Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Ο εξοπλισμός του αγροτικού ιατρείου Προμάχων(βίντεο)

Η νέα αγροτική ιατρός των Προμάχων
Δείτε στο βίντεο της Pella tv τον εξοπλισμό με τον οποίο εξοπλίστηκε το ανακαινισμένο αγροτικό ιατρείο Προμάχων.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΔΕΥΣΗ



Αριδαία, 27/6/2016

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΔΕΥΣΗ

Συνεχίζονται με μεγάλη αποτελεσματικότητα οι προσπάθειες του Δήμου Αλμωπίας όσον αφορά στον τομέα της άρδευσης. Καθημερινά η Δημοτική Αρχή βρίσκεται επί ποδός με έναν και μόνο στόχο: Να λύνονται όσο το δυνατόν πιο άμεσα όλα τα προβλήματα που προκύπτουν, ώστε να μην ταλαιπωρούνται οι συμπολίτες μας.
Κάποιες από τις παρεμβάσεις είναι οι εξής:
ΧΡΥΣΑ-ΤΣΑΚΟ-ΡΟΔΟΝΙΑ
- Επισκευή ενός από τους κεντρικούς αγωγούς που εξυπηρετούν την άρδευση στην Τ.Κ. Χρύσας – Τσάκων – Ροδονιάς
ΕΞΑΠΛΑΤΑΝΟΣ
- Επισκευή σοβαρής βλάβης σε αρδευτική γεώτρηση στον Εξαπλάτανο (θέση Τρυπικάκη)
- Αντικατάσταση αντλητικού υποβρυχίου για την εξυπηρέτηση των βυτίων στον Εξαπλάτανο
- Αντικατάσταση αντλητικού υποβρυχίου για την εξυπηρέτηση των βυτίων στον Εξαπλάτανο (Περιοχή Τσόγκα), θα πραγματοποιηθεί την επόμενη βδομάδα
ΜΗΛΙΑ
- Επισκευή αρδευτικής γεώτρησης που αρδεύει τον μεγαλύτερο κάμπο στη Μηλιά με την τοποθέτηση καινούριου κινητήρα λόγω σοβαρής βλάβης
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ
- Επισκευή αρδευτικών γεωτρήσεων στην Κωνσταντία λόγω ηλεκτρολογικής βλάβης στον πίνακα
ΙΔΑ
- Επισκευή αρδευτικών γεωτρήσεων στην Ίδα λόγω ηλεκτρολογικής βλάβης στον πίνακα
ΦΟΥΣΤΑΝΗ
- Επισκευή αρδευτικής γεώτρησης στη Φούστανη λόγω σοβαρής βλάβης
ΘΗΡΙΟΠΕΤΡΑ
- Επισκευή του κινητήρα αρδευτικής γεώτρησης στη Θηριόπετρα λόγω βλάβης που προκλήθηκε από κεραυνό
ΦΙΛΩΤΕΙΑ
- Επισκευή αρδευτικών γεωτρήσεων στην Φιλώτεια λόγω ηλεκτρολογικής βλάβης στον πίνακα και επιδιόρθωση του κινητήρα ο οποίος θα τοποθετηθεί την επόμενη βδομάδα
ΑΨΑΛΟΣ
- Αντικατάσταση διάφορων εξαρτημάτων σε ηλεκτρολογικούς πίνακας σε 3 γεωτρήσεις και τρεις φορές επιδιόρθωση υποβρυχίου στην Άψαλο
ΛΟΥΤΡΑΚΙ
- Επιδιόρθωση κινητήρα αρδευτικής γεώτρησης στο Λουτράκι (περιοχή Κάτω Μπέλιτσα)
ΞΙΦΙΑΝΗ
- Επιδιορθώσεις σε δύο αρδευτικές γεωτρήσεις μετά από σοβαρά προβλήματα σε ηλεκτρολογικούς πίνακες στην Ξιφιανή
ΑΛΩΡΟ
- Επιδιόρθωση σε ηλεκτρολογικό πίνακα αρδευτικής γεώτρησης στο Άλωρο
ΠΡΟΜΑΧΟΙ
- Επιδιόρθωση σε ηλεκτρολογικό πίνακα αρδευτικής γεώτρησης στους Προμάχους
ΛΥΚΟΣΤΟΜΟ
- Εξαγωγή αρδευτικής γεώτρησης και αναμονή για επανατοποθέτηση στο Λυκόστομο
ΠΟΛΥΚΑΡΠΗ
- Εξαγωγή αρδευτικής γεώτρησης και αναμονή για επανατοποθέτηση στην Πολυκάρπη
ΘΕΟΔΩΡΑΚΙ
- Επιδιόρθωση βλάβης σε πίνακα γεώτρησης και τοποθέτηση ωρομετρητή στο Θεοδωράκι
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ
- Τοποθέτηση ωρομετρητών σε γεωτρήσεις όπου είχαν καταστραφεί η δεν υπήρχαν
- Αντικαταστάσεις σε διαφορά αναλώσιμα σε γεωτρήσεις σε όλη την έκταση του Δήμου Αλμωπίας (π.χ. σαλαμάστρες, ρουλεμάν, ασφάλειες κλπ)
- Προμήθεια σε συνεργασία με τους υδρονομείς, ειδικών λαδιών (βαρβολίνες) για την προληπτική συντήρηση των μηχανημάτων των αρδευτικών γεωτρήσεων

Ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος έκανε την εξής δήλωση:
«Η προσπάθεια που γίνεται απ’ όλους τους συνεργάτες μου και κυρίως από τους αρμόδιους Αντιδημάρχους κ. Γιάννη Κετικίδη και κ. Στέφανο Αβραμίκα είναι πολύ μεγάλη. Λύνονται σοβαρά προβλήματα άμεσα και αποτελεσματικά. Ακόμα κι όταν έχουμε να κάνουμε με ζητήματα μεγάλης δυσκολίας όπως στην περίπτωση της Χρύσας. Σε αυτή την προσπάθεια θέλουμε τους πολίτες δίπλα μας, αρωγούς και συμπαραστάτες. Όσοι πιστεύουν ότι μέσα σε αυτό το δύσκολο οικονομικό κλίμα όλα φτιάχνονται με ένα μαγικό ραβδί, προφανώς και δεν έχουν καμία σχέση με την δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουμε όλοι μας».



ΑΥΤΟΨΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΛΑΣ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΟΠΗΣ ΧΟΡΤΩΝ



Θεόδωρος Θεοδωρίδης: Βελτιώνουμε την οδική ασφάλεια στο εθνικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο αρμοδιότητας της Π.Ε. Πέλλας

Εργασίες κοπής χόρτων σε διάφορα τμήματα του οδικού δικτύου

Στα πλαίσια του προγραμματισμού και της τακτικής συντήρησης του εθνικού και επαρχιακού δικτύου αρμοδιότητας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας πραγματοποιούνται εργασίες κοπής χόρτων σε διάφορα τμήματά του.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης πραγματοποίησε αυτοψία στα σημεία των παρεμβάσεων που πραγματοποιούνται στο οδικό δίκτυο της περιοχής μας όπου παράλληλα γίνονται εργασίες κοπής χόρτων σε ερείσματα, νησίδες και σημεία που εμποδίζουν την ορατότητα των διερχόμενων οδηγών και την κυκλοφορία των οχημάτων.

Σε δήλωσή του ο κ. Θεοδωρίδης ανέφερε συνοπτικά: «Υλοποιούμε τις παρεμβάσεις μας σε σημεία αρμοδιότητας του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου της Π.Ε. Πέλλας για την οδική ασφάλεια των διερχόμενων οδηγών, την ασφαλή διέλευση των οχημάτων και τη βελτίωση της εικόνας κατά μήκος των οδών. Οι εργασίες οι οποίες ξεκίνησαν πριν ένα μήνα θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα και, συγκεκριμένα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ανάλογα με τις ανάγκες». 

Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ με επίκαιρη ερώτηση για την εκπαίδευση των προσφύγων



ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

Θέμα: Άμεσα μέτρα για την εκπαίδευση των προσφύγων.

Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η UNICEF, στην Ελλάδα σήμερα βρίσκονται 22.000 παιδιά προσφύγων, θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, αλλά και της αντιμετώπισης του προσφυγικού προβλήματος από την ΕΕ στην οποία συμφώνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το βασικό σήμερα είναι να ικανοποιηθεί το αίτημα για οργανωμένη και ασφαλή μετακίνηση των προσφύγων στις χώρες τελικού προορισμού τους, γρήγορη αναγνώριση της προσφυγικής ιδιότητας, δημιουργία αξιοπρεπών χώρων προσωρινής διαμονής.
Είναι φανερό επίσης ότι πρέπει άμεσα να προχωρήσει η καταγραφή των αναγκών, αλλά και των αιτημάτων των προσφύγων (ποιοι θέλουν να φύγουν για άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, ποιοι εντάσσονται στις προβλέψεις για οικογενειακή επανένωση, ποιοι προετοιμάζουν τη ζωή τους στη χώρα μας, κ.ά).
Ωστόσο για τα παιδιά των προσφύγων χρειάζεται άμεσα κρατική παρέμβαση εκπαιδευτικής στήριξης, δράσεων δημιουργικής απασχόλησης, παίρνοντας υπόψη τη ρευστότητα για τη χώρα της τελικής εγκατάστασής τους. Με ευθύνη του κράτους πρέπει τώρα να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα με επίκεντρο τις δομές στις οποίες βρίσκονται τώρα οι πρόσφυγες, ανεξάρτητα από την πορεία και τους ρυθμούς παραμονής τους στης Ελλάδα.
Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να περιμένει, δεν δέχεται αναβολή και δεν αφορά τον Σεπτέμβρη του 2016. Για τα παιδιά αυτά η εκπαιδευτική στήριξη μέσα από διάφορες μορφές είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Είναι κρίσιμο αυτά τα παιδιά να νιώσουν ότι ζουν –όσο αυτό είναι δυνατόν- σε κανονικές ανθρώπινες συνθήκες και πλευρά αυτής της ανάγκης είναι η μαθησιακή, παιδαγωγική διαδικασία.
Στο πλαίσιο αυτό απαιτείται επίσης η ψυχολογική στήριξη των παιδιών αυτών από ειδικούς, καθώς είναι φανερό ότι υπάρχουν τραυματικές εμπειρίες και βιώματα που πρέπει να εντοπιστούν και αντιμετωπιστούν.
Η οργάνωση αυτής της παρέμβασης πρέπει να αποτελεί αποκλειστικά κρατική ευθύνη, χωρίς την εμπλοκή των διάφορων ΜΚΟ που λυμαίνονται τα κοινοτικά κονδύλια και συνδέονται –πολλές φορές- με σχεδιασμούς ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Ερωτώνται οι κ. Υπουργοί:
Αν γνωρίζει η κυβέρνηση τον ακριβή αριθμό των παιδιών και την ηλικιακή κατανομή τους. Τι μέτρα προτίθενται να πάρουν για την άμεση καταγραφή, την ηλιακή και εθνική κατηγοριοποίηση των παιδιών των προσφύγων.
Τι μέτρα προτίθενται να πάρουν ώστε άμεσα να συγκροτηθούν στις δομές προσωρινής διαμονής των προσφύγων, αλλά και αξιοποιώντας τους χώρους των δημόσιων σχολείων μέσα στο καλοκαίρι, κέντρα εκπαιδευτικής στήριξης, με δημιουργική απασχόληση, διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, της ελληνικής γλώσσας και μιας ξένης γλώσσας, δημιουργία βιβλιοθηκών, φυσική αγωγή κ.ά.
Τι μέτρα προτίθεται να πάρει η Κυβέρνηση για την πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού, εκπαιδευτικών, ψυχολόγων, κ.α.

Ο Βουλευτής


Γιάννης Δελής

Η "Εξωγήινη" πατάτα των Προμάχων


Όταν η φύση οργιάζει.....

Δείτε τι έβγαλε κάτοικος των Προμάχων από το χωράφι του.
Πατάτα, γουρουνάκι, ανδρικό μόριο, σκυλάκι;
Χρησιμοποιείστε τη φαντασία σας....



