Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Πρόγραμμα δωρεάν ιατρικών εξετάσεων από τον Δήμο Αλμωπία και τη ΔΗ.Κ.Ε.Α σε συνεργασία με τους ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


Ο Δήμος Αλμωπίας και η ΔΗ.Κ.Ε.Α σε συνεργασία με τους ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, έχοντας στόχο να παρέχουν τη δυνατότητα πρόληψης της υγείας, των πολιτών του Δήμου μας, σας ενημερώνουν ότι θα υλοποιηθεί πρόγραμμα δωρεάν ιατρικών εξετάσεων στις παρακάτω ημερομηνίες :

Δευτέρα 7 Νοεμβρίου από τις 10:00 π. μ έως 16:00 μ. μ στο Κέντρο Υγείας Αριδαίας.

Τρίτη 8 Νοεμβρίου από τις 10:00 π. μ έως 16:00 μ. μ στο Περιφερειακό Ιατρείο Εξαπλατάνου.

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου από τις 10:00 π. μ έως 16:00 μ. μ στο Περιφερειακό Ιατρείο Προμάχων.

Οι ιατρικές εξετάσεις που θα πραγματοποιηθούν κατόπιν ραντεβού περιλαμβάνουν :

1. Οφθαλμολογικές εξετάσεις 
2. Ουρολογικές εξετάσεις 
3. Δερματολογικές εξετάσεις
4. Ωτορινολαρυγγικές εξετάσεις 
5. Γενικές εξετάσεις από Χειρούργο

Για περισσότερες πληροφορίες και κλείσιμο ραντεβού θα απευθύνεστε στα γραφεία της ΔΗ.Κ.Ε.Α Αλμωπίας και στο τηλέφωνο 2384024772  στην κα Βασιλειάδου Χριστίνα.

Ευχαριστήριο του Δήμου Αλμωπίας προς την Ένωση Ξενοδόχων Λουτρακίου


Ευχαριστήριο

Ο Δήμος Αλμωπίας ευχαριστεί θερμά την Ένωση Ξενοδόχων Λουτρακίου και ιδιαίτερα τα Ξενοδοχεία «Pozar Pallas», «Ευ Ζην» και «Μελιες» για την ευγενική προσφορά τους να φιλοξενήσουν τους «Γιατρούς της Αγάπης» που επισκέφθηκαν την περιοχή μας για να πραγματοποιήσουν δωρεάν εξετάσεις για όλους τους συμπολίτες μας.

Εκμίσθωση οριοθετημένων χώρων του ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ 2016 του Δήμου Αλμωπίας


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο Δήμος Αλμωπίας στα πλαίσια λειτουργίας του ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ 2016,  που θα πραγματοποιηθεί από τις 20 Δεκεμβρίου 2016 έως τις 3 Ιανουαρίου 2017, θα προβεί έναντι τιμήματος που έχει καθορισθεί με την 194/2016 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής, στην εκμίσθωση οριοθετημένων χώρων στο ΑΒΚ 4717 οικόπεδο. (παρκινγκ Δημαρχείου) σε επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται:
1.    Είδη ένδυσης  2.   Ζαχαρώδη είδη και αναψυκτικά 3.   Ξηροί καρποί , είδη διατροφής
4.   Παιχνίδια  5.   Αγιογραφίες, αφίσες κλπ   6.  Ψιλικά, είδη δώρων, μπιζού κλπ  7.  Βιβλία 8.  Είδη λαϊκής τέχνης  9.  Καντίνες, καφετέριες, ζαχαροπλαστεία, καταστήματα εστίασης  10.Μικροπωλητές διαφόρων ειδών 11. Λούνα παρκ  12.Παροχής Υπηρεσιών  
Οι άδειες συμμετοχής στο ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΧΩΡΙΟ εκδίδονται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμπορεύονται διάφορα είδη και συγκεκριμένα:
α) σε επαγγελματίες εμπόρους (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) που νόμιμα δραστηριοποιούνται αποκλειστικά σε
υπαίθριες αγορές (υπαίθριοι πωλητές),
β) σε κατόχους άδειας συμμετοχής σε κυριακάτικες αγορές,
 γ) σε κατόχους άδειας πωλητή λαϊκών αγορών,
δ) σε όσους κατέχουν άδεια άσκησης υπαίθριου (στάσιμου ή πλανόδιου) εμπορίου και
ε) σε  λοιπούς, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτουν τα νόμιμα παραστατικά και πληρούν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις της κείμενης φορολογικής νομοθεσίας.
Όσοι  ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στη διαδικασία μίσθωσης των ανωτέρω χώρων μπορούν να υποβάλλουν αίτηση στο πρωτόκολλο του Δήμου από τη Δευτέρα 7 έως την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2016.
Σε περίπτωση που για κάθε οριοθετημένο χώρο υπάρχουν  περισσότερες αιτήσεις, η άδεια συμμετοχής θα χορηγείτε μετά από δημόσια κλήρωση μεταξύ των ενδιαφερομένων.
Οι προς διάθεση χώροι αποτυπώνονται σε τοπογραφικό διάγραμμα το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της 192/2016 απόφασης του Δ.Σ.
Η αναλυτική διαδικασία για τη διάθεση περιγράφεται στην 192/2016 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και στην 234/2016 απόφαση της Ο.Ε., του Δήμου Αλμωπίας η οποίες είναι αναρτημένες στο site του Δήμου Αλμωπίας (www.dimosalmopias.gov.gr) και στον πίνακα ανακοινώσεων του Δήμου.

Πληροφορίες για την όλη διαδικασία παρέχονται κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες στα τηλέφωνα 2384350283 και 2384350221.

Α.Φ.Ο.Σ Αλμωπίας ‘’Η Ένωση’’: Ξεκίνησε η απογραφή ζωικού κεφαλαίου


     Ο Α.Φ.Ο.Σ Αλμωπίας ‘’Η  Ένωση’’ σας ενημερώνει ότι ξεκίνησε η απογραφή ζωικού κεφαλαίου. 
Η υποχρέωση αυτή αφορά όλους τους  αιγοπροβατοτρόφους  και χοιροτρόφους που δεν έχουν υποβάλλει αίτηση διακοπής της εκμετάλλευσης τους,συμπεριλαμβανομένων κι αυτών που μπορεί να μην κατέχουν ζωικό κεφάλαιο κατά την περίοδο της ετήσιας απογραφής ,ωστόσο δεν έχουν διακόψει ,με αίτηση τους ,τη λειτουργία της εκμετάλλευσης τους .(Αυτοί θα κάνουν μηδενική απογραφή).

