα δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από το ότι κάποιος έπαιξε και έχασε. Όπως θα μπορούσε και να είχε κερδίσει. Το παιχνίδι είναι πάντα αμφίρροπο και αυτή είναι η γοητεία του.
Δεν παίζεις με την τράπουλα σημαδεμένη.

Ας συζητήσουμε ξανά- ας μιλήσουμε, ας βάλουμε λέξεις τη μία δίπλα στην άλλη, αφού δεν μπορούμε να βάλουμε τα κορμιά μας δίπλα δίπλα. Έλα, ας το λύσουμε πολιτισμένα, ας εξηγήσουμε, ας υποστηρίξουμε τις θέσεις μας με επιχειρήματα, ας αναλύσουμε τα κίνητρά μας, ας αποδώσουμε δικαιοσύνη, ας πάρει κάποιος το πάνω χέρι, ας επιβεβαιωθούμε. Και μετά ας πατήσουμε το διακόπτη, ας κατεβάσουμε ρολά κι ας πάμε στις δουλειές μας.

Κι όταν συναντηθούμε ξανά μετά από χρόνια, να μην ξεχάσουμε να κοιταχτούμε με αυτό το βλέμμα της συγκατάβασης. Να βάλουμε στην ήττα μας σφραγίδα.








ΠΗΓΗ...https://antipoihsh.wordpress.com/

"Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου…" - Αλκυόνη Παπαδάκη


«Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου.
Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη.
Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.
Που πάμε καπετάνιο; Με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.
Όπου πάνε τα κύματα λέω επίσημα εγώ.
Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα.
Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει.
Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες.
Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Που να χωρέσουν μέσα μου όλα αυτά; Που να στριμωχτούν π΄ ανάθεμα τα ;
Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια… να μου πει ψιθυριστά: «Εντάξει. Μη φοβάσαι μωρό μου».
Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλα μου στο πρόσωπο του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελου του.
Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ.
Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί.
Πουλάω τα πάντα έτσι για έναν παρά…»


Αλκυόνη Παπαδάκη

Ψυχοσάββατο (Σάββατο των ψυχών) – Μνημόσυνο



Μνημόσυνο
Γενικά μνημόσυνο ονομάζεται η τελετή εκείνη που γίνεται σε μνήμη νεκρών. Συνήθως είναι θρησκευτική και συνοδεύεται με σχετικές δεήσεις προς ανάπαυση της ψυχής των.Κατ΄ άλλη εκδοχή καλείται έτσι και αυτός ο ίδιος ο τάφος του νεκρού (μνήμα ή μνημούρι).


Θρησκευτικά μνημόσυνα
Το θρησκευτικό μνημόσυνο έχει δύο μορφές. Είτε ψάλλεται τρισάγιο στον τάφο του νεκρού είτε ψάλλεται επιμνημόσυνη δέηση στην εκκλησία μετά τη λειτουργία (συνήθως αμέσως πριν την απόλυση). Τρισάγιο γίνεται στο τριήμερο («τριήμερα») και στις εννιά ημέρες («εννιάμερα») από τον θάνατο του νεκρού, ενώ επιμνημόσυνη δέηση ψάλλεται στο «σαρανταήμερο» ή «στα σαράντα» (δηλαδή στις σαράντα ημέρες), στους τρεις μήνες («τρίμηνα»), στους έξι μήνες («εξάμηνα») και στο χρόνο (ετήσιο) από τον θάνατο καθώς και στα τρία χρόνια από την κηδεία όπου γίνεται και η εκταφή. Αναγγέλεται στις εφημερίδες, αλλά και με ειδικά αγγελτήρια που επικολλούνται στην περιοχή – γειτονιά που ζούσε ο νεκρός.

Μετά το πέρας της τελετής του μνημοσύνου ακολουθεί το μοίρασμα κολλύβων στους συμμετέχοντες (όπως και στην κηδεία). Τα κόλλυβα ή «στερνά» είναι ένα γλύκισμα με κύρια συστατικά βρασμένο σιτάρι, σταφίδες και άλλα «ηδύσματα» καθώς και ζάχαρη. Αυτά λέγονται και «συγχώρια» επειδή καθένας που λαμβάνει για να φάει εύχεται τη συγχώρεση του νεκρού από τον Θεό με τη φράση «Θεός συγχωρέστον» ή «Θεός συγχωρέστω». Κόλλυβα δε μοιράζονται στο τρισάγιο.