ΜΑΡΙΑ Γ. ΤΖΑΝΑΚΟΥ- ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ



ΜΑΡΙΑ Γ. ΤΖΑΝΑΚΟΥ- ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ (σειρά: μικρές ιστορίες: ιστορία Νο1) 

  Η κάφτρα του τσιγάρου του μεγαλώνει, μεγαλώνει και εκείνος αδιάφορα κοιτάζει. Στοχάζεται το μέλλον, το παρόν, το παρελθόν. Θαρρείς πως...όχι. Αρκετά. Αρκετά με την κλάψα. Τα λάθη είναι για να γουστάρεις. Στο κάτω-κάτω τι έφταιξε;

 Κι έχει κι εκείνους τους άλλους, τους γύρω, τους δήθεν, που τον φλομώνουνε καθημερινά στο φούμαρο. Δήθεν πως εκείνο....δήθεν το άλλο... εγώ κι εγώ κι εγώ... Εγώ τα κάνω όλα τέλεια, εγώ καλοπερνάω. Εγώ...

 Ρε δε πάτε στο διάολο όλοι σας; σκέφτεται... Κοθώνια του κερατά. Έχω κι εγώ δικές μου υποθέσεις να ασχοληθώ. Ναι την κάφτρα του τσιγάρου μου που μεγαλώνει. Λίγο το χεις κι αυτό;

 Εφησυχασμός.   



©Μαρία Γ. Τζανάκου 9/6/2016  





ΜΑΡΙΑ Γ. ΤΖΑΝΑΚΟΥ- ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΤΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
H Μαρία Γ. Τζανάκου γεννήθηκε το 1986 στην Αθήνα. Κατά την περίοδο 2004-2008 σπούδασε στο φιλολογικό τμήμα του πανεπιστημίου Αθηνών από όπου και πήρε το πτυχίο της με ειδίκευση στην μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία.
Η ενασχόλησή της με την Ποίηση, χρονολογείται από την εποχή που ήταν μαθήτρια λυκείου (μεταίχμιο γυμνασίου-λυκείου) περίοδο κατά την οποία, έχει γραφτεί ένα τμήμα της πρωτόλειας και εκδοθείσας το έτος 2005 συλλογής της (α)"Συμπαντικές Καταδύσεις". Στη συνέχεια και μέχρι σήμερα έγραψε και κυκλοφόρησαν κατά σειρά οι ακόλουθες ποιητικές της συλλογές:

(β) Υπομνήματα Σιωπής, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2006
(γ)Τριμερής Συστοιχία Μέθεξης, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2007
(δ) Πεποιθησιογόνα, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2012.
(ε) Εαρινά Ηλιοτρόπια, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2014
καθώς και το παραμύθι:
(στ) Φλάφυ το Αρκουδάκι, Εκδόσεις Νοών, Αθήνα 2015
Το έτος 2012 έλαβε ποιητικό αριστείο από το λογοτεχνικό περιοδικό "Κελαινώ" καθώς και βραβείο για την ποιητική συλλογή "Πεποιθησιογόνα".
Το έτος 2015 έλαβε ποιητικό βραβείο από το λογοτεχνικό περιοδικό "Κελαινώ" για την ποιητική συλλογή: Εαρινά Ηλιοτρόπια".
Ποιήματά της έχουν περιληφθεί:
1. Στο Ανθολόγιο Ποίησης «Αχ Έρωτα- Ημερολόγιο 2016, Εκδόσεις Βεργίνα»
2. Στην δοκιμιακή μελέτη και ανθολογία της Παναγιώτας Χριστοπούλου-Ζαλώνη «Ο Ελληνικός Στίχος, εκδόσεις Αγγελάκη
3. Στον 28ο τόμο της Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ.
Από το 2013 είναι διαχειρίστρια του λογοτεχνικού ιστολογίου ΛΗΚΥΘΟΣ (licithos.blogspot.gr)καθώς και των ιστολογίων (licithos2.blogspot.gr, mariatzanakoupoems.blogspot.gr, apofthegmatologio.blogspot.gr, karavakioneirwn.blogspot.gr)
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Γεωργία Τρούλη, Δεδηλωμένα – Η μασέλα – Η κόγχη



[Έτσι που την ζωή σου ρήμαξες εδώ/ στην κόγχη τούτη την μικρή/ σ’ όλη την γη την χάλασες]

Θα περάσουμε κάποιες φορές στην απέναντι όχθη. Θα χορέψουμε την μουσική με όλη μας την ένταση. Θα φορέσουμε τα καλύτερα παπούτσια στα χέρια. Θα παίξουμε με μια τεράστια πόρτα της Φλωρεντίας «άνοιξε-κλείσε». Θα την έχουμε θεματοφύλακα αναχωρήσεων. Μια κούπα σούπα ζεστή, σύμβολο αφίξεων. Θα περιστρέφουμε τα ζιζάνια της απόφασης.

Θα ζευγαρώνουμε. Κι ένα κλωνάρι ευκάλυπτου και μάραθου θα λέει ‘Μην Ενοχλείτε’ στην παραμορφωτική μας εικόνα. Θα αλλοιώνουμε την αφύσικη ενήλικη γνώση μας με πισωγύρισμα σε ηλικία που ιδιαίτερα δεν μας ανήκε. Θα την κουβαλάμε από το χέρι την σκληρότητα και θα πλατσουρίζουμε σε λακκούβες νερό. Νερό που ξεχάστηκε από βροχή. Θα λέω καλύτερα ‘νερό που λίγο θέλησε λίμνη να γίνει’. Θα ανοίξουμε δρόμο για ποταμό έπειτα, θα γεφυρώσουμε χάσμα. Θα στουμπώσουμε τους φόβους σε κούτες και θα καλέσουμε την μεταφορική για μετακόμιση και μετοίκηση σε μεταμοντέρνα σχέδια κλαδιών. Θα λέμε ‘Είμαστε πουλιά’. Εγώ ίσως αυτό. Εσύ μάλλον το άλλο. Θα καταναλώσουμε λόγια και υπόσχεση. Μεταλογικά θα πούμε ‘μετά την αναχώρηση από το ταμείο ουδέν θα αναγνωριστεί ένσημο δεδουλεμένο, συναίσθημα δεδηλωμένο, άγγιγμα δεδικασμένο’. Δεν θα μας νοιάξει τίποτα. Οι ξεδοντιασμένοι θα μας φαίνονται πολύ μακριά αλλά εγώ θα σου θυμίζω πως η φτώχια ενός λαού από τα δόντια φαίνεται. Θα ακουμπάμε τα μάτια μας το βράδυ σε ένα ποτήρι νερό και θα κοιμόμαστε χωρίς να βλέπουμε κάτι στον ύπνο. Κυρίως ο ένας τον άλλον.