Οι απογραφές του ζωικού κεφαλαίου από τους κτηνοτρόφους θα πρέπει να γίνονται: 
Για τους αιγοπροβατοτρόφους ,από την 1η Νοεμβρίου έως 15 Δεκεμβρίου.
Για τους χοιροτρόφους, εντός του μηνός Δεκεμβρίου.
 Τα μητρώα πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένα.                                                                                                            


                                                                                                                                    Για τον
                                                                                              Α.Φ.Ο.Σ   Αλμωπίας                    
                                                                                                                              « Η ΕΝΩΣΗ »
                                                                                                             Ο
                                                                                                      Πρόεδρος
                                                                                        Μπερμπέρης  Παντελής                                                                                                                                          

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ Π.Ε. ΠΕΛΛΑΣ “GROW GREEK TOURISM ONLINE” ΤΗΣ GOOGLE


Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ “GROW GREEK TOURISM ONLINE” ΤΗΣ GOOGLE στο Νομό Πέλλας
Δωρεάν εκπαιδευτικό σεμινάριο σε ψηφιακές δεξιότητες για επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο του Τουρισμού - των Ξενοδοχείων, των Καταλυμάτων, των Ενοικιάσεων Αυτοκινήτων / Σκαφών και της Εστίασης, αλλά και όσων επαγγελματιών επιθυμούν να αξιοποιήσουν το διαδίκτυο με στόχο να αναπτύξουν την επιχείρησή τους

Στις 23 Νοεμβρίου, 5μ.μ. - 7μ.μ, θα πραγματοποιηθεί δωρεάν το εκπαιδευτικό σεμινάριο στο Νομό Πέλλας (Διοικητήριο Έδεσσας, Αίθουσα Συσκέψεων Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας) στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας “Grow Greek Tourism Online” με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Το "Grow Greek Tourism Online" αποτελεί μια πρωτοβουλία της Google, σε συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ), τον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).
Μέσα από το σεμινάριο, οι επαγγελματίες του Τουρισμού θα ενημερωθούν για επιτυχημένες τεχνικές ψηφιακού μάρκετινγκ, καθώς και στη χρήση βασικών διαδικτυακών εργαλείων για την προώθηση της επιχείρησής τους, όπως ιστοσελίδες, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το Google My Business, Google Adwords, Google Maps, κλπ. Αξίζει να σημειωθεί πως μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2016, έχουν υλοποιηθεί εκπαιδευτικά σεμινάρια σε περισσότερες από 30 περιοχές σε όλη την Ελλάδα.
Για δηλώσεις συμμετοχής στο σεμινάριο, μπορείτε να εγγραφείτε εδώ:
https://events.withgoogle.com

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΖΩΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΤΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ


ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΝΕΑΡΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΖΩΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΤΩΝ ΒΟΟΕΙΔΩΝ 

Το Τμήμα Κτηνιατρικής της Δ/νσης Αγροτ. Οικονομίας και Κτην/κής της Π.Ε. Πέλλας, με βάση το πρόγραμμα υποχρεωτικού εμβολιασμού κατά της Οζώδους Δερματίτιδας των βοοειδών , θα ξεκινήσει άμεσα – σε συνεργασία πάντα και με Ιδιώτες Κτηνιάτρους της περιοχής - τους εμβολιασμούς των νεαρών  ανεμβολίαστων βοοειδών στις εκμεταλλεύσεις βοοειδών  της Π.Ε. Πέλλας . Παρακαλούνται οι βοοτρόφοι της Π.Ε. Πέλλας να δηλώσουν άμεσα τις γεννήσεις των ζώων τους στα κατά τόπους Αγροτικά Κτηνιατρεία  όπως και να προβούν στην κατάλληλη  σήμανση των ζώων τους (ενώτιο και στα δύο αυτιά), ώστε να είναι εφικτός ο εμβολιασμός νεαρών μοσχαριών . Αν δεν εφαρμοστούν τα παραπάνω μέτρα  δε θα μπορέσει να ολοκληρωθεί  το πρόγραμμα του εμβολιασμού κατά της Οζώδους Δερματίτιδας των βοοειδών και  κάτω από αυτές τις συνθήκες πιθανότατα να βρεθούμε αντιμέτωποι με μία νέα έξαρση του νοσήματος με τις γνωστές καταστρεπτικές συνέπειες για την κτηνοτροφία του νομού μας. 
     Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής μας θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι ο εμβολιασμός κατά της Οζώδους Δερματίτιδας των ενήλικων βοοειδών θα επαναληφθεί ένα χρόνο μετά τον αρχικό τους εμβολιασμό  με εμβόλια τα οποία έχει ήδη εξασφαλίσει η υπηρεσία μας .



             Ο

Δ/ντης της Δ.Α.Ο.Κ. Π.Ε. Πέλλας


                                                                                Τρύφων Τσαντάκης

Παράταση στην ανανέωση των επαγγελματικών αδειών πωλητών λαϊκών αγορών Δήμου λμωπίας


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

   Γνωστοποιείται στους επαγγελματίες πωλητές λαϊκών αγορών που έχουν την μόνιμη κατοικία τους στον Δήμο Αλμωπίας, ότι με την υπ’ αριθμ. 113848/31-10-2016 (ΦΕΚ 3550/3-11-2016) Υπουργική Απόφαση, δόθηκε εκ νέου παράταση στην ανανέωση των επαγγελματικών αδειών έως τις 11/01/2017 (ημερομηνία κατά την οποία θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και ο έλεγχος των υποβληθέντων δικαιολογητικών). Έως τότε οι υφιστάμενες άδειες διατηρούνται σε ισχύ.   
   Σύμφωνα με την ανωτέρω Υπουργική Απόφαση όσοι πωλητές δεν προβούν σε ανανέωση των αδειών τους, δεν δύναται να δραστηριοποιούνται στις λαϊκές αγορές μετά την 12η Ιανουαρίου 2017. 
   Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να προμηθεύονται αιτήσεις από το Γραφείο Αδειοδοτήσεων και Ρύθμισης Εμπορικών Δραστηριοτήτων του Δήμου (κα Ελπασίδου Γεωργία τηλ. επικοινωνίας 2384350325 Λ. Μ. Αλεξάνδρου 12, Εξαπλάτανος).  



                               Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ                     
Ε.Δ. 

           ΑΒΡΑΜΙΚΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ 
     ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ 

Εθελοντική Ομαδική Αιμοδοσία του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας στο Δημαρχείο Σκύδρας


Εθελοντική Ομαδική Αιμοδοσία του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΚΥΔΡΑΣ
Σας ενημερώνουμε ότι την Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016 θα πραγματοποιηθεί  Εθελοντική Ομαδική Αιμοδοσία του Συλλόγου μας από τις 9:00 το πρωί έως τις 13:00 το μεσημέρι στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Σκύδρας.

Η Εθελοντική Ομαδική Αιμοδοσία διοργανώνεται από την Τράπεζα Αίματος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας, σε συνεργασία με το Τμήμα Αιμοδοσίας του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Έδεσσας.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας καλεί τις Διοικήσεις των Δήμων και των Νομικών τους Προσώπων, να διευκολύνουν την συμμετοχή των εργαζομένων στην Ομαδική Αιμοδοσία, παρέχοντας στους εθελοντές αιμοδότες την σχετική άδεια αιμοδοσίας, (η οποία εξάλλου προβλέπεται από το έγγραφο του ΥΠΕΣΔΔΑ, «Διευκόλυνση υπαλλήλων που εθελοντικά προσφέρουν αίμα» αρ. πρ. ΔΙΔΑΔ/Φ.53/214/16897, 20784, 16-11-1994). Συγκεκριμένα, ένας/μια υπάλληλος που συμμετέχει σε οργανωμένη ομαδική αιμοληψία, δικαιούται να απουσιάσει από την υπηρεσία του/της πέραν της ημέρας αιμοδοσίας, δύο μέρες.  

