Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Υπεράνθρωποι



Κυκλοφορεί ένα ποστ με τη σύγκριση μεταλλίων ανάμεσα σε τρεις χώρες: 
• Ελλάδα: 11 εκατομμύρια κάτοικοι, 3 χρυσά, 1 ασημένιο, 2 χάλκινα
• Τουρκία: 75 εκατομμύρια κάτοικοι, 0 χρυσά, 3 ασημένια, 4 χάλκινα
• Ινδίες: 1252 εκατομμύρια κάτοικοι, 0 χρυσά, 1 ασημένιο, 0 χάλκινα

Ναι, «Ινδίες» γράφει. Το ποστ -υποθέτω πως- φτιάχτηκε για να τονώσει την εθνική υπερηφάνεια των απανταχού Ελλήνων, δείχνοντας με αυτή την αδιαμφισβήτητη επιστημονική έρευνα πως η μικρή μας χώρα είναι ανώτερη από άλλες μεγαλύτερες, αφού κέρδισε 6 ολόκληρα μετάλλια, σε λέω, στους Ολυμπιακούς Αγώνες (που οι μισοί Έλληνες ακόμα τους αποκαλούν «Ολυμπιάδες»).
Αυτό που δε γράφει το εθνικοπατριωτικό ποστ είναι:
• Ουγγαρία: 10 εκατομμύρια κάτοικοι, 8 χρυσά, 3 ασημένια, 4 χάλκινα
• Τζαμάικα: 3 εκατομμύρια κάτοικοι, 6 χρυσά, 3 ασημένια, 2 χάλκινα
• Κροατία: 4 εκατομμύρια κάτοικοι, 5 χρυσά, 3 ασημένια, 2 χάλκινα
• Νέα Ζηλανδία: 5 εκατομμύρια κάτοικοι, 4 χρυσά, 9 ασημένια, 5 χάλκινα

Ωχ, τελικά έχει χώρες με μικρότερο πληθυσμό που πήραν περισσότερα μετάλλια από την Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων. Αλλά αυτό το κομμάτι της αλήθειας δεν εξυπηρετεί τον δημιουργό του ποστ -προτιμά να απομονώσει άλλο μέρος του πλήρους πίνακα μεταλλίων.

(Εθνική υπερηφάνεια όταν ένας Έλληνας γιατρός ανακαλύπτει κάτι σπουδαίο, αλλά όχι εθνική ντροπή όταν ένας συνάδελφός του ζητάει φακελάκι. Το πρώτο είναι υπόθεση όλων μας, το δεύτερο προσωπική αποτυχία).

Σε κάθε θρίαμβο αθλητή σε κορυφαίες διοργανώσεις αντιστοιχούν δεκάδες ή εκατοντάδες αποτυχίες άλλων αθλητών που δεν τα κατάφεραν επειδή ατύχησαν ή επειδή δεν είχαν παρόμοια στήριξη από την οικογένεια ή το σύλλογο ή τον/τη σύντροφό τους, ή δεν δούλεψαν αρκετά ή δεν είχαν ούτως ή άλλως το απαιτούμενο ταλέντο ή, στην τελική, δεν είχαν τέτοιες φιλοδοξίες. Ένας είναι ο πρώτος, ένας είναι ο δεύτερος, ένας είναι ο τρίτος και η σειρά φτάνει ως τον τελευταίο. Αντί να νιώθουμε δέος ως ανθρώπινη φυλή για τα όρια του ανθρώπινου σώματος που διαρκώς μεγεθύνονται, κάτι που βλέπουμε δισεκατομμύρια άνθρωποι ταυτόχρονα σε ζωντανή μετάδοση από το μεγαλύτερο πειραματικό εργαστήριο που δεν είναι άλλο από τους αγώνες παγκόσμιας συμμετοχής, συνεχίζουμε να χάνουμε εκούσια το νόημα και να τσιμπολογάμε σταγονίδια εθνικής ανάτασης με δανεική δόξα από τους υπερανθρώπους που τυγχάνει να έχουν γεννηθεί στα ίδια γεωγραφικά όρια -λες και όλος ο πλανήτης δεν κατοικείται από τον ίδιο άνθρωπο, λίγο πιο μαύρο, λίγο πιο άσπρο, ψηλότερο, κοντύτερο, πιο δυνατό ή πιο αδύναμο από εμάς.

Δεν απαξιώνω τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως εμπορικό πανηγύρι ή ανταγωνιστική σύγκρουση ανάμεσα σε χώρες που ρίχνουν στην αρένα τους ικανότερους -ως ένα ιδιόμορφο trial by combat. Σέβομαι πραγματικά τους εκπροσώπους της φυλής μου, της ανθρώπινης φυλής, που θυσιάζουν καθημερινά τις ζωές τους για να αποδεικνύουν σε όλους εμάς πόσο μακριά μπορούν να επεκτείνονται τα όρια του ανθρώπινου σώματος, πόσο πιο ψηλά, πόσο πιο δυνατά. Και θεωρώ πως η ανταμοιβή τους για την εθελοντική πλην ακούσια συμμετοχή τους ως πειραματόζωα είναι ελάχιστη: Χρήμα, δόξα, αναγνώριση, για μια ζωή γεμάτη στερήσεις και συγκέντρωση σε έναν και μοναδικό στόχο.

Το χειροκρότημά μου στους ήρωες της ανθρώπινης φυλής. Και η συγνώμη μου, εκ μέρους κάποιων άλλων, για όσους μειώνουν τα επιτεύγματά τους χαρακτηρίζοντάς τους ως «Έλληνες», «Τούρκους», «Ινδούς», «Αμερικανούς», «Ευρωπαίους», «Αφρικανούς».

Αν ρίχναμε και τα τείχη προς τιμήν των ολυμπιονικών σε όλο τον κόσμο, αντί να χτίζουμε νέα...



ΠΗΓΗ...http://www.isovitis.gr

Έκκληση για αίμα ομάδας Ο Αρνητικό



Παρακαλώ πολύ αν κάποιος έχει ομάδα αίματος 0 αρνητικό και έχει την θέληση να δώσει αίμα για ένα μικρο παιδάκι από τα Γιαννιτσά να επικοινωνήσει μαζί μου στο τηλέφωνο 6946290391.

Ευχαριστώ.

Cosmopolis: Κέντρο ξένων γλωσσών στους Προμάχους (πίσω από το Porto Flu)


Νέο Κέντρο Ξένων Γλωσσών στους Προμάχους-Cosmopolis.
Εκμάθηση Αγγλικών σε όλα τα επίπεδα (από A Junior μέχρι C2/ Proficiency.) 
Υπεύθυνος Σπουδών Παναγιώτης Παπαδόπουλος.

Οι εγγραφές ξεκινάνε από Δευτέρα 22 Αυγούστου.
Μια πρώτη γνωριμία και εξοικείωση με το χώρο και το διαδραστικό πίνακα 15-16 Σεπτεμβρίου.
Έναρξη μαθημάτων από Δευτέρα 19 Σεπτέμβρη.

Επικοινωνείτε τηλεφωνικά στο 6977051117 και 2384 502 315 ή στο facebook: Cosmopolis, English language center ή ακόμα καλύτερα γνωρίστε μας από κοντά. Οι εγγραφές είναι δωρεάν και οι τιμές στα δίδακτρα εναρμονισμένες με τη πραγματικότητα. 