Θα κάνουμε παιδιά, ποιήματα, ταξίδια, ψευδοεπαναστάσεις, επαναπροσδιορισμούς και επανέναρξη της μικρής εταιρείας μας. Ένα- ένα τα δόντια μας λιγότερα αιχμηρά αλλά περισσότερο σαρκοβόρα. Πώς γίνεται, μην απορείς. Κάποτε χαμογελούσαμε και σου έλεγα ‘βλέπω μικρά λευκά ζάρια χωρίς βούλες όταν χαμογελάμε’. Κι εσύ μου έλεγες ‘ βλέπω κύβους κατάλευκης ζάχαρης’. Μετά από καιρό θα σου λέω (και ως το μεδούλι θα με πιστεύεις}’Τίποτα δεν με περιέχει-μόνο περιέχω’. Κάποια στιγμή θα φωνάζεις και θα το ακούω σε όλο τον λαβύρινθο του αυτιού μου ‘Ζήσε ζήσε ζήσε’.


Και τότε θα χαιρετιστούμε σαν πιγκουίνοι με λίγο απομακρυσμένο από τον ώμο το μπράτσο. Μόνο κερκίδα και ωλένη σε κίνηση-Σαν πιγκουίνοι που για καιρό έμειναν κολλημένες μασχάλες. Έπειτα ανακάλυψαν μια άλλη γη κάτω από τον πάγο. Δεν ξέρω πώς είχε φθάσει ο μύθος εκεί πάνω και πόσο προχώρησε η ιστορία αλλά τόσο νάρκισσοι ήταν που όταν κοίταξαν εαυτούς σε λιωμένο νερό, τόσο θαμπώθηκαν που βούλιαξαν σε βάθος. Και κανένα αλιευτικό δεν τους αναζήτησε .Κανείς δεν ένιωσε πόσο υπήρξαν

Έλα τώρα, βάλε τα παπούτσια, βάλε πάλι τα μάτια στις κόγχες, φτιάξε ένα μπρούτζινο κυνόδοντα. Άσε τις σχισμές ορθάνοιχτες. Θα φτιάξουμε ποταμό. Θα ονομαστεί ουροβόρος κι αυτός. Θα εκβάλλει με ορμή σε κάθε ανάχωμα. Λίμνη δεν θα γίνει ποτέ

Έλα τώρα, έχω για μάτια ποτήρι. Για μασέλα ποτέ.

Ως το μεδούλι να με πιστέψεις. Μπορείς.




ΠΗΓΗ...https://tokoskino.me/

«O Eγωιστής Γίγαντας» του Όσκαρ Ουάιλντ



Κάθε απόγευμα, φεύγοντας απ’ το σχολείο, τα παιδιά το ‘χαν συνήθεια να  παίζουν στον κήπο του γίγαντα.
Ήταν ένας πελώριος, μαγευτικός κήπος, μ’ απαλή πράσινη χλόη και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια όμοια μ’ αστέρια κι ακόμα, εδώ κι εκεί, δώδεκα ροδα-κινιές φορτωμένες ρόδινα κι ολόλευκα ντελικάτα ανθάκια απ’ της άνοιξης τ’ άγγιγμα, που το φθινόπωρο βάραιναν απ’ τα πολύχυμα φρούτα.
Τα πουλιά κάθονταν στα δέντρα και κελαηδούσαν τόσο γλυκά, που τα παιδιά σταματούσαν το παιχνίδι για να τ’ ακούσουν. «Πόσο ευτυχισμένα εί-μαστε εδώ!» έλεγαν αναμετάξυ τους.
Κάποια μέρα ο γίγαντας γύρισε. Εφτά ολάκερα χρόνια ήταν σ’ επίσκεψη, στο φίλο του το δράκο της Κόρνις, κι όταν τα χρόνια πέρασαν κι εκείνος είχε τελειώσει ό,τι είχε να πει -αφού δεν είχε και πολλά να συζητήσει- αποφάσισε το γυρισμό στο κάστρο.
Την ώρα που ‘φτασε, αντίκρισε τα παιδιά να παίζουν στον κήπο.

«Τι δουλειά έχετε εδώ;» φώναξε μ’ οργή, και τα παιδιά το ‘βαλαν στα πόδια τρομαγμένα.

«0 κήπος είναι μοναχά δικός μου», είπε ο γίγαντας. «Όλοι μπορούν να το καταλάβουν, και δεν θα επιτρέψω σε κανένα να παίζει εδώ, έξω από μέ-να».

Κι έτσι, έχτισε έναν πελώριο τοίχο ολόγυρα στον κήπο, κι ύστερα, κάρφωσε μια πινακίδα που ‘λεγε:

“Οι παραβάτες τιμωρούνται”

Ήταν, αλήθεια, ένας πολύ σκληρόκαρδος γίγαντας.
Τα δύστυχα τα παιδιά τώρα δεν είχαν μέρος να παίξουν. Δοκίμασαν να παίξουν στο δρόμο, όμως ήταν γεμάτος σκόνη και στουρναρόπετρες και δεν τους άρεσε.
Βάλθηκαν τότε να περιπλανιούνται γύρω απ’ τους ψηλούς τοίχους, όταν τέλειωναν τα μαθήματά τους, νοσταλγώντας τον όμορφο κήπο.

«Πόσο ευτυχισμένα ήμασταν εκεί», έλεγαν αναμετάξυ τους.

Κι ύστερα ήρθε η άνοιξη.
Η εξοχή γιόμισε από μικρά μπουμπούκια και πουλάκια. Μονάχα στον κήπο του Σκληρόκαρδου Γίγαντα ήταν ακόμα χειμώνας.
Τα πουλιά ούτε που νοιάστηκαν να τραγουδήσουν για ‘κείνον, αφού δεν υπήρχαν παιδιά εκεί, και τα δέντρα λησμόνησαν ν’ ανθίσουν.
Αν καμιά φορά κανένα όμορφο λουλουδάκι έβγαζε το κεφαλάκι του απ’ το γρασίδι, μόλις αντίκριζε την πινακίδα ένιωθε τέτοια λύπη για τα παιδιά, που λούφαζε ξανά στο χώμα, συνεχίζοντας τον ύπνο του.
Οι μόνοι που ‘ταν ευχαριστημένοι απ’ αυτή την κατάσταση ήταν το χιόνι και η παγωνιά.

