Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΙΑΣ ΟΧΘΗΣ ΤΩΝ ΛΟΥΤΡΩΝ (ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΟ ΕΩΣ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ)



Αριδαία, 16/8/2016

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΙΑΣ ΟΧΘΗΣ ΤΩΝ ΛΟΥΤΡΩΝ (ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΟ ΕΩΣ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ)

Όταν το νοικοκύρεμα συνδυάζεται με έργα υποδομών, τότε σίγουρα τα αποτελέσματα θα είναι θετικά για την τουριστική ανάπτυξη ολόκληρης της περιοχή μας.
Σε αυτά τα πλαίσια, η Δημοτική Επιχείρηση των Λουτρών προχώρησε στην ανάπλαση της παραποτάμιας όχθης των Λουτρών και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα από το αναψυκτήριο μέχρι το εστιατόριο. 
Ένας χώρος που χαρακτηριζόταν από την άναρχη στάθμευση οχημάτων και λασπόνερα, μετατράπηκε σε χώρο περιπάτου και αναψυχής για τους επισκέπτες της Λουτρόπολης, οι οποίοι απολαμβάνουν χωρίς εμπόδια την απαράμιλλη ομορφιά του τόπου μας. Παράλληλα, ο παραπάνω χώρος φωτίστηκε με οκτώ καλαίσθητα φωτιστικά LED και έλαμψε και τη νύχτα. Παράλληλα, τοποθετήθηκαν θάλαμοι που χρησιμεύουν ως αποδυτήρια, WC και ντουζιέρα για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επισκεπτών. Επιπλέον, έχει ήδη προγραμματιστεί να τοποθετηθούν χρωματιστά προβολάκια που θα προσδώσουν έναν διαφορετικό τόνο στον ανατολικό πέτρινο τοίχο. Τέλος, τοποθετήθηκαν τρεις τραπεζοπάγκοι για να κάθονται οι επισκέπτες και στρώθηκε με λευκό πετροβότσαλο ο χώρος δίπλα στην κοίτη του χειμάρρου δίνοντας μία διαφορετική αισθητική.
Οι παραπάνω παρεμβάσεις αναδείχτηκαν ακόμα περισσότερο με την κατασκευή και δεύτερου εξωτερικού καταρράκτη στο βόρειο άκρο, ο οποίος έχει τεθεί ήδη σε λειτουργία και αναμένεται να αυξήσει τα έσοδα της Δημοτικής Επιχείρησης και παράλληλα να δώσει ακόμα περισσότερες δυνατότητες στους λουόμενους.
Η κατασκευή του σταμπωτού δαπέδου στοίχισε 15.000 ευρώ, ενώ ο φωτισμός 3.000 ευρώ, ποσά που εξασφαλίστηκαν από ίδιους πόρους της Δημοτικής Επιχείρησης.
Ο Δήμαρχος Αλμωπίας και Πρόεδρος των Λουτρών κ. Δημήτρης Μπίνος έκανε την εξής δήλωση:
«Εργαζόμαστε για να αλλάξουμε την εικόνα των Λουτρών. Μέρα με τη μέρα το πετυχαίνουμε κατά γενική ομολογία των επισκεπτών μας. Η Λουτρόπολη έχει μεγάλες δυνατότητες κι εμείς σκοπεύουμε να τις αναδείξουμε. Σε αυτή την προσπάθεια θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους εργαζόμενους που στέκονται στο πλευρό της Διοίκησης και ιδιαίτερα τον Διευθυντή κ. Χρήστο Δήμτση. Όλοι μαζί συνδημιουργούμε το αύριο των Λουτρών».



ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ



Αριδαία, 16/8/2016

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΟΜΒΡΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ

Μία πολύ σημαντική παρέμβαση που λύνει ένα χρόνιο πρόβλημα υλοποιήθηκε στην Τ.Κ. Προμάχων. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε η κατασκευή δικτύου όμβριων υδάτων στο κέντρο του χωριού, μπροστά από τον Παιδικό Σταθμό.
Η Τ.Κ. Προμάχων η οποία αριθμεί 2.500 κατοίκους στερείται δυστυχώς των υποδομών εκείνων που είναι απαραίτητες για την διαχείριση των όμβριων υδάτων. Στην συγκεκριμένη τοποθεσία, εδώ και πολλά χρόνια συγκεντρώνονταν νερά που δημιουργούσαν μία άσχημη εικόνα σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία του χωριού μέχρι και τη νότια είσοδο. Παράλληλα, διαύρωναν την περίφραξη του Παιδικού Σταθμού, με κίνδυνο ακόμα και πτώσης.
Με την παραπάνω παρέμβαση κατασκευάστηκε αγωγός υδάτων και φρεάτια, ώστε να συγκεντρώνονται τα νερά και να καταλήγουν σε άλλο δίκτυο. Επίσης, έγιναν εργασίες για την σταθεροποίηση της περίφραξης, ώστε να αποφευχθεί κάθε κίνδυνος και να καταστεί λειτουργικό το έργο.
Η παραπάνω παρέμβαση κόστισε 10.000 ευρώ και εντάσσεται στο Τεχνικό Πρόγραμμα 2016.
Ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος έκανε την εξής δήλωση:
«Η σημερινή Δημοτική Αρχή παρεμβαίνει με ουσιαστικό τρόπο και λύνει ζητήματα που αφορούν την τοπική μας κοινωνία. Εδώ και χρόνια οι κάτοικοι των Προμάχων ζητούσαν το αυτονόητο. Εμείς με σκληρή δουλειά και σωστό προγραμματισμό το κατορθώσαμε, βελτιώνοντας έτσι ένα ακόμα κομμάτι της καθημερινότητάς τους».


Αν το παιδί, σας πιάσει να κάνετε σεξ



Ένα ρίγος εξακολουθεί να με διαπερνάει, κάθε φορά που σκέφτομαι εκείνη τη νύχτα, πριν 31 χρόνια, όταν άκουσα τους γονείς μου να το κάνουν. Ήμουν εννιά. Δεν είδα ποτέ τίποτα, αλλά ο ήχος των βογκητών τους με στοιχειώνει μέχρι και σήμερα.

Πέρυσι, η οχτάχρονη κόρη μου μας έπιασε να το κάνουμε με την μνηστή μου. Μπήκε απλά στην κρεβατοκάμαρα ένα βράδυ λίγο πριν πέσει για ύπνο. “Τι κάνετε εκεί;” ρώτησε και η μνηστή μου πετάχτηκε πανικόβλητη τρέχοντας προς το μπάνιο και φωνάζοντας “πάω για ντούζ τώρααα!”, ενώ εμένα το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό να πω ήταν “ Παλεύαμε!”.

Η απάντηση φάνηκε να την ικανοποίησε (όχι όμως εμένα που είχα τρομοκρατηθεί). Πως το χειριστήκαμε; Την πήγα στο δωμάτιό της και της διάβασα ένα παραμύθι. Δεν αναφέραμε το συμβάν ποτέ ξανά.

Κάποια παιδάκια σε αυτήν την ηλικία, είναι αρκετά ώριμα ώστε να ξέρουν ότι δεν πρέπει να εισβάλουν στην κρεβατοκάμαρα χωρίς πρώτα να χτυπήσουν την πόρτα. Η Ματίνα, μητέρα τεσσάρων παιδιών λέει, «Όλα τα παιδιά μου έχουν χτυπήσει την πόρτα, όταν κάνουμε σεξ με τον άντρα μου. Κάθε φορά απαντάμε με την ίδια δικαιολογία και πλέον έχει καθιερωθεί ως κώδικας για τις “ενήλικες” στιγμές μας. “Τοκ-τοκ” – “έχουμε δουλίτσα, φτιάχνουμε τις φορολογικές δηλώσεις». Όταν και αν τα παιδιά μας συνειδητοποιήσουν ότι οι μεγάλοι δεν χρειάζεται να κάνουν τις φορολογικές τους δηλώσεις κάποιες μέρες κάθε βδομάδα, τότε την “πατήσαμε”.

Τα παιδιά της Ιωάννας ήταν έξι και οκτώ ετών, όταν την έπιασαν πάνω στην “πράξη” με τον σύζυγό της. Η απάντηση πανικού του άντρα της; «Η μαμάκα κι εγώ παίζουμε αλογάκια!!»

«Το αστείο,λέει η Ιωάννα, είναι ότι τα παιδιά πήδηξαν στο κρεβάτι πάνω μας και θέλανε να παίξουν κι αυτά!». Η Ιωάννα δεν πιστεύει ότι τα παιδιά της κατάλαβαν τι συνέβαινε, αφού δεν τους είχαν κάνει και ποτέ μέχρι τότε την γνωστή συζήτηση με «την μελισσούλα και τη γύρη» λεπτομερώς. Για να εμποδίσουν να ξανασυμβεί ένα παρόμοιο γεγονός, κλείδωναν την πόρτα της κρεβατοκάμαρας.