Ψυχοσάββατο
Ψυχοσάββατο – Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω, λέγεται – «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το πρώτο από τα δύο Ψυχοσάββατα του έτους (το δεύτερο επιτελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής).

Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ’ ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής: Επειδή πολλοί κατά καιρούς απέθαναν μικροί ή στην ξενιτιά ή στη θάλασσα ή στα όρη και τους κρημνούς ή και μερικοί, λόγω πτώχειας, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων μνημοσυνών, «οι θείοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν το μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των άπ’ αιώνος εύσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».

Επειδή την Κυριακή της Απόκρεω ποιούμε ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και οι κεκοιμημένοι μας ακόμη δεν κρίθηκαν, τους μνημονεύουμε σήμερα και, επικαλούμενοι το άπειρο έλεος Του, παρακαλούμε τον Θεό με το μνημόσυνο πού κάνουμε, να τους αναπαύσει. Συγχρόνως δε, ενθυμούμενοι και εμείς το θάνατο και «διεγειρόμεθα προς μετάνοιαν…».


Το Ψυχοσάββατο στη Λαογραφία
Στη γιορτή των Αγ. θεοδώρων τιμούνται μαζί, οι μεγαλομάρτυρες «Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων» του 3ου αιώνα και Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης του 4ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεόδωρος ο Τήρων που ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν στρατιώτης επί Διοκλητιανού στο τάγμα των Τηρώνων (νεοσύλλεκτων), κατά τη διάρκεια λιμού στην περιοχή των Ευχαΐτων της Γαλατίας, έθρεψε τον πληθυσμό μιας πόλης με κόλλυβα. Από τότε καθιερώθηκε να προσφέρονται στους ναούς, το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (και Ψυχοσάββατο), κόλλυβα.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η καθιέρωση των κόλλυβων συνδέεται με ένα θαύμα που έκανε ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων επί Ιουλιανού, που ήταν αντίθετος στη νηστεία των χριστιανών. Ο αυτοκράτορας, διέταξε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης, όταν πλησίαζε η πρώτη εβδομάδα των νηστειών, να εξαφανίσουν από την αγορά κάθε είδους τρόφιμα και να αφήσουν μόνο τα ειδωλόθυτα, ώστε να αναγκαστούν οι χριστιανοί να φάνε από αυτά που προέρχονταν από τις θυσίες. Τότε ο άγιος Θεόδωρος παρουσιάστηκε ως οπτασία στον πατριάρχη Ευδόξιο και του φανέρωσε το σχέδιο του Ιουλιανού, υποδεικνύοντας του συγχρόνως να χρησιμοποιήσουν οι χριστιανοί, αντί για άλλη τροφή, κόλλυβα.

Κατόπιν, με βάση την αρχαία δοξασία ότι οι νεκροί έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν και να προλέγουν το μέλλον, το Ψυχοσάββατο αυτό είχε συνδυαστεί από παλιά με μαντικές λαϊκές δοξασίες όπου οι ανύπαντρες νέες έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους κόλλυβα των Αγίων Θεοδώρων, πιστεύοντας ότι θα δουν στο όνειρο τους τον άντρα που θα παντρευτούν. Σε άλλη εκδοχή, αυτή η μαντική τελετή γινόταν μεσάνυχτα (που πιστευόταν πως ήταν η ώρα των νεκρών), σε ένα σταυροδρόμι.


Προέλευση Μνημόσυνου
Τα μνημόσυνα είναι πανάρχαιο έθιμο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως με δεήσεις, θυσίες και προσφορές ήταν δυνατόν να πετύχουν την συγνώμη των Θεών για τα αμαρτήματα των νεκρών (Ιλιάδα Ι 497). Υπήρχαν μάλιστα και ιερείς αγύρτες που επισκέπτονταν τις οικίες των πλουσίων, ισχυριζόμενοι πως είχαν από τους θεούς την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες «ζώντων και νεκρών» με κατάλληλες γι΄ αυτές ιεροτελεστίες και θυσίες (Πλάτων «Πολιτείαι» Β’ 364).