«Η άνοιξη λησμόνησε αυτό τον κήπο», έλεγαν, «κι έτσι εμείς θα μείνουμε εδώ όλο το χρόνο».

Το χιόνι τύλιξε το γρασίδι με τον ολόλευκο μανδύα του κι η παγωνιά μπογιάτισε όλα τα δέντρα ασημένια.
‘Υστερα προσκάλεσαν και το Βόρειο Άνεμο να ‘ρθει να μείνει μαζί τους κι εκείνος ήρθε τυλιγμένος με βαριά γουναρικά. Ολημερίς ούρλιαζε πάνω απ’ τον κήπο και φύσαγε μες στις καμινάδες.

«Μα τούτο είναι ένα θαυμάσιο μέρος», έλεγε• «πρέπει να καλέσουμε και το χαλάζι».

Κι έτσι, το χαλάζι, ντυμένο στα γκρίζα και μ’ ανάσα όμοια με πάγο, ήρθε.
Κάθε μέρα, για τρεις ώρες, χοροπηδούσε πάνω στη στέγη του κάστρου, μέχρι που τα περισσότερα κεραμίδια ράγισαν, κι ύστερα, γυρνοβόλαγε στον κήπο, όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η άνοιξη άργησε να ‘ρθει», συλλογιζόταν ο Σκληρόκαρδος Γίγαντας, καθώς γερμένος στο παράθυρο, κοιτούσε τον παγωμένο, ολόλευκο κήπο.

«Ελπίζω να φτιάξει ο καιρός»…

Όμως η άνοιξη δεν ήρθε ποτέ, μήτε το καλοκαίρι.
Κι έτσι ήταν πάντα χειμώνας εκεί κι ο Βόρειος Άνεμος και το χαλάζι και το χιόνι κι η παγωνιά ασταμάτητα χόρευαν ανάμεσα στα δέντρα.
Κάποιο πρωινό, ο Γίγαντας ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του μ’ ανοιχτά μάτια, όταν άκουσε μια θεσπέσια μουσική.
Ηχούσε τόσο γλυκά στ’ αυτιά του που πίστεψε πως μάλλον θα ‘ταν οι μουσικοί του βασιλιά που πέρναγαν -κι όμως, ήταν μονάχα ένας μικρούλης σπίνος που τραγουδούσε έξω απ’ το παραθύρι του.
Μα είχε κυλήσει τόσο πολύς καιρός από τότε που το στερνό τιτίβισμα είχε ακουστεί στον κήπο του, που θάρρεψε πως ήταν η ομορφότερη μουσική στον κόσμο.
Κι άξαφνα, το χαλάζι σταμάτησε το χορό του πάνω απ’ το κεφάλι του γίγαντα, ο Βόρειος Άνεμος έπαψε να βρυχάται, και μια μεθυστική ευωδιά τον τύλιξε, περνώντας απ’ τ’ ανοιχτό παραθυρόφυλλo.

«Θαρρώ πως η άνοιξη επιτέλους έφτασε», είπε ο Γίγαντας και πηδώντας από το κρεβάτι κοίταξε έξω.

Μα τι ήταν αυτό που ‘πνιξε τη ματιά του;
1Ήταν η πιο μαγευτική εικόνα. Από ένα άνοιγμα στον τοίχο, τα παιδιά σύρθηκαν μέσα και σκαρφάλωσαν στα μπράτσα των δέντρων .Σε κάθε δέντρο που αγκάλιαζε το μάτι του αντίκριζε κι ένα παιδάκι. Και τα δέντρα πετάριζαν από χαρά για τα παιδιά που γύρισαν, κι έτσι ντύθηκαν με λουλούδια και λύγιζαν τα μπράτσα τους απαλά, πάνω από τα παιδικά κεφαλάκια.
Τα πουλιά φτερούγιζαν ολόγυρα τιτιβίζοντας μαγευτικά και τα λουλούδια κρυφοκοίταζαν μέσ’ από την πράσινη χλόη και ξεκαρδίζονταν στα γέλια.
Ήταν μια όμoρφη εικόνα, μα όμως στην άκρη της κρατούσε ακόμα ο χειμώνας. Ήταν που στην πιο απόμερη γωνιά του κήπου, στέκονταν ένα μικρό αγόρι. Κι ήταν τόσο μικρό που μήτε τα κλαδιά του δέντρου δεν μπόραγε να φτάσει, έτσι που απελπισμένο βάλθηκε να κόβει βόλτες γύρω του κλαίγον-τας γοερά.
Το καημένο το δεντράκι ήταν ακόμα σκεπασμένο από πάγο και χιόνι ο Βόρειος Άνεμος φυσούσε και μούγκριζε από πάνω του.

«Σκαρφάλωσε, μικρό μου αγοράκι», έλεγε το δέντρο, και λύγιζε τα κλαδιά του όσο μπορούσε, αλλά το αγόρι ήταν μικρό, τόσο μικρό.

Η καρδιά του Γίγαντα έλιωσε καθώς το έβλεπε.

«Πόσο σκληρόκαρδος ήμουνα», συλλογίστηκε. «Τώρα ξέρω γιατί η άνοιξη δεν θα ‘ρχονταν ποτέ εδώ. Να, τώρα θ’ ανεβάσω αυτό το αγοράκι στην κoρφή του δέντρου κι έπειτα θα γκρεμίσω τον τοίχο, έτσι που ο κήπος μου θα ‘ναι μόνο για
τα παιχνίδια των παιδιών».