Για ποιο λόγο οι περισσότεροι γονείς δεν κλειδώνουμε την πόρτα του δωματίου μας; Προφανώς γιατί θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν πρόσβαση σε μας . Η ψυχοθεραπεύτρια Hanna McDonough, που ασχολείται με οικογενειακά θέματα και ζευγάρια, λέει πως δεν καταλαβαίνει γιατί οι γονείς δεν εξασφαλίζουν τις ιδιωτικές τους στιγμές. «Είναι πια πολύ αργά όταν τα παιδιά μπούνε στο δωμάτιο. Οι ενήλικες θα πρέπει να χειρίζονται με κατάλληλους τρόπους την σεξουαλική τους ζωή ξεκινώντας από το βασικό, το οποίο είναι να κλειδώνουν την πόρτα».

Τι κάνετε λοιπόν αν συμβεί και σε σας; Μην κάνετε τους ανίδεους και μην συμπεριφέρεστε σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Όσο περίεργο και αν είναι θα πρέπει να το συζητήσετε. Η Hanna McDonough πιστεύει ακράδαντα στην ειλικρίνεια. «Δεν θα έπρεπε κανείς να αισθάνεται ντροπή για το σεξ.  Οι γονείς έχουν την αντίληψη ότι δεν πρέπει να το κάνουν. Αν εξαφανίζεστε και δεν λέτε τίποτα, τότε το σεξ γίνεται ένα μυστικό. Και στα παιδιά δεν αρέσουν τα μυστικά!».

Η σύμβουλος γάμου και οικογένειας, Anna Toth, υποστηρίζει ότι δεν είναι απαραίτητο τα παιδιά να αποκτούν τραύματα όταν πιάνουν τους γονείς τους να κάνουν σεξ. «Μπορεί να σοκαριστούν ή μπορεί να νομίζουν ότι παλεύετε. Τα παιδιά μπορούν να βγάλουν κάθε είδους συμπεράσματα» λέει.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να εξηγήσετε στα παιδιά, ανάλογα με το επίπεδο των γνώσεών τους και την ηλικία τους. «Στην παιδική ηλικία υπάρχει κάποια αντίληψη για το σεξ», λέει η Dr. Torth. «Δοκιμάστε να πείτε κάτι του τύπου “Γι’αυτό κλειδώνουμε την πόρτα μας. Έτσι δείχνουν οι γονείς πως αγαπιούνται, αυτό συμβαίνει στις σχέσεις των ενηλίκων”».

Έτσι όπως συμβουλεύω πάντα τους γονείς να  ελέγχουν ότι έχουν κλειδώσει την πόρτα, το ίδιο τους συμβουλεύω και για τον πανικό, δηλαδή να μην πανικοβάλλονται με μια επίσκεψη «έκπληξη». Δεν κάνει κανένα κακό στα παιδιά να καταλάβουν ότι οι γονείς μοιράζονται έναν ιδιαίτερο τρόπο συνεύρεσης μεταξύ τους (στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ υγιές) .

Μια τέτοια εμπειρία μπορεί να προκαλέσει αμηχανία αλλά το παν είναι να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας. Σαν γονείς μπορείτε απλά να πείτε στα παιδιά σας «Έχουμε τις ιδιωτικές μας στιγμές τώρα και θα θέλαμε να μας αφήσετε λίγο μόνους. Σας παρακαλούμε κλείστε την πόρτα».

Οι γονείς πρέπει επίσης να ρωτάνε το παιδί τους τι είδε – ή τι πιστεύει ότι είδε- και να το κάνουν να εκφράσει τις απορίες του ή να το καθησυχάσουν για αυτό που έγινε.

Ένα παιδάκι 3 ετών μπορεί να αναρωτηθεί αν χτύπησε κανένας (βάσει των ήχων και των πράξεων), οπότε καλό είναι να το καθησυχάσετε. Ένα παιδάκι 5 ετών είναι πιο πολύ σε φάση «μικρού εξερευνητή» και τείνει να θέλει να ανακαλύψει περισσότερα ώστε να μάθει ακριβώς τι συμβαίνει επομένως καλό είναι να του δώσετε κάποιες πληροφορίες και μέχρι εκεί.

Ένα παιδάκι 8 ετών, που είναι σε στάδιο «κοροϊδεύω τα κοριτσάκια στο σχολείο», θα αναρωτιέται γιατί κάποιος να θέλει να κάνει κάτι τέτοιο (δηλ. σεξ) ενώ ένα παιδί 12 ετών, πιθανόν να αηδιάσει και να κλείσει τα αυτιά του αν ακούσει κάποιον ύποπτο ήχο.  Αναλυτικές εξηγήσεις ανά ηλικία είναι οι εξής:

Βρεφική ηλικία
Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν στο ότι οι γονείς μπορούν να είναι τρυφεροί μεταξύ τους δίπλα στο μωρό τους. Όπως εξηγεί η ψυχοθεραπεύτρια Jennifer Naparstek Klein «πολλοί γονείς επιλέγουν να κοιμούνται μαζί με τα μωρά ή να τα έχουν στην κρεβατοκάμαρά τους. Αυτό δε φαίνεται κακό, με την έννοια ότι τα μωρά δεν μπορούν να αντιληφθούν τι κάνουν οι γονείς και επομένως δεν έχει γι αυτά ιδιαίτερη σημασία».

Παιδιά ηλικίας 1-2 ετών
Μερικά παιδιά αυτής της ηλικίας μπορεί να απεχθάνονται το σεξ, ενώ άλλα νιώθουν απλά την ανάγκη να καθησυχαστούν. Όπως αναφέρει η Margie Nichols, θεραπεύτρια σεξ, « συχνά τα παιδιά αισθάνονται ότι κάτι βίαιο συμβαίνει».  Εξηγήστε στο παιδί σας ότι είχατε μία προσωπική στιγμή με τον σύντροφό σας και ότι δεν πληγώνατε ο ένας τον άλλο. Αφήστε το εκεί, εκτός και αν το παιδί έχει περισσότερες απορίες.

Παιδιά του δημοτικού
Τα παιδιά αυτής της ηλικίας έχουν περιέργεια για το σεξ αλλά, ταυτόχρονα, συνήθως αποφεύγουν να αναφερθούν στο ζήτημα. « Το παιδί θα σας δείξει τι μπορεί να «αντέξει». Αν νιώσουν υπερβολικά άβολα με τη συζήτηση, αφήστε τη για αργότερα», συμβουλεύει η ψυχοθεραπεύτρια Jennifer Naparstek Klein.

Παιδιά 9-13 ετών
Μέχρι την πρόωρη εφηβεία, πολλά παιδιά είναι υποψιασμένα γύρω από το σεξ και μάλιστα φθάνουν στο σημείο να εκφράζουν ρητά και δυνατά την αηδία τους αν σας πιάσουν στα πράσα. Όπως τονίζει η Nichols «είναι μία καλή ευκαιρία να δείξετε στα παιδιά ότι το σεξ είναι μία ιδιωτική και ευχάριστη δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων».

Έφηβοι
Όπως αναφέρει η ψυχοθεραπεύτρια Jennifer Naparstek Klein «Τα μεγαλύτερα παιδιά μερικές φορές διασκεδάζουν όταν υποψιάζονται ότι οι γονείς τους έχουν πιο προσωπικές στιγμές. Ωστόσο, αν αυτές οι προσωπικές στιγμές γίνονται πολύ συχνά αντιληπτές, οι έφηβοι μπορεί να νιώσουν αμηχανία και άγχος». Όπως προσθέτει η ειδικός « Οι έφηβοι μπορούν να χειριστούν καλύτερα την ιδέα ότι οι γονείς τους είναι σεξουαλικά όντα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται και να το βλέπουν».

Οι γονείς που γίνονται αντιληπτοί από τα παιδιά τους όταν ερωτοτροπούν, θα πρέπει να καταλάβουν ότι τα παιδιά επεξεργάζονται τις πληροφορίες γύρω από το σεξ, βαθμιαία και σταδιακά.

Αυτό σημαίνει ότι αν ένα παιδί τύχει να δει τον γονιό ή τους γονείς του, να κάνουν σεξ, πιθανόν να εκπλαγεί. Ωστόσο δεν θα εκπλαγεί τόσο πολύ αν γνωρίζει ήδη ότι οι γονείς του και γενικότερα τα ζευγάρια που αγαπιούνται, κάποιες φορές εκφράζουν την μεταξύ τους αγάπη με το να φιλιούνται και να αγκαλιάζονται γυμνοί στο κρεβάτι.