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ




Ο Χρήστος, γεμάτος ενθουσιασμό, πάει στο δάσος για να κυνηγήσει.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ «Τεράστια η ζημιά από την καθυστέρηση στην εφαρμογή του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης»


Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 6 ΔΙΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΑ

«Τεράστια η ζημιά από την καθυστέρηση στην εφαρμογή του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης»

Η ανάγκη για μια υπεύθυνη και αποτελεσματική αγροτική πολιτική, ως προϋπόθεση για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη της γεωργίας και κτηνοτροφίας μας, ήταν το βασικό μήνυμα της ομιλίας του Γιώργου Καρασμάνη στην ημερίδα που συνδιοργάνωσαν ο Δήμος Σκύδρας και o ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ.
Ο πρώην Υπουργός, αφού εξήρε την πρωτοβουλία των διοργανωτών της εκδήλωσης για την σωστή ενημέρωση των αγροτών μας, αναφέρθηκε στο ¨συγκριτικό πλεονέκτημα¨ - κλιματολογικό, εδαφολογικό κλπ – της πατρίδας μας, που δίνει τη δυνατότητα για παραγωγή μοναδικών ποιοτικών και ανταγωνιστικών προϊόντων. Υπογράμμισε όμως με έμφαση ότι, για να αξιοποιηθεί αυτό, απαιτούνται προγραμματισμός και δράσεις και, κυρίως, να μην αφήνουμε ανεκμετάλλευτα όσα έχουμε πετύχει σε κοινοτικό επίπεδο για τη δυναμική ανάπτυξη της αγροτικής μας οικονομίας.
Αναφέρθηκε ειδικότερα στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020,  που κατά την υπουργική θητεία του εκπονήθηκε μέσα από  μαραθώνιες διαβουλεύσεις, συσκέψεις και συνεργασία με τους φορείς και τις Οργανώσεις από όλη την Ελλάδα. Ένα Πρόγραμμα με διασφαλισμένους πόρους 6 (έξη) δισεκατομμυρίων ευρώ που, δυστυχώς, εδώ και ενάμιση χρόνο έχουν αφεθεί να λιμνάζουν αναξιοποίητα, στα ντουλάπια των κοινοτικών ταμείων, ενώ θα μπορούσαν να είχαν ήδη αρχίσει να βάζουν σε νέα δυναμική τροχιά την αγροτική αλλά και συνολικά την εθνική οικονομία.
 Στα μέτρα του Προγράμματος που η σημερινή Κυβέρνηση απαράδεκτα  καθυστερεί επί ενάμιση χρόνο την εφαρμογή τους, περιλαμβάνονται μεταξύ των άλλων, όπως είπε:
-         Η εκκίνηση νέων επιχειρήσεων, με αυξημένο όριο επιλέξιμης ενίσχυσης έως 50.000 € ανά δικαιούχο στα πλαίσια των λεγόμενων start ups, με κοινοτικούς πόρους 72 εκ. €.
-         Η στήριξη στους νέους αγρότες, με «bonus» 25% επί της ανώτατης αξίας των δικαιωμάτων ενισχύσεων, από τον εθνικό φάκελο της νέας ΚΑΠ για τους κάτω των 40 ετών.  Ενώ από το νέο Πρόγραμμα δίνονται 240 εκατομμύρια για τους νέους αγρότες.         
-         Η αξιοποίηση 466 εκ ευρώ για την υλοποίηση 7.500 νέων σχεδίων βελτίωσης αγροτικών εκμεταλλεύσεων, με ταυτόχρονη στήριξη στη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων με 254 εκ ευρώ .
-         Η διάθεση επιπλέον 436 εκ. € για την κατασκευή νέων εγγειοβελτιωτικών και αρδευτικών έργων. Στο σημείο αυτό, ο Γιώργος Καρασμάνης,  θύμισε το Φράγμα Αλμωπαίου το οποίο χαρακτήρισε ως έργο μεγάλης πνοής και σημασίας για τον τόπο μας, αλλά κατάφεραν να το καταντήσουν κι αυτό… γεφύρι της Άρτας. Η κύρια μελέτη έπρεπε να έχει παραδοθεί μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2011 και η κατασκευή να έχει ολοκληρωθεί το 2013. Αλλά,  είχε το… (¨κουσούρι¨ να το έχει αποφασίσει και να το βάλει μπροστά Κυβέρνηση της ΝΔ). Γι αυτό ακύρωσαν την κύρια μελέτη το 2011 και χρειάστηκε να αναλάβει ο ίδιος Υπουργός, να επιταχύνει τις διαδικασίες και μάλιστα να το εντάξει τρίτο στα δέκα μεγάλα έργα του ¨πακέτου Γιουγκερ¨. Εξέφρασε δε την ελπίδα ότι με το νέο πρόγραμμα επιτέλους,  θα κατασκευαστεί).
-         Αποκέντρωση και μείωση της γραφειοκρατίας, με εκχώρηση για πρώτη φορά του 30% των πόρων, δηλαδή περίπου 1,8 δις ευρώ του νέου Προγράμματος, στις 13 Περιφέρειες της χώρας, για να υλοποιήσουν τις στρατηγικές τους επιλογές για τον αγροδιατροφικό τομέα. 

-Δεν αρκεί να έχεις καλή αγροτική παραγωγή, πρέπει όπως τόνισε ο Γιώργος Καρασμάνης να την διασφαλίσεις από ακραία καιρικά φαινόμενα, δηλαδή να προστατεύσεις το αγροτικό εισόδημα (ψηφίστηκε ομόφωνα από όλα τα κόμματα και δυστυχώς δεν εφαρμόζεται σήμερα το άρθρο 71 του Ν. 4235, με το οποίο καλύπτεται  η ακαρπία από οποιεσδήποτε δυσμενείς καιρικές συνθήκες).

-         Ειδικά μέτρα για τη διασφάλιση του εισοδήματος από ακραία καιρικά φαινόμενα με 45 εκατ. ευρώ σε επενδύσεις αντιχαλαζικής και αντιβρόχινης προστασίας.Οι παραγωγοί που θα συμμετέχουν σε αυτά θα ενισχύονται με εξαιρετικά υψηλά ποσοστά, της τάξης του 80%, όταν πρόκειται για μεμονωμένους αγρότες και 100% όταν συμμετέχουν σε ομάδες παραγωγών. 

-         Ισχυροποίηση του ΕΛΓΑ, για ενίσχυση της ασφάλισης φυτικής παραγωγής και ζωικού κεφαλαίου και για αντιστάθμιση των εισοδηματικών απωλειών από ζωικές ή φυτικές ασθένειες και από δυσμενή κλιματολογικά φαινόμενα. Προβλέπαμε τη δημιουργία – για πρώτη φορά – ενός ειδικού μέτρου με αρχικό προϋπολογισμό 10 εκ. ευρώ και, μετά την κατάθεση στην Κομισιόν εμπεριστατωμένης μελέτης, θα ανερχόταν μέχρι τα 200 εκ. Δυστυχώς, δεν κατέθεσαν τη μελέτη και τα 200 εκ. χάθηκαν.
Ο βουλευτής χαρακτήρισε ως όνειδος για το Νομό μας την ανυπαρξία Ομάδων Παραγωγών, όταν μόνον αυτές αναγνωρίζονται πλέον στην Ευρώπη, γι’ αυτό με το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, ενθαρρύνονται και ενισχύονται η σύσταση και λειτουργία ομάδων παραγωγών, οργανώσεων παραγωγών και ενώσεων οργανώσεων παραγωγών με κάλυψη του 100% των δαπανών τους, με συνολικό προϋπολογισμό 27 εκ. €.
Επίσης ο Γιώργος Καρασμάνης επεσήμανε ότι κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον Οκτώβριο του 2014, το νέο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για την αλιεία και τη Θάλασσα 2014-2020. Συνολικού προϋπολογισμού κοινοτικών κονδυλίων 388 εκατομμύρια ευρώ, σχεδόν διπλάσια από την περίοδο 2007-2013 και αυτό οφείλεται στην άριστη συνεργασία με την τότε Επίτροπο Αλιείας κα Δαμανάκη. Με το Πρόγραμμα αυτό ενισχύεται η απασχόληση με νέες επενδύσεις στη μεταποίηση, στις υδατοκαλλιέργειες αλλά και στον αλιευτικό τουρισμό. 
Αυτά τα ρεαλιστικά Προγράμματα δυναμικής ανάπτυξης της αγροτικής μας οικονομίας, που έχουν πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα τα εκπονήσαμε, δώσαμε μάχες στα Ευρωπαϊκά φόρα, για να τα περάσουμε και το πετύχαμε. Αλλά δυστυχώς λόγω της κυβερνητικής ολιγωρίας και απραξίας παραμένουν ανενεργά μέχρι και σήμερα, στερώντας την εθνική μας οικονομία από πολύτιμους πόρους και την αγορά από την πολυπόθητη ρευστότητα, κατέληξε ο Γιώργος Καρασμάνης.

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ Δ.ΙΕΚ ΒΟΗΘΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

''ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΔΙΕΚ ΒΟΗΘΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ''

Οι εγγραφές στο ΔΙΕΚ Βοηθών Νοσηλευτικής Γενικής Νοσηλείας του Νοσοκομείου Έδεσσας για το διδακτικό έτος 2016-17, θα αρχίσουν την 1η Σεπτεμβρίου 2016 και θα ολοκληρωθούν την15η Σεπτεμβρίου 2016.

Οι ενδιαφερόμενοι  μπορούν να επικοινωνούν για περισσότερες πληροφορίες με τη γραμματεία του ΔΙΕΚ  από την 1η Σεπτεμβρίου τις εργάσιμες  ημέρες και από τις 8πμ-2μμ στο τηλ.2381022340 (Φιλίππου 37-Παλαιό Νοσοκομείο).