Κι αλήθεια, μετάνιωσε πολύ για ό,τι είχε κάνει.
Έτσι, περπάτησε στις μύτες των ποδιών του, κι ανοίγοντας την εξώπορτα πολύ σιγά, βγήκε στον κήπο.
Όμως, να, μόλις τα παιδιά τον είδαν σκιάχτηκαν τόσο πολύ, που όλα μαζί το ‘βαλαν στα πόδια κι ο χειμώνας ήρθε ξανά στον κήπο. Μόνο το μικρό αγόρι δεν έφυγε, γιατί τα ματάκια του που ‘ταν γεμάτα δάκρυα δεν είδαν το Γίγαντα που ερχόταν .
Κι ο Γίγαντας ήρθε κλεφτά πίσω του, το πήρε απαλά στο χέρι του και το ανέβασε στο δέντρο. Και το δέντρο άνθισε. Τα πουλιά ήρθαν και τραγού-δησαν πάνω του και τ’ αγοράκι τύλιξε τα χεράκια του γύρω στο λαιμό του Γίγαντα και τον φίλησε.
Και τ’ άλλα παιδιά, σαν είδαν πως ο Γίγαντας δεν ήταν πια κακός, γύρισαν τρέχοντας και μαζί τους ήρθε η άνοιξη.

«Τώρα είναι ο κήπος σας αυτός, μικρά μου παιδάκια», είπε ο Γίγαντας, και παίρνοντας ένα μεγάλο τσεκούρι γκρέμισε τον τοίχο. Κι όταν οι άνθρωποι περνούσαν για την αγορά στις δώδεκα η ώρα βρήκαν τον Γίγαντα να παίζει στον πιο όμορφο κήπο που είχαν δει ποτέ.

Ολημερίς έπαιζαν και το βράδυ πήγαν στο Γίγαντα να τον αποχαιρετίσουν.

«Όμως, πού είναι ο μικρός σας σύντροφος;» είπε. «Το αγόρι που ανέβασα στο δέντρο». Βλέπετε ο Γίγαντας το αγαπούσε απ’ τ’ άλλα περισσότερο, γιατί τον είχε φιλήσει.

«Δεν ξέρουμε», αποκρίθηκαν τα παιδιά. «έφυγε».

«Πρέπει να του πείτε να ‘ρθει οπωσδήποτε αύριο», είπε ο Γίγαντας.

Αλλά τα παιδιά είπαν πως δεν ήξεραν πού έμενε και πως δεν το είχαν δει ποτέ πριν. Κι ο Γίγαντας ήταν πολύ λυπημένος. Κάθε απόγευμα, όταν το σχολείο τέλειωνε, τα παιδιά έρχονταν κι έπαιζαν με το Γίγαντα, μα το μικρό αγόρι, που ο Γίγαντας αγαπούσε, ποτέ δε φάνηκε. Εκείνος φέρνονταν καλά σ’ όλα τα παιδιά κι όμως του έλειπε ο πρώτος μικρός του φίλος και συχνά μιλούσε γι ‘ αυτόν θλιμμένα. «πόσο θα ‘θελα να τον έβλεπα!» έλεγε κάθε τόσο.
Τα χρόνια κύλησαν. Κι ο Γίγαντας γέρασε κι αδυνάτισε. Δεν μπορούσε να παίξει πια κι έτσι κάθονταν σε μια πελώρια πολυθρόνα και παρακολουθού-σε τα παιχνίδια των παιδιών και θαύμαζε τον κήπο. «Έχω πολλά όμορφα λουλούδια», έλεγε. «μα τα παιδιά είναι τα ωραιότερα απ’ όλα».
‘Ενα χειμωνιάτικο πρωινό κοίταξε έξω απ’ το παράθυρο, καθώς ντυνόταν. Δεν μισούσε τώρα το χειμώνα, γιατί ήξερε πως η άνοιξη κοιμόταν μόνο και τα λουλούδια ξεκουράζονταν .
Ξάφνου έτριψε τα μάτια του από απορία και κοίταζε… και κοίταζε… Ήταν βέβαια κάτι το θαυμάσιο…
Στην πιο απόμερη γωνιά του κήπου ένα δέντρο ήταν σκεπασμένο μ , ολόλευκα λουλούδια. Τα κλαδιά του ήταν χρυσαφένια κι ασημένια φρούτα κρέμονταν, ενώ πλάι του στεκόταν το μικρό αγόρι που ‘χε τόσο αγαπήσει.
Όρμησε τρέχοντας στις σκάλες ο Γίγαντας, γιομάτος χαρά, και τρέχοντας βγήκε στον κήπο. Έτρεξε πάνω στο γρασίδι κι ήρθε κοντά στο παιδί. Κι όταν το έφτασε, το πρόσωπό του κοκκίνισε απ’ την οργή κι είπε: «Ποιος τόλμησε να σε πληγώσει;». Γιατί στις παλάμες του αγοριού και στα μικρά του πόδια διακρίνονταν οι πληγές από καρφιά.

«Ποιος τόλμησε να σε πληγώσει;» φώναξε ο Γίγαντας. πες μου κι εγώ θα πάρω το SelfishGiant_Deathμεγάλο μου σπαθί να τόνε κάνω κομμάτια!».

«Κανένας!» αποκρίθηκε το παιδί. «όμως αυτές είναι οι πληγές της αγάπης!».

«Ποιος είσαι;» είπε ο Γίγαντας, κι ένας παράξενος φόβος τον κυρίεψε και γονάτισε μπρος στο παιδί.

Και το παιδί του χαμογέλασε και του είπε: «Μ’ άφησες κάποτε να παίξω στον κήπο σου, απόψε εσύ θα ‘ρθεις μαζί μου στο δικό μου κήπο, τον Παράδεισο».
Κι όταν τα παιδιά ήρθαν τρέχοντας το απόγεμα, βρήκαν το Γίγαντα νεκρό κάτω απ’ το δέντρο, σκεπασμένο ολάκερο με κάτασπρα λουλούδια.

Όσκαρ Ουάιλντ , 1888

Μαξίμ Γκόρκι: «Αν μπορούσες να νιώσεις όλη αυτή την ατιμία, αυτή τη βρωμερή σαπίλα…»

«Την «ηθική των αφεντικών» την αντιπάθησα όσο και την «ηθική των δούλων». Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου: Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται».