Οι αρχαίοι έλληνες τελούσαν μνημόσυνο την 3η, την 9η και την 30ή από της ημέρας θανάτου, καλούμενο το τελευταίο «τριακάς» όπου γινόταν και νεκρόδειπνο, καθώς και κατ’έτος κατά την επέτειο των γενεθλίων του αποθανόντος. Στο Άργος το πρώτο μνημόσυνο γινόταν υπέρ του νεκρού προς τιμή όμως του Απόλλωνα, το δε της 30ης προς τιμή του Ερμή. Γενικά σε όλο τον αρχαίο ελληνικό κόσμο τελούνταν μνημόσυνα καλούμενα «Νεκύσια» με προσφορές οίνου, ελαίου, αρωμάτων και με θυσία κόκορα ή κότας, χρώματος όμως κατά κανόνα μαύρου.

Σε αντίθεση με τους αρχαίους Έλληνες οι Εβραίοι φαίνεται πως δεν τηρούσαν παρόμοιο έθιμο. Στη Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται μόνο μια φορά παρόμοιο γεγονός στο Β’ Μακκαβαίων (12, 43) όταν ο Ιούδας φέρεται πως έστειλε από λάφυρα πολέμου το χρηματικό ποσό των περίπου 2.000 δραχμών στο ναό της Ιερουσαλήμ για τέλεση μνημοσύνου «θυσίας» για τα αμαρτήματα των νεκρών Εβραίων που σκοτώθηκαν σε μάχη επειδή προς στιγμή είχαν παραπλανηθεί στην ειδωλολατρεία που γι΄ αυτόν τον λόγο και σκοτώθηκαν!.

Συνεπώς σήμερα τα μνημόσυνα των Χριστιανών φαίνεται ότι αποτελούν ιστορική συνέχεια του αρχαίου ελληνικού εθίμου, τόσο κατά πεποίθηση, όσο και κατά περιόδους τέλεσης. Περί των μνημοσύνων των πρώτων χριστιανών έχουν αναφέρει οι Τερτυλλιανός, Κυπριανός, Αυγουστίνος, Διονύσιος Αρεοπαγίτης, Γρηγόριος Ναζιανζηνός, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος Νύσσης κ.ά.

Αντίθετα η Καθολική Εκκλησία από του 6ου αιώνος παραδέχεται στο δόγμα της το «Καθαρτήριο Πύρ» και έτσι απομακρύνθηκε των αρχών που οι Πατέρες είχαν θεσπίσει σχετικά. Από τους Βυζαντινούς χρόνους η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τηρεί κατά παράδοση τέλεση μνημοσύνων υπέρ αναπαύσεως των νεκρών κατά τη 3η ημέρα από του θανάτου (που σχετίζεται με την Ανάσταση), την 9η, την 40η (που σχετίζεται με την Ανάληψη), στη συμπλήρωση 3 μηνών, 6 μηνών και έτους. Μετά τη συμπλήρωση έτους τελούνται μνημόσυνα υπέρ όλων των νεκρών της οικογένειας, Βασιλέων και λαϊκών κατά τον εσπερινό της Παρασκευής των Απόκρεων ενώ την Παρασκευή της Τυροφάγου μόνο για τους κληρικούς, καθώς επίσης (και για όλους) το Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων (α’ Σάββατο Νηστειών), το Σάββατο του Λαζάρου ως και στον εσπερινό της Παρασκευής της προηγουμένης του Ψυχοσαββάτου της Πεντηκοστής (κοινώς του Ρουσαλιού).

Ειδικότερα η Εκκλησία της Ελλάδος καθόρισε επιπλέον τη Γ’ Κυριακή των Νηστειών (ή Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως) ετήσιο μνημόσυνο των «υπέρ πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και πεσόντων…». Παλαιότερα είχε επίσης καθορισθεί και η 29η Αυγούστου ετήσιο μνημόσυνο για τους πεσόντες εναντίον των συμμοριτών.


Εκκλησιαστικό δίκαιο
Σύμφωνα με τους κανόνες της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας μνημόσυνα τελούνται από αρχιερείς (αρχιερατικά) και ιερείς μόνο υπέρ νεκρών Χριστιανών. Απαγορεύονται ρητά σε αφορεσμένους, αυτόχειρες και μονομάχους εκτός κι αν μετανόησαν ειλικρινά πριν επέλθει το τέλος ή αποδειχθεί για τους αυτόχειρες ότι ενήργησαν με όχι «πλήρεις τας φρένας».


