Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Η ιστορία πίσω από το Henry Lee των Nick Cave & The Bad Seeds



Η αναζήτηση της πηγής ενός τραγουδιού είναι από μόνη της μια ενδιαφέρουσα διαδικασία, ασχέτως του αποτελέσματος. Αλλά ΑΝ η αναζήτηση σε οδηγεί σε κάτι τελείως διαφορετικό απ' ότι νόμιζες, τότε συνήθως βρίσκεις θησαυρό.
 Συγκεκριμένα όταν ένα τραγούδι βρίσκεται σε ένα άλμπουμ που λέγεται Murder Ballads (1996), ενός τραγουδοποιού που φημίζεται για σκοτεινό λυρισμό, τότε το όνομα "Henry Lee" το ψάχνεις σε κάποιο μακάβριο ιστορικό πρόσωπο. Το τραγούδι που ερμηνεύουν οι Nick Cave and the Bad Seeds μαζί με την PJ Harvey, σαν πρώτη σκέψη σε οδηγεί στον Henry Lee Lucas, έναν κατά συρροή δολοφόνο, που λες και ξεπήδησε από κάποια ταινία του Χίτσκοκ.
Τα πράγματα, δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται. Το κομμάτι είναι μια διασκευή ενός παραδοσιακού σκωτσέζικου τραγουδιού, του Young Hunting. Στην Αμερική είναι γνωστό και σαν "Henry Lee" και "Love Henry", ενώ στην υπόλοιπη Βρετανία σαν "Earl Richard" και μερικές φορές σαν "The Proud Girl" .
 Η ιστορία του μπορεί να χαρακτηριστεί σαν οργή μια περιφρονημένης γυναίκας. Ο ήρωας είναι ο Young Hunting, οποίος καθιστά μια γυναίκα έγκυο, αλλά την παρατάει για μιαν άλλη, πιο όμορφη.
 Η ίδια φαινομενικά το αποδέχεται, αλλά θέλει να τον παρασύρει για ένα τελευταίο φιλί, μαχαιρώνοντας τον μέχρι θανάτου. Αφού κρύβει το πτώμα αρνείται κάθε ανάμειξη με την εξαφάνιση του "μπερμπάντη νεαρού". Αργότερα όμως, αποκαλύπτεται και καίγεται στην πυρά.
Η συγκεκριμένη εκτέλεση, του πολυτάλαντου Αυστραλού, είναι παρμένη από το ποίημα του Dick Justice.
 Το βιντεοκλίπ, μια δημιουργία του Rocky Schenck, βασίζεται στην εκφραστικότητα της γλώσσας του σώματος των δύο εκτελεστών του τραγουδιού.














«Where the wild roses grow» Ο αιματοβαμένος θρύλος της Elisa Day



Ο θρύλος της Elisa Day

Έχετε ακούσει το ντουέτο του Nick Cave με την Kylie Minogue, «Where the wild roses grow»; Τότε, έχετε ακούσει και τον αστικό μύθο για την Elisa Day, αφού ολόκληρο το τραγούδι είναι η εξιστόρησή του.

Στην μεσαιωνική Ευρώπη, ζούσε η όμορφη αυτή γυναίκα, της οποίας η γοητεία και η ομορφιά λέγανε πως συγκρίνεται μόνο με τα άγρια κατακόκκινα ρόδα που φυτρώνουν στις όχθες του ποταμού. Κάποτε, έφτασε στην πόλη της ένας νέος άνδρας που την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα.

 Βρέθηκαν επί τρεις ημέρες: 
Την πρώτη μέρα, την επισκέφθηκε στο σπίτι της.

 Την δεύτερη μέρα, της έφερε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο και της ζήτησε να τον συναντήσει «εκεί που φυτρώνουν τα άγρια ρόδα».

Την τρίτη μέρα, την συνάντησε στην όχθη του ποταμού. Εκεί, όταν κάποια στιγμή έστρεψε το κεφάλι της, εκείνος πήρε μια πέτρα και την χτύπησε, σκοτώνοντάς την. Εκείνη τη στιγμή της ψιθύρισε: «Όλη η ομορφιά πρέπει να πεθάνει» και την έριξε στο ποτάμι.

 Ο θρύλος λέει πως η Elisa Day συνέχισε να εμφανίζεται στην περιοχή, τριγυρνώντας με αίμα να στάζει από το κεφάλι της και με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο χέρι.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΗ.Κ.Ε.Αλμωπίας – ΚΔΑΠ με Α “ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ”



Η ΔΗ.Κ.Ε Αλμωπίας, το προσωπικό και οι μαθητές του ΚΔΑΠ με Α  ‘’ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ‘’, ευχαριστούμε ολόψυχα την κ. Κοροσιάδου Φρειδερίκη για την προσφορά χρηματικού ποσού στη μνήμη του συζύγου της Κοροσιάδη Βασίλειου.
              
                               Με εκτίμηση

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΔΑΠ με Α ‘’ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ’’
ΔΗΜΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ


Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗ.Κ.Ε.Α

ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ένωση



Ό,τι αντέχει στη σιωπή κρατάει αιώνια
Ό,τι φοβάται τη ζωή μαραίνεται σαν φύλλο

Ό,τι ανοίγει σαν φτερό κερδίζει ουρανούς
Ό,τι τη γη αγαπάει σαν δέντρο μεγαλώνει

Ανοίγεις τη ζωή σου διάπλατα
άμμος αμέτρητη στα δάχτυλα η αγάπη

Αρχίζει ο χρόνος στην παλάμη σου να τρέχει
σαν δυο σταγόνες που ενώθηκαν σε μία.


Ξανθίππη Ζαχοπούλου
από τη συλλογή Μάρερμα, 2016





ΠΗΓΗ...http://dreaming-in-the-mist.blogspot.gr/

Πως ο έρωτας κι ο θάνατος ήρθαν στη Γη



Κάποτε ο Θεός ζούσε στη Γη.

