Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Γ. ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: Αλαλούμ με την επιστροφή του φόρου αγροτικού πετρελαίου


Γ. ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: 
Αλαλούμ με την επιστροφή του φόρου αγροτικού πετρελαίου

Ο Γιώργος Καρασμάνης συνυπέγραψε Ερώτηση με πρώτο υπογράφοντα τον βουλευτή Ημαθίας Βεσυρόπουλο Απόστολο σχετικά με την Πλήρη σύγχυση και έλλειψη ενημέρωσης των δικαιούχων για την επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης πετρελαίου, που προορίζεται για αγροτική χρήση (αγροτικό πετρέλαιο)

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης :

Κύριε Υπουργέ,
Οι  αγρότες και κτηνοτρόφοι, που δικαιούνται επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο, εδώ και λίγες μέρες τελούν σε καθεστώς αναταραχής. Αιτία ανησυχίας, είναι η διαδικασία σχετικά με τα ποσά, που είτε πιστώνονται στους λογαριασμούς τους και δεν γνωρίζουν σε τι αντιστοιχεί είτε σε άλλες περιπτώσεις δεν έχει πιστωθεί κανένα ποσό.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Οικονομικών, στις 2 Φεβρουαρίου:

-Έχει ολοκληρωθεί η καταβολή στους δικαιούχους των οφειλόμενων ποσών για το β' εξάμηνο του 2013 και ολόκληρο το 2014.

-Η επιστροφή του ΕΦΚ που αφορά το 2015 θα καταβληθεί στους δικαιούχους από τα τέλη Φεβρουαρίου του 2017.
-Τυχόν οφειλές των δικαιούχων προς Ασφαλιστικούς φορείς και προς Δ.Ο.Υ. συμψηφίζονται σύμφωνα με το άρθρο 83 του Ν.Δ.356/74 (Κ.Ε.Δ.Ε).

Οι δικαιούχοι όμως, δεν έχουν καμία ενημέρωση για τα ποσά που πιστώνονται στους λογαριασμούς τους, σε τι αντιστοιχούν και αν έχουν υποστεί τη διαδικασία συμψηφισμού.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν δικαιούχοι, που μέχρι σήμερα δεν έχουν δει να πιστώνονται στους λογαριασμούς τους τα ποσά που αντιστοιχούν στην επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το αγροτικό πετρέλαιο.

Είναι σαφές ότι, το Υπουργείο Οικονομιών, οφείλει να ξεκαθαρίσει άμεσα την κατάσταση.

Να υπάρξει αξιόπιστη και έγκυρη ενημέρωση για τα ακριβή ποσά, που πιστώνονται ως επιστροφή ΕΦΚ πετρελαίου, καθώς και με ποιον τρόπο έγιναν οι υπολογισμοί, έτσι ώστε, να μπορεί ο κάθε δικαιούχος, να έχει σαφή εικόνα αλλά και να γνωρίζει το ποσό που του αντιστοιχεί στην επόμενη δόση.

Κατόπιν των ανωτέρω
Ερωτάται ο Κύριος Υπουργός

1. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί για να τερματιστεί η εικόνα σύγχυσης που επικρατεί σχετικά με την επιστροφή του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο, ώστε να γνωρίζουν οι δικαιούχοι σε τι αντιστοιχούν τα ποσά που πιστώνονται στους λογαριασμούς τους.



ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ                 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ2017 

Nαός Της Αγάπης


Nαός Της Αγάπης 

Με τη φωτιά των πυροτεχνημάτων άνωθέν μου
Με ένα όπλο για εραστή και μια σφαίρα ανά χείρας για τον πόνο
Για καταφύγιο τρέχεις μες στης αγάπης το ναό
Τρέχεις για κάποιον διαφορετικό που θα αποδειχτεί ο ίδιος
Γιατί ο άνεμος το όνομά μου θα φυσήξει απ' άκρη σ' άκρη αυτής της γης
Μες στης αγάπης το ναό όπου κρύβεστε μαζί
Πιστεύοντας πως πόνος και φόβος απέξω επικρατούν
Μα κάποιος δίπλα σας εξουσιάζει1 τον καιρό
Και τα δάκρυα που έχυσε βροχή θα πέσουν
Πάνω σε τοίχους τόσο διάπλατους όσο τα μάτια των εραστών

Μες στης αγάπης το ναό - σαν κεραυνός αστράφτω
Μες στης αγάπης το ναό - κλαίω σαν βροχή
Μες στης αγάπης το ναό - άκουσε το κάλεσμά μου
Μες στης αγάπης το ναό - άκουσε το όνομά μου

Και παρακολουθεί ο διάβολος, με ένα μαύρο φόρεμα ντυμένος,
Τον φύλακα άγγελό μου να αποχωρεί
Μικρή η ζωή και η αγάπη πάντοτε τελειώνει το πρωί
Άνεμε σκοτεινέ, έλα και πάρε με μακριά πολύ
Μαζί με το ηλιόφως πέθανε κι η νύχτα άνωθέν μου
Με ένα όπλο για εραστή και μια σφαίρα για τον εσώτερο πόνο
Για καταφύγιο τρέχεις μες στης αγάπης το ναό
Τρέχεις για κάποιον άλλο, όμως το ίδιο κάνει
Γιατί ο άνεμος θα φυσήξει και τους τοίχους σας παράμερα θα πετάξει