Άλλα μνημόσυνα
Επίσης, εκτός του όρου της «νεκρολογίας», κάθε αναφορά σε χαρακτηριστικά γεγονότα επί της ζωής νεκρού αποδίδεται και ως μνημόσυνο με επιμέρους διακρίσεις σε φιλολογικό, πολιτικό, νομικό, επιστημονικό, εθνικό κλπ.

Ιδιαίτερα για το πολιτικό μνημόσυνο, ο όρος αποτελεί μια λύση για την αποφυγή θρησκευτικών συνειρμών.




ΠΗΓΕΣ.....



Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ για τα προβλήματα στον κτηνοτροφικό τομέα και των κτηνοτρόφων



ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Οικονομικών 

Θέμα: Υπό κατάρρευση ο κτηνοτροφικός τομέας και οι κτηνοτρόφοι

Ο κτηνοτροφικός τομέας είναι υπό κατάρρευση και σε αδιέξοδο είναι χιλιάδες κτηνοτρόφοι που βρίσκονται κάτω από τα όρια επιβίωσης εξαιτίας της τρομακτικής αύξησης του ΦΠΑ στο 23% και τώρα με το νόμο – σφάχτη στο 24% για τις ζωοτροφές, αλλά και την ενέργεια που αυξάνουν απότομα το κόστος παραγωγής.
Όμως δεν σταματάτε εκεί, αφού ο ΦΠΑ πώλησης των ζώντων έχει καθοριστεί στο 23% και γίνεται 24%, όταν το εισαγόμενο κρέας πωλείται με ΦΠΑ 13%. Το αποτέλεσμα είναι, αν και η ελληνική παραγωγή είναι ποιοτικά ανώτερη και ειδικά στα χοίρινα κρέατα που τρέφονται με δημητριακά, η τελική της τιμή να είναι υψηλότερη από τα αντίστοιχα εισαγόμενα και συνεπώς να βρίσκεται σε δυσχερέστερη θέση.
Ταυτόχρονα οι καταναλωτές επειδή γνωρίζουν την ποιοτική διαφορά, πολλές φορές εξαπατούνται, λόγω των «ελληνοποιήσεων».
Δεδομένου ότι υπάρχουν δυνατότητες και είναι ανάγκη η ανάπτυξη της κτηνοτροφίας, αφού ως χώρα είμαστε ελλειμματικοί και ξοδεύονται για εισαγωγές ζωοκομικών προϊόντων πάνω από 2 δις ευρώ κάθε χρόνο, για την κάλυψη των εγχώριων αναγκών

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ. Υπουργοί, 

τι άμεσα μέτρα θα λάβει η Κυβέρνηση για τη στήριξη της ελληνικής κτηνοτροφίας και της ντόπιας παραγωγής, καταργώντας τους υψηλούς συντελεστές του ΦΠΑ σε ζωοτροφές και ζώντα ζώα, καθώς και με μέτρα ενάντια στις «ελληνοποιήσεις» προϊόντων που εισέρχονται από άλλες χώρες. 


Οι Βουλευτές του ΚΚΕ

Διαμάντω Μανωλάκου
Σάκης Βαρδαλής
Νίκος Καραθανασόπουλος
Γιώργος Λαμπρούλης
Νίκος Μωραΐτης
Μανώλης Συντυχάκης
Σταύρος Τάσσος

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ : ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΧΩΡΙΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 2000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ



  ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ :
 ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ 
ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ 
ΣΕ ΧΩΡΙΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 2000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Με αφορμή την ψήφιση του νέου ασφαλιστικού Νόμου 4387/2016 ο Γιώργος Καρασμάνης συνυπέγραψε Ερώτηση του Βουλευτή Κορινθίας Χρίστου Δήμα προς τους αρμοδίους Υπουργούς Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την ασφάλιση των ελευθέρων επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται σε χωριά κάτω των 2000 κατοίκων.
Στην σχετική Ερώτηση τονίζεται το γεγονός πως πρόκειται για ιδιοκτήτες πολύ μικρών επιχειρήσεων που εξαιτίας της ραγδαίας αύξησης των ασφαλιστικών τους εισφορών θα αναγκαστούν να σταματήσουν την δραστηριότητα τους, καθώς και ότι η Πολιτεία οφείλει να τους στηρίξει έμπρακτα προκειμένου να διατηρήσουν τα καταστήματα τους ανοιχτά δίνοντας ζωή κυρίως στην  ύπαιθρο.   
Παρατίθεται το πλήρες κείμενο της Ερώτησης : 