Καθόταν μπροστά στην καλύβα του κι έφτιαχνε ανθρώπους από πηλό. Κι όπως εργαζόταν αδιάκοπα, μύρισε έξαφνα ψάρι ψητό! [Μπορείτε να το φανταστείτε: ένα ψάρι μεγάλο με σάρκα λευκή, πασπαλισμένο μυρωδικά και ψιλοκομμένες φετούλες λεμονιού.]
Ήταν η γειτόνισσα που έψηνε. Σηκώθηκε και πήγε να τη βρει. Την παρακάλεσε για ένα πιάτο φαί, αλλά αυτή θύμωσε: «Ου να μου χαθείς παλιόγερε! Ήρθες να ζητιανέψεις, κοτζάμ άνθρωπος κάθεσαι όλη μέρα καταγής και παίζεις με τις λάσπες. Να πας να δουλέψεις, μπας και πιάσεις κάνα ψάρι δικό σου, παλιοτεμπέλη.»
Αυτά του είπε. Και ίσως κι άλλα πολλά. Ο Θεός, πολύ πικραμένος με τα λόγια και την αγνωμοσύνη της, επέστρεψε στην καλύβα του κι ορκίστηκε να μην ξανακατέβει στη Γη. Και μια και δυο σκαρφάλωσε σε ένα σύννεφο περαστικό κι ούτε που έριξε ξανά μια ματιά πίσω του.
Στην αρχή δηλαδή. Διότι όσο περνούσε ο καιρός ένιωθε μοναξιά. Απέραντη μοναξιά. Και που και που, έσκυβε το κεφάλι του από εκεί ψηλά και κοίταζε τους ανθρώπους να ζουν τη ζωή τους. Μια μέρα εμφανίστηκε μπροστά του ο πρώτος γιός του. Ήταν ντυμένος στα μαύρα και στα χέρια του κρατούσε δρεπάνι. Του πρότεινε να τον βοηθήσει και ο Θεός κούνησε το κεφάλι του καταφατικά.
Έτσι ο Θάνατος κατέβηκε στη Γη. Με το δρεπάνι του έπαιρνε τη μία ψυχή μετά την άλλη, να έχει ο πατέρας του παρέα στον ουρανό. Οι άνθρωποι όλο και λιγόστευαν, θρήνοι ακούγονταν από κάθε σπίτι, οι δουλειές έμεναν μισές γιατί δεν περίσσευαν χέρια να τις φέρουν εις πέρας.
Κι ο Θεός; Αρχικά χάρηκε. Οι άνθρωποι πλήθαιναν στον ουρανό και πλέον είχε πολλά να κάνει.
Κι έπειτα μια μέρα έριξε πάλι μια ματιά στη Γη. Έτσι, τυχαία. [Είπαμε: είχε πλέον πολλά να κάνει.] Και για πρώτη φορά άκουσε τους θρήνους και είδε ότι οι άνθρωποι είχαν λιγοστέψει τόσο που σε λίγο δεν θα έμενε ούτε ένας όρθιος. [Ε, φανταστείτε: και τόσα χρόνια δουλειάς χαμένα…] Σκεφτικός, κάθισε λίγο να ξαποστάσει. Πώς θα έλυνε το πρόβλημα; Και τότε εμφανίστηκε ο δεύτερος γιός του. Είχε μικρά φτερά στην πλάτη και στα χέρια του κράταγε μια φαρέτρα, τόξο και βέλη. Του πρότεινε να τον βοηθήσει κι ο Θεός ανακουφισμένος συμφώνησε.
Έτσι ο Έρωτας κατέβηκε στη Γη. Με τα βέλη του ‘κεντούσε’ τις καρδιές των ανθρώπων κι αυτοί ερωτεύονταν, έκαναν έρωτα, έφερναν νέους ανθρώπους στον κόσμο, δημιουργούσαν με μεράκι. [Διότι και οι κάθε λογιώ δημιουργίες, έρωτας είναι.] Η ζωή ανθούσε ξανά. Από τότε οι δυο γιοί του Θεού, ο Θάνατος κι ο Έρωτας κατοικούν στη Γη. Κι ο Θεός στον Ουρανό. Και οι άνθρωποι ταξιδεύουν από τη Γη στον Ουρανό – και καμμιά φορά και πάλι πίσω! Ή έτσι τουλάχιστον υποστηρίζουν κάποιοι…
Ένα παραμύθι που μου αφηγήθηκαν κάποτε…