Εκ του ΔΙΕΚ 

 Η Διευθύντρια του ΔΙΕΚ

     Γιαμαλή Ευαγγελία 

Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ με επίκαιρη ερώτηση για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο κρασί



ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Θέμα: Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης(ΕΦΚ) στο κρασί.

Η άδικη και απαράδεκτη επιβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο κρασί με επιβάρυνση 0,20 €/lt οίνου, ανεξάρτητα κατηγορίας και αξίας, πλήττει κυρίως το χύμα λαϊκής κατανάλωσης.
Οι πρώτες συνέπειες έχουν αναδειχτεί, αφού οι πωλήσεις στο εσωτερικό της χώρας έχουν μειωθεί, ενώ από τις 160.000 αμπελουργικές εκμεταλλεύσεις που είναι καταγεγραμμένες στο Αμπελουργικό Μητρώο, μόνο οι 27.000 προέβησαν σε ψηφιακή υποβολή Δήλωσης Συγκομιδής, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΚΕΟΣΟΕ και συνεπώς ούτε τα εκτιμώμενα έσοδα για το δημόσιο υπάρχουν!
Απλά αυτή η παράλογη φορολόγηση βοηθάει στην καταστροφή μικρομεσαίων οινοπαραγωγών, διευκολύνοντας έτσι τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση στους μεγάλους, που θα γίνουν ακόμα μεγαλύτεροι, αφού αυτή είναι η πολιτική της ΚΑΠ της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων και της σημερινής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Εξάλλου τα ήδη αρνητικά μεγέθη του κλάδου εξ αιτίας της ΚΑΠ, που θα ενισχυθούν με τον ΕΦΚ, επίσημα ανακοινώθηκαν στην 55η  Γ.Σ της ΚΕΟΣΟΕ (29/6/2016) όπου:
• ο ελληνικός αμπελώνας από 817.435 στρέμματα το 1990 μειώθηκε στα 652.647 στρέμματα το 2015,
• η οινοπαραγωγή από 352.600 tn το 1990 μειώθηκε σε 250.100 tn το 2015 (χάθηκαν πάνω από 100.000 tn σε 25 χρόνια),
• η κατανάλωση οίνου από 310.500 tn το 1995 υποχώρησε στους 234.700 tn το 2015,
• η ανά καταναλωτή κατανάλωση από 41,4 lt το 1995 έπεσε στα 31,1 lt το 2015.
Γι’ αυτό και η αγωνία και η απόγνωση για την επιβίωση στους μικρομεσαίους οινοπαραγωγούς είναι αυξημένη. Αφού στο αυξημένο κόστος παραγωγής, στην φορομπηχτική κυβερνητική πολιτική, στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και στα διάφορα χαράτσια, έχει προστεθεί και ο ΕΦΚ στο κρασί, που σχεδόν διπλασίασε την τιμή στο χύμα, που αφορά κύρια τη λαϊκή κατανάλωση. Γι’ αυτό και η κατάργηση του ΕΦΚ στο κρασί, ήταν ένα από τα κύρια αιτήματα του Συντονιστικού των μπλόκων, στις φετινές μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις.
Επίσης πρόσφατα ο ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων ξεκαθάρισε, ότι η αύξηση στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, αποτελεί αποκλειστική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης και μόνο!

Με βάση τα παραπάνω, ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί αν σκοπεύουν να ικανοποιήσουν το δίκαιο αίτημα και την απαίτηση των αγροτών που πρόβαλλαν αγωνιστικά στις κινητοποιήσεις τους αλλά όλων των αντιπροσώπων που πήραν μέρος στην τελευταία γενική συνέλευση της ΚΕΟΣΟΕ, δηλαδή να καταργηθεί ο παράλογος και καταστροφικός ΕΦΚ στο κρασί.

Ο Βουλευτής

Μανώλης Συντυχάκης


ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ «ΜΗΔΕΙΑ» του ΜΠΟΣΤ στο Ανοιχτό Θέατρο Μαυροβουνίου



ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ «ΜΗΔΕΙΑ» του ΜΠΟΣΤ στο Ανοιχτό Θέατρο Μαυροβουνίου Κυριακή 28 και Δευτέρα 29 Αυγούστου

Η θεατρική ομάδα Σκύδρας ΗΘΟΣ παρουσιάζει:
Για δύο παραστάσεις Κυριακή 28 και Δευτέρα 29 Αυγούστου
Την κωμωδία "Μήδεια" του Μπόστ
Ωρα έναρξης: 21:00

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία - Σκηνογραφία – Ενδυματολογία:  ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΚΕΛΟΣ
Υποκριτική διδασκαλία: ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Μελωδίες χορικών: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΟΥΔΗΣ (επιμέλεια & ηχογράφηση), ΒΙΚΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ (λύρα), ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΑΜΠΙΔΟΥ(αρμόνιο), ΑΛΚΗΣΤΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ(κιθάρα)
Μουσική επιμέλεια: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΚΕΛΟΣ
Χορογραφίες: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Εικαστικά κοσμήματα: ΔΑΦΝΗ ΛΙΑΤΟΥ
Φωτισμοί - Ήχος: ΑΒΡΑΑΜ ΙΕΡΟΠΟΥΛΟΣ , ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΓΚΕΛΟΣ
Μακιγιάζ: ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΟΜΑΔΑ ΗΘΟΣ

Παίζουν με σειρά εμφάνισης:
Τροφός: ΔΗΜΗΤΡΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
Καλογραία: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΔΟΥ
Κρητικός: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Μητέρα Καλογραίας: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΝΑΚΑΚΗΣ
Ψαράς: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΤΣΙΚΑΡΗΣ
Μήδεια: ΣΟΝΙΑ ΤΟΥΜΑΝΙΔΟΥ
Οιδίποδας: ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΣΠΑΛΑΣ
Αντιγόνη: ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΟΥ
Ευριπίδης: ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Ιάσων: ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣΑΒΒΙΔΗΣ
Εξάγγελος: ΕΛΕΝΗ ΧΑΡΑΝΤΩΝΗ

Χορός: ΒΙΚΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, ΦΑΙΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ, ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΑΜΠΙΔΟΥ, ΑΛΚΗΣΤΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, ΑΝΔΡΕΑΝΝΑ ΦΙΛΟΥΚΑΤΖΗ, ΜΑΡΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΟΥ

Συμμετέχει η Χορωδία Σκύδρας: «ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ»

Αγκαλιάζουν μουσικά την παράσταση οι:
1ο Νταούλι: ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ
2ο Νταούλι: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΠΙΑΣ
Τρομπέτα: ΝΕΟΚΟΣΜΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ

ΜΕΓΑΣ ΧΟΡΗΓΟΣ: «ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΚΑΤΣΙΚΑΡΗΣ»

Υπόθεση:
Ο μύθος του Ιάσονα και της Μήδειας ιδωμένος μέσα από το
πρίσμα του Μποστ. Μια προδομένη γυναίκα και μητέρα διαπράττει το φρικτό έγκλημα της παιδοκτονίας όταν ανακαλύπτει την απιστία του άνδρα της.
Ένα από τα πιο κωμικά θεατρικά έργα παρουσιάζεται με πρωταγωνίστρια τη Μήδεια, μια γυναίκα που έχει να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις της σύγχρονης
πραγματικότητας - εργασία, οικογένεια, ανατροφή των παιδιών, οικονομική κρίση.
Ο μύθος της Μήδειας μετατρέπεται στα χέρια της πένας του Μποστ σε ένα σύγχρονο έργο με άφθονο γέλιο. Η τραγική ηρωίδα μεταμορφώνεται σε μια αριστοφανική φιγούρα και η φρικαλέα πράξη της παιδοκτονίας γίνεται λύτρωση για τη βασανισμένη γυναίκα.
Ο Μπόστ είχε γράψει τη Μήδεια κατά παραγγελία.
Είναι ένα έργο που προβληματίζει τους κριτάς όπως είχε πεί και ελευθερώνει τους θεατές . Για να το πω πιό απλά , είναι ένα έργο που σου επιτρέπει να ξορκίσεις το γελοίο, την τραγικότητα της εποχής που ζούμε. Δεν είναι μόνο οι χαρακτήρες που γνωρίζεις. Είναι και η κοινωνία, η χώρα ολόκληρη που φωτογραφίζεται και εκτίθεται γυμνή , ηλίθια και τραγική την ίδια στιγμή. Στην εκδοχή του Μπόστ η Μήδεια εμφανίζεται θυμωμένη με την ζωή της , τον γάμο και τα παιδιά της που ζουν βίο έκλυτο με χαμηλές επιδόσεις στις σπουδές τους.