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας καλεί όλους τους εργαζόμενους και γενικά τους εθελοντές αιμοδότες να συμμετάσχουν με την προτροπή «μη διστάσετε να πάρετε μέρος στο υψηλό έργο ανθρώπινης Αλληλεγγύης και να γίνετε μέλος της Τράπεζας Αίματος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας. Λίγο από το αίμα σας μπορεί να σώσει ανθρώπινες ζωές. Και τη δική σας … αχρείαστο να  ‘ναι».

Για το Σύλλογο Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Πέλλας

 Πρόεδρος του Δ.Σ. Γκόγκου Βασιλική

"Δεν υπάρχει άλλος χρόνος" Andrea Carraro


ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ

Περνάω μέσα από ένα μισοσκόταδο πυκνό και σχεδόν διαυγές. Ακούγεται ο συνεχής θόρυβος της κίνησης δέκα ορόφους πιο κάτω. Προχωράω ακουμπώντας στα έπιπλα, στους τοίχους τού διαδρόμου, στις σκληρές ράχες της εγκυκλοπαίδειας που προεξέχει απ’ το έπιπλο της βιβλιοθήκης, ανοίγω την πόρτα και μού ’ρχεται μια έντονη μυρωδιά από κόπρανα, ούρα και φάρμακα, κρατάω την αναπνοή μου αλλά είναι μάταιο, εκείνη η μυρωδιά πλημμυρίζει τη βαριά ατμόσφαιρα, δεν πρέπει να κοιτάξω προς τα δεξιά, όπου είναι ξαπλωμένος εκείνος στο κρεβάτι της αγωνίας, όμως το μάτι με την άκρη του βλέπει και καταγράφει ατάραχο, αμείλικτο, είναι με αθλητικό φανελάκι και πάνα, ξαπλωμένος στο πλάι, ένα σεντόνι κουβαριασμένο στο κάτω μέρος τού κρεβατιού, τα σκελετωμένα του ποδαράκια λυγισμένα, προσποιείται ότι κοιμάται μα δεν κοιμάται, αν πλησίαζα θα παρατηρούσα ότι τα βλέφαρά του δεν είναι εντελώς κλειστά, μου προκαλούν φόβο εκείνα τα μισάνοιχτα μάτια πάνω στη μαξιλαροθήκη, ποιον Χριστό να σκέφτεται κάποιος που έχει μπροστά του μονάχα την ταλαιπωρία και τον θάνατο;, δεν μπορώ να το αντέξω, προτιμάω να μην κοιτάζω, έτσι προσπερνάω το κάτω μέρος τού κρεβατιού χωρίς να γυρίσω καθόλου προς το προσκέφαλο, σκύβω, μαζεύω από κάτω την πάπια και ξανασηκώνομαι, γυρίζω κι ετοιμάζομαι να απελευθερωθώ μια και καλή από εκείνη την ανυπόφορη μπόχα όταν η φωνή τού πατέρα μου, πιο χαμηλή όμως, ακόμα πιο εξασθενημένη και αδύναμη απ’ ό,τι συνήθως, σχεδόν σαν αναστεναγμός, μου κάνει:

«Δεν καταφέρνεις να γράψεις…»

«Τελευταία γράφω λίγο, μπαμπά».

«Εμμμ…»

«Είναι που…» γυρίζω, και τον κοιτάζω τελικά, εκείνο το αποστεωμένο κεφάλι βυθισμένο στο μαξιλάρι, τα πόδια άσπρα, αδύνατα και μακριά σαν βέργες. «Είναι που δεν έχω τίποτα να γράψω…»

«Είναι κι αυτό ένα θέμα για μυθιστόρημα».

«Ποιο;»

Σηκώνω τους ώμους προσποιούμενος ότι δεν κατάλαβα. Η συνηθισμένη κίνηση. Την κάνω πάντα, την κάνουμε όλοι, κανένας δεν του έλεγε μια φορά κατάμουτρα εκείνη την αλήθεια που παρ’ όλ’ αυτά ο ίδιος τη γνώριζε πάρα πολύ καλά. Πάντοτε φράσεις μισές, στενόχωρα υπονοούμενα. Να λοιπόν, αυτή τη στιγμή βλέπω καθαρά στο μέλλον. Ένα παγερό προαίσθημα που το βαραίνει ένα προμήνυμα: εκείνος νεκρός κι εγώ να μην καταφέρνω πια να ζήσω.

[...]

«Λοιπόν, εγώ πάω» κάνει η μάνα μου κατεβαίνοντας με κόπο από το αυτοκίνητο. «Θα προσπαθήσω να κάνω γρήγορα».

«Να κάνεις όση ώρα θέλεις. Με την άνεσή σου. Η Ρόζα κι ο μικρός είναι στο κέντρο για ψώνια με την πεθερά μου, κι εγώ δεν έχω να κάνω κάτι σήμερα το πρωί».

Σκύβει, κοιτάζει απ’ το παράθυρο:

«Είσαι όντως σίγουρος ότι δεν θες νά ’ρθεις;… Μόνο για μια στιγμή, θα κάνεις τον σταυρό σου και θα γυρίσεις στ’ αυτοκίνητο».

«Όχι, μαμά, δεν νιώθω ακόμα έτοιμος».

«Μα, έχουν περάσει τρία χρόνια…»

Της κάνω νόημα να φύγει κι απομακρύνεται με τα λουλούδια στο χέρι προς τον διάδρομο του νεκροταφείου με τα δέντρα. Προχωράει αργά, λιγάκι σκυφτή. Πλησιάζουν και γι’ αυτή τα γηρατειά. Έκλεισε τα εξήντα ένα της χρόνια, δεν της μένει και πολύ να ζήσει. Βέβαια, τα σημάδια των γηρατειών της δεν μου δίνουν την ίδια αίσθηση της απίστευτης θλίψης που μου έδιναν εκείνα του πατέρα μου. Το συναίσθημα που τρέφω γι’ αυτή είναι διαφορετικό, πιο αδερφικό αλλά πιο εύθραυστο. Ποτέ μου δεν τη μίσησα, ίσως αυτή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά. Πάντοτε ένιωθα για εκείνη ένα προφανές συναίσθημα υιικής αγάπης. Για τον πατέρα μου είναι διαφορετικά.

[...]

Η μάνα μου γυρίζει, το μακιγιάζ στα μάτια της είναι πασαλειμμένο, έριξε το αναζωογονητικό της κλάμα. Και τώρα τα πάντα μπορούν να συνεχιστούν. Έτσι μπορείς να γλιτώσεις, έτσι. Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να τα καταφέρω. Να κλαις όταν πρέπει να κλάψεις. Να γελάς όταν πρέπει να γελάσεις. Να ξεσπάς όταν πρέπει να ξεσπάσεις.