«                                                       ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς:
Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού
Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Θέμα: Στήριξη των επιχειρήσεων σε περιοχές κάτω των 2.000 κατοίκων

      Σύμφωνα με το νόμο υπ.αρ. 4387 «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας − Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού − συνταξιοδοτικού συστήματος − Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις» εντάσσονται σταδιακά στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης οι περισσότερες ομάδες ασφαλισμένων. Αυτό έχει ως συνέπεια να αλλοιώνεται σε κρίσιμο βαθμό η ιδιαίτερη αντιμετώπιση που απαιτείται, προκειμένου να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής και πληθυσμιακής ιδιομορφίας της χώρας μας.
Πιο συγκεκριμένα, μέχρι σήμερα, οι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων σε περιοχές κάτω των 2.000 κατοίκων λόγω του πολύπλευρου ρόλου που επιτελούσαν στις περιοχές αυτές, απολάμβαναν το δικαίωμα ασφάλισης ως αυτοαπασχολούμενοι στον Κλάδο Κύριας Ασφάλισης Αγροτών του ΟΓΑ. Η ρύθμιση αυτή ήταν μία έμπρακτη στήριξη της Πολιτείας στην προσπάθεια τους να διατηρήσουν τα καταστήματα τους ανοιχτά δίνοντας ζωή σε απομακρυσμένες ορεινές και νησιωτικές περιοχές.
Σήμερα όμως, με την ψήφιση του νομοσχεδίου υπ.αριθμόν 4387, η κατηγορία αυτή ελεύθερων επαγγελματιών εντάσσεται στον ΕΦΚΑ  με το καθεστώς των ασφαλισμένων στον ΟΑΕΕ, γεγονός που προκαλεί την αύξηση των ασφαλιστικών υποχρεώσεων τους και κατά συνέπεια θέτει εν αμφιβόλω τη διατήρηση της λειτουργίας των επιχειρήσεων τους, κάτι που θα έχει σημαντικές συνέπειες για τις τοπικές κοινωνίες. Πιο συγκεκριμένα, από 1.1.2017 καλούνται να καταβάλλουν ανεξαρτήτως του χρόνου υπαγωγής στην κοινωνική ασφάλιση, ασφαλιστική εισφορά επί του εισοδήµατός τους, όπως αυτό καθορίζεται µε βάση το καθαρό φορολογητέο εισόδημα από την ασκούμενη δραστηριότητα και ανέρχεται σε 26,95% επί του φορολογητέου-ασφαλιστικού εισοδήματος.
Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, συνυπολογίζοντας την αύξηση της φορολογίας εισοδήματος αλλά και τις αυξήσεις στους έμμεσους φόρους, οι ιδιοκτήτες των μικρών επιχειρήσεων αυτών θα αντιμετωπίσουν σημαντικές δυσχέρειες στην καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών τους, κάτι που μαθηματικά θα οδηγήσει αρκετές από αυτές στη σταδιακή αναστολή λειτουργίας τους. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο, είναι δεδομένο πως θα πλήξει τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής στην ελληνική ύπαιθρο και θα συμβάλλει περαιτέρω στην ερημοποίηση των ορεινών και νησιωτικών περιοχών.
Με δεδομένο τον ιδιαίτερο ρόλο των επιχειρήσεων αυτών, αλλά και τις επιπλέον δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες των περιοχών με πληθυσμό μικρότερο των 2.000 κατοίκων,
Ερωτώνται οι κ. Υπουργοί: 

α) Είναι στις προθέσεις σας να διορθωθεί το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις των επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται σε περιοχές κάτω των 2.000 κατοίκων, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την πρόσφατη ψήφιση του νόμου 4387;

β) Ποιο ήταν το συνολικό δημοσιονομικό όφελος από την ένταξη των ελεύθερων επαγγελματιών αυτών στις συνολικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που επέβαλλε τη μη εξαίρεση τους; 

γ) Ποια μέτρα προτίθεστε στο αμέσως επόμενο διάστημα να εφαρμόσετε για τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές, προκειμένου να μπορέσουν αυτές να συνεχίσουν τη λειτουργία τους και να μη διαταραχθεί η κοινωνική συνοχή;                         »

ΤΡΙΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016       ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...