Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Για τον Τρύφωνα...


Πριν μια βδομάδα περίπου, μαζί με τον Αλέκο του πήγαμε καυσόξυλα στα πλαίσια της δράσης εθελοντισμού και τον επισκεφτήκαμε στο κρεβάτι όπου ξάπλωνε πολεμώντας με τα δαιμόνιά του.

Με το που μας είδε, ανασηκώθηκε, με την γνωστή λάμψη στα μάτια του. Η πρώτη του κουβέντα, να ρωτήσει για τα νέα της ομάδας. Φωνή δυνατή, βλέμμα αισιόδοξο και ύφος νικητή.
Και η γνωστή του φράση που επισφράγιζε πάντα το τέλος:
"Χα θα τους ρίξουμε τρία γκολάκια και μετά να πάνε να γαμηθούν".

Φεύγοντας, με δεδομένο ότι γνώριζα την κατάστασή του και ότι μάλλον δεν θα τον ξανάβλεπα, ήρθαν στο νου μου σαν κινηματογραφική ταινία, όλες οι σκηνές, όλες οι αναμνήσεις που μου είχαν εντυπωθεί από τον Τρύφωνα.

Τα πρώτα χρόνια της ομάδας, όταν φορούσε τη στολή του Αλμωπού και που σε κάθε ανάπαυλα για το ημίχρονο, οι διαιτητές ξέροντας για το πάθος του, σφύριζαν πέναλτι και το οποίο εκτελούσε.

Οι κόντρες του με τον Μήτσο Παρτσανάκη του Ακρίτα Σωσάνδρας,
 οι ίντριγκες με τον Σίτση του Λυκοστόμου,
 το συνεχές πήγαινε-έλα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού,
 η αγωνία του για το τι κάνει η ομάδα όταν αγωνιζόταν εκτός έδρας,
 η χαρά του και η αδημονία του να πάει στον Τάκη Μπακάλη να του πει ότι κερδίσαμε,
 η χαρακτηριστική κίνηση, χαϊδεύοντας τη κοιλιά του και η φράση "αχαχαχα απόψε θα φάω καλά και θα κοιμηθώ ήσυχα",
 η επιμονή του να μαζεύει όποιον ποδοσφαιριστή δεν πήγε στην προπόνηση και η επιβολή του να τον στείλει στο γήπεδο,
 οι Ομηρικοί του καυγάδες με τον Θεόφιλο και τα συνεχή κυνηγητά στην πλατεία,
 όταν ο δεύτερος τούβγαζε "κόκκινη κάρτα" πειράζοντάς τον,
 τα εικονικά τηλέφωνα με τον Βασίλη Δήμπαλα στον διαιτητή Πασλαμούσκα, για να στήσουν το παιχνίδι και να μας δώσει πέναλτι, κι εμείς θα του προσφέραμε σακούλα με λουκάνικα,
τα τηλεφωνήματα στον Βασίλη Σαμαρά για να παραμείνει προπονητής στην ομάδα "Βασίλη εγώ σε αγαπάω και σε θέλω να έρθεις...".

Άπειρες εικόνες, από έναν αγνό, άκακο και αγαπητό άνθρωπο, που ζούσε με όλη του την δύναμη για την ομάδα και το χωριό...

Εύχομαι (είμαι σίγουρος), ότι στα γήπεδα του Παραδείσου όπου βρίσκεται τώρα, θα φοράει με υπερηφάνεια το μετάλλιο και την στολή της ομάδας, που του βάλαμε στο φέρετρο, να τον τυλίγουν και να τον συντροφεύουν στην αιωνιότητα.


φραγμα 2014 from petros salamanis on Vimeo.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...