Με τη φωτιά των πυροτεχνημάτων άνωθέν μου2
Με ένα όπλο για εραστή και μια σφαίρα για τον πόνο
Για καταφύγιο τρέχεις μες στης αγάπης το ναό
Σαν κεραυνός αστράφτω, κλαίω σαν βροχή
Και της αγάπης ο ναός γερνά και δυναμώνει
Όμως πιο δυνατά φυσά ο άνεμος, ψυχρά και διαρκώς
Και της αγάπης ο ναός θα γκρεμιστεί
Πριν ο σκοτεινός άνεμος αυτός, πάψει να σου φωνάζει πλέον το όνομά μου

Στον μαύρο ουρανό ο κεραυνός ήχους κλαυθμών σαρώνει
Κάτω από το έδαφος και πάνω από το νερό
Θρηνώντας δεν πρόκειται να περισώσετε
Τη πίστη σας ως τούβλα και τα όνειρά σας ως σοβά
Όλες σας οι προσευχές σαν ένα τίποτα πρέπει να φαντάζουν
Ενενήντα έξι υπό του κύματος 3
Όταν σκόνη γίνει η πέτρα κι αέρας μόνο απομείνει

Μες στης αγάπης το ναό - σαν κεραυνός αστράφτω
Μες στης αγάπης το ναό - κλαίω σαν βροχή
Μες στης αγάπης το ναό - άκουσε το κάλεσμα
Μες στης αγάπης το ναό - πέφτει καταρρακτωδώς

Μες στης αγάπης το ναό - σαν κεραυνός αστράφτω
Μες στης αγάπης το ναό - κλαίω σαν βροχή
Μες στης αγάπης το ναό - άκουσε το κάλεσμά μου
Μες στης αγάπης το ναό - άκουσε το όνομά μου

Στον μαύρο ουρανό ο κεραυνός ήχους κλαυθμών σαρώνει
Κάτω από το έδαφος και πάνω από το νερό
Θρηνώντας δεν πρόκειται να περισώσετε
Τη πίστη σας ως τούβλα και τα όνειρά σας ως σοβά
Όλες σας οι προσευχές σαν ένα τίποτα πρέπει να φαντάζουν
Ενενήντα έξι υπό του κύματος
Όταν σκόνη γίνει η πέτρα κι αέρας απομείνει
Το μοναδικό σας αξιόπιστο απάγκιο
Και παρακολουθεί ο διάβολος, με ένα μαύρο φόρεμα ντυμένος,
Τον φύλακα άγγελό μου να αποχωρεί
Μικρή η ζωή και η αγάπη πάντοτε τελειώνει το πρωί
Άνεμε σκοτεινέ, έλα και πάρε με μακριά πολύ

Με τη φωτιά των πυροτεχνημάτων πάνω ψηλά
Με ένα όπλο για εραστή και μια σφαίρα για τον πόνο
Για καταφύγιο τρέχεις μες στης αγάπης το ναό
Σαν κεραυνός αστράφτω, κλαίω σαν βροχή
Και της αγάπης ο ναός γερνά και δυναμώνει
Όμως πιο δυνατά φυσά ο άνεμος, ψυχρά και διαρκώς
Και της αγάπης ο ναός θα γκρεμιστεί
Πριν ο σκοτεινός άνεμος αυτός, πάψει να σου φωνάζει πλέον το όνομά μου

Μες στης αγάπης το ναό κρύβεστε μαζί
Πιστεύοντας πως πόνος και φόβος απέξω επικρατούν
Μα κάποιος δίπλα σας είναι εκείνος που εξουσιάζει τον καιρό
Και τα δάκρυα που έχυσε βροχή θα πέσουν
Πάνω σε τοίχους τόσο διάπλατους όσο τα μάτια των εραστών

Μες στης αγάπης το ναό - σαν κεραυνός αστράφτω
Μες στης αγάπης το ναό - κλαίω σαν βροχή
Μες στης αγάπης το ναό - (βρίσκεσαι) κοντά στο κάλεσμα
Και καταρρέει της αγάπης ο ναός

1. Ακριβής μετάφραση: Που ιππεύει τον καιρό/τα στοιχεία της φύσης.
2. Έχω βρεί τον στίχο υπό αυτή τη μορφή σε διάφορα sites γι'αυτό κι έχει μεταφραστεί ανάλογα.
3. Δεν αναφέρεται μονάδα μέτρησης μετά από τον αριθμό 96 γιατί δεν έχει γίνει ποτέ ξεκάθαρο σε τί ακριβώς αναφέρεται ο συγκεκριμένος στίχος ή από πού πηγάζει.