Η Μοναξιά της Απόρριψης

Η αγάπη δε χρειάζεται να πληγώνει, δυστυχώς όμως φαίνεται ότι σε μερικές περιπτώσεις αυτό ακριβώς κάνει.
Όταν ακούμε τραγούδια αγάπης, το κεντρικό θέμα τους είναι συνήθως η ανεκπλήρωτη αγάπη. Κάποιος που έφυγε, που απάτησε, που υποσχέθηκε και δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, που ζήλεψε ή έκανε τον άλλον να ζηλέψει, θυελλώδη συναισθήματα, προδοσίες, λύπη, μοναξιά.
Η αγάπη είναι τόσο έντονα θετικό συναίσθημα από μόνη της, που ίσως τελικά είναι αναπόφευκτο να φέρνει και κάποιον πόνο σε ορισμένες περιπτώσεις.
Κατά κάποιον τρόπο πρόκειται για το νόμο της φύσης σχετικά με τα αντίθετα: για κάθε δύναμη υπάρχει και μια ίση αλλά αντίθετη δύναμη, η οποία εξισορροπεί την πρώτη.
Για κάθε περίπτωση όπου η αγάπη ανυψώνει τον άνθρωπο στα ουράνια, υπάρχει και ο νόμος τη βαρύτητας που τον προσγειώνει στη γη, άλλοτε με απότομη πτώση και άλλοτε με μια ανάλαφρη, σταθερή πορεία προσγείωσης.
Το πάθος
Το πάθος είναι μια πολύχρωμη πεταλούδα που πετάει ελεύθερη στον αέρα, ανεβαίνει στα ουράνια, αλλά δύσκολα φυλακίζεται στο δίχτυ.
Το πάθος είναι μια κατάσταση τεράστιας ψυχικής απόλαυσης. Ενδυναμώνει την ψυχή, συναρπάζει, ενθουσιάζει, ερεθίζει, εντυπωσιάζει.
Οι άνθρωποι θυμούνται την πρώτη τους αγάπη και το καρδιοχτύπι που συνδέεται με αυτή.
Σε μια μακροχρόνια σχέση οι άνθρωποι θυμούνται με λαχτάρα το πρώτο τους ραντεβού. Η πρώτη αγάπη και το πάθος του πρώτου ραντεβού μιας σχέσης ξεκλειδώνουν συναισθήματα που μπορεί να ήταν ξεχασμένα για καιρό: ψυχική ευφορία, γαλήνη, τρυφερότητα, διέγερση, ζήλεια, ενθουσιασμό, τέλεια ένωση, και η λίστα συνεχίζεται.
Το πάθος είναι μια γλυκιά αναισθησία που τυφλώνει τον άνθρωπο σε κάθε τι που μπορεί να παρέμβει ανάμεσα στον ίδιο και το αντικείμενο του πάθους του. Η αγάπη, στη σκηνή του πάθους, έχει μια τεράστια δύναμη εκείνη τη στιγμή, που μπορεί να ξεπεράσει το κάθε τι.
Όταν η κρίση αντικαθίσταται με μια γερή δόση πάθους, τότε οι άνθρωποι έχουν την τάση να παίρνουν αποφάσεις διαφορετικές από αυτές που θα έπαιρναν συνήθως.
Ο άντρας ή η γυναίκα που λειτουργεί με βάση το πάθος και λιγότερο τη λογική εμπλέκεται σε μια σχέση με ένα άτομο που είναι παντρεμένο ή με κάποιον άλλο τρόπο μη διαθέσιμο. Κάνει σχέση ή ακόμα και παντρεύεται ένα άτομο με το οποίο αντιλαμβάνεται ότι έχει μεγάλες διαφορές, αλλά ελπίζει ότι αυτές θα εξομαλυνθούν με το πέρασμα του χρόνου (κάτι που δε γίνεται και οδηγεί σε άλλα προβλήματα).
Όταν το πάθος εξατμίζεται, όπως συμβαίνει πάντα, τότε τα πράγματα, τα ελαττώματα, οι αδυναμίες, τα προβλήματα εμφανίζονται στι πραγματικές τους διαστάσεις.
Αυτή η συνειδητοποίηση οδηγεί σε χωρισμό. Το άτομο πληγώνεται. Η αίσθηση που έχει είναι ότι δεν αγαπήθηκε, ότι δεν πήρε όσα έδωσε. Τότε φαίνεται ότι η αγάπη πληγώνει.
Τι είναι αυτό που πληγώνει;
Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται για την αγάπη καθ’ αυτή που πληγώνει, αλλά για το ότι το άτομο παύει να είναι ερωτευμένο και απομακρύνεται, προξενώντας στον σύντροφό του στεναχώρια.
Και όσο πιο ερωτευμένος είναι κανείς, όσο μεγαλύτερο πάθος έχει, τόσο μεγαλύτερη και πιο απότομη είναι η πτώση του. Ένας χωρισμός, διαζύγιο, θάνατος ή εγκατάλειψη είναι από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες, επειδή μας λείπει η αγάπη τόσο πολύ.
Τι χρειαζόμαστε στη ζωή;
Δυο βασικά πράγματα που χρειαζόμαστε στη ζωή είναι:
α) να μην είμαστε ή να μην αισθανόμαστε μόνοι και
β) να αισθανόμαστε ότι οι άλλοι μας εκτιμούν και μας αγαπούν γι’ αυτό που είμαστε.
Η αγάπη μας φέρνει κοντά, ενώ η μοναξιά μας υπενθυμίζει ότι κάτι μας λείπει στη ζωή.
Έτσι, όταν υπάρχει μονόπλευρη αγάπη, δηλαδή όταν κάποιος αγαπάει ένα άλλο άτομο που δεν ανταποκρίνεται, στην πραγματικότητα έχει τόση ανάγκη ν’ αγαπηθεί και να μην είναι μόνος, που διαλέγει το λάθος «αντικείμενο»και δεν μπορεί να το αφήσει για κάτι πιο ταιριαστό.
Συχνά οι άνθρωποι ψάχνουν την ψυχική ικανοποίηση μέσα από την αγάπη των άλλων, ενώ το μόνο που έχουν να κάνουν είναι καταρχήν ν’ αγαπήσουν τον εαυτό τους.
Ν’ αγαπάς και να μην αγαπιέσαι…
Το άτομο που βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση ν’ αγαπάει χωρίς ανταπόκριση, είτε εισπράττει πλήρη άρνηση και αδιαφορία από τον άλλον, είτε πρέπει να αρκεστεί στο ότι ο άλλος του προσφέρει μόνο τη φιλία του.