"― Να ποια είναι η ζωή, μαμά! Βλέπεις πώς ερεθίζουν τους ανθρώπους, τον έναν ενάντια στον άλλονε! Είτε το θες, είτε δεν το θες, είσαι υποχρεωμένος να χτυπήσεις. Και ποιον; Κάποιον που δεν έχει καθόλου δικαιώματα, όπως κι εσύ, κάποιον ακόμα πιο δυστυχισμένο κι από σένα επειδή είναι ηλίθιος. Οι αστυνομικοί, οι χωροφύλακες, οι χαφιέδες, όλοι τους είναι εχθροί μας, κι όμως είναι κι εκείνοι άνθρωποι σαν κι εμάς. Κι αυτούς τους ίδιους τους εκμεταλλεύονται. Και δε τους λογαριάζουν γι’ ανθρώπους. Κι έτσι έχουνε χωρίσει τους ανθρώπους μεταξύ τους. Τους τύφλωσαν με τη βλακεία και το φόβο, τους δέσανε χειροπόδαρα, τους καταπιέζουν και τους εκμεταλλεύονται, τους ποδοπατούν και τους χτυπούν, τον έναν με τα χέρια του άλλου. Τους καταντήσανε, τους ανθρώπους όπλα, κοτρώνες και ραβδιά, κι αυτό το λεν πολιτισμό. Είναι η Κυβέρνηση, το Κράτος…

Πήγε κοντά στη μητέρα του. Κι είπε:

― Αυτό είναι έγκλημα, μάνα! Μια άγρια δολοφονία, εκατομμυρίων ανθρώπων, ένας φόνος των ψυχών! Καταλαβαίνεις; Τις ψυχές σκοτώνουν! Βλέπεις τη διαφορά ανάμεσα σ’ εμάς και στους εχθρούς μας; Όταν κάποιος από μας χτυπήσει έναν άνθρωπο, ντρέπεται, αηδιάζει, υποφέρει… Οι άλλοι, αντίθετα, δολοφονούν τον κόσμο κατά χιλιάδες ήσυχα-ήσυχα δίχως λύπηση, δίχως ν’ ανατριχιάζουν. Σκοτώνουν με χαρά! Μάλιστα! Με χαρά… Κι έτσι καταπιέζουν όλο τον κόσμο, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν τα ξύλα στα σπίτια τους, τα έπιπλα, το ασήμι, το χρυσάφι και τα περιττά κουρελόχαρτα, κι όλα κείνα τα ψωροπράματα που τους δίνουν εξουσία πάνω στα διπλανούς τους. Σκέψου, δεν είναι για την ίδια τους την προστασία που σκοτώνουν το λαό και παραμορφώνουν τις ψυχές, δεν είναι για τον εαυτό τους που το κάνουν αυτό, μα για να υπερασπίσουν την ιδιότητα τους.

Ο Πάβελ άρπαξε το χέρι της μητέρας του και το ’σφιξε γέρνοντας κατά το μέρος της:
― Αν μπορούσες να νιώσεις όλη αυτή την ατιμία, αυτή τη βρωμερή σαπίλα… Τότε θα καταλάβαινες πως έχουμε δίκιο… Θα έβλεπες πόσο η ιδεολογία μας είναι μεγάλη κι ωραία!

Η μητέρα σηκώθηκε, κατασυγκινημένη. Ήθελε να μπορούσε να ενώσει την καρδιά της με την καρδιά του γιου της μέσα στην ίδια φλόγα.
― Άκουσε, Πάβελ… Άκουσε! μουρμούρισε λαχανιασμένη. Καταλαβαίνω, το νιώθω… Ακούς!"



Το μυθιστόρημα του Γκόρκι Η Μάνα διαβάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε πολλές μεταφράσεις και πολλές εκδόσεις.
 Το απόσπασμα που παραθέτουμε είναι σε μετάφραση Μέλπως Αξιώτη, και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ το 1966. 
Το έργο του Γκόρκι είναι και θα παραμένει επίκαιρο όσο θα κυριαρχεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

"Μητέρα θλίψη" Γιάννης Αγγελάκας



Φανερώσου
Με τα σκοτάδια σου να χαμογελούν
Την πέτρινη αγκαλιά σου να ορέγεται ακόμη
Στρατιές μοναχικών δημίων
Τους πειρατές των εφτά σκουπιδότοπων
Με τις λιγδιάρικες στολές τους
Να λαμπυρίζουν
Στη διάταξη των μικρών και των μεγάλων φαλλών
Αναλογίσου όλους εμάς
Που καρτερούμε τυλιγμένοι σε μολυσμένες ρόμπες
Με παντόφλες και κέρατα
Ρίχνοντας χαμόγελα νάρκες στους καχύποπτους γείτονες
Όλους εμάς
Που φτυαρίζουμε αποκαμωμένοι το σκοτάδι
Με υπεριώδη βλέμματα
Και στρώνουμε δείπνα συντροφικά
Και μοιραζόμαστε ψίχουλα μπαγιάτικιας δόξας
Και μουχλιασμένους μύθους
Αναλογίσου μας και φανερώσου
Με το επίσημο σου ένδυμα
Με τα δόντια σου τα κοφτερά τα δίκαια
Ροκάνισε το θάνατο
Που καρφιτσώθηκε στα κόκαλα μας
Και ξαναβάφτισέ μας γιους σου
Φανερώσου
Μητέρα θλίψη
Δεν την αντέχουμε πια
Τόση ορφάνια


Γιάννης Αγγελάκας, Μητέρα θλίψη

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

«Πρόταση συνεργασίας Εδεσσαϊκού Θεάτρου-Σάκη Τότλη»



Ένα ευχάριστο βράδυ βιώσαμε παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας προς τιμήν του συντοπίτη μας συγγραφέα Σάκη Τότλη. Στην  εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Ιουνίου, το Εδεσσαϊκό Θέατρο εκπροσωπήθηκε από την Πρόεδρο του συλλόγου κα Δέσποινα Οτουντζίδου η οποία εκδήλωσε την πρόθεση συνεργασίας του συγγραφέα με το Εδεσσαϊκό Θέατρο, καθώς στη συγγραφική δραστηριότητα του κου Σάκη Τότλη περιλαμβάνεται θεατρικό κείμενο που παραχωρήθηκε από τον ίδιο κατά το παρελθόν και κοσμεί τη βιβλιοθήκη του συλλόγου, ενώ  μεταξύ άλλων ομιλητών ο  Ταμίας του Δ.Σ. κος Σωτήρης Δραγούμης, εξήρε την προσωπικότητα και την πνευματική προσφορά του συγγραφέα.