Φυσάει τη μύτη της, μου λέει να φύγουμε. Διασχίζουμε σιωπηλά, αργά τους μεγάλους διαδρόμους τού νεκροταφείου με τα δέντρα, ανάμεσα από πολυτελή παρεκκλήσια και χωράφια με ταφόπλακες μπηγμένες στο έδαφος.

Αφού φτάνουμε κάτω από το σπίτι, μου κάνει:

«Γιατί, Πάολο, δεν θες να επισκεφτείς τον τάφο τού πατέρα σου; Πες το μου επιτέλους μια φορά».

«Γιατί με κάνει να υποφέρω πάρα πολύ».

«Με στεναχωρεί, ξέρεις! Με στεναχωρεί να σκέφτομαι ότι θα είναι έτσι και μ’ εμένα…»

«Σε παρακαλώ, μαμά, μη μιλάμε γι’ αυτά τα πράγματα».

«Εντάξει».

Με φιλάει, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο, περνάει τον δρόμο ανασφαλής, φοβισμένη και σκυφτή σαν γριούλα. Τελικά κλαίω.

[...]

Το πρώτο μπάνιο τού χρόνου. Το νερό είναι ακόμα κρύο, δεν φανταζόμουν ότι θα είχε αυτή τη θερμοκρασία. Θα μπορούσα να κάνω πίσω, κανείς δεν μου το απαγορεύει. Αντίθετα συνεχίζω. Ρίγη σε ολόκληρο το κορμί μου, η πέτσα στα χέρια μου έχει σηκωθεί, τα αρχίδια μου έχουν μουδιάσει. Βρέχω τα μαλλιά μου και γονατίζω όπως κάνουν οι κυρίες. Τελικά κάνω βουτιά και κολυμπάω, κολυμπάω. Δεν θέλω και πολύ για να κουραστώ.

Λίγες απλωτές ακόμα και θα έφτανα στον τσιμεντένιο κυματοθραύστη. Με ποιο σκοπό όμως; Τότε δεν υπήρχε, τουλάχιστον δεν υπάρχει στις αναμνήσεις μου. Στη μνήμη μου έχουν παραμείνει η ωραία μυρωδιά τού πατέρα μου, τα μεγάλα του χέρια που με σήκωναν στους ώμους του, οι επιβλητικές διαστάσεις της βίλλας που κάλυπτε όλο τον χώρο τού όρμου, η βαθιά φωνή του, κοίτα, εκείνες είναι μάλλον οι προβλήτες που αγκυροβολούν τα πλοία, εκείνες οι καλύβες… και μετά οι φιγούρες της μάνας μου και του θείου μου να σηκώνουν τα μανίκια τους στην προκυμαία.

Επιπλέω ανάσκελα. Νομίζω ότι σ’ όλη μου τη ζωή ποτέ δεν είχα κλάψει ενώ έκανα μπάνιο. Κλαίω επειδή έχω την ηλικία τού πατέρα μου. Επειδή εκείνος δεν υπάρχει πια και αντιμετωπίζω μόνος μου τη θάλασσα. Επειδή ο γιος μου κάποια μέρα θα με δει να πεθαίνω. Αρκεί όμως να βουτήξω το κεφάλι μου και τα δάκρυα θα εξαφανιστούν. Σε λίγο θα βγω και κανείς δεν θα καταλάβει τίποτα. Θα φταίει η αλμύρα που κοκκίνισαν τα μάτια μου. Η θάλασσα δεν προδίδει, τα ξεπλένει όλα.


Μετάφραση από τα Ιταλικά: Αρχοντία Κυπριώτου


CarraroΤο παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Andrea Carraro  Δεν υπάρχει άλλος χρόνος που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις Ίνδικτος. Ο Αντρέα Καρράρο γεννήθηκε το 1959 στη Ρώμη. Γράφει κριτικές για βιβλία σε εφημερίδες και περιοδικά. Το συγγραφικό του ντεμπούτο γίνεται με το βιβλίο A denti stretti/Σφίγγοντας τα δόντια, (Gremese, 1990). Το 1994 εκδίδεται το μυθιστόρημά Il branco/Η συμμορία, και μαζί με τον σκηνοθέτη Marco Risi θα δημιουργήσουν την ομώνυμη ταινία, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας. Το 2002 εκδίδεται το μυθιστόρημα Non c’è più tempo/Δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Δοκίμια και διηγήματά του φιλοξενούνται σε λογοτεχνικά περιοδικά από το 1989.





"Επίκληση αγγέλου" Mario Wirz


"....Δεν υπήρχε τίποτα, αλλά κάτι πρέπει να υπήρχε. Ίσως κάτι που μόνο οι μεγάλοι μπορούσαν να το δουν. Κάτι που δεν ήταν ορατό στα μάτια των παιδιών.

 

Όταν η μητέρα κοίταζε έτσι, ήταν μια άλλη. Κάρφωνε το βλέμμα της στα πιάτα που μόλις είχε βάλει στο τραπέζι, λες και δεν είχε ξαναδεί τα σχέδια με τα λουλούδια. Κι όμως κάθε μέρα τα ίδια πιάτα ήταν. Λες κι έπεφτε μʼ ανοιχτά τα μάτια σʼ έναν ύπνο βαθύ.

 

Το παιδί ήξερε ότι η μητέρα δεν κοιμόταν, αλλά δεν ήταν και ξύπνια. Ήταν εκεί και έλειπε. Στην κουζίνα και κάπου αλλού. Άσπρο σαν το χιόνι στα βουνά, που πήγαιναν κάθε χρόνο, ήταν το πρόσωπό της, και τα χέρια της ήτανε κρύα και δεν έδιναν καμία απάντηση. Το αόρατο είχε μαγέψει τη μητέρα. Καμία ερώτηση δεν την έφτανε, καμία χειραψία, καμία λέξη. Μια ξένη γυναίκα στεκόταν εκεί στην κουζίνα κι έμοιαζε με τη μητέρα, όμως το παιδί δεν ξεγελιόταν. Η άγνωστη έμοιαζε πιο ωραία και πιο νέα. Ίσως καθόταν κανένα ξωτικό μέσα στο πιάτο ή κανένας νάνος. Το παιδί έπρεπε να σκαρφαλώσει στην καρέκλα για να δει, κι αν όμως κρυβόταν κάτι κακό μέσα στο πιάτο;

 

Στη μητέρα δεν μπορούσε να βασιστεί τώρα πια. Δεν ήταν εκεί και δεν μπορούσε να βοηθήσει. Καλύτερα ήταν να κάνει ησυχία, να μην βγάζει τσιμουδιά, και να περιμένει, μέχρι να περάσουν όλα. Μέχρι να λιώσει το χιόνι στο πρόσωπο της ξένης και να ξαναγίνουν τα χέρια της ζεστά και σίγουρα.