Τροφοδοτήστε το παιδί σας με μια σταθερή ροή πληροφοριών γύρω από το σεξ και αν τύχει να σας δεί επάνω στη πράξη, χειριστείτε το ανάλογα με την ηλικία του και με τη δόση της ειλικρίνειας που απαιτείται.





Πηγή εδώ

Εναλλακτικές λύσεις μιας τιμωρίας



Να τιμωρεί κανείς ή να μην τιμωρεί; Ιδού το ερώτημα...

Αναμφίβολα, η τιμωρία ανέκαθεν πυροδοτούσε και εξακολουθεί να πυροδοτεί αισθήματα μίσους, αντεκδίκησης, περιφρόνησης, ενοχής, αναξιότητας και αυτολύπησης.

Οι ειδικοί αντιτείνουν πως το παιδί πρέπει μεν να βιώνει τις συνέπειες της ανάρμοστης ή ακατάλληλης για το εκάστοτε πλαίσιο συμπεριφοράς του, αλλά όχι μέσω της τιμωρίας.

Η τιμωρία δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα γιατί συνιστά αντιπερισπασμό: αντί το παιδί να νιώσει μεταμέλεια για την πράξη και να επεξεργαστεί τρόπους επανόρθωσης, φαντασιώνεται τρόπους αντεκδίκησης. Με την επιβολή της τιμωρίας, δηλαδή, στερούμε από το παιδί τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει και να διορθώσει το «σφάλμα» που διέπραξε.

Εναλλακτικές της τιμωρίας λύσεις:

1. Επισήμανση επωφελών ενεργειών, δείξτε δηλαδή στο παιδί πώς να φανεί χρήσιμο:  «Ξέρεις πώς μπορείς να βοηθήσεις; Πιάσε 3 λεμόνια από το ψυγείο!»

2. Εκδήλωση έντονης αποδοκιμασίας (χωρίς τη χρήση μειωτικών σχολίων): «Είμαι έξαλλος! Βρήκα το καινούριο πριόνι παρατημένο έξω και σκουριασμένο από τη βροχή!»

3. Εξωτερίκευση των προσδοκιών: «Έχω την απαίτηση τα εργαλεία που δανείζω να μου επιστρέφονται.»

4. Υπόδειξη τρόπων επανόρθωσης: «Για να διορθωθεί η ζημιά, χρειαζόμαστε σύρμα, μπόλικο γράσο και γερά μπράτσα.»

5. Παροχή ευχέρειας εκλογής: «Διάλεξε: ή θα δανείζεσαι τα εργαλεία μου και θα τα επιστρέφεις ή θα χάσεις το προνόμιο χρήσης τους. Εσύ αποφασίζεις.»

6. Ανάληψη δράσης: «Παιδί: Μπαμπά η εργαλειοθήκη είναι κλειδωμένη. Γιατί; Πατέρας: Πες μου εσύ το λόγο.»

7. Παροχή χρόνου στο παιδί, ώστε να βιώσει τις συνέπειες της ανάρμοστης πράξης: «Τι μπορεί να γίνει ώστε και εσύ να χρησιμοποιείς τα εργαλεία μου, όταν τα χρειάζεσαι, και εγώ να είμαι ήσυχος ότι θα τα έχω στη διάθεσή μου όταν θέλω να μαστορέψω;»

Όταν το πρόβλημα επιμένει, σημαίνει πως είναι πιο σύνθετο απ’ όσο είχαμε φανταστεί αρχικά. Τα περίπλοκα προβλήματα απαιτούν την εφαρμογή πολύπλοκων τεχνικών.

Επίλυση προβλημάτων

Αρχικά ρωτήστε: «Είναι κατάλληλη η στιγμή για να μιλήσουμε;» Αν λάβετε θετική απάντηση, εφαρμόστε τα ακόλουθα βήματα:

1ο βήμα: Διερευνήστε τα συναισθήματα και τις ανάγκες του παιδιού. Η στάση σας πρέπει να δείχνει ότι προέχει να μάθετε πώς αισθάνεται το παιδί («Φαντάζομαι πώς νιώθεις…»)

2ο βήμα: Εξωτερικεύστε τις ανάγκες και τα συναισθήματά σας. Εδώ χρειάζεται συντομία και σαφήνεια. Το παιδί δυσφορεί όταν ακούει το γονέα να φλυαρεί αναφερόμενος στις έγνοιες, το θυμό ή την πικρία του. («Άκου τώρα πώς νιώθω εγώ.»)

3ο βήμα: Επεξεργαστείτε από κοινού  ιδέες για μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Αν είναι δυνατόν, παροτρύνετε το παιδί να διατυπώσει πρώτο τις ιδέες του. Στη συνέχεια, εκφράστε και τις δικές σας ιδέες – λύσεις.

4ο βήμα: Καταγράψτε όλες αδιακρίτως τις ιδέες – χωρίς να τις αξιολογείτε. Δεν είναι απαραίτητο να τις καταγράψετε, ωστόσο η αποτύπωση στο χαρτί προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην όλη διαδικασία.

5ο βήμα: Αποφασίστε ποιες προτάσεις είναι αρεστές και ποιες όχι. Αποφύγετε τη χρήση απαξιωτικών σχολίων («πολύ χαζή σκέψη»). Αντί γι’ αυτό καταφύγετε στην περιγραφή των συναισθημάτων που σας δημιουργούν: «Θα με προβλημάτιζε αυτό, επειδή…», «Αυτό νομίζω πως θα μπορούσα να το κάνω.»

6ο βήμα: Προχωρήστε στο σχεδιασμό υλοποίησης των όσων προκρίνατε: «Τι πρέπει να κάνουμε για να βάλουμε σε εφαρμογή το σχέδιο;», «Τι ευθύνες θα αναλάβει ο καθένας μας;», «Δεν πρέπει να βάλουμε ένα χρονικό όριο γι’ αυτά που συμφωνήσαμε;»

Το πιο δύσκολο κομμάτι όσον αφορά την εφαρμογή των τεχνικών για την επίλυση των προβλημάτων έγκειται στην υλοποίηση της απαιτούμενης μεταβολής της στάσης μας.

Είναι σημαντικό να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε το παιδί ως «πρόβλημα» που χρειάζεται «διόρθωση» αλλά και να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι ως ενήλικοι γνωρίζουμε πάντα τη λύση στο πρόβλημα και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας ∙ να απαλλαγούμε από το φόβο ότι αν δεν επιδείξουμε την απαραίτητη αυστηρότητα και σκληρότητα το παιδί θα κάνει ό,τι θέλει.

Με τον τρόπο αυτό, απαλλάσσουμε τα παιδιά από το ρόλο των θυμάτων ή των εχθρών μας, ενώ ταυτόχρονα τους προσφέρουμε τα αναγκαία εφόδια για ενεργό συμμετοχή στην επίλυση των προβλημάτων που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν.

… και ορισμένες συστάσεις:
· Οι συνέπειες είναι το φυσικό αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του παιδιού. Είναι πολύ πιο εύκολο τα παιδιά να αντλήσουν διδάγματα από τη σκληρή πραγματικότητα υπαρκτών αντιδράσεων, παρά από ένα άτομο που αποφασίζει να τα τιμωρήσει «για το καλό τους».

· Μην ασχολείστε με την αναζήτηση και την τιμωρία του «ενόχου». Αποφεύγοντας την επίρριψη ευθυνών και την τιμωρία, δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εστιάσουν την προσοχή τους στην υιοθέτηση υπεύθυνης στάσης, αντί στην πρόθεση αντεκδίκησης.

· Η έκφραση της αποδοκιμασίας από μέρους του γονέα χρειάζεται να ακούγεται σποραδικά, αρκεί να μην είναι ιδιαίτερα έντονη. Διότι, στην περίπτωση αυτή, το παιδί θα νιώσει ανάξιο και καταφρονεμένο εξαιτίας του «παραπτώματος», ενώ ο γονέας θα έχει κάνει κατάχρηση της γονικής ισχύος, προκαλώντας αισθήματα ενοχής και προσωπικής απαξίωσης στο παιδί, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν καταλυτικά τη διάπλαση της προσωπικότητάς του.

· Αν είναι δυνατόν, σε συνδυασμό με την αποδοκιμασία, πρέπει ο γονέας να υποδεικνύει στο παιδί τρόπους επανόρθωσης. Μετά την αρχική μεταμέλεια από μέρους του παιδιού, πρέπει να του δοθεί η δυνατότητα να αποκαταστήσει τα θετικά συναισθήματα προς τον εαυτό του, προκειμένου να ανακτήσει τον αυτοσεβασμό και την αίσθηση ότι παραμένει αξιοσέβαστο μέλος της οικογένειας.