Προώθηση ζητημάτων που αφορούν το Δήμο Αλμωπίας


ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΙΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ


Στην Αθήνα μετέβη ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος μαζί με τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού, Αθλητισμού, Παιδείας, Νεολαίας και Εθελοντισμού κ. Γιώργο Χατζηγιαννίδη, για την προώθηση ζητημάτων που αφορούν το Δήμο Αλμωπίας.

Αρχικά, υπεγράφησαν οι Προγραμματικές Συμβάσεις των αθλητικών έργων με τον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Γιώργο Βασιλειάδη. Πρόκειται για τα έργα συντήρησης αθλητικών εγκαταστάσεων σε Αριδαία, Εξαπλάτανο, Προμάχους και Σωσάνδρα συνολικού κόστους περίπου 100.000 ευρώ. Θα ακολουθήσει η δημοπράτηση των παραπάνω έργων που θα δώσουν λύσεις σε χρόνια προβλήματα.

Επίσης, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου υπήρξε διεκδίκηση έκτακτης χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιούργησαν τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην περιοχή μας. Παράλληλα, συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν στη λειτουργία του Δήμου, καθώς επίσης και το ενδεχόμενο χρηματοδοτήσεων για διάφορα θέματα.

Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος πραγματοποίησε συνάντηση εργασίας στην ΠΕΤΑ η οποία είναι Αναπτυξιακή Εταιρία της ΚΕΔΕ, του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων και της ΕΝΠΕ η οποία συνάπτει δάνεια για τη χρηματοδότηση αναπτυξιακών έργων με ευνοϊκούς όρους. Στόχος της ΠΕΤΑ είναι η υποστήριξη των ΟΤΑ, μέσα από μια οργανωμένη προσπάθεια, στην προώθηση της τοπικής ανάπτυξης προς όφελος των τοπικών κοινωνιών. Εκεί συζητήθηκε το ενδεχόμενο σύναψης δανείου του Δήμου Αλμωπίας με στόχο την αντικατάσταση όλων των φωτιστικών σωμάτων του Δήμου μας με LED σύγχρονης τεχνολογίας που εξασφαλίζουν εξοικονόμηση χρημάτων και μικρή κατανάλωση. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική πρωτοβουλία, αν αναλογιστεί κανείς ότι σήμερα ο Δήμος μας χρωστά περίπου 1 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ. Εναλλακτικά, συζητήθηκε και ένα άλλο ενδεχόμενο, το οποίο σχετίζεται με το παλιό διοικητήριο της Αριδαίας (άσπρη αποθήκη) και την επισκευή και συντήρηση του κτηρίου μέσω δανειοδότησης, με στόχο να φιλοξενήσει υπηρεσίες του Δήμου Αλμωπίας που σήμερα στεγάζονται σε ενοικιαζόμενους χώρους. Με αυτόν τον τρόπο θα υπάρξει μεγάλη εξοικονόμηση χρημάτων και ταυτόχρονα θα αξιοποιηθεί ένα ιστορικό κτίριο που αποτελεί κομμάτι της πόλης μας.

Τέλος, ο Δήμαρχος επισκέφθηκε την Εταιρία Ακίνητων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) όπου διεκδίκησε εκ νέου την παραχώρηση των αστυνομικών σταθμών που βρίσκονται στα χωριά, καθώς επίσης και την περίπτωση του οικοπέδου που στεγάζει το Δημαρχείο του Δήμου Αλμωπίας και όπως έχει γίνει γνωστό δεν ανήκει στον Δήμο.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι στις συναντήσεις συμμετείχε επίσης ο Βουλευτής κ. Γιάννης Σηφάκης, ο οποίος εργάζεται κι αυτός από την πλευρά του για την προώθηση των παραπάνω ζητημάτων και στέκεται αρωγός στις προσπάθειες του Δήμου Αλμωπίας.




Αιτήσεις για το πρόγραμμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΚΕΑ) στο τμήμα Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου Αλμωπίας


Από την Αντιδημαρχία Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου Αλμωπίας και το τμήμα Κοινωνικής Προστασίας  ανακοινώνεται   ότι θα δέχεται  αιτήσεις για το πρόγραμμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΚΕΑ)  και τις απογευματινές  ώρες από τις 15:00 μ.μ εως τις 22:00μ.μ  εως τις 28/2/2017.

 Εκτός από παρακάτω ημερομηνίες: 
 Παρασκευή 10/2/2017
Δευτέρα  13/2/2017
Παρασκευή  17/2/2017
Δευτέρα 20/2/2017
όπου  το γραφείο  θα δέχεται αιτήσεις μόνο τις πρωϊνές ώρες.
                                   

"Όλοι εμείς οι ζωντανοί" Φερνάντο Πεσσόα


Όλοι εμείς οι ζωντανοί ξοδεύουμε
Μία ζωή, στο να τη ζούμε,
Μια άλλη, στο να την σκεφτόμαστε.

Και η μόνη ζωή που έχουμε
Μοιράζεται ανάμεσα
Στην αληθινή και την ψεύτικη.


Αλλά ποια είναι η αληθινή
Και ποια είναι η ψεύτικη
Κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει.