Το ευτυχισμένο μυρμήγκι



Μια αλληγορική ιστορία, πιο επίκαιρη από ποτέ, για ένα παραγωγικό Μυρμήγκι και πολλά πολλά παράσιτα!

"Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι που ξεκινούσε κάθε μέρα, πρωί - πρωί, για τη δουλειά του. Περνούσε όλη μέρα δουλεύοντας και τραγουδώντας μέσα στην καλή χαρά!

Του άρεσε πάρα πολύ να εργάζεται και φυσικά, η απόδοσή του ήταν εξαιρετική! Μόνο που, δυστυχώς στην επιχείρηση δεν υπήρχε manager να το κατευθύνει! Ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, αποφάσισε πως αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί κι έτσι δημιούργησε μια θέση manager, για την οποία προσέλαβε μια ιδιαίτερα έμπειρη Πασχαλίτσα.

Πρώτο μέλημα της Πασχαλίτσας ήταν να εποπτεύσει το ωράριο του Μυρμηγκιού και γι' αυτό προχώρησε αμέσως στην οργάνωση ενός συστήματος ελέγχου, με κάρτες. Βέβαια, σύντομα, χρειάστηκε να προσλάβει μια γραμματέα, που ανέλαβε να ετοιμάζει τους φακέλους αναφοράς, με τη βοήθεια μιας νέο - προσληφθείσας Αράχνης. Η Αράχνη επιφορτίστηκε με το σύστημα αρχειοθέτησης, καθώς και με το τηλεφωνικό κέντρο. Στο μεταξύ, το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι συνέχιζε να δουλεύει, να δουλεύει, να δουλεύει...

Ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ήταν τόσο ευχαριστημένος με τις καθημερινές αναφορές που λάμβανε από την Πασχαλίτσα, ώστε της ζήτησε να του ετοιμάσει μια συγκριτική μελέτη, με γραφήματα και ανάλυση τάσεων. Έτσι, απευθύνθηκαν σε μια Κατσαρίδα, στην οποία αγόρασαν μάλιστα ένα νέο σετ υπολογιστή - εκτυπωτή, για να βοηθήσει στην εκπόνηση της μελέτης.

Το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι άρχισε δειλά - δειλά να διαμαρτύρεται για όλη αυτή τη γραφειοκρατεία και το χαρτοβασίλειο. Μοιραία, οι ρυθμοί της δουλειάς του άρχισαν να μειώνονται...

Ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της επιχείρησης, αποφάσισε πως έπρεπε να πάρει αμέσως μέτρα γι' αυτή την απαράδεκτη κατάσταση και έφερε επειγόντως έναν ειδικό διευθυντή αρμόδιο να επιβλέπει το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι.

Τη θέση, λοιπόν, ήρθε να καλύψει ένας Τζίτζικας που άλλαξε αμέσως τη φθαρμένη επίπλωση του γραφείου του και ζήτησε μια ειδική, εργονομική πολυθρόνα κι έναν υπολογιστή με επίπεδη οθόνη. Βέβαια, με τόσους υπολογιστές πια, η εταιρεία προχώρησε, αναγκαστικά, στην αγορά ενός server.

Ο νέος διευθυντής ένιωσε σύντομα την ανάγκη να φέρει έναν υπο-διευθυντή (που ήταν, παλιά, βοηθός του) ώστε, με τη βοήθειά του, να καταστρωθεί ένα στρατηγικό πλάνο, καθώς και ο προϋπολογισμός του νέου αυτού τμήματος. Όσο γίνονται όλα αυτά, το Μυρμήγκι ένιωθε όλο και λιγότερο ευτυχισμένο, όλο και λιγότερο παραγωγικό...

Ο Τζίτζικας δεν έχασε χρόνο: <<Πρέπει να παραγγείλουμε μια έρευνα σχετικά με τα προβλήματα του επαγγελματικού περιβάλλοντος και τις αντιδράσεις των εργαζομένων>>, είπε. Μόνο που, μια μέρα, μελετώντας τις αναφορές και τα στοιχεία, ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, συνειδητοποίησε ότι ο τομέας στον οποίο προσέφερε τις υπηρεσίες του το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, δεν ήταν πλέον τόσο κερδοφόρος.

Αμέσως ζήτησε από μια περιζήτητη σύμβουλο την Κουκουβάγια, να γνωμοδοτήσει πάνω στο θέμα και να εισηγηθεί κάποιες λύσεις. Τρεις μήνες αργότερα, η Κουκουβάγια έφερε την έκθεσή της, που κατέληγε ως εξής:

<<Στην επιχείρηση υπάρχει, σαφώς πλεόνασμα προσωπικού>>. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ακολούθησε τη συμβουλή της και... Απέλυσε το Μυρμήγκι!!!"

Συμπεράσματα:

Από το να είσαι ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, καλύτερα να είσαι ένα ανίκανο τίποτα, άχρηστο για οτιδήποτε. Άλλωστε, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι ανίκανοι δεν έχουν καμιά ανάγκη εποπτείας. Τί να την κάνουν;

Αν, παρόλα αυτά, επιμένεις να είσαι παραγωγικό Μυρμήγκι τουλάχιστον μη δείχνεις ότι είσαι, ταυτόχρονα, κι ευτυχισμένο...

Δεν θα σου το συγχωρήσουν ποτέ! Αν πάλι, επιμένεις ξεροκέφαλα να είσαι ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, φρόντισε να δημιουργήσεις δική σου επιχείρηση, ώστε, τουλάχιστον, να μην πρέπει να συντηρείς Κηφήνες, Πασχαλίτσες, Αράχνες, Τζιτζίκια, Κουκουβάγιες και Κατσαρίδες.

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω βασίζονται σε έγκυρες πανεπιστημιακές έρευνες που δείχνουν ότι η πλειονότητα των ανθρώπων έχουν την τάση να γίνουν παράσιτα...

Προσαρμογή στα ελληνικά: Εμμανουέλα Ν., Μελίνα Σ.