Όσο ο έρωτας του ενός φουντώνει, τόσο η ερωτική αδιαφορία του άλλου γίνεται εμφανέστερη και γι’ αυτό πληγώνει περισσότερο.
Κι επειδή πρόκειται για παγκόσμιο φαινόμενο, που λίγο-πολύ καθένας έχει την εμπειρία του, γι’ αυτό το λόγο και η αγάπη χωρίς ανταπόκριση αποτελεί βασικό θέμα πολλών ταινιών και τραγουδιών.
Όταν η αγάπη υπάρχει μόνο από τη μία πλευρά και το άτομο αυτό καταφέρει με κάποιον τρόπο να πείσει ή να αναγκάσει το άλλο άτομο που δεν ανταποκρίνεται να δημιουργήσουν μια σχέση έστω και δοκιμαστικά, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό, γιατί οδηγεί στην εγκατάλειψη και τη στεναχώρια.
Η συνταγή της μιζέριας
Πέρα από την αγάπη χωρίς ανταπόκριση, υπάρχουν και πολλά άλλα συναισθήματα που αναμειγνύονται σε αυτή την κατάσταση.
Υπάρχει πάθος, που γίνεται έμμονη ιδέα με το άλλο άτομο που δεν ανταποκρίνεται.
Σε αυτό προσθέτουμε τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες, τα όνειρα, τη φαντασίωση ότι κάτι θα μπορούσε να γίνει ξαφνικά και να αλλάξει την κατάσταση.
Και βέβαια, το συναίσθημα της απόρριψης από το άλλο άτομο είναι παρόν και έντονο.
Υπάρχει ζήλεια, αυτολύπηση και, βέβαια, η αίσθηση του ανεκπλήρωτου.
Το όλο συναισθηματικό μείγμα είναι η συνταγή για να νιώθει κανείς μίζερα και χωρίς ελπίδα.
Όταν μάλιστα το άτομο που δεν ανταποκρίνεται στην αγάπη του άλλου δεν λέει ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρεται ή όταν είναι φιλικό και ευγενικό, χωρίς περαιτέρω ερωτικές προθέσεις, τότε δημιουργεί ψεύτικες ελπίδες στον ερωτευμένο καθώς και εξάρτηση.
Και όταν ξεκαθαριστεί κάποια στιγμή ότι η στάση του είναι καθαρά φιλική, το άτομο που ήταν ερωτευμένο χωρίς ανταπόκριση αισθάνεται ότι γκρεμίζεται από την κορυφή του πύργου των ονείρων και των επιθυμιών του και προσγειώνεται με τα μούτρα στη σκληρή πραγματικότητα.
Σύμφωνα με το μοντέλο της συμπεριφορικής ψυχολογίας, ο λόγος που η ευγενική και φιλική συμπεριφορά αυτού που δεν είναι ερωτευμένος προς τον ερωτευμένο του γίνεται έμμονη ιδέα και του προκαλεί εξάρτηση είναι επειδή πρόκειται για επιβράβευση των προσδοκιών του ερωτευμένου.
Και όσο πιο πολύ επιβραβεύουμε μια συμπεριφορά, σε τυχαία χρονικά διαστήματα, τόσο περισσότερη εξάρτηση δημιουργούμε. Έτσι δημιουργούνται οι φρούδες ελπίδες και στη συνέχεια έρχεται ο ψυχικός πόνος.
Τι μπορεί να γίνει
Αν είστε στη θέση του ατόμου που δεν ανταποκρίνεστε στα αισθήματα που εκφράζει για σας κάποιος άλλος, θα πρέπει να είστε εντελώς ξεκάθαροι και ειλικρινείς με το άλλο άτομο.
Η επικοινωνία είναι το κλειδί της επιτυχίας, ώστε ούτε το άλλο άτομο να αισθανθεί συντετριμμένο ούτε εσείς να έχετε τύψεις.
Το σημαντικότερο είναι να πει κανείς ξεκάθαρα – χωρίς να είναι ανελέητος – ότι δεν ενδιαφέρεται και να λήξει το ζήτημα εκεί.
Το να χρυσώσει κανείς το χάπι, να αφήσει να εννοηθεί ότι κάτι θα μπορούσε να γίνει και να πει το «όχι, αλλά ίσως..», αφήνοντας ψεύτικες προσδοκίες δεν είναι καλή τακτική, μια που διαιωνίζει το πρόβλημα και θα προκαλέσει δυσάρεστες καταστάσεις.
Αν είστε στη θέση του ατόμου που αγαπά χωρίς ανταπόκριση, θα πρέπει να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας στο πώς βλέπετε και αντιμετωπίζετε τα πράγματα. Η απόρριψη από ένα άτομο δε σημαίνει ότι είστε καταδικασμένοι σε μόνιμη αποτυχία.
Το να γίνει σκοπός της ζωής σας το να κατακτήσετε αυτό το άτομο ή το να σας γίνει έμμονη ιδέα και να σκέφτεστε διαρκώς όλες τις πτυχές του ζητήματος ή να το αναλύετε σε βάθος και πλάτος ούτε αυτό ωφελεί.
Μπορείτε να ομολογήσετε ειλικρινά στον εαυτό σας ότι ερωτευτήκατε, ότι κάνατε λάθος επιλογή ατόμου, ότι παρασυρθήκατε και ότι πιθανότατα είναι ο πληγωμένος σας εγωισμός που δε σας αφήνει να ξεκολλήσετε.
Αν μπορέσετε ν’ αντιληφθείτε ότι από τη στιγμή που ο άλλος δε σας θέλει αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι δεν είναι αρκετά καλός για σας και ότι θα υπάρξει κάποιο άλλο άτομο να ερωτευθείτε και να σας ερωτευθεί στη συνέχεια, τότε θα σας είναι πολύ πιο εύκολο ν’ αφήσετε πίσω σας τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση.
Κι έπειτα, θα πρέπει να θυμάστε ότι δεν είστε το μόνο άτομο στον κόσμο που του συνέβη κάτι τέτοιο, μια που αυτή η κατάσταση είναι πάρα πολύ συχνή, στην αληθινή ζωή και στον κινηματογράφο, και ότι το «happy ending», το αίσιο τέλος έρχεται, ίσως όχι με τη μορφή και τον άνθρωπο που θα θέλατε εκείνη τη στιγμή, αλλά έρχεται!

Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια





Πηγή: in.gr

«Έχεις πεθάνει για μένα!»: Μπορεί το μυαλό να πατήσει delete;

Το 2004 ο Μισέλ Γκοντρί σκηνοθέτησε την «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» (Eternal Sunshine of the Spotless Mind), την ιστορία του Τζόελ και της Κλεμεντίν οι οποίοι μετά από ένα επίπονο χωρισμό αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν μια καινούργια τεχνολογία η οποία τους επιτρέπει να διαγράψουν όλες τις μνήμες της σχέσης τους.
Η ζωή όμως τους φέρνει εκπλήξεις...
Δεν θα πω παραπάνω πράγματα για την συγκεκριμένη ταινία για να δώσω την ευκαιρία σε όποιον θέλει, να την δει, να την απολαύσει και να εκπλαγεί.
Θα μιλήσω όμως για κάτι που ακούω συχνά σε ατομικές συνεδρίες «δεν με επηρεάζει, έχει πεθάνει για μένα».
Όταν ρωτάω τι ακριβώς σημαίνει αυτή η έκφραση, ακούω διάφορες απαντήσεις με πιο συχνές το «σημαίνει ότι δεν μπορεί να με επηρεάσει πια», το «σημαίνει ότι έχω ξεχάσει τα πάντα γύρω από την σχέση μας» και το «σημαίνει ότι δεν με ενδιαφέρει πια ότι και να συμβεί».
Μπορεί όμως κάτι τέτοιο να είναι εφικτό; Μπορεί να είναι αυτή η λύση στην προσπάθειά μας να προχωρήσουμε μετά από ένα διαζύγιο ή χωρισμό;
Μπορούμε πραγματικά να κάνουμε μια διαγραφή της μνήμης μας και να προχωρήσουμε;
Μια απλή απάντηση είναι φυσικά και όχι.
Είναι εύκολο να πιστεύουμε ότι «πεθαίνοντας» έναν/μια πρώην σύντροφό μας θα απελευθερωθούμε και θα συνεχίσουμε την ζωή μας ομαλά.
Ξεχνάμε όμως ή αγνοούμε, ότι η σχέση μας με ανθρώπους που έπαιξαν κάποιο σημαντικό ρόλο στην ζωή μας συνεχίζονται ακόμα και μετά τον αληθινό θάνατο.
Φροντίζουμε τους νεκρούς μας φτιάχνοντας για αυτούς ταφικά μνημεία, τους θυμόμαστε με θρησκευτικές τελετές, κρατάμε πράγματα για να τους έχουμε κοντά μας, μιλάμε για αυτούς, ανακαλούμε μνήμες με διάφορες αφορμές (τοποθεσίες, ταινίες, τραγούδια, φαγητά, ατάκες...).
Ακούμε την προτρεπτική ή επικριτική φωνή των γονέων μας, αλλά και λειτουργούμε με τρόπο τέτοιο ώστε να τους ικανοποιήσουμε ή να τους δείξουμε την επαναστατικότητά μας ακόμα και χρόνια μετά τον θάνατό τους.
Αλήθεια πιστεύετε ακόμα ότι ο θάνατος είναι το τέλος μιας σχέσης;
Είναι λοιπόν το λιγότερο άτοπο να πιστεύουμε ότι βάζοντας στην κατηγορία των «νεκρών» τον/την πρώην σύντροφό μας απαλλασσόμαστε από όλα αυτά που μας ανάγκασαν να πούμε το «έχει πεθάνει για μένα».
Από την άλλη αν ξεφύγουμε λίγο από τις λέξεις και δούμε το θέμα σαν μια προσπάθεια ολικής διαγραφής της μνήμης μας για κάποιο συγκεκριμένο άτομο, πρέπει να απαντήσουμε σε μια κρίσιμη ερώτηση.
Τι ακριβώς θέλουμε να ξεχάσουμε;
Τι ακριβώς πιστεύουμε ότι αν διαγράψουμε από την μνήμη μας θα προχωρήσουμε με την ζωή μας;
Να ξεχάσουμε όλες τις κακές στιγμές; Τότε θα έχουμε μείνει μόνο με καλές μνήμες, οπότε γιατί να διαχωριστούμε από κάτι που μας προσφέρει μόνο καλές αναμνήσεις;
Να ξεχάσουμε όλες τις καλές στιγμές;
Τότε θα έχουμε μείνει μόνο με τις κακές αναμνήσεις, αδικώντας έτσι τον εαυτό μας και ουσιαστικά κατηγορώντας τον για τις επιλογές του, τον χρόνο και την ενέργεια που ξόδεψε αφού στον τελικό απολογισμό έχουμε μόνο μείον.
Να ξεχάσουμε τα πάντα –συναισθήματα, σκέψεις, εμπειρίες- είτε θετικά είτε αρνητικά;
Τότε έχουμε μείνει στάσιμοι, χωρίς καμία νέα πληροφορία που θα εμπλουτίσει τον συναισθηματικό, νοητικό, βιολογικό κόσμο μας, καταδικασμένοι ουσιαστικά να κάνουμε ξανά τα ίδια λάθη.
Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι όχι μόνο δεν μπορούμε να κάνουμε το μυαλό μας να πατήσει delete, να «πεθάνουμε» έναν άνθρωπο και τις αναμνήσεις του αλλά ακόμα και αν μπορούσαμε θα ήταν λάθος για την δική μας ανάπτυξη και συνέχεια.
Οι αναμνήσεις μας, τα συναισθήματά μας, οι συνδέσεις που κάνουμε με άλλα άτομα είτε έχουν θετικό είτε αρνητικό πρόσημο, είναι τα στοιχεία αυτά που τελικά διαμορφώνουν το ατομικό μας σύστημα.
Τα στοιχεία του χαρακτήρα μας, που μας βοηθούν να μαθαίνουμε, να εξελισσόμαστε να προσαρμοζόμαστε να επιβιώνουμε εν τέλει ως ατομικά συστήματα.
Αντί λοιπόν να προσπαθούμε να ξεχάσουμε, εγώ θα πρότεινα ακριβώς το αντίθετο.
Να προσπαθήσουμε να θυμηθούμε όλες τις καλές στιγμές, όλες τις κακές στιγμές, όλα τα συναισθήματα και τις νέες εμπειρίες που βιώσαμε μέσα σε μια σχέση, να αναλογιστούμε τι πήγε σωστά και τι πήγε λάθος.
Να μάθουμε από τα λάθη μας, τους συμβιβασμούς μας, να μάθουμε και να προχωρήσουμε ολίγον τι σοφότεροι, πιο έμπειροι και πιο έτοιμοι να κάνουμε νέες συνδέσεις με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας.

Ιωάννης Ζήνδρος-Ελένη Τσάκωνα
Ψυχολόγοι
Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης «Θεραπεύω Συν-θεραπεύω»





Πηγή: singleparent.gr

Κοινωνική συναίσθηση: Μία συναισθηματική δεξιότητα που όλα τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν

Η φροντίδα προς τους άλλους είναι ένας βασικός τομέας στην διαπαιδαγώγηση. Το παιδί μαθαίνει ότι κάθε μέλος της οικογένειας αλλά και της κοινωνίας έχει ανάγκη από την φροντίδα και τον σεβασμό των γύρω του.
Το πρώτο βήμα:
Είναι να διδάξουμε την φροντίδα σε ένα παιδί. Πρώτα να την κατανοήσουν σαν έννοια μέσα από την καθημερινή ζωή και από απλά παραδείγματα όπως: όταν χτυπάς ποιος σε φροντίζει; Όταν αρρωσταίνεις ποιος σου δίνει τα φάρμακα και σε αγκαλιάζει; Όταν είσαι λυπημένος ποιος σε βοηθά να νιώσεις καλύτερα;
Δεύτερο βήμα: κατανόηση έννοιας αμοιβαιότητας
Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, μας εξηγεί ότι τα παιδιά, μαθαίνουν την φροντίδα πιο εύκολα μέσα από τις εμπειρίες και τα βιώματα. Θα πρέπει να κατανοήσουν ότι όπως τα ίδια αισθάνονται όμορφα όταν οι άλλοι τους φροντίζουν, το ίδιο θα αισθάνονται και οι άλλοι όταν φροντίζουν εκείνα.
Ξεκινάμε από απλά παραδείγματα όπως:
• Να πάνε στη γιαγιά τους ένα λουλουδάκι που έκοψαν από το πάρκο
• Να φροντίσουν το μικρό κατοικίδιο, εάν έχουν
• Να ποτίσουν τα λουλούδια του κήπου τους μαζί με το παιδί και να τους εξηγήσουν οι γονείς ότι αν δεν τα φροντίσουμε εμείς, θα μαραθούν και θα καταστραφούν
Όσο μεγαλώνει το παιδί μπορεί να περάσει από απλές έννοιες της φροντίδας σε πιο σύνθετες όπως:
• Η γιαγιά είναι άρρωστη και πρέπει να την πάμε στον γιατρό
• Ο παππούς μένει μόνος του και χρειάζεται να του μαγειρέψουμε φαγητό
• Ο μπαμπάς είναι κουρασμένος και χρειάζεται να κάνουμε ησυχία προκειμένου να ξεκουραστεί
Με αυτό τον τρόπο το παιδί βιώνει ότι συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε και οι άλλοι να συμπεριφέρονται σε εμάς.
Τρίτο βήμα: Αφήγηση ιστοριών και ανάπτυξη κριτικής σκέψης
Άλλοι τρόποι που μπορούμε να διδάξουμε το παιδί μας είναι:
• Χρησιμοποιούμε την αφήγηση ιστοριών και παραμυθιών. Κάθε φορά κάνουμε ερωτήσεις στο παιδί όπως τι νιώθει ο ήρωας; Έχεις νιώσει εσύ κάτι παρόμοιο; Τι νομίζεις ότι έχει ανάγκη ο ήρωας; Τι θα έκανε εσένα να νιώσεις καλύτερα;
• Ζητάμε από το παιδί να σκεφτεί απλά καθημερινά πράγματα που να δείχνουν πως ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες των άλλων π.χ. ο παππούς νιώθει πολύ καλά όταν του πηγαίνουμε φαγητό γιατί εκείνος δεν μπορεί να μαγειρέψει
• Συζητάμε μαζί του για το πώς μπορούμε να φροντίζουμε τους γύρω μας π.χ. πως μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον όταν είναι άρρωστος; Όταν πεινάει;
Συμβουλή Ειδικού:
Σήμερα που όλα τα παιδιά μεγαλώνουν με όλες τις ανέσεις και τις ευκολίες και οι γονείς παρέχουν πολλά υλικά αγαθά, επιβάλλεται να μαθαίνουν τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία, την κοινωνική αμοιβαιότητα. Έτσι, αντιλαμβάνονται βιωματικά το πόσο σημαντικό είναι και να τα φροντίζουμε εμείς αλλά και να μας φροντίζουν. Ενισχύει τους δεσμούς της οικογένειας και της κοινωνικής συνοχής.

Άρθρο του κ. Στέλιου Μαντούδη, Αναπτυξιακού Εργοθεραπευτή
Επιστημονικά Υπεύθυνος των Αναπτυξιακών Κέντρων Mandou





Πηγή: mikroimegaloi.gr

«Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δεν σ’ αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε!»



Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δεν σ’ αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε!

Ποιος είπε, ότι πρέπει να μείνεις εδώ; Όσο η καρδιά και το μυαλό σου δουλεύουν και το ηθικό είναι ακμαίο, μπορείς να μπεις σε όποιο σκηνικό θελήσεις.

Μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. Να δημιουργήσεις ένα νέο. Από αύριο κιόλας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Κάνε τα διαφορετικά γιατί μόνο η πράξη αλλάζει.

Οι κουβέντες είναι καλές μόνο στην αρχή. Η συνειδητοποίηση είναι μόνο η μισή λύση. Τα υπόλοιπα είναι πράξη...

Διάλεξε το δρόμο της ζωής.

Διάλεξε το δρόμο της αγάπης.

Διάλεξε τον δρόμο του ενδιαφέροντος.

Διάλεξε το δρόμο της ελπίδας.

Διάλεξε το δρόμο της πίστης στο αύριο.

Διάλεξε το δρόμο της εμπιστοσύνης.

Διάλεξε το δρόμο της καλοσύνης.

Από εσένα εξαρτάται. Εσύ θα διαλέξεις.

Μπορείς να διαλέξεις την απελπισία, την δυστυχία. Μπορείς να κάνεις τη ζωή δύσκολη για τους άλλους. Μπορείς να διαλέξεις την θρησκοληψία. Γιατί όμως; Δεν έχει νόημα. Είναι και πάλι αυτομαστίγωμα.

Σε προειδοποιώ όμως ότι, αν αποφασίσεις να πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, δεν πρόκειται να είναι εύκολο πράγμα και θα πρέπει να μάθεις ξανά να ρισκάρεις.

Το ρίσκο – αυτό είναι το κλειδί για την αλλαγή.

«Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος»

Και λοιπόν; Και λοιπόν; Συχνά λέω πως ο κόσμος βλέπει τον Μπουσκάλια σαν ένα είδος τρελού. Είναι πραγματικά τρελό! Εγώ όμως το γλεντάω αφάνταστα, ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.

«Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός»

Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά. Κλαίω από απελπισία. Μερικές φορές κλαίω διαβάζοντας τις εργασίες των μαθητών μου. Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους να αγαπιούνται. Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’ αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.

«Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς»

Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στην ζωή; Δεν έχω καμιά διάθεση να ζήσω μόνος μου σ’ ένα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Ας βρούμε τρόπους να κάνουμε την κατάσταση αυτή μια ευκαιρία χαράς.

«Όταν δείχνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου»

Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου. Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα από την ανθρωπιά σου.

«Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου στο κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις»

Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα. Κι ούτε είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πει «Είναι απατεώνας. Έλα Μέιμπελ, αρκετά ακούσαμε. Πάμε σπίτι ». Κι αυτό είναι πολύ καλό, ξέρετε, και σωστό. Δεν είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.

«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου»

Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς, και όχι για να πάρεις ανταπόκριση – αυτό δεν είναι αγάπη.

«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις» και «’Όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις»

Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις, γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. Όποιος δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’ αποφεύγει τον πόνο και την λύπη, αλλά δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζει και δεν αγαπά.

Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του. Έχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.

Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου, να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες, είναι θάνατος. Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό.

Η μεγαλύτερή σου υποχρέωση είναι να γίνεις όλα όσα είσαι όχι μόνο για δικό σου όφελος, άλλα και για δικό μου...