  


Θεατρική βραδιά αφιερωμένη στο παραμύθι του Θοδωρή Παπαιωάννου «Το ποτάμι που θύμωσε», πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 26 Ιούνη στο εντευκτήριο του συλλόγου. Οι συντελεστές της παράστασης παρακολούθησαν σε προβολή το έργο που ανέβηκε από την Παιδική Σκηνή τον προηγούμενο Μάρτη , ενώ ορίστηκαν εκ νέου πρόβες, καθώς η παραγωγή θα συμμετέχει μεταξύ άλλων, στο 10ήμερο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που διοργανώνει το Εδεσσαϊκό Θέατρο τον Αύγουστο.

Στα πλαίσια της ευγενούς άμιλλας που διέπει τον σύλλογο, το Εδεσσαϊκό Θέατρο ανταποκρίθηκε στο αίτημα παροχής υλικοτεχνικής υποδομής του Φροντιστηρίου Ξένων Γλωσσών English Centre και του Γυμναστηρίου Academy  Fitness Club, συμβάλλοντας στην ενίσχυση των καλλιτεχνικών τους δράσεων.

ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΟΝΥΧΟΜΥΚΗΤΙΑΣΗ ΒΑΖΕΙ ΝΕΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ LASER



       Οριστικό τέλος στην ονυχομυκητίαση, που ταλαιπωρεί  εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, βάζει μια νέα θεραπεία (με το Nd:YAG Laser στα 1064nm) που παρουσίασαν Έλληνες επιστήμονες στο 13ο συνέδριο της EADV(EuropeanAcademyofDermatology& Venereology), το οποίο πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα.
Η ονυχομυκητίαση είναι μια συχνή λοίμωξη των νυχιών από μύκητες. Μπορεί να προσβληθούν όλα τα νύχια, στις περισσότερες όμως περιπτώσεις εντοπίζεται στα νύχια των ποδιών, λόγω των συνθηκών μέσα στις κάλτσες και στα παπούτσια. Δεν είναι ένα απλό αισθητικό πρόβλημα, αλλά  λοίμωξη  που  δημιουργεί:
·        πάχυνση των νυχιών
  • δυσχρωμία (το νύχι αλλάζει χρώμα, γίνεται κίτρινο, καφέ, μαύρο)
  • ονυχόλυση (αποκόλληση του νυχιού από το υγιές δέρμα)
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο η θεραπεία με το Nd:YAG Laser στα 1064nm, οδηγεί στην εξάλειψη της ονυχομυκητίασης, στην ανάπτυξη υγιούς νυχιού ακόμα και στις πιο προχωρημένες καταστάσεις καθώς και στο γεγονός ότι πρόκειται για μια απόλυτα ασφαλή θεραπεία.
Τα αποτελέσματα της θεραπείας στο συνέδριο παρουσίασαν η Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος Δρ Αμαλία Τσιατούρα, Επιστημονική Διευθύντρια της κλινικής Cosmetic Derma Medicine, η Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Αν. Επιστημονική Διευθύντρια της κλινικής Δρ Κωνσταντίνα Μάμαλη και η ιατρός Δρ Δήμητρα Ζαφειράτου.

 
«Τα πρώτα αποτελέσματα από την εφαρμογή της θεραπείας είναι εντυπωσιακά καθώς έχουμε πλήρη εξάλειψη της ονυχομυκητίασης μετά από έξι συνεδρίες. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι απαιτούνται επιπλέον μελέτες για την πλήρη εκτίμηση του κλινικού οφέλους της θεραπείας καθώς και για τη βελτιστοποίηση του θεραπευτικού πρωτοκόλλου», αναφέρει η Δρ Αμαλία Τσιατούρα.
 
                                Η    ΝΕΑ    ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Στόχος της μελέτης που έγινε στην κλινική CosmeticDermaMedicineήταν να αξιολογηθεί η δυνατότητα θεραπείας της ονυχομυκητίασης με τη χρήση του Nd:YAG Laser 1064nm, με διάρκεια παλμού 0,5msκαι διάμετρο δέσμης στα 6 mm.
Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 57 ασθενείς και σε όλους έγινε λήψη καλλιέργειας πριν από την έναρξη αλλά και μετά το τέλος της θεραπείας. Περίπου το 85% των ασθενών είχαν ήδη υποβληθεί παλαιότερα σε άλλες θεραπείες για την ονυχομυκητίαση, χωρίς κάποια σημαντική κλινική βελτίωση.
 Το θεραπευτικό πλάνο περιελάμβανε έξι θεραπείες με το laserNd:YAG, ανά μήνα. Η αξιολόγηση έγινε ένα μήνα μετά την τελευταία θεραπεία και περιλάμβανε την κλινική εκτίμηση και τη λήψη δείγματος για καλλιέργεια. 
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία με το Nd:YAG Laser, οδηγεί στην εξάλειψη της ονυχομυκητίασης και στην ανάπτυξη υγιούς νυχιού ακόμα και στις πιο προχωρημένες καταστάσεις καθώς και στο γεγονός ότι πρόκειται για μια αποτελεσματική και απόλυτα ασφαλή θεραπεία.
                                      ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Οι δερματολόγοι συνιστούν μέτρα προστασίας για την αποφυγή  της μόλυνσης. Συγκεκριμένα:
  • Οι διαβητικοί ή αυτοί που πάσχουν από ψωρίαση ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου και θα πρέπει να τηρούν σχολαστικά τις οδηγίες του γιατρού τους
  • Αποφεύγουμε να περπατάμε με γυμνά πόδια σε δημόσιους χώρους, όπως π.χ. τα αποδυτήρια-γυμναστήρια.
  • Φοράμε παπούτσια με ανατομική στήριξη και με πλατύ πέλμα
  • Προτιμούμε τις βαμβακερές κάλτσες και τις αλλάζουμε αμέσως  όταν ιδρώνουν  τα πόδια μας
  • Κόβουμε συχνά τα νύχια μας και  καθαρίζουμε τις περιοχές που έχουν πάχυνση
  • Δεν χρησιμοποιούμε τα ίδια εργαλεία κοπής στα προσβεβλημένα και στα υγιή νύχια

 www.cosmeticdermamedicine.gr. Τηλ 210 6980451, 2310 224240

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...