Και καθώς συνεχίζουμε ζώντας
Η ζωή που σπαταλάμε είναι αυτή
Που είναι καταδικασμένη σε σκέψη.


Τρεις Φορές η Αλήθεια - Οδ. Ελύτης


Μετατόπιζε το αγριοπούλι πιτ-πιτ πάνω στους βράχους την αλήθεια
Μες στις γούβες τ' αρμυρό νερό τλιπ-τλιπ όλο τσιμπολογούσε 
Κάτι κάτι Κάτι πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει

Μα την πίστη μου άγιασα να περιμένω
Πέταξα γένι καλογερικό που όλο χάιδευα κι έξυνα
Κάτι κάτι Κάτι άλλο να βρεθεί

Κάποια φορά το πήρ' απόφαση
Τράβηξα έτσι όπως τραβάς μια βάρκα στη στεριά τον άνθρωπο από μέρος που να βλέπεις μέσα του

-Ε ποιος είναι αυτός;- Ο φονιάς που πέρασε - Κι ο τόσος σαματάς
γιατί;-Το γεράκι το γεράκι φτάνει έφτασε - Καλά και ποιος ορίζει εδώ;
- Ούτις Ούτις - Δεν άκουσα ποιος λέει;

Αλλά κιόλας λιγόστευαν τα λόγια Τι να πεις πια Τέτοια η αλήθεια.

ΙΙ

Τέτοια η αλήθεια Όταν αποτραβήχτηκαν τα λόγια τι να πεις πια
φάνηκε περιτριγυρισμένο κυπαρίσσια σαν παλιό υποστατικό το πέλαγος

Καθισμένη στα ρηχά μια γυναίκα πέτρινη κει που χτενίζονταν
απόμεινε με το χέρι της ψηλά στον αέρα Δυο βαπόρια πέρα ταξιδεύανε
όλο καπνούς δίχως να προχωράνε Και παντού στις βρύσες
και στα δεντρολίβανα εκμυστηρευμένο ένα πάτερ ημών που ανέβαινε
πριχού σπάσει σε δρόσο

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς εγώ που αγάπησα εγώ που τήρησα
το κορίτσι μου σαν όρκο που 'φτασα να πιάνω τον ήλιο απ' τα
φτερά σαν πεταλούδα Πάτερ ημών

Μ' ένα τίποτα έζησα.

III

Μ' ένα τίποτα έζησα Μονάχα οι λέξεις δε μου αρκούσανε Σ' ενός
περάσματος αέρα ξεγνέθοντας απόκοσμη φωνή τ' αυτιά μου φχιά
φχιού φχιού εσκαρφίστηκα τα μύρια όσα Τι γυαλόπετρες
φούχτες τι καλάθια φρέσκες μέλισσες και σταμνιά φουσκωτά όπου
άκουγες ββββ να σου βροντάει ο αιχμάλωτος αέρας

Κάτι κάτι Κάτι δαιμονικό μα που να πιάνεται σαν σε δίχτυ στο
σχήμα του Αρχαγγέλου Παραλαλούσα κι έτρεχα Έφτασα κι
αποτύπωνα τα κύματα στην ακοή απ' τη γλώσσα

-Ε καβάκια μαύρα φώναζα κι εσείς γαλάζια δέντρα τι ξέρετε από
μένα;-Θόη θόη θμος - Ε; Τι; - Αρίηω ηθύμως θμος - Δεν άκουσα 
τι πράγμα; - Θμος θμος άδυσος

Ώσπου τέλος ένιωσα κι ας πα' να μ' έλεγαν τρελό 
πως από 'να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος.

"Αυτό θέλω να τους πω" Μπέρτολτ Μπρεχτ


Αναρωτιέμαι: γιατί να συζητάω μαζί τους;
Ψωνίζουν τη γνώση για να την πουλήσουν.
Θέλουν να μάθουν πού υπάρχει γνώση φτηνή
Που να μπορούνε ακριβά να την πουλήσουν. 
Γιατί να ενδιαφερθούν να γνωρίσουν ό,τι
ενάντια στην αγοραπωλησία μιλάει;
Θέλουνε να νικήσουν.
Στη νίκη ενάντια τίποτα δε θέλουνε να ξέρουν.
Δε θέλουνε άλλοι να τους καταπιέζουν,
Θέλουνε να καταπιέζουν οι ίδιοι.
Δε θέλουνε την πρόοδο.
Θέλουνε την υπεροχή.
Πειθαρχούν σ' όποιον
τους υπόσχεται πως θα μπορούνε να διατάζουν.
Θυσιάζονται
για να μπορέσει να μείνει όρθιος ο βωμός της θυσίας.
Τι να τους πω, σκέφτηκα. 
Αυτό θέλω να τους πω, αποφάσισα.


Η σιωπή σε λα ματζόρε


Υπάρχουν κάποια βλέμματα που δεν έχουν διάθεση αντιπαράθεσης

- “Και τι ήχο κάνει η σιωπή;”, ρώτησε απορημένο το νυχτολούλουδο.

- “Εκκωφαντικό!”, του αποκρίθηκε η Ευανθία και συνέχισε..