Παράδειγμα: «Είμαι έξαλλη! Η μικρή έπαιζε χαρούμενη, ώσπου ήρθες και της πήρες την κουδουνίστρα. Τώρα βρες εσύ τον τρόπο να την ησυχάσεις, που έχει πλαντάξει στο κλάμα!» Αντί γι’ αυτό: «Πάλι το έκανες να κλαίει το μωρό. Ετοιμάσου να τις αρπάξεις!». Τέτοιου είδους σχόλια μεταφέρουν στο παιδί το ακόλουθο μήνυμα: «Δε μου άρεσε αυτό που έκανες κι έχω την απαίτηση να επανορθώσεις.»

· Μερικά παιδιά χρησιμοποιούν τη «συγγνώμη» σαν μέσο εξευμενισμού του οργισμένου γονέα, αλλά επαναλαμβάνουν το ίδιο «παράπτωμα» με την πρώτη ευκαιρία. Είναι ουσιώδες τα παιδιά αυτά να αντιληφθούν ότι η πραγματική μεταμέλεια πρέπει να συνοδεύεται από ανάλογες πράξεις: «Χαίρομαι που αναγνωρίζεις το σφάλμα σου. Είναι το πρώτο βήμα. Το δεύτερο είναι να αναρωτηθείς τι μπορείς να κάνεις για να διορθώσεις την κατάσταση.»

· Δεν είναι ανάγκη να διερχόμαστε πάντοτε από όλα τα στάδια προκειμένου να οδηγηθούμε στη λύση. Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί σε οποιαδήποτε φάση της διεργασίας. Μερικές φορές, η απλή περιγραφή των αντικρουόμενων συναισθημάτων γονέα και παιδιού αρκεί για να δώσει τη λύση.

· Κάποια παιδιά αρνούνται να εμπλακούν στη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένα σημείωμα, γραμμένο στο ίδιο πνεύμα, μπορεί να αποτελέσει το κατάλληλο υποκατάστατο.


Γράφει η Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

Μικρέ μου φιλόσοφε!



Οι απορίες τους είναι ανεξάντλητες. Ρωτούν για το σύμπαν, το διάστημα, για οτιδήποτε.

Οι μικροί μας φιλόσοφοι μας βομβαρδίζουν με τις παράδοξες απορίες τους και μας προσκαλούν στο μαγικό κόσμο τους.
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η φιλοσοφία ξεκινά όταν αρχίζεις να αναρωτιέσαι. Και τα παιδιά αναρωτιούνται για τα πάντα. Για τον ουρανό, το φεγγάρι, τη θάλασσα, τα λουλούδια… για τους ανθρώπους που τα περιβάλλουν.
«Μερικές φορές, ο κόσμος γύρω μας μοιάζει παλιός και κουρασμένος, για τα παιδιά, όμως, όλα είναι καινούργια και υπέροχα», λέει ο Γκάρεθ Μάθιους, καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και συγγραφέας του βιβλίου «The Philosophy Of Childhood» ( Η Φιλοσοφία της Παιδικής Ηλικίας).
«Τα παιδιά είναι τόσο αθώα, που μπορεί να σου θέσουν τα πιο απρόβλεπτα ερωτήματα και να δώσουν τις πιο λογικές απαντήσεις. Το να τα ακούς προσεκτικά σου δίνει την ευκαιρία να δεις τον κόσμο αλλιώς…», επισημαίνει ο καθηγητής. «Κάποιες από τις απορίες τους είναι πραγματικά εύστοχες. «Πονάνε τα λουλούδια, όταν τα κόβουμε;», «Πού πηγαίνει ο πόνος, όταν φεύγει;», «Πού βρίσκεται το τέλος του κόσμου;».
Όλα τα παιδιά θέτουν τέτοια ερωτήματα. Το θέμα είναι να τα ακούσουμε αληθινά και να συμμετέχουμε κι εμείς στο υπέροχο αυτό ταξίδι τους. Από αυτό το κοινό φιλοσοφικό ταξίδι, εμείς οι ενήλικοι μπορούμε να αντλήσουμε μοναδικές εμπειρίες. Αρκεί να ξέρουμε να σταθούμε στις σωστές στάσεις του ταξιδιού».
Μη φοβάστε τις απαντήσεις
Όταν τα παιδιά θέτουν ένα ερώτημα, μη φοβάστε να απαντήσετε επειδή δεν γνωρίζετε την απάντηση. Δεν χρειάζονται πάντα κυριολεκτικές απαντήσεις. Συχνά, οι γονείς πιστεύουν πως, αν δεν απαντήσουν σωστά, κινδυνεύουν να χάσουν το κύρος τους και το σεβασμό του παιδιού τους, ωστόσο τα παιδιά δεν έχουν τέτοιο θέμα.
Το σημαντικό είναι να τα ενθαρρύνουμε να συζητήσουν και να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της σκέψης τους. Τις περισσότερες φορές, άλλωστε, απαντούν από μόνα τους. Κι είναι επίσης σημαντικό για την εκπαίδευσή τους, για να αγαπήσουν τη γνώση που ζητούν, να ανοίξουμε την εγκυκλοπαίδεια ή ένα βιβλίο, και να διαβάσουμε μαζί.
Σεβαστείτε τις απορίες του
Αν κάποια στιγμή το παιδί σας, σας ρωτήσει μήπως ήρθε το τέλος του κόσμου, μη γελάσετε. «Στα παιδιά δεν αρέσει να μην παίρνετε τις απορίες τους στα σοβαρά, ούτε σας ρωτούν για να πείτε πόσο χαριτωμένα είναι», μας λέει ο καθηγητής Μάθιους. Πείτε του πόσο ενδιαφέρουσα και έξυπνη είναι η ερώτησή του και προτρέψτε το να βρείτε μαζί την απάντηση.
Ο καθηγητής διηγείται στο δεύτερο βιβλίο του, «Philosophy And Young Child» (Φιλοσοφία και Παιδί), την ιστορία της μικρής Ούρσουλα, που είχε έναν πόνο στην κοιλιά της: «Πού πάει ο πόνος, όταν φεύγει;», αναρωτιόταν η τρίχρονη μικρούλα. Αυτή είναι μια εξαιρετική απορία, μας λέει ο Μάθιους, για να προβληματιστούμε πάνω στη φύση του πόνου. Και σε αυτή την περίπτωση, οποιαδήποτε απάντηση είναι σωστή.
Δώστε τους χώρο και χρόνο
«Πόσο μεγάλο είναι το διάστημα;», «Από πού ξεκινάει και πού τελειώνει ο κόσμος;». Η ιδέα του άπειρου μαγεύει τα παιδιά. Το ίδιο και η ιδέα του χρόνου. «Πού πάει ο χρόνος, όταν φεύγει;», αναρωτιέται ο μικρός Μιχάλης. Μετά από δύο-τρεις εβδομάδες, αποφάσισε: «Ο χρόνος πάει στο μέλλον, σε περιμένει και, όταν φτάνεις, εκείνος φεύγει ξανά». «Η φαντασία θέλει χώρο και χρόνο, για να αναπτυχθεί και να ανθίσει», λέει ο καθηγητής Μάθιους.
Αφήστε, λοιπόν, στα παιδιά την ελευθερία που χρειάζονται για να εκφραστούν, και όσο χρόνο επιθυμούν για να ονειρευτούν.
Βοηθήστε τα να βρουν την «ταυτότητά» τους
«Τα παιδιά είναι ταξιδιώτες, που φτάνουν σε μια ξένη χώρα για την οποία δεν γνωρίζουν τίποτα», έλεγε ο Τζον Λοκ.
Στην προσχολική περίπου ηλικία, τα παιδιά αρχίζουν να ανακαλύπτουν την ταυτότητά τους και ενθουσιάζονται με τη νέα τους αυτή ανακάλυψη. Τότε συνειδητοποιούν πως είναι άτομα με οντότητα, και αρχίζουν να προβληματίζονται για τη ζωή, την ύπαρξη, ακόμη και το θάνατο. Σε αυτή τη φάση, οι προβληματισμοί τους είναι σχεδόν μεταφυσικοί, γι’ αυτό και πολύ ενδιαφέροντες.
Ο καθηγητής Μάθιους μάς λέει πως αυτές οι μεταφυσικές ανησυχίες είναι απόλυτα φυσιολογικές. Ακόμη και η αγωνία της απώλειας μπορεί να το βοηθήσει στην αναγνώριση της ταυτότητάς του. «Είμαι μικρός, κάποτε θα μεγαλώσω, και μετά θα πεθάνω». Ένας λογικός συλλογισμός, που εμείς οι γονείς σίγουρα δεν πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε ως ταμπού.
Για να ξεπεράσει, όμως, το παιδί το άγχος του θανάτου, πολύ σημαντικότερο από το να το συζητήσει, είναι να βλέπει τους γονείς του ευτυχισμένους, ικανοποιημένους από τη ζωή τους.
Απολαύστε τις φιλοσοφικές τους ιστορίες
«Πώς λέγεται η φέτα πριν κοπεί;», «Γιατί οι ζέβρες έχουν ρίγες;», «Τι δουλειά κάνει η θάλασσα;», «Πόσα σπίτια έχουν τ’ αστέρια;».
Συχνά, οι απορίες τους σταματούν εκεί, άλλες φορές συνεχίζονται και καταλήγουν σε ευφυή μυθεύματα, που μας παρασύρουν σε ένα απίστευτο πνευματικό ταξίδι. Απολαύστε το. Όπως έλεγε και το τραγούδι στο «Βασιλιά των Λιονταριών»: «Ακούνα Ματάτα - τις έγνοιες διώξε - κι όπου θέλει ας βγει - γίνετε μικροί φιλόσοφοι!».
«Σωστές» και «λάθος» απαντήσεις
Ανάμεσα στις πιο απλές και τις πιο σύνθετες ερωτήσεις των παιδιών, παρεμβάλλεται ένας ωκεανός γονεϊκών αποριών: Λέμε την ωμή αλήθεια; Τη διανθίζουμε με στοιχεία παραμυθιού, για να είναι περισσότερο κατανοητή; Αναλύουμε το θέμα με λεπτομέρειες; Κι αν ρωτήσει κάτι που δεν ξέρουμε; «Ασφαλής» απάντηση σε όλα αυτά δεν υπάρχει. Η κάθε ερώτηση είναι διαφορετική, ακριβώς όπως διαφορετικό είναι και κάθε παιδί.
Ένας γενικός κανόνας λέει, ότι οι απαντήσεις σε μια συγκεκριμένη ερώτηση διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Η απάντησή μας δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει λεπτομέρειες που δεν χρειάζεται το παιδί. Απαντάμε με ακρίβεια και προχωράμε ανάλογα με τις ερωτήσεις του, προσέχοντας πάντα να δίνουμε σωστές απαντήσεις.