Leo Buscaglia, «Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις» -απόσπασμα

Ο Leo Buscaglia (Λέο Μπουσκάλια) υπήρξε επίκουρος καθηγητής της κοινωνικής παιδαγωγικής και ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Ιταλικής καταγωγής, αλλά γέννημα και θρέμμα της Καλιφόρνιας. Ήταν γνωστός σε εκατομμύρια ακροατές και θεατές του σε όλη την Αμερική που τον παρακολουθούσαν σε αίθουσες διαλέξεων και τηλεοπτικές εκπομπές. Μέσα από τα μαθήματα διδασκαλίας του ανάπτυξε ένα ειδικό σεμινάριο πάνω στην αγάπη και μέσω αυτής στην αλλαγή της καθημερινής μας συμπεριφοράς. Κατά τη διατύπωσή του "η αγάπη δεν είναι δρόμος, είναι συμμετοχή και μοιρασιά. Το να ζεις με τη φιλοσοφία της αγάπης είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής". Τα πιο γνωστά βιβλία του είναι: "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις", "Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο", "Η αγάπη", "Ο δρόμος του Ταύρου", "Η πτώση του φύλλου που το έλεγαν Φρόυντ". Πέθανε το 1998 στα 74 χρόνια του από καρδιακή προσβολή, ανάμεσα στα ξερά φύλλα που τόσο αγαπούσε να σκορπίζει στο σαλόνι του!





ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com

«Και μια μέρα ξυπνάς και νιώθεις λίγο εξαπατημένος...»



Από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο και από το πανεπιστήμιο μέχρι την εργασιακή καταξίωση, ζούμε συνεχώς με ένα μέλλον που δεν φτάνουμε ποτέ. Διότι όταν το φτάσουμε, πάλι θα κοιτάμε μπροστά.
«Και μια μέρα ξυπνάς και νιώθεις λίγο εξαπατημένος...».
Ένα σύντομο βίντεο, με αποσπάσματα του φιλόσοφου Alan Watts, μας επαναφέρει στην πραγματικότητα του τώρα, υπενθυμίζοντάς μας τη σημαντικότητα του να ζεις στο παρόν.







Πηγή: doctv.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ



Έχετε καταρροή, συνάχι, φτέρνισμα, ρινική συμφόρηση, βουρκωμένα μάτια, κνησμό σε μύτη- μάτια και βήχα τον Σεπτέμβρη;
«Προσοχή , υπάρχει πρόβλημα αλλεργίας γιατί οι Φθινοπωρινές αλλεργίες είναι εξίσου ενοχλητικές με αυτές της Άνοιξης και παρά την χρονική διαφορά που τις χωρίζει, έχουν παρόμοια συμπτώματα και αρκετές κοινές αιτίες»αναφέρει ο διαπρεπής  Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» και προσθέτει με έμφαση.

 «Παρά το γεγονός ότι  οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνδέσει την εποχική αλλεργία με την Άνοιξη, μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού υποφέρει ιδιαίτερα και το φθινόπωρο».
  
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ   ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ   ΤΟ   ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ         
Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα βασικά συμπτώματα που εμφανίζουν οι αλλεργίες κατά  τους μήνες του Φθινοπώρου είναι:
  • Καταρροή,
  • Συνάχι,
  • Φτέρνισμα,
  • Ρινική συμφόρηση,
  • Βουρκωμένα μάτια,
  • Βήχας,
  • Μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια,
  • Άσθμα,
  • Εξάνθημα με κνησμό μετά από έκθεση σε κρύο
  • Κνησμός σε μύτη και στα μάτια,
 
 
 
ΑΙΤΙΑ   ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ  - ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ
Με την εμφάνιση των πρώτων  συμπτωμάτων αλλεργίας, οι γιατροί συνιστούν  στους ασθενείς να υποβάλλονται σε αλλεργικό τεστ προκειμένου να εντοπιστεί το υπεύθυνο  αλλεργιογόνο.
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες τα βασικά υπεύθυνα αλλεργιογόνα για τις αλλεργίες του Φθινοπώρου είναι:
  • Η Γύρη από τα αγριόχορτα.Και αυτό γιατί παρόλο που τα αγριόχορτα ανθίζουν κυρίως τον Αύγουστο, η αναπαραγωγή τους και η παραγωγή της γύρης διαρκεί μέχρι τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη.
  • Τα ακάρεα.Η σχετικά υψηλή θερμοκρασία και η υγρασία είναι οι πλέον κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν. Οι σχολικές αίθουσες διδασκαλίας που έχουν παραμείνει για πολύ καιρό κλειστές, όπως και τα χαλιά ή μοκέτες, τα στρώματα, οι κουρτίνες, τα χνουδωτά παιδικά παιχνίδια αποτελούν κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των ακάρεων που ευδοκιμούν μέσα στη σκόνη των κτιρίων, η ύπαρξη τους μάλιστα δεν εξαρτάται από το πόσο καθαρός είναι ο χώρος
  • Οι Μύκητες. Οι σχολικές αίθουσες αφού έχουν παραμείνει κλειστές για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπόγεια, αποθήκες αλλά και χώροι με αυξημένη υγρασία (μπάνια σπιτιού), είναι το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη των μυκήτων. Θα πρέπει να τονιστεί ότι οι μύκητες ενοχοποιούνται για την αύξηση των κρίσεων άσθματος.
Επίσης το Φθινόπωρο  δυο είναι οι βασικοί παράγοντες, που βοηθούν στην διασπορά των αλλεργιογόνων, οι ισχυροί άνεμοι και τα σχολεία.
  • Ισχυροί άνεμοι. Λόγω της διασποράς της γύρης, μπορεί να επιδεινώνουν τα συμπτώματα των αλλεργικών ατόμων.
  • Τα σχολεία. Η επιστροφή στο σχολείο πυροδοτεί τις φθινοπωρινές αλλεργίες στα παιδιά λόγω των ακάρεων της οικιακής σκόνης και των μυκήτων που υπάρχουν πιο συχνά στους σχολικούς χώρους.
Το πρώτο μέτρο άμυνας, όσων έχουν πρόβλημα αλλεργίας ,είναι η πρόληψη με:
  • Αποφυγή υπεύθυνου αλλεργιογόνου, εφόσον είναι γνωστό και είναι εφικτό
  • Παραμονή σε κλειστό χώρο τις ώρες (10.00-15.00) που η γύρη παρουσιάζει αυξημένη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα
  • Χρήση μάσκας κατά την διάρκεια καθαρισμού αυλής ή υπόγειων χώρων
  • Καλό αερισμό κλειστών χώρων, συχνό γενικό καθάρισμα  Πριν την ενεργοποίηση της θέρμανσης, καλός καθαρισμός των σωμάτων και αλλαγή των φίλτρων των κλιματιστικών
«Όταν κάποιος έχει πρόβλημα αλλεργίας και έχει βρεθεί το υπεύθυνο αλλεργιογόνο  η  κατάλληλη θεραπευτική αγωγή θα αποφασιστεί από τον ειδικό ιατρό βάση του ιστορικού και της κλινικής εξέτασης» καταλήγει ο Δρ Αρτόπουλος.
Η βασική θεραπεία  για την αντιμετώπιση της αλλεργίας  γίνεται με :
  • Κορτικοειδή
  •  Αντιισταμινικά
  • Αποσυμφορητικά τοπικής ή συστηματικής χρήσης
  • Ανοσοθεραπεία ή απευαισθητοποίηση είναι χρήσιμη για περιπτώσεις με βαριά συμπτωματολογία που δεν ανταποκρίνεται στη λοιπή φαρμακευτική αγωγή.
 