 

Μπορούσε να συμβεί πάντοτε και παντού. Καμιά φορά συνέβαινε σε κάποιον περίπατο στο πάρκο. Ταΐζανε τις πάπιες, αν κι απαγορευόταν, και ξαφνικά έπεφτε ο ουρανός μες στο νερό, κι όλα ήταν σκοτεινά και τρομακτικά. Κι οι πάπιες δεν έμοιαζαν γλυκούλες πια. Εκεί που πριν στεκόταν η μητέρα με το γέλιο της, τώρα στεκόταν η άλλη και σώπαινε και κοίταζε κάτι που δεν υπήρχε. Η ξένη είχε κλέψει το γέλιο και το παλτό της μητέρας. Το παιδί ήξερε ότι ύστερα από λίγο θα τα έδινε εκείνη από μόνη της όλα πίσω. Όταν κρατούσε πάρα πολύ, το παιδί καλούσε τον άγγελο που κανένας ενήλικας δεν μπορούσε να δει. Εκείνος φρόντιζε να μεταμορφωθεί και πάλι η άγνωστη στη μητέρα και να γίνουν όλα όπως έπρεπε να είναι.

 

Ο ουρανός ήταν και πάλι στη θέση του, κι οι πάπιες ήταν γλυκούλες κι αχόρταγες και κάθονταν να τις ταΐζουν. Η μητέρα άνοιγε τα κουμπιά του παλτού της, επειδή δεν έκανε πια κρύο, κι ήτανε το παλτό της και το γέλιο της. Το παιδί έβαζε το χέρι του στο χέρι της, κι όλα ήταν καλά.

 

Στην κουζίνα τώρα είχε μια διαφορετική ησυχία από άλλες φορές. Ακόμα κι η βρύση δεν τολμούσε να στάξει. Βουβές ήταν οι κατσαρόλες πάνω στο πετρογκάζ και περίμεναν. Τα πάντα περίμεναν την επιστροφή της μητέρας. Τα σνίτσελ, που ήταν ήδη στο ψυγείο. Το στραβό αγγούρι που έπρεπε να καθαριστεί. Το παιδί προσπάθησε να μετρήσει τις πατάτες στη γαβάθα, αλλά ήταν πάρα πολλές. Πιο εύκολο ήταν με τις μπανάνες και τα πορτοκάλια στη φρουτιέρα. Τρεις μπανάνες και δύο πορτοκάλια. Αυτό δεν ήταν δύσκολο. Αν μοιραζότανε μετά ένα πορτοκάλι και μία μπανάνα με τη μητέρα, θα περίσσευαν δύο μπανάνες και ένα πορτοκάλι για τον πατέρα. Ο πατέρας ήταν ένας γίγαντας, και μεγάλη ήταν κι η πείνα του. Εκείνος έπαιρνε το πιο μεγάλο κομμάτι κρέας και τις πιο πολλές πατάτες. Ο πατέρας ήταν αυστηρός, και η φωνή του ήταν βροντερή σαν αεροπλάνο, μέχρι που αρχίζανε να τρέμουν όλα τα φλιτζάνια στο ντουλάπι. Αλλά πάντοτε ήταν ο πατέρας. Τα μάτια του, τα χέρια του...."



Μετάφραση από τα Γερμανικά: Αλέξανδρος Κυπριώτης

 



Ο Μάριο Βιρτς γεννήθηκε το 1956 στο Μάρμπουργκ και μεγάλωσε στο Φράνκενμπεργκ. Σπούδασε υποκριτική στο Βερολίνο, όπου και εργάστηκε ως σκηνοθέτης και ηθοποιός θεάτρου από το 1988. Έχει γράψει ποιήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων: Και τʼ όνειρο μπερδεύει τα μαλλιά σου. Νυχτερινά ποιήματα (1982), Είναι αργά, δεν μπορώ νʼ αναπνεύσω. Νυχτερινό αφήγημα (1992),Καλώ τους λύκους (ποιήματα, 1993), Βιογραφία μίας ζωντανής ημέρας (1994), Η καρδιά των ωρών αυτών (ποιήματα, 1997), Εναγκαλισμοί στο τέλος της νύχτας(διηγήματα, 1999), Επτά ζωές έχει η εβδομάδα (ποιήματα, 2003), Θύελλα πριν τη σιωπή (ποιήματα, 2006). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα Ελληνικά στα περιοδικά Το Δέντρο, τ. 145-146,και Antivirus κατά του ιού της βίας, τ. 22, ενώ το διήγημά του «Επίκληση αγγέλου» από τη συλλογή διηγημάτων Εναγκαλισμοί στο τέλος της νύχτας δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στα Ελληνικά στο περιοδικό Ίνδικτος, τ. 21.






"Το ψωμί του άλλου" (Βαρλάμ Σαλάμοφ)


".....Αυτό ήταν ξένο ψωμί, το ψωμί ενός φίλου μου. Ο φίλος εμπιστευόταν μόνον εμένα, έφυγε να πάει στη δουλειά, στην ημερήσια βάρδια, και το ψωμί έμεινε σε μένα, σε ένα μικρό ρωσικό ξύλινο σεντουκάκι. Τώρα δεν φτιάχνουν τέτοια σεντούκια, αλλά στη δεκαετία του είκοσι οι μοσχοβίτισσες καλλονές έκαναν τη φιγούρα τους μ’ αυτά: σπορτίφ κροκοδιλέ βαλιτσάκια από δερματίνη. Στο σεντουκάκι ήταν το ψωμί, η μερίδα ψωμιού. Αν ταρακουνήσεις το σεντουκάκι με το χέρι το ψωμί θα κουνηθεί στο εσωτερικό του. Το σεντούκι βρισκόταν πάνω από το κεφάλι μου. Είχα αργήσει να κοιμηθώ. Ο νηστικός άνθρωπος κοιμάται άσχημα. Αλλά δεν κοιμόμουνα ακριβώς γιατί από πάνω μου ήταν το ψωμί, το ξένο ψωμί, το ψωμί του φίλου μου. Έμεινα καθιστός στην κουκέτα…

 Μου φαινόταν ότι με κοιτάνε όλοι, ότι όλοι ξέρουν τι ετοιμάζομαι να κάνω. Αλλά ο επιστάτης δίπλα στο παράθυρο κάτι μπάλωνε. Ένας άλλος άντρας, το επώνυμο του οποίου δεν ξέρω, δούλευε όπως κι εγώ νυχτερινή βάρδια και τώρα είχε ξαπλώσει στη θέση ενός άλλου, στο κέντρο του παραπήγματος, με τα πόδια προς τη ζεστή σόμπα. Η ζέστη αυτή δεν έφτανε ώς εμένα. Ο άντρας ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, με το πρόσωπό του ξεσκέπαστο. Τον πλησίασα, τα μάτια του ήταν κλειστά. Έριξα μια ματιά στις από πάνω κουκέτες − εκεί, στη γωνία του παραπήγματος, κάποιος κοιμόταν ή απλώς ήταν ξαπλωμένος, σκεπασμένος με ένα σωρό κουρέλια. Ξάπλωσα και πάλι στη θέση μου, αποφασισμένος να κοιμηθώ.