“Υπάρχουν κάποια βλέμματα που δεν έχουν διάθεση αντιπαράθεσης. Αδικούνται, παραμελούνται, λυπούνται, αλλά στέκονται ορθάνοιχτα με κόρες σαν καλειδοσκόπιο να σε προκαλούν να υποκλιθείς στην ανωτερότητα της μεγαλοψυχίας τους.

Είναι βλέμματα που λες και μεγάλωσαν με την πλάνη ότι ομορφαίνουν όσο αδιόρατα δακρύζουν, γι’ αυτό συνηθίζουν να σε βλέπουν πάντα με μια υγρή, κρυστάλλινη ευθύτητα. Αυτή είναι η βιτρίνα τους. Η αλήθεια τους. Έχουν μια γενναιοδωρία αυτά τα βλέμματα, μία αριστοκρατία κι ας σε κοιτάζουν με ταπεινότητα. Ποτέ δε θέλουν να προκαλέσουν τον οίκτο ή την αμηχανία σου.

Γι’ αυτό, όταν μπλοκάρουν από αιφνίδιο συναισθηματισμό, προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις της υπερευαισθησίας χαμογελώντας. Και τα καταφέρνουν. Και σε συμπαρασύρουν στο γέλιο και την ευφορία που τόσο απόμακρη και άγνωστη έχει γίνει για σένα.

Είναι οι μαέστροι της χαράς σου κι ας έχουν συνθέσει πολλάκις το ρέκβιεμ της δικής τους χαράς. Όταν όμως γελούν αληθινά, το χαμόγελό τους φωταγωγεί το σύμπαν. Και φέρνουν την άνοιξη, γιατί φορούν την άνοιξη, γιατί είναι η Άνοιξη.

Τα βλέμματα αυτά είναι οι αοιδοί της ευτυχίας σου, αλλά είναι τόσο διακριτική η φωνή τους, που αν και μελωδική δε σε αφήνει η βοή της ζωής σου να την ακούσεις. Την διακρίνεις μόνο στην πλήρη ησυχία, τότε που όλες οι ανησυχίες σου ησυχάζουν και ζητούν το τραγούδι τους για να κοιμηθούν και να γαληνέψουν.

Είναι βλέμματα που από τη στιγμή που μπαίνουν στη ζωή σου, έστω και στιγμιαία, διεισδύουν ακαριαία στο υποσυνείδητό σου φωτίζοντας τα απύθμενα βάθη του νου σου. Σ’ αυτά ανατρέχεις, αυτά ψάχνεις στις μεγάλες άμπωτες και παλίρροιές σου, γιατί έχουν γίνει ασυναίσθητα το λιμάνι σου, το μεγάλο καράβι σου. Και όταν σε κοιτάζουν, νιώθεις μία συγχορδία αισθήσεων να σε διεγείρει σιωπηλά.

Αυτή η υπόκωφη ένταση, αυτή η σιωπή σε λα ματζόρε σε μαγεύει. Θέλεις να τα ξαναδείς, να μπεις μέσα τους, να χαρτογραφήσεις όλους τους αύλακες της σκέψης τους, να μάθεις το λεξιλόγιό τους, το τραγούδι τους, να τα κατακτήσεις, να τα κατοικήσεις..

Μην περιμένεις να σου λένε πολλά, να φωνασκούν άσκοπα, να φλυαρούν. Μόνο φυλλορροούν στους χειμώνες τους και τους παγετώνες τους, αλλά και αυτό το κάνουν αθόρυβα και μαζεύουν τις σκόνες και τις σκορπισμένες φυλλωσιές τους και ανθίζουν πάλι σιωπηλά και υπέροχα.”

- “Και τι μπορώ να κάνω για να ξανακούσω το τραγούδι τους, Ευανθία; Βιάστηκα και άλλαξα συχνότητα.”, είπε μετανιωμένο το νυχτολούλουδο.

- “Μη νιώθεις άβολα να τους ζητήσεις μία δεύτερη ακρόαση”, του απάντησε. “Ίσως σου ζητήσουν τον λόγο. Αλλά και πάλι μη διστάσεις. Οι επιθυμίες μας όσο παραμένουν αναποφάσιστες, η ίδια η ζωή τις φυγαδεύει σε άλλα στόματα να τις εκφράσουν κι εσύ μένεις χωρίς φωνή, χωρίς ζωή..Ζήτα τους μια δεύτερη ευκαιρία έτσι αγέρωχα και ταπεινά.”

- “Κι αν δε μου τη δώσουν, αν δε μ’ακούσουν..;”, ρώτησε αγχωμένο το νυχτολούλουδο.

-  “Ποια ταπείνωση δεν είναι αρετή..;”, του απάντησε η Ευανθία.

Και το νυχτολούλουδο χάθηκε μέσα στους μεγαλοπρεπείς στημόνές του..

Μόλις είχε ξημερώσει.



Γράφει η Xριστίνα Κυριακίδου





Το λίγο


Και κάπως έτσι πίστεψα πως η μοναξιά μου ταιριάζει γάντι.