www.artopoulos.com.gr   Τηλ. 6937673736

Ο προγραμματισμός πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ ως το τέλος του έτους για ενισχύσεις και προγράμματα



Γιάννης Σηφάκης :  Αυτός είναι ο προγραμματισμός πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ ως το τέλος του έτους για ενισχύσεις και προγράμματα
Μέχρι τέλος Οκτωβρίου η πληρωμή του 70% της βασικής ενίσχυσης 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΜΕΧΡΙ 31/12/2016

Άμεσες Ενισχύσεις
Για την επόμενη περίοδο και μέχρι τα τέλη του έτους, προγραμματίζεται ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι εκκρεμότητες του 2015 αλλά και παλιότερων ετών ως εξής:
Μέχρι 15 Οκτωβρίου θα έχουν ολοκληρωθεί εκκρεμότητες πληρωμών όλων των καθεστώτων ενιαίας ενίσχυσης έτους 2015, δηλαδή βασικής ενίσχυσης, πράσινης ενίσχυσης, γεωργών νεαρής ηλικίας, και όλων των συνδεδεμένων καθεστώτων.

Στα τέλη Οκτωβρίου  θα γίνει πληρωμή της προκαταβολής της βασικής ενίσχυσης έτους 2016 σε ποσοστό μέχρι 70%.

Περί τις 20/12 θα πραγματοποιηθεί η εκκαθάριση της βασικής & πράσινης ενίσχυσης και γεωργών νεαρής ηλικίας έτους 2016.

Μέχρι τις 15/10 θα έχουν ολοκληρωθεί οι πληρωμές των αιτημάτων που θα έχουν υποβληθεί για τα προγράμματα εργασίας των Ελαιουργικών Φορέων (ΟΕΦ), καθώς και για τα Επιχειρησιακά Προγράμματα Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών, τα προγράμματα Προώθησης γεωργικών προϊόντων & οίνων και τα προγράμματα Μελισσοκομίας. 

Θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 30/9 οι πληρωμές στις οργανώσεις Παραγωγών και στους μεμονωμένους παραγωγούς που έχουν υποβάλει αιτήματα πληρωμής για τα έκτακτα μέτρα στήριξης από το Ρωσικό εμπάργκο. 

Θα ολοκληρωθούν μέχρι 15/10 πληρωμές των αιτημάτων που θα έχουν υποβληθεί στον ΟΠΕΚΕΠΕ για τη στήριξη του αμπελοοινικού τομέα.


Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης
Για τις ανειλημμένες υποχρεώσεις των Μέτρων του ΠΑΑ 2007-2013 (Σχέδια Βελτίωσης, Μεταποίηση, Δημόσια Έργα, και μέτρα ΟΠΑΑΧ-μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τουριστικές δραστηριότητες) θα συνεχιστούν απρόσκοπτα και αδιάλειπτα οι πληρωμές σε δικαιούχους των εν λόγω μέτρων για τους οποίους αποστέλλονται φάκελοι πληρωμής στον ΟΠΕΚΕΠΕ από τους αρμόδιους κατά περίπτωση φορείς υλοποίησης.



Για τις αγροπεριβαλλοντικές ενισχύσεις για τα έτη 2012-2014: 
Βιολογική Κτηνοτροφία, Σπάνιες Φυλές, Δάσωση και Ζαχαρότευτλα: έχουν ξεκινήσει οι πληρωμές των φακέλων των δικαιούχων που αποστέλλονται από τους αρμόδιους φορείς υλοποίησης.
Βιολογική Γεωργία, Νιτρορρύπανση: Θα ξεκινήσουν οι πληρωμές το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου και θα συνεχίζονται σταδιακά με την υποβολή τους από τους αρμόδιους φορείς. 
Για τις υπόλοιπες αγροπεριβαλλοντικές δράσεις (αμπελώνας Θήρας, μακροχρόνια παύση εκμετάλλευσης γεωργικών γαιών, παραδοσιακός ελαιώνας Άμφισσας, αμειψισπορά καπνού, ολοκληρωμένη διαχείριση καπνού) προγραμματίζεται η πληρωμή των φακέλων των δικαιούχων σταδιακά έως το Νοέμβριο-Δεκέμβριο για έτη εφαρμογής 2012-2015.

Για την Εξισωτική Αποζημίωση 2015 προγραμματίζεται εξέταση των ενστάσεων και συμπληρωματική πληρωμή μέσα Νοεμβρίου. 

Για την Εξισωτική Αποζημίωση 2014 προγραμματίζεται συμπληρωματική πληρωμή το Σεπτέμβριο. 

Για την Πρόωρη Συνταξιοδότηση θα συνεχιστεί αδιάλειπτα η καταβολή των ποσών στους λογαριασμούς των δικαιούχων. 

Για τα μέτρα του LEADER θα ξεκινήσουν οι πληρωμές εντός Σεπτεμβρίου. 



                                  Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ  του ΟΠΕΚΕΠΕ

                                                          ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΠΡΕΛΗΣ

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...