Αυτός που έκλεψε τον ήλιο



Κάποτε που ο Γέροντας ταξίδευε εδώ κι εκεί, έφτασε στην καλύβα του Ήλιου και ο Ήλιος του πρότεινε να μείνει.
Ο Γέροντας χάρηκε με την πρόσκληση.
Μια μέρα που το κρέας είχε τελειώσει, είπε ο Ήλιος: «Κάι! Τι λες Γέροντα; Πάμε να κυνηγήσουμε ελάφια;»
«Καλά τα λες», αποκρίθηκε ο Γέροντας. «Μου αρέσει το ελαφίσιο κρέας.»
Τότε ο Ήλιος πήρε ένα σακούλι κι από μέσα έβγαλε ένα ωραίο ζευγάρι παντελόνια. Ήταν στολισμένα με αγκάθια σκατζόχοιρου και πολύχρωμα φτερά. «Αυτά τα παντελόνια είναι για το κυνήγι», είπε ο Ήλιος «κι έχουν μεγάλη δύναμη. Δεν έχω παρά να τα φορέσω και να περπατήσω γύρω από μια συστάδα δέντρων και τα παντελόνια θα βάλουν φωτιά, τα ελάφια θα πεταχτούν κι εγώ θα τoυς ρίξω».
«Χέι-για!» αναφώνησε ο Γέροντας. «Τι καλά!» Κι έβαλε με το νου του να κάνει δικά του τα παντελόνια αυτά, ακόμη κι αν κάτι τέτοιο θα σήμαινε κλοπή.
Πήγαν λοιπόν για κυνήγι και μόλις βρέθηκαν στην πρώτη συστάδα ο Ήλιος με τα παντελόνια του της έβαλε φωτιά. Επειδή τα ελάφια με τις λευκές ουρές που πετάχτηκαν ανάμεσα απ’ τις φλόγες ήταν πολλά, ο καθένας τους μπόρεσε και σκότωσε από ένα. Εκείνη τη νύχτα, όταν πήγαν να κοιμηθούν, ο Ήλιος έβγαλε τα παντελόνια του και τ’ άφησε δίπλα του.
Ο Γέροντας είδε που τα ακούμπησε και στα μισά της νύχτας, όταν όλοι κοιμόντουσαν, βούτηξε τα παντελόνια και το ‘βαλε στα πόδια. Ταξίδεψε για ώρες, μέχρι που έφτασε μακρυά και όντας κουρασμένος, τα έθεσε για προσκέφαλο, ξάπλωσε κι αποκοιμήθηκε.
Το πρωί άκουσε φωνές. Ήταν ο Ήλιος που τον ρωτούσε «Γέροντα, γιατί τα παντελόνια μου βρίσκονται κάτω απ’ το κεφάλι σου;» Κοίταξε γύρω του και είδε πως βρισκόταν στην καλύβα του Ηλίου. Σκέφτηκε πως πρέπει να είχε περιπλανηθεί όλη νύχτα σε κύκλο, πως έτσι χάθηκε κι επέστρεψε στο ίδιο μέρος. Ο Ήλιος του μίλησε για άλλη μια φορά και τον ρώτησε: «Τί δουλειά έχεις εσύ με τα παντελόνια μου;»
«Αχ», απάντησε ο Γέροντας, «δεν μπορούσα να βρω μαξιλάρι κι έτσι έβαλα αυτά για προσκέφαλο».
Ξανάρθε η νύχτα και για άλλη μια φορά ο Γέροντας έκλεψε τα παντελόνια και το έβαλε στα πόδια. Αυτή τη φορά δεν περπάτησε καθόλου, μόνο έτρεχε κι έτρεχε μέχρι πριν το ξημέρωμα, οπότε ξάπλωσε κι αποκοιμήθηκε.
Βλέπετε τι ανόητος ήταν. Δε γνώριζε πως η καλύβα του Ήλιου είναι ολόκληρη η πλάση. Δε γνώριζε πως όσο μακρυά κι αν τρέξει, δεν μπορεί να ξεφύγει από το βλέμμα του Ηλίου.
Όταν ήρθε λοιπόν το πρωί, βρέθηκε για άλλη μια φορά στην καλύβα του. Αλλά αυτή τη φορά ο Ήλιος του είπε: «Γέροντα, αφού σ’ αρέσουν τόσο πολύ τα παντελόνια μου, θα σου τα χαρίσω. Κράτησέ τα.» Κι έτσι ο Γέροντας έφυγε καταχαρούμενος.
Μια μέρα που του είχε τελειώσει όλη η τροφή, αποφάσισε να φορέσει τα μαγικά παντελόνια και να βάλει φωτιά σε μια συστάδα βλάστησης. Ήταν έτοιμος να σκοτώσει ένα από ελάφια που έτρεχε να ξεφύγει, όταν πρόσεξε ότι η φωτιά τον πλησίαζε. Έτρεξε μακρυά όσο πιο γρήγορα μπορούσε, αλλά η φωτιά ήταν γρηγορότερη από αυτόν και του έκαιγε τώρα τα πόδια. Τα πατζάκια του είχαν πάρει φωτιά.
Έφτασε σ’ ένα ποτάμι, πήδηξε στο νερό κι έβγαλε τα παντελόνια όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Αυτά κάηκαν, έγιναν στάχτη.
Ίσως αυτό να ήταν δουλειά του Ηλίου, επειδή ο Γέροντας είχε προσπαθήσει να του τα κλέψει.

***Ένας θρύλος των Blackfoot






Πατήρ Φ. Φάρος: σε χασικλήδες & πόρνες είδα περισσότερο Θεό απ’ ότι σε υποτιθέμενους ευσεβείς



Μερικοί από εσάς μπορεί να έχετε διαβάσει βιβλία του, αρκετοί μόνο το «Έρωτος Φύσις» εξαιτίας του οποίου πολλοί τον χαρακτήρισαν «επαναστάτη ή αναρχικό παπά», άλλοι, πάλι, τον ακούτε για πρώτη φορά. Άλλοι πιστεύετε στον Θεό και άλλοι όχι. Το βέβαιο είναι πως, όλοι είμαστε φτιαγμένοι απ’ το ίδιο ύφασμα και άνθρωπος χωρίς ανησυχίες δεν υπάρχει. Εδώ μερικές σκέψεις του από μια συνέντευξη.
«Μεγάλωσα στην Τρούµπα, ο πατέρας µου είχε εκεί κουρείο. Έτσι είχα την ευκαιρία να γνωριστώ µε τους χασικλήδες και τις πόρνες της περιοχής. Σας διαβεβαιώνω, πως σ’ αυτούς τους ανθρώπους είδα περισσότερο Θεό απ’ ό,τι σε υποτιθέμενους ευσεβείς. Γιατί είδα ανθρώπους οικτίρμονες. Σπλαχνικούς».
«Η πίστη βιώνεται μέσα από άσκηση, μέσα από τον περιορισμό του Εγώ, μέσα από την άρνηση του κόσμου των υλικών πραγμάτων και ο άνθρωπος δεν μπορεί να τη βρει όσο είναι απορροφημένος από τη ρηχή πραγματικότητα των υλικών ανέσεων, του εγωκεντρισμού και της ιδιοτέλειας».
«Υπάρχει δρόμος για τη σωτηρία της ψυχής;
Όσο περισσότερο μοιραζόμαστε, κοινωνούμε με τους άλλους ανθρώπους, τόσο πιο ξεκάθαρα θα βλέπουμε που μπορούμε να πάμε. Ωστόσο, η αυτογνωσία είναι πάρα πολύ ρηχή. Δεν έχουμε ιδέα τι γίνεται μέσα μας. Ο άνθρωπος όταν περιμένει από αλλού να φτιαχτεί η ζωή του, είναι σε πολύ άσχημη θέση.
«Η ομοφυλοφιλία είναι αμάρτημα; Η οµοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή για να είναι αµαρτία. Η αµαρτία προϋποθέτει επιλογή.»
«Όσο μεγαλώνουμε, δύσκολα αλλάζουμε, αλλά ζωή χωρίς αλλαγές δεν είναι ζωή. Ό,τι δεν αλλάζει είναι νεκρό. Αν ο άνθρωπος θέλει να ζει μέσα στην πραγματικότητα, πρέπει ν’ αλλάζει και εκείνος, αλλιώς μένει απέξω…»
«Στην πραγματικότητα έγινα ιερέας για να καλύψω δικές µου ανάγκες, για να σώσω εμένα…Μεγάλωσα σ’ ένα πολύ προβληματικό περιβάλλον, µε δυο γονείς που δεν είχαν καμιά επικοινωνία και τίποτα κοινό µεταξύ τους. Ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός.. Ήθελα να πιαστώ από κάπου, έψαχνα ένα καταφύγιο. Και το βρήκα στα λόγια των πατέρων της Εκκλησίας. Είναι πολύ σημαντικό ο άνθρωπος να γνωρίζει τον εαυτό του, αλλά και τα κίνητρά του. Δεν έχει σημασία τι κάνουμε και τι λέμε, αλλά γιατί το κάνουμε και γιατί το λέμε. Κυρίως το πρόβλημα δεν είναι «πόσα έχουμε», αλλά πώς τα διαχειριζόμαστε
«Λίγο πριν χειροτονηθώ είχα πάει ένα ταξίδι στο Άγιο Όρος και εκμυστηρεύτηκα στον ηγούμενο της Μονής Διονυσίου πως δεν είχα αρκετή πίστη. Μα θέλετε να γίνετε παπάς και δεν έχετε αρκετή πίστη; µε ρώτησε. Μαζί µου ήταν τότε ο καθηγητής Θεολογίας Σάββας Αγουρίδης, ο οποίος του είπε, τι νομίζετε γέροντα, πως µόνο σαρκικές έγνοιες ταλαιπωρούν τους ανθρώπους; Είναι και οι υπαρξιακές.
«Η δυσκολία είναι ότι φοβόμαστε πως αν αφεθούμε, δεν θα ερωτευτούμε αυτόν που «πρέπει». Ο έρωτας δεν είναι κατοχή, αλλά µία διαρκής αναζήτηση. Για να τον ζήσεις όσο γίνεται ουσιαστικότερα, πρέπει να ασχοληθείς µε την ωριμότητά σου. Ο Χριστός λέει «αν θέλεις να κερδίσεις τη ζωή σου, πρέπει να τη χάσεις». Στον έρωτα πρέπει να δοθείς µέχρι θανάτου, αν θέλεις να βιώσεις την πληρότητά του.
«Ο θάνατος είναι η μεγαλύτερη ανθρώπινη αγωνία. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι θα «καταλήξει» στο μηδέν. Γι’ αυτό είναι πολύ επιρρεπής σε οποιονδήποτε του προσφέρει κάποια διέξοδο, κάποια «θεραπεία» γι’ αυτήν την αγωνία του θανάτου. Η πραγματική χριστιανική παράδοση δεν αναζητεί αλλού τη ζωή, αλλά εδώ και τώρα. Υποσχόμαστε τη μετά θάνατον ζωή, όταν δεν έχουμε να προσφέρουμε τίποτα τώρα.
«Αδικίες υπάρχουν επειδή ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Αν δεν είναι ελεύθερος να κάνει κακό, παύει να είναι ελεύθερος.
«Μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των μεταναστών; Αν αγαπάς έναν άνθρωπο, σκέφτεσαι ποιες είναι οι δικές του πραγματικές ανάγκες. Η κοινωνία μας διέπεται από μια στάση, η οποία για μένα είναι παρακμιακή, που λέει πως, αν αγαπάς κάποιον, πρέπει να τον χαϊδεύεις. Αυτό δεν είναι αγάπη. Όταν ένας άνθρωπος έχει λιποθυμήσει, χρειάζεται ένα χαστούκι, όχι ένα χάδι.
«Δεν ξέρω τι πάει να πει ευτυχία. Για µένα καταλληλότερη λέξη είναι η «πληρότητα». Να αισθάνεσαι μέσα σου «γεμάτος». Χαρά, αγαλλίαση, συγκίνηση! Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχω και στιγμές δυσφορίας, απογοητεύσεις, στιγμές πικρίας… Αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα μου είναι εσωτερική γαλήνη.