Με τη συνεργασία της Μαρίας Σκαπέρα (Μ.Ed. ψυχοπαιδαγωγός, εκπαιδευτική σύμβουλος).




Το σιτάρι, η ζέα και το κουτόχορτο



Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν τόσο έξυπνοι, επειδή δεν έτρωγαν, λέει, σιτάρι αλλά μόνο ζέα. Βρήκα μερικούς αρχαίους και τους ρώτησα. Δεν είχαν ιδέα!
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη ζέα ή ζειά*, ένα είδος δίκοκκου σίτου, το οποίο δεν καλλιεργείται πλέον στην Ελλάδα. Σύμφωνα διάφορα κείμενα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, το δημητριακό αυτό εξαφανίσθηκε από την Ελλάδα με πρωτοβουλία του Ελ. Βενιζέλου (γύρω στο 1930) και αντικαταστάθηκε από σιτάρι. Διάβασα ακόμα πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν τόσο έξυπνοι, επειδή δεν έβαζαν στο στόμα τους σιτάρι, αλλά έτρωγαν μόνο ζειά! Ο Βενιζέλος λοιπόν, δεν ήθελε να είμαστε τόσο έξυπνοι και εξαφάνισε την σουπερμαντολίνη - ζειά!

Θα αντισταθώ στον πειρασμό να ρωτήσω τους συγγραφείς αυτών των ευφάνταστων αφηγήσεων, αν στ’αλήθεια πιστεύουν πως οι Έλληνες του 19ου αιώνα (που υποτίθεται πως έτρωγαν ακόμα ζειά) ήταν πιο έξυπνοι από τους Έλληνες των ετών μετά το 1930. Θα αφήσω, επίσης, να αιωρείται η απορία, γιατί έγιναν τόσο έξυπνοι μόνο οι αρχαίοι Έλληνες, ενώ τη ζέα την καλλιεργούσαν από τον Καύκασο και τη Μ. Ανατολή ως τη ΒΔ. Ευρώπη ήδη από την εποχή του Χαλκού. Θα περιοριστώ στην παράθεση αποσπασμάτων από τα αρχαία κείμενα, για να μας πουν μόνοι τους οι αρχαίοι τι ήταν η ζειά και τι ακριβώς της συνέβη.

Οι αρχαιότερες πηγές

Στα ομηρικά έπη (8ος -7ος αι. π.Χ) η ζέα ταυτίζεται με την όλυρα (σήμερα θεωρείται πως είναι το Triticum spelta) και αναφέρεται ως ζωοτροφή.
Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος δεν αναφέρει πουθενά τη ζειά, μόνο την όλυρα ανακατεμένη με λευκό κριθάρι (Θ, 564) ως τροφή για τα άλογα. Η ζειά εμφανίζεται πρώτη φορά στα αρχαία κείμενα στην Οδύσσεια (δ, 41), όπως η όλυρα στην Ιλιάδα: ανακατεμένη με λευκό κριθάρι που τρώνε τα άλογα. Λίγο παρακάτω αναφέρει πως η ζειά φύεται μαζί με λευκό κριθάρι, τριφύλλι και σιτάρι στη Λακωνία (δ, 604).

Τον 5ο αιώνα, ο Ηρόδοτος, γράφει για τους Αιγύπτιους πως έχουν την παράξενη συνήθεια να τρέφονται με όλυρα, την οποία κάποιοι ταυτίζουν με τη ζειά: «Ἀλλαχοῦ τρέφονται μέ σίτον καί κριθήν• ἀλλ' οἱ Αἰγύπτιοι θεωροῦσιν αἰσχρότατον καί ὑποβάλλωνται εἰς τοιαύτην δίαιταν, καί μεταχειρίζονται ὄλυραν, τήν ὀποίαν τινές ὀνομάζουσι ζειάν» (ΙΙ, 36)

Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ, ο μαθητής του Αριστοτέλη, ο Θεόφραστος, θεωρεί τη ζειά διαφορετικό είδος από την όλυρα. Η πρώτη, λέει, χρειάζεται πολύ ιδιαίτερο έδαφος, επειδή έχει πολλές ρίζες που φτάνουν σε μεγάλο βάθος. Για τον καρπό της λέει: «ὁ δέ καρπός κουφότατος καί προσφιλής πᾶσι τοῖς ζώοις » και συμπληρώνει πως μοιάζει πάρα πολύ με τον καρπό του σιταριού και της τίφης. (Περί Φυτών Ιστορίας, κεφ. Θ).
Την ίδια εποχή, ο Διοκλής ο Καρύστιος, στο έργο του «Υγιεινά προς Πλείσταρχον» παρουσιάζει μία κατάταξη των «σιτίων» ανάλογα με τις « αρετές τους», στην οποία η όλυρα, η τίφη και η ζειά βρίσκονται κάτω από το κριθάρι και το σιτάρι. Ακολουθούν ο μέλινος και το κεχρί.

Άλλος γιατρός της εποχής, ο Μνησίθεος, θεωρεί πως οι καταλληλότεροι σπόροι για τροφή είναι το σιτάρι και το κριθάρι και ακολουθούν η τίφη (που κάποιοι ονομάζουν και όλυρα), μετά η ζειά και τέλος το κεχρί και ο μέλινος. Αναφέρει ότι το ψωμί από ζειά είναι « βαρύ και δύσπεπτον», αλλά το χρησιμοποιούν εξ ανάγκης στα ψυχρά κλίματα, επειδή αυτό το δημητριακό είναι πολύ ανθεκτικό στο κρύο.

Στα κείμενα των επόμενων τεσσάρων αιώνων δεν υπάρχει καμία αναφορά στη ζειά.

Εμφανίζεται πάλι τον 2ο αιώνα μ.Χ, όταν ο διάσημος γιατρός Γαληνός Κλαύδιος στο «Περί τροφών δυνάμεως» αναφέρει τη ζειά ως ξεχωριστό είδος και την εξετάζει λεπτομερώς . Ανατρέχοντας στην πλούσια βιβλιοθήκη του διαπιστώνει πως η ζειά είναι άγνωστη στους γιατρούς της κλασικής περιόδου. Δεν την αναφέρουν ούτε ο Πραξαγόρας ούτε Φιλότιμος ούτε ο σπουδαίος Ιπποκράτης! Διαπιστώνει επίσης ότι οι γιατροί του 4ου αιώνα π.Χ (που είδαμε παραπάνω) θεωρούν πως έχει μικρότερη διατροφική αξία από το κριθάρι και το σιτάρι και μόλις που ξεπερνά το κεχρί!