 Μέτρησα μέχρι το χίλια και ξανασηκώθηκα. Άνοιξα το σεντούκι κι έβγαλα το ψωμί. Ήταν μια μερίδα των τριακοσίων γραμμαρίων, κρύο, σαν κομμάτι ξύλου. Το έφερα στη μύτη μου, και τα ρουθούνια μου έπιασαν μυστικά μιαν ανεπαίσθητη μυρωδιά ψωμιού. Έβαλα και πάλι το ψωμί στο σεντούκι και μετά το ξανάβγαλα. Αναποδογύρισα το σεντούκι κι έριξα στην παλάμη μου μερικά ψίχουλα. Τα έγλειψα, το στόμα μου γέμισε αμέσως από σάλιο και τα ψίχουλα έλιωσαν. Έπαψα να ταλαντεύομαι. Έκοψα τρεις μπουκιές, μικρές, σαν το νύχι του μικρού δαχτύλου, έβαλα το ψωμί στο σεντούκι και ξάπλωσα. Πιπίλιζα και θρυμμάτιζα με τη γλώσσα μου τις μικρές μπουκιές. Κι αποκοιμήθηκα, περήφανος που δεν είχα κλέψει το ψωμί του φίλου μου....."

 

Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου

 



Η ιστορία «Το ψωμί του άλλου» του Βαρλάμ Σαλάμοφ συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο Ιστορίες από την Κολιμάπου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίνδικτος σε μετάφραση της Ελένης Μπακοπούλου. Ο τόμος Ιστορίες από την Κολιμά περιλαμβάνει 145 ιστορίες, πολλές φωτογραφίες, έναν κατατοπιστικό πρόλογο της μεταφράστριας και εκτείνεται σε 1.968 σελίδες.

Ο ποιητής και πεζογράφος Βαρλάμ Σαλάμοφ γεννήθηκε στη Βολογκντά το 1907. Το 1929, ενώ φοιτούσε στη Νομική Σχολή της Μόσχας, συνελήφθη για πρώτη φορά, φυλακίστηκε αρχικά στις ανακριτικές φυλακές Μπουτίρκι της Μόσχας και αργότερα εξορίστηκε για πέντε χρόνια σε ένα από τα πρώτα στρατόπεδα εργασίας στη Βισερά, απ’ όπου αποφυλακίστηκε το 1932. Πέντε χρόνια αργότερα συνελήφθη για δεύτερη φορά και στάλθηκε με πενταετή ποινή καταναγκαστικών έργων στην Κολιμά. Απελευθερώθηκε το 1951. Το 1982 μεταφέρθηκε παρά τη θέλησή του σε ψυχιατρείο, όπου και πέθανε λίγες μέρες αργότερα. 

Ο ίδιος ο Σαλάμοφ σημείωσε κάποια στιγμή για τις ιστορίες του: «Τα γραπτά μου αφορούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όσο αυτά του Εξυπερύ στον ουρανό ή του Μέλβιλ στη θάλασσα. Βασικά, οι ιστορίες μου συνιστούν οδηγίες για το πώς να δρα κανείς μέσα στο πλήθος. Να είναι όχι απλώς λιγάκι αριστερότερα απ’ τ’ αριστερά, μα ακόμα περισσότερο αληθινός από την αλήθεια την ίδια. Για το αίμα που είναι αληθές κι ανώνυμο».