Πηγή: anthologion.gr

Το Like άργησε μια μέρα..

Το messenger της εποχήςhttp://commons.wikimedia.org/wiki/Love_letters#mediaviewer/File:1805-courtship-caricature.jpg


Η ρομαντική και ερωτική αλληλογραφία δεν έχει τελειώσει στα γράμματα του Δον Κιχώτη προς την εκλεκτή της καρδιάς του Δουλτσινέα, ούτε στις φιλίες δι' επιστολογραφίας των γονιών μας και τις ρετρό φωτογραφίες μέσα στους φακέλους, αλλά είναι ολοζώντανη και χορεύει ξέφρενη και αλλοπαρμένη μπροστά στα μάτια μας αποδεικνύοντας έτσι πως πάντα η φαντασία και το μεράκι των ανθρώπων δεν πρόκειται ποτέ να χωρέσουν στις νόρμες της μιζέριας και της ρουτίνας.

Αναρωτιέσαι που εδράζεται αυτή η γιορτή της ζωής και του ακατασίγαστου πάθους, αυτή η συνδιαλλαγή λόγων που κοκκινίζει μάγουλα και φουσκώνει στήθη που εκπνέουν αέρα πεχλιβάνη και αν έχεις πάρει μέρος και εσύ σε αυτήν;

Όπως έχεις ήδη ψυλλιαστεί από τον τίτλο, το παιχνίδι πλέον παίζεται πολύ πετυχημένα, με εξαιρετικά ιντριγκαδόρα και παιχνιδιάρα διάθεση στις προσωπικές οθόνες του καθενός και της καθεμιάς από εμάς.

Κάποιος κάποτε μου είπε, πως όταν οι ινδιάνοι ήθελαν να δείξουν το θαυμασμό τους σε μια κοπέλα που τους άρεσε, δεν έκοβαν λουλούδια για να της τα προσφέρουν, αλλά πήγαιναν την ίδια εκεί για να τα μυρίσει.

Τώρα κάνουμε poke, στέλνουμε τη χαρούμενη μουσταρδί φατσούλα και το ταξίδι των χιλιάδων μιλίων δεν ξεκινά με ένα βήμα αλλά με ένα απλό, λιτό και απέριττο πάτημα του enter.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν τη στιγμή της επιβεβαίωσης της φιλίας, είτε είχατε ιδωθεί είτε η τύχη, η μοίρα και το κάρμα σας έδωσε κοινούς φίλους και έτσι το γαϊτανάκι άρχισε να τυλίγεται.

Τα φίλτρα του instagram βοήθησαν στη ρευστότητα της όποιας εικόνας είχατε ο ένας για τον άλλο ή ακόμα καλύτερα δημιούργησαν αυτό που οι παλαιότερες γενιές εξέφραζαν στη ρήση 'από τα μάτια πιάνεται'.

Κάποιες πρώτες δειλές κουβέντες για τεστάρισμα της θερμοκρασία του νερού, πριν βουτήξεις στα βαθιά ενός κοραλλιογενούς ειδυλλίου που είσαι πεπεισμένος οτι θα ζήσεις.

Με βλέμμα θαλασσοπόρου επιπέδου Μάρκο Πόλο και ερευνητή του αν τελικά υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, αρχίζεις να γράφεις πιο τολμηρές φράσεις του τύπου "ήθελα να σου στείλω πριν αλλά θεώρησα ότι θα ήσουν με το αγόρι σου" και όταν βέβαια πάρεις απάντηση πως αγόρι δεν υπάρχει, νοιώθεις πως τα αόρατα γρανάζια του σύμπαντος δημιούργησαν αυτήν την ιδανική συγκυρία και πως ο Κοέλιο ήξερε πάρα πολύ καλά τι έλεγε.

Επαναπροωθείς μια φωτογραφία σου στο σπίτι κάποιου, κάποτε που σου φόρεσαν μια ποδιά μπροστά από μια ψησταριά και έτσι αφήνεις να εννοηθεί πως μαγειρεύεις στο επίπεδο του Pepin.

Όλες οι τακτικές του deceiving σε απόλυτη εφαρμογή και το ρητό του ότι στον πόλεμο και στον έρωτα όλα επιτρέπονται μοιάζει ακατάλυτο.

Αρχίζεις να βάζεις φράσεις με ψαγμένα νοήματα στην μεταξύ σας επικοινωνία, τα like σε ότι ανεβάζεις ή ανεβάζει γίνονται εν ριπή οφθαλμού και σε ότι τραγούδι υπαινίσσεται έναν κάποιο ερωτισμό πιστεύεις με τη βεβαιότητα θετικού επιστήμονα πως αναφέρεται σε σένα.

Οι νευροδιαβιβαστές του νου σου, που ορίζουν το πέρασμα του χρόνου έχουν ναρκωθεί σαν να ήταν συνδαιτυμόνες σε γεύμα που παρατέθηκε στην νήσο των Λωτοφάγων και έτσι δεν καταλαβαίνεις πια ότι κλείνετε οκτάωρα κολλημένοι σε μια οθόνη.

Ξέχασες πως χλεύαζες τον κόσμο που έβλεπες στα μπαρ να χαμογελάει σαν ερωτευμένο κανίς πάνω από οθόνες που αναβόσβηναν στην έλευση του κάθε smartphone-ικού ραβασακίου.

Τις φορές που αργούσε να σου απαντήσει φανταζόσουν πως την άρπαξε φυλή ανθρωποφάγων ή πως την απήγαγε κάποιο παιδί της Καλίσι και εσύ έπρεπε τώρα να μεταμορφωθείς στον αγαπημένο σου υπερήρωα ή σε ιππότη για να τη σώσεις, αλλά ευτυχώς για το δράκο ή τη φυλή έστελνε σημεία ζωής μετά από λίγο.

Πόσες φορές σε πήρε ο ύπνος με την εικόνα του ότι έχετε ναυαγήσει οι δυο σας σε ένα νησί τύπου γαλάζιας λίμνης και την ταΐζεις φρέσκους αχινούς με λάιμ και ξεδιψάτε τα αχαλίνωτό σας πάθος με χυμό καρύδας, φτιάχνοντας ένα νέο κόσμο που θα στηρίζεται στην αγάπη και στον απόλυτο έρωτα;

Κάποια στιγμή βρίσκεστε και στην πραγματικότητα του έξω κόσμου. Ίσια η πλάτη, έξω το στήθος, συνεχές χαμόγελο και βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις.

Ζείτε μαζί το πάθος για όσο χρόνο διαρκεί.  Μοιράζεστε παγωτό, ενδόμυχες σκέψεις, μυστικά που κανείς δεν τα έμαθε ποτέ και μυρίζει τόσο υπέροχα.

Σε κάθε κουβέντα υπνωτίζεσαι από την εκφορά του λόγου της που μοιάζει τόσο ανεπιτήδευτα ποιητικός ενώ ψάχνεις στον παγκόσμιο χάρτη σε ποιο νησί μπορείτε να ναυαγήσετε κατά λάθος.

Τα χρώματα γύρω σου φαντάζουν πιο ζωντανά, όλα τριγύρω σου κινούνται με μια παραδεισένια αρμονία, βρίσκεις το θάρρος να ζητήσεις παραπάνω προνόμια στις σχέσεις σου με τους άλλους αφού νιώθεις λιγάκι παντοδύναμος τώρα και ναι, συνεχίζει να μυρίζει το ίδιο υπέροχα.