Σύγχρονη βιβλιογραφία

Το 1833 ο Γρηγόριος Παλαιολόγος, αναφέρει ότι η ζειά καλλιεργείται στην Ευρώπη (ιδιαίτερα στη Γερμανία), ενώ δεν υπάρχει καθόλου στην Ελλάδα!

Ο Ιωάννης Παπαδάκης διευθυντής του Ινστιτούτου Καλλιτερεύσεως Φυτών της Θεσσαλονίκης (μετέπειτα Ινστιτούτο Σιτηρών) (1923-1946), καταγράφει όλα τα είδη σίτου στην Ελλάδα και ανάμεσά τους δεν υπάρχει ούτε η ζειά ούτε η όλυρα ούτε κανένα δίκοκκο σιτάρι!

Ο γεωπόνος Αλέξανδρος Λέτσας (1957), αναφέρει ο άγιος Ιερώνυμος (4ος αι. μ.Χ) ταυτίζει τη ζειά με το Triticum spelta και εξηγεί πως η καλλιέργειά του έχει εγκαταλειφθεί και προτιμώνται βελτιωμένες ποικιλίες σιταριού.

Φταίει το σιτάρι ή το κουτόχορτο;

Η ζέα, λοιπόν, δεν εμφανίζεται σε κανέναν κείμενο από τον 3ο αιώνα π.Χ και για τέσσερις αιώνες είναι σαν να μην υπάρχει. Επανεμφανίζεται τον 2ο αιώνα μ.Χ, αλλά πλέον κανείς δεν είναι σίγουρος για την ταυτότητά της. Η καλλιέργεια της ζέας είχε ήδη εγκαταλειφθεί από τους π. Χ χρόνους και αντικαταστάθηκε από τα άλλες ποικιλίες σίτου, των οποίων η επεξεργασία ήταν ευκολότερη.

Κανένας από τους έξυπνους προγόνους μας δεν αναφέρει το παραμικρό για τις δήθεν ευεργετικές ιδιότητες του καρπού, αντίθετα την αναφέρουν κυρίως ως ζωοτροφή. Το σιτάρι (πυρός) και το κριθάρι (κριθαί) ήταν πρώτα στις προτιμήσεις τους και αναγνωρίζεται η μεγάλη διατροφική τους αξία. Αν η ζειά ήταν υπερτροφή, οι Μυκηναίοι, ο Όμηρος, ακόμα και ο σπουδαίος γιατρός Ιπποκράτης δεν το είχαν υπόψιν τους.

Και ο Βενιζέλος δεν χρειάστηκε να την εξαφανίσει γιατί είχε ήδη εξαφανιστεί.

Όποιο είδος σίτου και αν ήταν η ζειά, αυτό που γνωρίζουμε είναι πως ήταν χαμηλά στις προτιμήσεις των αρχαίων Ελλήνων. Αν λοιπόν, πρέπει να αποδώσουμε την ευφυΐα τους σε κάποια τροφή, περισσότερες πιθανότητες έχουν το σιτάρι, το κριθάρι, το κρασί και το ελαιόλαδο. Αν και. προσωπικά, θα αναζητούσα το μυστικό αντίστροφα: Εμείς είμαστε λιγότερο έξυπνοι από εκείνους επειδή τρώμε ό, τι κουτόχορτο μας σερβίρουν ή καταναλώνουμε και ακριβοπληρώνουμε κάθε κουτόχορτο, επειδή για άλλους λόγους γίναμε λιγότερο έξυπνοι;


*πιθανόν αυτό που σήμερα λέγεται Triticum dicoccum
Δείτε το αναλυτικό άρθρο και βιβλιογραφία στο Ινστιτούτο Σιτηρών 
Δείτε όλα τα είδη σίτου εδώ.

"Ερωτική αιωνιότητα" Λίλη Ζωγράφου



Μην ακούω ανοησίες για ερωτική αιωνιότητα.

Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα.

Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας.

Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο – γιατί τότε θα’ χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες – αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα.



Λίλη Ζωγράφου, "Επάγγελμα πόρνη", Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Ποιος είναι στ’ αλήθεια ευτυχισμένος;