Οι πιο ωραίοι άνθρωποι


Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει ήταν αληθινοί. 
Πάντα ήταν ο εαυτός τους. Είχαν μια βαθιά επίγνωση του ποιοι είναι. Δεν είχαν ανάγκη να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν. Ήταν γνήσιοι και αυθεντικοί.
Άφηναν όλους τους άλλους να ανακαλύψουν το πραγματικό τους μεγαλείο, χωρίς να κρύψουν τίποτα. Ποτέ δεν είχαν προσποιηθεί.  Άλλωστε, δεν είχαν λόγο να το κάνουν, αφού ήταν οι πιο ωραίοι άνθρωποι που είχαν υπάρξει.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει πάντα ακτινοβολούσαν. Εγώ θα τους έλεγα «αυτόφωτους». Χαρακτηρίζονταν από μια μοναδική λάμψη που κέντριζε την προσοχή σου και σε τραβούσε κοντά τους σαν μαγνήτης.
Και έλαμπαν με αυτό τον τρόπο, γιατί η ομορφιά της ψυχής τους ήταν τόσο έντονη που δεν μπορούσε παρά να εξωτερικευθεί και στην όψη τους.
Ο ίδιος  ο ήλιος κατοικούσε μέσα τους. Αυτοί ήταν και οι πιο όμορφοι άνθρωποι που είχα γνωρίσει. Και η ομορφιά τους αυτή ήταν ανεπανάληπτη.  Δεν ήταν μια συνηθισμένη ομορφιά.
Μάλιστα, συνέβαινε το εξής παράξενο: καθώς περνούσαν τα χρόνια, τα όμορφα χαρακτηριστικά τους δε ξεθώριαζαν, αλλά αντιθέτως, αυτοί γίνονταν όλο και πιο όμορφοι
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει είχαν τα πιο όμορφα μάτια που θα μπορούσε να αντικρίσει κάποιος στη ζωή του. Μάτια που χαμογελούσαν, όπως χαμογελούσε  και η ψυχή τους. Πάντα καθαρά και κρυστάλλινα. Γυάλιζαν σαν μικρά διαμάντια. Σε κέρδιζαν με το πρώτο βλέμμα.
Κοιτούσες μέσα στα μάτια αυτών των ανθρώπων και μπορούσες να δεις όλο το παρελθόν τους. Κυρίως, όμως, μπορούσες να βουτήξεις μέσα στην ψυχή τους και να δεις αυτά που οι  ίδιοι κρατούσαν κρυφά. Αυτά τα μάτια ήταν το πιο όμορφο χαρακτηριστικό πάνω τους.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει αγαπούσαν όλο τον κόσμο. Και οι περισσότεροι, με τη σειρά τους, τους αγαπούσαν. Λάτρευαν το συνάνθρωπο. Ζούσαν γι’ αυτόν. Και η αγάπη τους αυτή ήταν ειλικρινής και ανιδιοτελής. Δεν είχαν εχθρούς. Έτσι νόμιζαν τουλάχιστον.
Ακόμα και αυτοί που τους ζήλευαν δεν είχαν να τους προσάψουν κάτι κακό,  γιατί απλώς ήταν οι πιο ωραίοι άνθρωποι που υπήρχαν.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει  βοηθούσαν όλο τον κόσμο. Και ήταν οι πιο καλοί άνθρωποι που υπήρχαν, όχι μόνο γιατί ήταν πάντα δίπλα σε όσους  ζητούσαν τη βοήθειά τους, αλλά γιατί παρείχαν χωρίς δεύτερη σκέψη τον ίδιο τους τον εαυτό σε όσους τους χρειάζονταν, χωρίς καν να τους το ζητήσουν.
Γύρευαν τον αδύναμο, τον πεινασμένο, τον ταλαιπωρημένο κυρίως όταν δεν τους έβλεπε κάποιος. Ό, τι έκαναν προσπαθούσαν να το κάνουν κρυφά, γιατί δεν τους ενδιέφερε η επιβράβευση των ανθρώπων. Δεν το έκαναν γιατί περίμεναν αντάλλαγμα.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει δεν πήραν ποτέ πίσω όσα έδωσαν. Δεν ήταν αυτό το μέλημά τους. Το έκαναν, γιατί έτσι ήθελαν. Το έκαναν, γιατί αυτό ήταν η ζωή τους. Το έκαναν, γιατί αγαπούσαν τον άλλο, όποιος κι αν ήταν αυτός. Το έκαναν, γιατί μπορούσαν έστω και για λίγο να μπουν στη θέση του και να καταλάβουν πόσο δύσκολη ήταν.
Το έκαναν, για να απαλύνουν παροδικά τον πόνο τους. Έδιναν, λοιπόν, απ’ το υστέρημά τους και όχι γιατί τους περίσσευαν. Βαθιά μέσα τους, όμως, ήξεραν πως αν βοηθούσαν μια φορά, οφειλέτης τους θα ήταν ο ίδιος ο Θεός. Και πάντα επαληθεύονταν.
Άνοιγαν τα ουράνια και τους δίνονταν απλόχερα εκατό φορές περισσότερα. Και αυτοί, από την αγάπη τους αλλά και από την ευγνωμοσύνη τους, συνέχιζαν το κρυφό τους έργο. Και γίνονταν κάθε φορά όλο και πιο πλούσιοι. Ο πλούτος τους, όμως, δεν ήταν άμεσα ορατός, γιατί βρισκόταν στην ίδια τους την ψυχή.
Και ήξεραν πως, συγκριτικά με τα επίγεια αγαθά, αυτός ο πλούτος ήταν πολύ πιο σημαντικός. Βέβαια, η μεγαλύτερη ανταμοιβή γι’ αυτούς ήταν το «ευχαριστώ» που έκρυβε το βλέμμα όσων βοηθούσαν. Αυτή ήταν η μοναδική στιγμή που στα μάτια των ανθρώπων αντίκριζαν τον ίδιο το  Θεό.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει απολάμβαναν κάθε  δευτερόλεπτο της ζωής τους. Ζούσαν έντονα την κάθε στιγμή και γι’ αυτούς κάθε μέρα ήταν ένα θαύμα, μια γιορτή. Προσπαθούσαν να βλέπουν το καλό σε οποιαδήποτε εμπειρία της ζωής τους. Τίποτα δεν τάραζε τη ζωή τους˙ ακόμα κι αν εμφανιζόταν κάτι κακό.
Ήξεραν πως μετά από τη βροχή ακολουθεί το ουράνιο τόξο˙ μετά από το χειμώνα έρχεται η άνοιξη. Ήξεραν πως το πιο όμορφο φως είναι μετά από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει πάντα χαμογελούσαν. Και όταν χαμογελούσαν, χαμογελούσε και όλη η πλάση μαζί τους. Το πιο σημαντικό, όμως, ξέρετε ποιο είναι; Ότι αυτό το χαμόγελο έβγαινε μέσα από την ψυχή τους. Αυτό ήταν και το πιο αγνό και ειλικρινές δώρο που θα μπορούσαν να σου προσφέρουν για να σου φτιάξουν τη μέρα.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει δεν έκρυβαν τα συναισθήματά τους. Ήταν χαρούμενοι και το έδειχναν. Αν και σχεδόν πάντα φαίνονταν χαρούμενοι. Υπέφεραν. Υπέφεραν με τον πόνο του άλλου, σαν να ήταν οι ίδιοι που πονούσαν. Πληγώνονταν από ανθρώπους και καταστάσεις. Πληγώνονταν πολύ.
Παρόλ’ αυτά, όλους τους αγαπούσαν. Αυτό τους έκανε και τους πιο ωραίους ανθρώπους. Έκλαιγαν. Και έκλαιγαν πιο συχνά απ’ όσο ο κόσμος νόμιζε. Άνθρωποι ήταν κι αυτοί. Το γεγονός ότι ήταν τόσο ωραίοι δεν τους έκανε υπεράνθρωπους. Όταν έκλαιγαν, όμως, έκλαιγαν μόνοι. Δεν ήθελαν να κάνουν  κάποιον δυστυχισμένο εξαιτίας τους. Μόνο χαρά ήθελαν να προσφέρουν.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει ήταν ευγενικοί και γλυκομίλητοι. Είχαν πάντα έναν καλό λόγο για όλους. Δεν προσέβαλλαν κανέναν. Γιατί σέβονταν αυτόν που στεκόταν απέναντί τους, αφού πίστευαν ότι είχαν να κερδίσουν κάτι από όλους τους ανθρώπους.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει δεν είχαν πολλά, αλλά ήταν βασιλιάδες. Απ’ το τίποτα έφτιαχναν τα πάντα. Τους έλειπαν χίλια δυο πράγματα αλλά δεν παραπονέθηκαν ποτέ. Αντιθέτως, πάντα δοξολογούσαν το Θεό για όσα τους προσέφερε. Έμαθαν να αγωνίζονται, να παλεύουν και ποτέ να μην το βάζουν κάτω κάθε φορά που ήθελαν να καταφέρουν κάτι.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι υπάρχουν δίπλα μας και οφείλουμε να τους αναζητήσουμε.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι είναι αυτοί που επαναφέρουν την πίστη μου στον ίδιο τον άνθρωπο και με κάνουν να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο.


Γράφειη Τάνια Δήμου
Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελέιου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.






Όχι δεν είναι χίμαιρα, Άγγελος Σικελιανός


Όχι δεν είναι χίμαιρα
Όχι, δεν είναι χίμαιρα
να καβαλάμε το όνειρο
τη θείαν ετούτη μέρα
που όλα, ορατά και αόρατα,
κι εμείς κι οι ήρωες και οι θεοί
στην ίδια ορμάμε μέσα αιώνια σφαίρα