Κάποια μέρα βέβαια που ξεκίνησε ίδια με όλες τις άλλες, παρατηρείς πως τα like αργούν τουλάχιστον μια μέρα ή δεν έρχονται καθόλου.

Τι συμβαίνει;

Γιατί η γαλάζια λίμνη -άδεια πλέον από τη Βrooke Shields των ονείρων σου- γέμισε ανθρωποφάγους και δράκους;

Τελικά ο Κοέλιο έκανε λάθος;

Δεν χρειάζεται να ξέρεις, ειλικρινά δεν χρειάζεται.

Κανείς δεν αμφιβάλλει πως ίσως να πονάει και λίγο αυτό το συναίσθημα. Σημασία έχει το ότι ήταν έντονο και πανέμορφο.

Σου συνιστώ να διαβάσεις και τον Δον Κιχώτη για να δεις τη σχέση του με τη Δουλτσινέα σε μια πιο ρεαλιστική μορφή και να θυμάσαι πως ο άνθρωπος που έζησε αυτό το πάθος είναι ακόμα εδώ έτοιμος για αχινούς με λάιμ σε άλλα νησιά, έτοιμος να πάρει το άλογο του για να σώσει μια δεσποσύνη πίνοντας χυμό καρύδας.

Κλείνω με μια φράση που διάβασα κάπου, κάποτε σε ένα μπαρ φιλοσοφώντας πάνω στην κουλτούρα του like.

"Κόλλα με τα γνωστά και χάσε τα άγνωστα".







ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com

Οι ήρωες των παραμυθιών και η ερμηνεία τους στην παιδοψυχολογία

Κάποιοι πιστεύουν πως τα παραμύθια, είναι δημιουργήματα σοφών που έχουν φτιαχτεί για να μας μεγαλώσουν. Κάθε παραμύθι περιέχει μια αλήθεια κι ένα κρυμμένο μήνυμα, το οποίο αντέχει στο ταξίδι του χρόνου και μεταφέρεται από στόμα σε στόμα με βάση τις εμπειρίες και τις ερμηνείες του καθενός.
Το παραμύθι είναι το μέσο, μέσα απ᾽ το οποίο το παιδί ταξιδεύει, βρίσκει εμπόδια, παλεύει με δράκους και σώζει πριγκίπισσες. Δουλεύει κομμάτια του χαρακτήρα του, που ούτε το ίδιο γνωρίζει.
Του δίνεται η δυνατότητα να γίνει κάτι που δεν είναι, μπορεί να αποκτήσει μια δύναμη που δεν έχει, κι ικανότητες που έχουν οι σούπερ ήρωες που θαυμάζει και που πάντα νικούν.
Ένα παιδί μπορεί να γίνει ο Κοντορεβυθούλης που, παρόλο που φοβήθηκε πολύ κι ένιωσε αβοήθητο, κατάφερε να σκοτώσει τον δράκο και να βρει τον δρόμο, ώστε να επιστρέψει σπίτι του, όπως ακριβώς και την πρώτη μέρα που πήγε σχολείο.
Τότε που φοβήθηκε τόσο, ένιωσε αβοήθητο, ένιωσε πως δε θα αντέξει, όμως στο τέλος τα κατάφερε, γυρνώντας σπίτι, γεμάτος εφόδια. Γεμάτος ανεξαρτησία, δύναμη και γνώση.
Στην ουσία, τα παραμύθια αφηγούνται την παιδική ηλικία ενός παιδιού μέχρι και την ενηλικίωσή του και μαζί αφηγούνται, επίσης, όλες τις περιπέτειες που περιλαμβάνει αυτή η ηλικία.
Ο ήρωας προχωρεί μόνος του για κάποιο χρονικό διάστημα, όπως μόνο νιώθει και το παιδί, πολλές φορές και σε διάφορες φάσεις της ζωής του.
Όμως, μια ιδιαίτερη δύναμη, μια νεράιδα, ένα ξωτικό, ένα μικρό ζωάκι, θα το βοηθήσουν στο τέλος να τα καταφέρει να βρει τον δρόμο του, πιο δυνατός και πιο ικανός πλέον.
Στην ουσία, του επιβεβαιώνουν την άποψη πως, πολλές φορές, μπορεί να νιώσει ανήμπορο, κυνηγημένο, ή απροστάτευτο, μπορεί να φοβάται πολύ, όμως όπως οι ήρωες των παραμυθιών, έτσι κι εκείνο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του και να φτάσει εκεί που επιθυμεί.
Είναι άπειρες οι πληροφορίες που μπορούμε να πάρουμε για τον ψυχισμό ενός παιδιού αν και μόνο του ζητήσουμε να σχολιάσει ένα παραμύθι π.χ. τα τρία γουρουνάκια.
Ένα παιδί, μπορεί να σχολιάσει ότι λυπάται που κινδυνεύουν συνεχώς απ᾽ τον κακό λύκο, ή πως αγωνιά αν την επόμενη φορά θα καταφέρουν να προστατευθούν από εκείνον. Μπορεί να αναφέρει πως μαλώνουν συχνά μεταξύ τους, ή να εκφράσει το παράπονο του πως δεν έχουν κάποιον μεγάλο να τα βοηθήσει.
Επίσης η ταύτιση που κάνει κάθε παιδί είναι διαφορετική κι έχει να κάνει με τα προσωπικά του βιώματα.
Η κακιά μάγισσα μπορεί να συνδέεται με την απειλητική μητέρα ή με μία αυστηρή δασκάλα. Ο δράκος ή το τέρας μ᾽ έναν ευνουχιστικό πατέρα, ένα μεγάλο κακό παιδί στο σχολείο που το εκφοβίζει, ένα μεγάλο αδερφό που το ταλαιπωρεί και το κάνει να νιώθει θυμό.
Τότε το παιδί έχει την επιλογή μέσα απ᾽ το παραμύθι, είτε να ταυτιστεί για να εκτονώσει το θυμό του, είτε να παλέψει με το τέρας και να το νικήσει. Κάτι που στην πραγματικότητα, δε θα μπορούσε να κάνει.
Ο γερο-σοφός, μπορεί να είναι το πρότυπο ενός καλού παππού ή καλός θείος ή νονός που πάντα το παρηγορεί και το προστατεύει.
Η Κοκκινοσκουφίτσα, επίσης, μπορεί να του δείχνει πως είναι επικίνδυνο για κάποιον να παραμένει αφελής σ᾽ όλη του τη ζωή και πως με το να εμπιστευόμαστε χωρίς σκέψη, είναι σαν να παρακαλάμε να γίνουμε θύματα.
Ο βάτραχος-πρίγκιπας, πως όταν καταφέρει να ξεφύγει απ᾽ το «εγώ» του και κοιτάξει έξω απ᾽ το ίδιο, τότε πολλά όμορφα πράγματα μπορούν να συμβούν.
Η σχέση της Χιονάτης με τη βασίλισσα-μητριά συμβολίζει τις δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα σε μητέρα και κόρη. Οι περιπέτειες κι ο παρ᾽ ολίγον χαμός της Χιονάτης, φορώντας τη ζώνη και το κτενάκι, μας δείχνει μια ναρκισσιστική τάση, απ᾽ την οποία συνήθως κινδυνεύουμε αν δε μετριάσουμε.
Η Σταχτοπούτα, ίσως έχει να κάνει με τα άγχη που βιώνει το μικρό παιδί όταν βρίσκεται σε αδελφική αντιζηλία ή όταν νιώθει πως υστερεί με βάση τα υπόλοιπα αδέλφια.
Ένα όμορφο τέλος δίνει το μήνυμα πως ο καθένας με τη δική του αξία και μ᾽ αυτό που είναι κι έχει, μπορεί να καταφέρει να υπερβεί τα όποια εμπόδια και να βγει νικητής.
Το παραμύθι, λοιπόν, πέρα απ᾽ τον ψυχαγωγικό και τον παιδαγωγικό ρόλο που έχει για το παιδί, μιλάει μ᾽ έναν ξεχωριστό τρόπο στην ψυχή και στο μυαλό του.
Του δίνει την ευκαιρία να παλέψει τους όποιους φόβους του, συνειδητούς ή ασυνείδητους, και τις όποιες βαθύτερες επιθυμίες του, μέσα από ένα ασφαλές πάντα περιβάλλον που ξεκινάει μ᾽ ένα «Ήταν μια φορά και έναν καιρό».
Δεν του το στερούμε, λοιπόν. Αντιθέτως διαβάζουμε παραμύθια μαζί του από πολύ νωρίς, βοηθώντας το να συνεχίσει μόνο του σε μεγαλύτερη ηλικία κι αργότερα σε βιβλία της επιλογής του.
Βιβλία μέσα απ᾽ τα οποία θα οξύνει τη σκέψη του, θα πλουτίσει το λεξιλόγιό του και θα βελτιώσει την εκφραστική του ικανότητα.
Θα ικανοποιήσει τη δίψα του για μάθηση, θα μάθει για τον κόσμο μας, αλλά και για άλλους κόσμους, με άλλες θρησκείες, ιδανικά, πολιτισμούς και παραδόσεις.
Θα γνωρίσει κανόνες, ήθη κι αξίες της κοινωνίας, όπως η αλήθεια, η αγάπη, η ζωή, η εργατικότητα και η ηθική.