Πριν διαβάσετε αυτή την ιστορία, αφιερώστε λίγα λεπτά και αναλογιστείτε ποιος είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος που έχετε γνωρίσει.
Ποιος είναι αυτός του οποίου την τύχη κάποια στιγμή ζηλέψατε, τίνος η ζωή είναι εκείνη που θα θέλατε ν’ ανταλλάξετε με τη δική σας; Είναι κάποιος που έχει οτιδήποτε το οποίο εσείς δεν μπορέσατε ν’ αποκτήσετε; Έχει μεγαλύτερη περιουσία από τη δική σας; Είναι διάσημος ή κατέχει θέση εξουσίας; Σκεφτείτε για λίγο με τι κριτήρια επιλέξατε τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο που γνωρίσατε ποτέ;
Τώρα, πάμε πίσω στον χρόνο να συναντήσουμε έναν άνθρωπο που έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους επτά σοφότερους ανθρώπους που έζησαν τον 6ο αιώνα Π.Κ.Χ. στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια, ο Σόλων ο Αθηναίος ήταν ο σπουδαιότερος άνθρωπος της εποχής του στην Αθήνα, στον τόπο που γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος, αριστοκρατικής καταγωγής, που ασχολήθηκε με το εμπόριο και ταξίδεψε πολύ. Έγραφε ποιήματα και όταν η πατρίδα του τον χρειάστηκε, χρησιμοποίησε τις γνώσεις και τις ικανότητές του στην δημιουργία μίας σωτήριας νομοθεσίας, θεμέλιο για τη νεογέννητη αθηναϊκή δημοκρατία. Γι’ αυτό όμως θα πούμε άλλη φορά. Τώρα θα ακολουθήσουμε τον Σόλωνα σε ένα από τα ταξίδια του, στις Σάρδεις της Λυδίας, όπου φιλοξενείται από τον βασιλιά Κροίσο, έναν από τους πλουσιότερους βασιλιάδες που έχει καταγράψει η ιστορία. Μέχρι σήμερα αποκαλούμε «Κροίσο» ένα πάμπλουτο άνθρωπο.
Ο Κροίσος ξενάγησε τον καλεσμένο του στο εντυπωσιακό του παλάτι και του έδειξε με καμάρι τους σπάνιους θησαυρούς που είχε συγκεντρώσει. Ύστερα, αφού εξέφρασε τον θαυμασμό του για την καλή φήμη του Σόλωνα, που όλοι θαύμαζαν τη μόρφωση και την ορθή του κρίση, τον ρώτησε αν στα τόσα του ταξίδια είχε γνωρίσει κάποιον άνθρωπο για τον οποίο θα μπορούσε να πει πως είναι ο πιο ευτυχισμένος απ’ όλους. Όπως καταλαβαίνετε, ο Κροίσος γύρευε φιλοφρονήσεις, θεωρώντας προφανώς πως κανείς δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευτυχής από τον ίδιο. Ωστόσο, ο Έλληνας σοφός είχε άλλη γνώμη.
«Γνωρίζω κάποιον» του είπε «που μου φαίνεται ως ο πιο ευτυχισμένος που γνώρισα. Το όνομά του είναι Τέλλος και είναι από την Αθήνα». Προς μεγάλη έκπληξη του Κροίσου, ο Τέλλος ήταν ένας άσημος, συνηθισμένος άνθρωπος. «Μα… πώς;» αναρωτήθηκε ο βασιλιάς και ο Σόλων του απάντησε:
«Ο Τέλλος ζούσε σε μία ευτυχισμένη πατρίδα, απέκτησε ενάρετους γιους που όλοι έκαναν δικά τους παιδιά που έζησαν όλα, και αυτή την ευτυχισμένη ζωή, με τα μέτρα των ανθρώπων, την επισφράγισε με έναν δοξασμένο θάνατο. Πήρε μέρος σε μία μάχη της Αθήνας εναντίον της γειτονικής Ελευσίνας, και αφού έδιωξε τους εχθρούς της πατρίδας του, σκοτώθηκε με τρόπο ηρωικό. Οι Αθηναίοι τον κήδεψαν με έξοδα της πόλης στο μέρος όπου σκοτώθηκε και του απέδωσαν μεγάλες τιμές».
Ο Κροίσος έκανε μία ακόμα προσπάθεια με την ελπίδα να κατακτήσει τουλάχιστον τη δεύτερη θέση. Ούτε τώρα όμως τον ευχαρίστησε ο Σόλων. Στη δεύτερη θέση έβαλε δύο αδέρφια από το Άργος, τον Κλεόβη και τον Βίτωνα. Ήταν και οι δύο πρωταθλητές σε αγώνες και η μητέρα τους ήταν ιέρεια της Ήρας. Σε μια γιορτή της θεάς έπρεπε η μητέρα τους να μεταφερθεί στον ναό με άμαξα, αλλά τα βόδια δεν επέστρεψαν από το χωράφι εγκαίρως. Τα αγόρια τότε πήραν τη θέση των ζώων και μετέφεραν την άμαξα με τη μητέρα τους στον ναό, που απείχε περίπου 8 χιλιόμετρα. Μόλις έφτασαν, οι Αργείοι ενθουσιάστηκαν με την πράξη των νεαρών και μαζεύτηκαν γύρω τους, θαυμάζοντας τη δύναμή τους και συγχαίροντας την μητέρα για τους γιους που είχε αναθρέψει. Η ευτυχισμένη μητέρα ζήτησε από την Ήρα να χαρίσει στα παιδιά της, που της είχαν προσφέρει τόση χαρά, ό, τι καλύτερο μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Τι φαντάζεστε πως ήταν αυτό το «καλύτερο»;
Όταν η μητέρα ολοκλήρωσε την προσευχή της, πήραν όλοι μαζί μέρος στις θυσίες και στις εορταστικές εκδηλώσεις και τα αγόρια, αποκαμωμένα ακούμπησαν στα σκαλιά του ναού και αποκοιμήθηκαν. Για πάντα! Ένας έντιμος και ήσυχος θάνατος ήταν για τη θεά «το καλύτερο που μπορεί να έχει ο άνθρωπος», ενώ οι άνθρωποι συμπλήρωσαν αυτή την αγαθή τύχη με τιμές προς τα νεκρά αγόρια. Κατασκεύασαν δύο πελώρια αγάλματα που τους απεικόνιζαν και τα αφιέρωσαν στον ναό των Δελφών. Για καλή μας τύχη, τα αγάλματα αυτά διασώθηκαν και μπορείτε να τα δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών.
Μετά από αυτό, ο Κροίσος άρχισε να χάνει την ψυχραιμία του. «Δηλαδή, φίλε ξένε, τη δική μας ευδαιμονία με τέτοιον τρόπο την εκμηδενίζεις, ώστε ούτε ανάμεσα στους ιδιώτες δεν μας υπολογίζεις;» ρώτησε ενοχλημένος. Και ο Σόλων του απάντησε:
«Βέβαια βλέπω πως έχεις πλούτη πολλά και κυβερνάς πολλούς ανθρώπους. Αυτό όμως που με ρωτάς δεν μπορώ να στο απαντήσω, αν πρώτα δεν δω πως θα έχεις καλό τέλος. Γιατί δεν είναι ο πάμπλουτος πιο ευτυχισμένος από αυτόν που έχει απλώς τα καθημερινά, έχοντας τα όλα καλά. Πριν κάποιος πεθάνει, δεν μπορούμε να τον πούμε ευτυχισμένο, αλλά απλώς καλότυχο… και καμία ανθρώπινη ύπαρξη δεν είναι αυτάρκης, αλλά κάτι έχει και κάτι της λείπει. Και όποιος συμβαίνει να έχει τα πιο πολλά καλά στη ζωή του και επιπλέον έχει και τέλος καλό, αυτός είναι άξιος να καλείται ευτυχισμένος. Πρέπει λοιπόν σε οτιδήποτε να εξετάζουμε την κατάληξή του. Γιατί πολλούς βέβαια άφησε ο θεός να γευτούν για λίγο την ευτυχία, κι έπειτα τους κατακρήμνισε ολοσχερώς».
Ο Κροίσος δεν κατάλαβε, δυστυχώς, κι έδιωξε τον καλεσμένο του πεπεισμένος πως πρόκειται για έναν αμόρφωτο άνθρωπο που κάνει τον ξύπνιο, ενώ δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τα αγαθά που χαρίζουν την ευτυχία.
Ο Ηρόδοτος, που κατέγραψε αυτή την ιστορία, συμπληρώνει την αφήγηση με εκείνα που επεφύλασσε το μέλλον στον σπουδαίο βασιλιά. Λίγο αργότερα, όταν τον βρήκαν βάσανα που τα χρήματα δεν μπορούσαν να απομακρύνουν αντιλήφθηκε πως η ευτυχία ήταν κάτι περισσότερο από τους θησαυρούς του. Και όταν η χώρα του καταλήφθηκε από τους Μήδους και ο νέος ισχυρός της Ανατολής, ο Κύρος, ετοιμαζόταν να τον κάψει ζωντανό, τότε ο ετοιμοθάνατος Κροίσος θυμήθηκε τον σοφό, που του είχε φανεί τόσο ανόητος τότε. Καθώς τον άγγιζαν οι φλόγες, αναφώνησε «Σόλων, Σόλων, Σόλων». Ο Κύρος ρώτησε ποιος ήταν αυτός ο Σόλων και ο Κροίσος διηγήθηκε την ιστορία, με αποτέλεσμα να γλιτώσει τη ζωή του και να μείνει κοντά στον Κύρο για το υπόλοιπο της ζωής του.
Θυμήσου τον Σόλωνα κάθε φορά που συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να φθονεί τη ζωή κάποιου άλλου, όποτε αισθάνεσαι αποτυχημένος, όποτε συναντάς ανθρώπους που απαξιώνουν όσα έχεις κατορθώσει. Όλα μπορούν ν’ αλλάξουν ριζικά και σε μία στιγμή να γίνουν καλύτερα ή χειρότερα, για τον πλούσιο, τον φτωχό, τον σπουδαίο και τον ασήμαντο εξίσου. Επίσης, έχε πρόχειρες δυό –τρεις καλές ιστορίες, γιατί, πού ξέρεις; Ίσως μια μέρα να σου σώσουν τη ζωή.

Κείμενο: Αθηνά Ταρλά




Πηγή: grethexis.com

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ : ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ



ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ :
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ


Ως γνωστό, ο Γιώργος Καρασμάνης είχε καταθέσει σχετική αναφορά στη Βουλή προς τον Υπουργό Παιδείας την επιστολή των μαθητών του ΣΔΕ ( Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας ) Έδεσσας, με την οποία εκφράζονταν το αίτημα από μαθητές και πολίτες για λειτουργία Εσπερινού Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑΛ) και στην Έδεσσα. 

Ο Υπουργός Παιδείας έδωσε την παρακάτω απάντηση στον Βουλευτή, η οποία παρατίθεται αυτούσια :    

          «   Απαντώντας στο ανωτέρω σχετικό έγγραφο σας και σε αίτημα μαθητών του ΣΔΕ Έδεσσας, το οποίο κατέθεσε ως Αναφορά ο Βουλευτής κ. Καρασμάνης σχετικά με ίδρυση εσπερινού ΕΠΑΛ στην Έδεσσα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα :
Οι σχολικές μεταβολές (ιδρύσεις, καταργήσεις, συγχωνεύσεις, μετατροπές) γίνονται με βάση τα οριζόμενα από τη σχετική νομοθεσία με γνώμονα τις τεκμηριωμένες προτάσεις των Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και τις εισηγήσεις των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης. Ζητούνται, επίσης,  οι γνωμοδοτήσεις των οικείων Δημοτικών Συμβουλίων, όπως ορίζει η παράγραφος 15 του άρθρου 59 του Ν. 3966/2011 (Α΄ 118). Σημειώνεται ότι οι γνωμοδοτήσεις αυτές δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα για την έκδοση των Υπουργικών Αποφάσεων. 
Ειδικότερα, τα Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια ιδρύονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 4, του άρθρου 5 του Ν. 4186/2013 (Α΄ 193) όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2, του άρθρου 66 του Ν. 4386/16 (Α΄ 83).
Σύμφωνα με το αρ. 6103/1-7-2016  έγγραφο της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Πέλλας, στο Νομό Πέλλας λειτουργούν 2 Εσπερινά ΕΠΑΛ, το πρώτο στα Γιαννιτσά και το δεύτερο στην Αριδαία. Στους υπόλοιπους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας (πλην Θεσσαλονίκης) λειτουργεί 1 Εσπερινό ΕΠΑΛ, ενώ στο Νομό Κιλκίς δε λειτουργεί κανένα. Συνήθως δηλαδή τα Εσπερινά ΕΠΑΛ καλύπτουν ολόκληρο Νομό. Η παράλληλη λειτουργία και τρίτου Εσπερινού ΕΠΑΛ στο Νομό Πέλλας με έδρα την Έδεσσα είναι αμφίβολο εάν θα είναι βιώσιμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι την πρόταση για ίδρυση την υπογράφουν για συμπαράσταση 896 πολίτες, ενώ ως ενδιαφερόμενοι μόνο 40. 
Περαιτέρω, σας γνωρίζουμε ότι στο ΕΠΑΛ Έδεσσας λειτουργούν όλες οι ειδικότητες που ενδεχόμενα να ενδιαφέρουν τους μελλοντικούς μαθητές ενός Εσπερινού ΕΠΑΛ. 
Επομένως, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, δεν τίθεται θέμα υποδομών για τη λειτουργία του Εσπερινού ΕΠΑΛ. Σε περίπτωση που αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των ενδιαφερομένων να φοιτήσουν σε Εσπερινό ΕΠΑΛ (ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν οι επιμέρους ειδικότητες) τότε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας θα εξετάσει εκ νέου το αίτημα αυτό.   »


ΤΡΙΤΗ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016              ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

ΗΜΕΡΙΔΑ με θέμα: «Η αγροτική ανάπτυξη στο Δήμο Σκύδρας»



ΗΜΕΡΙΔΑ
με θέμα: «Η αγροτική ανάπτυξη στο Δήμο Σκύδρας», Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016, πρωί (10:00πμ) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Σκύδρας.