Λίγο εγώ, λίγο εσύ και λίγο η απουσία σου που μ'αναγκάζει να τριγυρίζω σε λάθος σοκάκια αγκαζέ με ανθρώπους τοξικούς για το "εγώ" μου.

Και κάπως έτσι πίστεψα σε τόσες υποθέσεις που ήθελαν τον άνθρωπο "ον μοναχικό".

Μάλλον κάποιος δαίμονας ανακάτευε το μυαλό μου σαν χιονοστιβάδα μήνα Ιούνη. Μάλλον εγώ δεν άντεχα το πολύ των άλλων, αλλά ούτε και το λίγο.

Και είναι και οι άνθρωποι που άλλα λένε κι άλλα εννοούν.

Είναι που τα εύκολα τους αρέσουν περισσότερο.

Και αυτό που ξεχνούν. Λες και το χθες δεν υπήρξε ποτέ και το αύριο θα περάσει σαν μια κούπα ζάχαρη που δεν πρόλαβες να πιάσεις πριν πέσει και γίνει θρύψαλα...

Είναι αυτό το λίγο που δεν ζήσαμε και το πολύ που είχα στο μυαλό μου.

Και λίγο εσύ, λίγο ο έρωτας και η μοναξιά. Λίγο η απουσία σου, και ο γείτονας με την φασαρία του κάθε βράδυ.

Είναι αυτό το αύριο που δεν ήρθε και το χθες που δεν βρεθήκαμε.

Είσαι κι εσύ.

Εσύ που ξέχασες.

Είμαι κι εγώ.

Εγώ που ξέρω να χαίρομαι μόνο όταν υποφέρω...




Γράφει η Ραφαέλα Συμεωνίδου




Διαφυλική αγωγή: το παιδί μου αυνανίζεται


Ο όρος ''διαφυλική αγωγή'' χρησιμοποιείται πιο εύστοχα αντί του όρου ''σεξουαλική διαπαιδαγώγηση''.

Η διαφυλική αγωγή ασχολείται με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και την ερωτική συμπεριφορά. Πολλοί γονείς ανησυχούν για τις εκδηλώσεις αυτοερωτισμού των παιδιών τους.

Τα παιδιά, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής νιώθουν ευχαρίστηση να δείχνουν το σώμα τους και να βλέπουν το σώμα των άλλων. Τους αρέσει να αγγίζουν και να εξετάζουν το σώμα τους και το σώμα των άλλων. Κάποια παιδιά με την ψαύση αυτή, όπως αναφέρει ο Herbert (2010), νιώθουν ιδιαίτερη ευχαρίστηση.

Τα παιδιά στην σχολική ηλικία ξεκινούν να εξακοντίζουν ερωτήσεις γύρω από το σεξ στους ανυποψίαστους γονείς τους. Τα παιχνίδια υπόδυσης ρόλων <μαμά-μπαμπά> <γιατρός-ασθενής>, το ψηλάφισμα των γεννητικών οργάνων, το ακόρεστο ενδιαφέρον για το <πώς, από πού και πότε> έρχεται ένα παιδί στον κόσμο είναι θέματα που αρέσει πολύ στα παιδιά να συζητούν με τους γονείς τους.

Και αυτά ακρίβως τα ερωτήματα είναι κομμάτι της φυσιολογικής ανάπτυξης των παιδιών. Αυτή η ευπρόσδεκτη περιέργεια που είναι έμφυτη στα παιδιά τα βοηθά να γνωρίσουν τον κόσμο.

Οι δυσκολίες που έχουν οι περισσότεροι γονείς αλλα και εκπαιδευτική γύρω από την διαφυλική αγωγή έγκειται στο ότι οι ίδιοι μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα που το σεξ ήταν ταμπού και κατά συνέπεια ατιμετωπίζουν θέματα και οι ίδιοι με την έκφραση της σεξουαλικότητας τους.

Η αναφορά στην σεξουαλικότητα των νηπίων δεν ομοιάζει κατ'ουδένα λόγο με την σεξουαλικότητα τω ενηλίκων. Πριν την έλευση της εφηβείας, ο ερωτισμός είναι αισθησιακής φύσεως και περιέχει έντονα το στοιχείο της περιέργειας και της εξερευνητικής δραστηριότητας. Στην εφηβεία, ο συναισθηματισμός, οι ερωτοτροπίες και οι ορμόνες αποκτούν ένα ιδιαίτερο συγκινησιακό βάθος.

Τα παιδιά, λοιπόν, αρέσκονται να ψαύουν τις ερωτογενείς τους ζώνες και απολαμβάνουν την ευχαρίστηση που τους δίνει η ενέργεια τους αυτή. Ο παιδικός αυνανισμός, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν επηρεάζει δυσμενώς την σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού.Πότε αρχίζει αυτή η έντονη ψαύση των γεννητικών οργάνων στα παιδιά;

Στο τέλος του πρώτου έτους ζωής είναι πιθανόν το παιδί να αρχίσει να ενδιαφέρεται για το σώμα του. Ανακαλύπτει τα γεννητικά του όργανα και αρχίζει να τα περιεργάζεται. Η ανακάλυψη αυτή συντελείται πιο γρήγορα στα αγόρια απότι στα κορίτσια και διευκολύνεται ιδιαίτερα όταν τα τα μωρά σταματήσουν να φορούν πάνες.