Ανδριάννα Γεροντή, Ψυχοθεραπεύτρια στο « ΚΕ.ΘΕ.ΣΥ.»




Πηγή: ilov.gr

Έξι χτύποι – του Αλέξανδρου Πετρόχειλου



Ο πρώτος χτύπος όταν καλείς κάποιον στο τηλέφωνο έρχεται απ’ το πουθενά. Σιωπή και ξαφνικά χτύπος. Ο κάτοχος του αριθμού που έχεις καλέσει από στιγμή σε στιγμή θα απαντήσει και θα ακούσεις τη φωνή του. Η αισιοδοξία είναι στο υψηλότερό της σημείο, και αυτό είναι που κάνει αυτόν το χτύπο τον πιο φιλικό.

Η Μπελ έπαιρνε κάθε βράδυ τον άντρα της τηλέφωνο. Στις οχτώ η ώρα ακριβώς, την ώρα που έδυε ο ήλιος πίσω απ’ τα βουνά της μικρής κωμόπολης της Μινεσότα. Η Μπελ σήκωνε το ακουστικό του τηλεφώνου της, ακουμπισμένο σε ένα μικρό κομοδινάκι στην είσοδο του χωλ, καθόταν στο καθιστικό και έπαιζε με το σπιράλ καλώδιο του τηλεφώνου. Το μυαλό της ήταν πάντα στον άντρα της, τον Έρικ. Έφευγε πολύ συχνά για δουλειές μακριά από το σπίτι.

Ο δεύτερος χτύπος δεν διαφέρει και πολύ απ’ τον πρώτο, αλλά υστερεί στο θέμα του ξαφνιάσματος. Η αισιοδοξία βρίσκεται ακόμα σε υψηλά επίπεδα. Είναι ο χτύπος ο οποίος μαζί με τον τρίτο, είναι το πιο πιθανόν να σβηστούν από την φωνή αυτού που καλείς.

Στις αρχές ο Έρικ πούλαγε φούρνους μικροκυμάτων αλλά η δουλειά δεν πήγαινε καλά. Μετά αποφάσισε να αλλάξει και να δοκιμάσει τον χώρο της ασφάλισης. Και είχε μεγάλη επιτυχία. Σε κάθε πόλη που πήγαινε, λίγο πριν μπει έριχνε μια μικρή ματιά στον τοπικό χάρτη που είχε φροντίσει να αγοράσει από κάποιο βενζινάδικο, και δεν άφηνε σπίτι που να μην δοκιμάσει την τύχη του. Έπαιρνε όλα τα σπίτια με τη σειρά. Το τελετουργικό του ήταν τρία χτυπήματα στην πόρτα ή στο κουδούνι και δυο λεπτά αναμονής, προτού αποφασίσει να πάει στο επόμενο σπίτι.

Αν κάποιος χτύπος είναι ο πιο αμφίρροπος και ο πιο συναρπαστικός αυτός είναι με σιγουριά ο τρίτος χτύπος. Εκεί είναι το πιο πιθανό να ακούσεις την φωνή που αποζητάς, αλλά εκεί είναι και η στιγμή που ζυγιάσεις την πιθανότητα να μην υπάρχει απάντηση στην άλλη άκρη της γραμμής. Εκεί είναι που αρχίζει η αμφιβολία και κάνει την εμφάνιση της δειλά δειλά στην ακτή των σκέψεων.

Όλες αυτές τις λεπτομέρειες η Μπελ τις ήξερε όχι γιατί τις της είχε πει ο Έρικ ,δεν μίλαγε άλλωστε ποτέ για τη δουλειά του, αλλά γιατί σε μια εξόρμηση που είχε κρατήσει κοντά στους 2 μήνες, είχε πάρει και εκείνη μαζί. Ήταν ο μήνας του μέλιτος. Ένα καλοκαίρι, όπου η ζέστη κόλλαγε πάνω σου σαν αρρώστια. Ο Έρικ είχε αποφασίσει να τον συνδυάσει με την δουλειά του. «Το τερπνό δια του ωφέλιμου» είχε σκεφτεί ο Έρικ που ήταν πρακτικός τύπος και αυτό ήταν κάτι που άρεσε πολύ στην Μπελ.

Στον τέταρτο χτύπο οι ελπίδες σιγά σιγά αρχίζουν και μειώνονται. Τα σενάρια για το τι συμβαίνει είναι προ των πυλών. Δεν είναι καταδικαστικός ο τέταρτος χτύπος, αλλά η αμφιβολία έχει εισέρθει πλέον πιάνοντας θέση στα μπροστινά καθίσματα, και περιμένοντας να ανοίξει η αυλαία.

Το τελετουργικό της Μπελ, ήταν να αφήνει το τηλέφωνο να χτυπήσει 6 φορές, προτού το κλείσει όταν δεν το σήκωνε ο Έρικ. Ήθελε να εξαντλεί όλες της τις πιθανότητες. «Θα είναι σε δουλεία» σκεφτόταν. Έκλεινε το τηλέφωνο, πήγαινε στην κουζίνα, έφτιαχνε ένα παγωμένο τσάι, και καθόταν στην κουνιστή καρέκλα της στη βεράντα του σπιτιού περιμένοντας να την πάρει εκείνος. Άφηνε την πόρτα ανοιχτή για να μπορεί να ακούσει το τηλέφωνο αν τυχόν χτυπήσει, αλλά φρόντιζε να κλείνει την σίτα για τα έντομα.

Στον πέμπτο χτύπο φτάνουμε σιγά σιγά στην τελική ευθεία. Το ενδεχόμενο να μην απαντηθεί η κλήση είναι πέρα για πέρα υπαρκτό, και τα σενάρια ξεκινάνε να φτιάχνονται. Απλές δικαιολογίες για τους πιο σώφρονες, μέχρι καταστροφικές καταστάσεις για τους πιο ανήσυχους.

Κάθε μέρα, στις οχτώ η ώρα η Μπελ θα έπαιρνε τον άντρα της. Έξι χτύποι αναπάντητοι τα τελευταία δέκα χρόνια. Χτύποι που πέφτανε σαν τελείες σε μια απέραντη έρημο ησυχίας. Κάθε μέρα αυτή η ρουτίνα της Μπελ δεν άλλαξε στο ελάχιστο, και ας μην απαντήθηκε ποτέ ούτε ένα από τα τηλεφωνήματα της.

Ο έκτος χτύπος είναι ο τελευταίος χτύπος. Προσεύχεσαι να ακούσεις μια βιαστική φωνή να δικαιολογείται γιατί δεν σήκωσε νωρίτερα το τηλέφωνο. Αν δεν ακούσεις αυτή τη φωνή, η ώρα της επιλογής έφτασε. Είτε κλείνεις το τηλέφωνο, είτε αφήνεις ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή. Αμήχανη και άχαρη στιγμή. Όσοι έχουν φτάσει να ακούσουν και το ηχογραφημένο μήνυμα, μπορούν να σας διαβεβαιώσουν πως η σιωπή μετά απ’ αυτό ,είναι η πιο θλιβερή σιωπή του κόσμου.

Ο Έρικ δολοφονήθηκε μια ανοιξιάτικη νύχτα πριν από δέκα χρόνια, και η φωνή του χάθηκε απ’ την άλλη άκρη της γραμμής. Η Μπελ επί δέκα χρόνια τώρα, πηγαίνει το πρωί κρυφά από τον εαυτό της, φορτίζει το τηλέφωνο του αγαπημένου της, για να μπορέσει στις οχτώ η ώρα το απόγευμα να τον πάρει και να ακούσει αυτούς τους έξι αναπάντητους χτύπους. Αυτοί οι έξι χτύποι είναι ό,τι πιο κοντινό μπορεί να κάνει για να νιώσει τον Έρικ δίπλα της. Και ποτέ δεν χάνει την ελπίδα της ότι μπορεί να το σηκώσει. Αν όχι σήμερα, ίσως αύριο.







ΠΗΓΗ...http://frear.gr

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...