Πρόεδρος Ο.Ε.
Αικατερίνη Ιγνατιάδου
Δήμαρχος  Σκύδρας

Αντιπρόεδρος Ο.Ε.
Δρ Νικόλαος Γρηγοριάδης
Τακτικός Ερευνητής ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας στις εκδηλώσεις εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία Σουμελά



 Θεόδωρος Θεοδωρίδης: Η Παναγία Σουμελά διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη των Ελλήνων του Πόντου

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας στις εκδηλώσεις εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο


Παρουσία του Εξοχότατου Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου και πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία Σουμελά, στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκε ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης προσκεκλημένος των διοργανωτών που ήταν «Tο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα» και το Σωματείο «Παναγία Σουμελά». 

Ο κ. Θεοδωρίδης παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία, το μνημόσυνο για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου καθώς και τη λιτανεία της εικόνας της Παναγίας Σουμελά σε μια κατανυκτική και συγκινησιακή ατμόσφαιρα. Ο κ. Αντιπεριφερειάρχης είχε εγκάρδια συνομιλία με τον Πρόεδρο κ. Παυλόπουλο καθώς και με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων.

Στο μήνυμά του ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Θεοδωρίδης ανέφερε: «Ο ιερός χώρος της Παναγίας Σουμελά αποτελεί σημείο αναφοράς για την Κεντρική Μακεδονία και για τον Ποντιακό Ελληνισμό σε όλο τον κόσμο. Οι εκδηλώσεις αυτές παρουσία και του Προέδρου της Δημοκρατίας στέλνουν ηχηρό μήνυμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Με την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου και εθνική ομοψυχία η Κεντρική Μακεδονία και η Ελλάδα μπορεί να βαδίσει σε δρόμους ανάπτυξης, κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας. Εύχομαι χρόνια πολλά με υγεία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο».    



ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΓΑΡΕΦΙ ΠΕΛΛΑΣ.



Κάθε καλοκαίρι εδώ και δεκαετίες, δέσποζε στην Αλμωπία το πανηγύρι της Παναγίας, που γινόταν στο πανέμορφο και γραφικό χωριό του Γαρεφείου.
Το πανηγύρι γινόταν την επόμενη του δεκαπενταύγουστου και το μικρό χωριό έσφυζε από πλήθος επισκεπτών, που συνέρρεαν από τα γύρω κυρίως χωριά.
Οι περισσότεροι ασφαλώς επισκέπτες προέρχονταν από το γειτονικό και αδερφό χωριό των Προμάχων, που κατά παρέες κατέκλυζαν από νωρίς το Γαρέφι μιας και οι περισσότεροι είχαν συγγενικά και φιλικά πρόσωπα και με την ευκαιρία της μεγάλης γιορτής της Παναγίας, έβρισκαν πρόσχημα για μια διασκεδαστική ημέρα.
Τα παλιότερα χρόνια, τις δεκαετίες του 60 και του 70 οι Προμαχιώτες μη έχοντας και πολλές ευκαιρίες για διασκέδαση πήγαιναν στο πανηγύρι από νωρίς το απόγευμα με ό,τι μέσο έβρισκαν, συνήθως μουλάρια, και πολλοί ήταν που πήγαιναν και με τα πόδια. Χαρακτηριστικό της εποχής ήταν, ότι πάντα για την ημέρα της Παναγίας όλοι  φρόντιζαν να αγοράσουν καινούρια ρούχα, τα οποία θα πρωτοφορούσαν στο πανηγύρι του Γαρεφείου. Βέβαια μετά από την πολύωρη πεζοπορία στον χωμάτινο δρόμο, που συνέδεε τα δυο χωριά, οι περισσότεροι έφταναν στο Γαρέφι κατασκονισμένοι, αλλά με δυο τρία τινάγματα τα ρούχα τους επανέρχονταν στην αρχική τους κατάσταση.
Πολλοί κάτοικοι την ημέρα του πανηγυριού, μεσούσης της καπνοπαραγωγικής περιόδου, φρόντιζαν να μην μαζέψουν πολλή ποσότητα, για να έχουν τον χρόνο τους να ετοιμαστούν και να εκδράμουν στο γειτονικό χωριό.
Είναι αξέχαστες οι εικόνες, που ο δρόμος προς το Γαρέφι να είναι κατάμεστος, από παρέες μικρών και μεγάλων Προμαχιωτών , οι οποίοι τραγουδώντας και πειράζοντας ο ένας τον άλλον, κατευθύνονταν στον προορισμό τους, το "Τσαρνέσοβο".
Στον χώρο του πανηγυριού δέσποζε η μεγάλη "βόλτα", όπου η νεολαία βημάτιζε από το πάνω Γαρέφι προς το κάτω Γαρέφι. Κεντρικό σημείο αναφοράς και τόπος ραντεβού, ήταν η μεγάλη γέφυρα, που χωρίζει τα δυο γραφικά τμήματα του Γαρεφείου. Στα δυο περίπου χιλιόμετρα της "βόλτας", νέοι και νέες, φορώντας ό,τι  πιο καινούριο υπήρχε στις βιτρίνες, αντάλλασσαν κλεφτές ματιές και πειράγματα, προσπαθώντας να προσελκύσουν το ενδιαφέρον. Πολλοί έρωτες έχουν γεννηθεί σε εκείνα τα δυο χιλιόμετρα της αγάπης.
Εκτός από τις κλασικές καντίνες με τα βραστά λουκάνικα και τα διάφορα εποχικά υπαίθρια μαγαζάκια-πάγκοι, που υπήρχαν, πουλώντας διάφορα παιχνιδάκια για τα παιδιά, το παραδοσιακό "μαλλί της γριάς", υπήρχαν και οι "βάρκες" , αιώρες σε σχήμα βάρκας, που κινούνταν σαν εκκρεμές έχοντας τα μικρά παιδιά μέσα τους να ξεφωνίζουν από χαρά.
Το "βαρύ πυροβολικό" του πανηγυριού ήταν ασφαλώς το μεγάλο γλέντι, που ξεκινούσε νωρίς το βράδυ, όπου και στα δυο τμήματα του άνω και κάτω Γαρεφείου ,  κυριαρχούσαν τα "όργανα" , παραδοσιακές μπάντες της περιοχής παίζοντας τοπικούς ρυθμούς, βάζοντας φωτιά στη διασκέδαση, που κρατούσε μέχρι τις πρωινές ώρες.
Οι φιλόξενοι Γαρεφιώτες, πιστοί στην παράδοση και τα ήθη -έθιμα των προγόνων τους, αγαπώντας και αγκαλιάζοντας τον μακρόβιο αυτόν θεσμό, διοργανώνουν μέχρι και τις μέρες μας το πανηγύρι, με πολύ μεράκι και έχοντας με το μέρος τους την τεχνολογία και τα σύγχρονα μέσα, τον έχουν αναβαθμίσει και κάθε χρόνο παρουσιάζουν όλο και πιο ποιοτικά αποτελέσματα.
Έχοντας σαν κινητήριο μοχλό τον αεικίνητο μορφωτικό σύλλογο του χωριού τον "Κώστα Γαρέφη", μας προσκαλούν κάθε χρόνο, να θυμηθούμε τα παλιά και να δώσουμε κίνητρα στους νέους του χωριού, για να τιμήσουν τον τόπο τους και την πίστη στην Παναγία και την ορθοδοξία.



ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 2016 ΣΤΟ ΓΑΡΕΦΙ ΠΕΛΛΑΣ



























































ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...