Οι αγκαλιές «σκοτώνουν» την κατάθλιψη

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η σωματική επαφή χαλαρώνει και τονώνει τους ανθρώπινους δεσμούς. Η σημασία της σωματικής επαφής μετά από την αγκαλιά είναι τότε σπουδαία ώστε χωρίς αυτήν όλα τα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού δυσλειτουργούν.
Η σημαντικότερη ανθρώπινη επαφή, η αγκαλιά, ενεργοποιεί διάφορες ψυχολογικές αντιδράσεις.
Μια ζεστή αγκαλιά μπορεί να μειώσει την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες που παράγεται στο σώμα όταν το άτομο αισθάνεται πιεσμένο και στρεσαρισμένο.
Το αγκάλιασμα προκαλεί χαλάρωση στο σώμα και στέλνει μηνύματα ηρεμίας στον εγκέφαλο, που με τη σειρά του τα μεταδίδει σε άλλα σημεία του σώματος, με αποτέλεσμα να μειώνεται το στρες, το άγχος, η αίσθηση της πίεσης και να αυξάνεται η ηρεμία του ατόμου.
Μία αγκαλιά είναι ικανή να καταπολεμήσει το στρες και το αίσθημα κόπωσης αλλά και να ενισχύσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις και να «συνθλίψει» την κατάθλιψη! Κι όλα αυτά τα οφέλη μόνο δίνοντας μια μικρή αγκαλιά ημερησίως...
Και με τη διάρκεια τι γίνεται; Πόσο πρέπει να κρατάει μια αγκαλιά;
Η διάρκεια της αγκαλιάς που... θεραπεύει:
Δε χρειάζεται να μένεις με τις ώρες αγκαλιασμένη με το σύντροφό σου ή τις κολλητές. Μόλις δέκα δευτερόλεπτα αγκαλιάσματος είναι αρκετά για να αποκομίσεις πολλαπλά οφέλη για την υγεία.
Πώς γίνεται αυτό;
Μια μικρή αγκαλίτσα μπορεί να μειώσει την πίεση του αίματος και να αυξήσει τα επίπεδα της ωκυτοκίνης, της ορμόνης στην οποία κατά καιρούς έχουμε αναφερθεί ως «ορμόνη της αγάπης» ή «ορμόνη της αγκαλιάς».
Συμπέρασμα: Οι αγκαλιές «σκοτώνουν» την κατάθλιψη!!!

Ζωγραφιά Αντωνιάδου MSc, υπ. PhD
Ψυχαναλύτρια, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας





Μην επιτρέπεις να δηλητηριάζουν την ψυχή σου...


Το έχουμε ζήσει όλοι μέσα στο ταξίδι μας στη ζωή. Άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας σα μία αστραπή κάνουν τη ζημιά τους στην ψυχή μας και φεύγουν, υπεύθυνοι σε μία επιχείρηση που ρουφάνε την ενέργεια των υπαλλήλων τους, άνθρωποι που δεν εκτίμησαν το θησαυρό που κρύβεται στην ψυχή μας. Γεγονός λυπηρό που γεμίζει την καρδιά μας με πικρία και μεγάλα γιατί.

Οι τοξικοί άνθρωποι κάνουν την εμφάνιση αργά ή γρήγορα στη ζωή όλων μας. Άτομα όχι απαραίτητα κακά, αλλά με περισσότερη δόση εγωισμού από όση χρειάζεται, άτομα που είναι εξαιρετικά δύσκολα στην ανθρώπινη επικοινωνία και συνεννόηση.

Συνήθως έχουν μέσα στην ψυχή τους αρκετά απωθημένα απόρροια κάποιων άσχημων εμπειριών ή μίας κακής σχέσης με τους γονείς και επιθυμούν να τα ξεσπάσουν σε άλλους ανθρώπους. Τα άτομα αυτά συνήθως επιθυμούν διακαώς να μειώσουν την αυτοεκτίμηση κοντινών ανθρώπων γύρω τους, σε μία προσπάθεια εξύψωσης του δικού τους ‘’εγώ’’. Η επιθυμία αυτή απορρέει από το γεγονός ότι οι ίδιοι θεωρούν ότι θα εξυψωθούν με αυτό τον τρόπο.

Οι τοξικοί άνθρωποι επηρεάζουν ασυναίσθητα και τη δική μας ενέργεια, αφού γινόμαστε κοινωνοί της δικής τους η οποία είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε θα είναι να απομακρυνθούμε άμεσα όταν νοιώσουμε ότι η αρνητική επιρροή απορρέει από αυτά ή αυτό το άτομο. Αν κάποια κατάσταση της ζωής μας υποχρεώνει να έχουμε μία επικοινωνία με τα άτομα αυτά, καλό είναι να μείνουμε στους τύπους και να είμαστε ευγενικοί όπως πρέπει.

Οφείλουμε να αποδεσμεύσουμε τον εαυτό μας από το βάρος της ενοχής όταν μας έχουν πληγώσει, αδικήσει ή μας έχουν βαρύνει συναισθηματικά τοξικά άτομα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι πράξεις του καθενός είναι ένα καθρέφτισμα πρώτα της δικής του προσωπικότητας και του δικού του χαρακτήρα.

Ναι, είναι ένα σκληρό βίωμα όταν νοιώθουμε το μούδιασμα μίας αρνητικής στάσης ή μη εκτίμησης μίας προσφοράς, όμως δεν ευθυνόμαστε εμείς.

Προσωπικά, όταν ένοιωσα αυτό το μούδιασμα αποδεσμεύτηκα από το συναισθηματικό βάρος, διότι σκέφτηκα ότι το συγκεκριμένο άτομο δεν επιθύμησε να πληγώσει εμένα προσωπικά, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί.

Όταν σκέψεις ενοχής τριβελίζουν το μυαλό μας τότε μπαίνουμε σε μία ατέρμονη διαδικασία πόνου και προσωπικής αυτοτιμωρίας η οποία είναι μάταιη. Πρέπει να σκεφτόμαστε όταν είμαστε πληγωμένοι ότι και άλλοι άνθρωποι μπορεί να πληγώθηκαν από το ίδιο άτομο ή άτομα.

Έχω μία σκέψη για τη ζωή μου με την οποία προσπαθώ να πορεύομαι: Θα επέτρεπες ποτέ στο δηλητήριο ενός φιδιού να βλάψει το σώμα σου, να χαλάσει την υγεία σου; Τότε γιατί επιτρέπεις στο δηλητήριο μερικών ανθρώπων να βλάπτουν τη διάθεση και να χαλάνε το χαρακτήρα σου;

Εδεσσαϊκό Θέατρο: «Πρόσκληση παρουσίασης νέου έργου από την Παιδική Σκηνή»


«Πρόσκληση παρουσίασης νέου έργου από την Παιδική Σκηνή»

Το Εδεσσαϊκό Θέατρο είναι πάντα ένα ανοιχτό βήμα έκφρασης για όλους όσοι θέλουν να ασχοληθούν ενεργά με το Θέατρο, συμμετέχοντας στις παραγωγές είτε ως ηθοποιοί είτε ως ομάδα υποστήριξης. Το μεράκι, η αγάπη για το θέατρο, η διάθεση για προσφορά και η αίσθηση της ομαδικότητας αποτελούν τα βασικά συστατικά για όσους επιθυμούν να δηλώσουν το «παρόν» στη νέα θεατρική διαδρομή μας.
Στο πλάνο δράσης της φετινής θεατρικής περιόδου, μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνονται παραστάσεις από την Παιδική Σκηνή που θα παρουσιαστούν στη μαθητική κοινότητα τον ερχόμενο Μάρτη.
Για το λόγο αυτό καλούμε σε συνάντηση όλους όσοι ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στη νέα παραγωγή του Εδεσσαϊκού Θεάτρου την Κυριακή 13 και τη Δευτέρα 14 Νοέμβρη 2016 και ώρα 7.30 το απόγευμα στο εντευκτήριο του συλλόγου, Ίωνος Δραγούμη 35, όπου θα γίνει η παρουσίαση του έργου. Πληροφορίες στο τηλ. 6938363911


ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...