Σε αγόρια νηπιακής ηλικίας έχουν παρατηρηθεί στύσεις του πέους ακόμη και στη στιγμή της γέννησης. Στα πρώτα χρόνια ζωής, οι στύσεις οφείλονται ενδεχομένως στους διερεθισμούς της ουροδόχου κύστης. Ο διερεθισμός των γεννητικών οργάνων στα πρώτα χρόνια ζωής έχει ηρεμιστικό αποτέλεσμα.

Η κύρια λειτουργία που έχει ο αυνανισμός όπως και το πιπιλισμα του αντίχειρα την ώρα του ύπνου είναι να βοηθήσει το νήπιο να επικεντρωθεί στον εαυτό του και να το πάρει ο ύπνος. Η πιο σωστή τακτική από μέρους του γονέα, σε αυτή την ανάγκη του νηπίου, είναι να του δώσει ένα λογικό βαθμό ελευθερίας.

Ωστόσο, όπως συμβαίνει με όλες τις συμπεριφορές των παιδιών, όταν ο παιδικός αυνανισμός φθάσει σε ακραία όρια τότε γίνεται πρόβλημα ή σύπτωμα κάποιου ήδη υπάρχοντος προβλήματος. Αν π.χ το παιδί έχει δυσπροσαρμοστικές εκδηλώσεις, ψυχανακαστικές συμπεριφορές, ψυχοσυναισθηματικές δυσκολίες, ελλιπής κοινωνικοποίηση κ.ά είναι πιθανόν να καταφύγει σε αυτή την τακτική προκειμένου να παρηγορηθεί.

Ο Ginott, αναφέρει πως η καλύτερη λύση είναι να προσεγγίζουμε το παιδί μας με αγάπη και να επιδιώκουμε να αντλεί ευχαρίστηση μέσα από δραστηριότητες ούτως ώστε ο αυτοερωτισμός να μην αποτελεί το μόνο τρόπο ικανοποίησης του.

Τα παιδιά στην ηλικία των 3.5-4 αρέσκονται να παίζουν ερωτοτροπικά παιχνίδια. Σε έρευνα φάνηκε πως το 35% των οκτάχρονων αγοριών έχουν λάβε μέρος σε ερωτοτροπικά παιχνίδια.

Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;

Να λένε την αλήθεια στο παιδί όταν ρωτούνται για θέματα διαφυλικής αγωγής. Να δίνουν λογικές και ειλικρινείς απαντήσεις και να απαντούν με ευθύτητα χωρίς να ταράζονται ή να ντρέπονται ή να μιλούν με υπαινιγμούς και αστεισμούς.

Αν ο γονιός νιώσει ντροπή ή ταραχή για αυτά τα θέματα θα μεταφέρει αυτό το συναίσθημα στο παιδί του και το παιδί με την σειρά του θα θεωρήσει πως κάτι παράξενο και κακό συνδέεται με το σεξ. Η διαφυλική αγωγή ξεκινά από την αρχή της ζωής του παιδιού.

Η σωστή ηλικία για να πληροφορήσουμε το παιδί μας γύρω από τα σεξουαλικά θέματα είναι όταν το ίδιο το παιδί αρχίσει τις ερωτήσεις ή αρχίσει να ασχολείται με την σεξουαλικότητα του. Η συνέργεια της οικογένειας και του σχολείου εξασφαλίζουν θετικότερη πόρευση του παιδιού με το σώμα του και το φύλο του.



Γράφει η Δρ. Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης




Νύχτες μακρόσυρτες


Νιώθω σαν να ζω δυο πραγματικότητες. Μία το βράδυ και μία το πρωί.

Τη μέρα όλα κινούνται γρήγορα, υπάρχει συγκεκριμένος ρυθμός, πρόγραμμα.

Και έρχεται το βράδυ και είναι σαν ο χρόνος να επιμηκύνεται, ακόμα και να σταματά.

Αφήνεσαι σε μονοπάτια αναπόλησης, μιλάς με ανθρώπους και οι κουβέντες σας είναι πιο βαθιές, πιο ουσιαστικές, λες και η νύχτα τις μετάλλαξε. Σαν να σου δίνει άλλους ρόλους και αρμοδιότητες και σου επιτρέπει να κινηθείς σε μονοπάτια μυστικά. Λες και η νύχτα σού δίνει δικαίωμα και αφορμή να συνδεθείς αλλά και να ονειρευτείς· με τα μάτια ανοιχτά.

Ίσως φταίει η ησυχία της. Όλα γύρω σου ηρεμούν και το μόνο που ακούς είναι οι σκέψεις σου. Όλα γύρω σου κοιμούνται και ζωντανή νιώθεις μόνο την καρδιά σου.

Τότε θες να λύσεις ό,τι σε βασανίζει.

Η δυαδικότητα του σώματος και της ψυχής... Πόσο ξεκάθαρα φαίνεται μπροστά μου πλέον η μη ένωσή τους.

Νύχτες. Νύχτες μακρόσυρτες και αποπνικτικές.

Μόνο όταν το σώμα κουρασμένο από φορτωμένες μέρες προδίδει το πνεύμα, μόνο τότε νωχελικά παραδίνεσαι στον κόσμο των ονείρων και οι νύχτες σου γνωρίζουν την ήττα της ημέρας. Ίσως ανακουφίζεσαι ώρες-ώρες και χαίρεσαι που δεν πάλεψες, που έχασες αμαχητί από το φορτίο της ημέρας.

Άλλες πάλι νύχτες σε βρίσκουν πιο ανεκτικό και σε κυριεύουν. Τότε αφήνεσαι σε ένα τρομακτικά δομημένο σύμπαν. Άλλη διάσταση -έτσι το αντιλαμβάνομαι- αφού σου δίνει ταυτόχρονα δύναμη και αδυναμία. Δύναμη γιατί επιτέλους αναλύεις, αφουγκράζεσαι τους φόβους, τα βαθύτερα θέλω σου, τους κρυμμένους προβληματισμούς σου που οι γρήγοροι ρυθμοί της μέρας δε σου επιτρέπουν να αποφυλακίσεις, που το φως τούς εξοστρακίζει σε σκιερές γωνιές μέχρι το σκοτάδι να αναλάβει την κυριαρχία του πάνω σου. Δύναμη γιατί επιτέλους στέκεσαι απέναντί τους. Αδυναμία, όμως, γιατί πλέκεις σενάρια... χιλιάδες μίτοι απλώνονται μπροστά σου και δεν ξέρεις ποιος μπορεί να σε οδηγήσει στο Μινώταυρο, αν το να τον βρεις είναι θεμιτό ή αθέμιτο, αν υπάρχει ένας ή πολλοί. Αδυναμία γιατί υποτάσσεσαι σε μονοπάτια ατέρμονα, γιατί κυριεύεσαι από άγχος, απελπισία, τα αισθήματά σου διογκώνονται, η λήθη είναι ανύπαρκτη· όσα με προσοχή έκρυψες εμφανίζονται και σε στοιχειώνουν.

Βυθίζεσαι, παραληρείς· ο λυρισμός ξεπροβάλλει σε κάθε λεπτομέρεια της νύχτας σου. Οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι που έχασες, που σε πλήγωσαν, που σου λείπουν. Οι προοπτικές, οι δυνατότητες, το μέλλον, οι ευκαιρίες, οι αποφάσεις. Οι ανησυχίες, οι αναζητήσεις, η γνώση, η άγνοια. Το εγώ, το εμείς, οι αξίες, ο χρόνος, ο κόσμος. Ξαφνικά φαίνεσαι φιλόσοφος αλλά κι επαναστάτης. Ποιητής και μουσικός. Νιώθεις οι σκέψεις σου να πολλαπλασιάζονται και να αναδύονται ολοένα και περισσότερες ατελείς συνθήκες - απαγορεύοντας σου να λυτρωθείς.

Αλλά...

«Ακόμα και η πιο σκοτεινή νύχτα θα τελειώσει και ο ήλιος θα ανατείλει ξανά» - Βίκτωρ Ουγκώ

Κι όταν ανατείλει, θέλω να πάρω μαζί μου όλη τη δύναμη της νύχτας. Να κάνω πράξη όσα η νύχτα μου τάζει και όσα ξυπνάνε μαζί της. Για να κάνω τη μέρα μου όσο ζωντανή, θορυβώδης, έντονη, μυστηριώδης, φιλόδοξη είναι και η νύχτα που τη διαδέχεται.

What I take from my nights, I add to my days. -Leon de Rotrou

Facebook: Xara Koulopoulou





Ράινερ Μαρία Ρίλκε: «Είναι γόνιμη η μοναξιά, επειδή είναι δύσκολη...»


«Είναι γόνιμη η μοναξιά, επειδή είναι δύσκολη. Γόνιμος είναι και ο έρωτας: επειδή κι ο έρωτας είναι δύσκολος»

«...Μην αφήσετε να σας κυριέψει στη μοναξιά σας ανησυχία και ταραχή, επειδή νιώθετε μέσα σας έναν αόριστο πόθο να ξεφύγετε απ' τη μόνωσή σας. Ίσα-ίσα, αυτός ο πόθος — αν τον μεταχειριστείτε γαλήνια και στοχαστικά, σα μέσο για κάποιο σκοπό — θα σας βοηθήσει ν' απλώσετε τη μοναξιά σας σε πιο πλούσιο και πιο πλατύ χώρο.

Οι άνθρωποι έχουν βρει για το κάθε τι την ευκολότερη (συμβατική) λύση, την ευκολότερη απ' όλες τις εύκολες λύσεις.

(...)

Είναι γόνιμη η μοναξιά, επειδή είναι δύσκολη. Ένας παραπάνω λόγος για να επιχειρήσουμε κάτι, πρέπει νά 'ναι η δυσκολία που το κάτι αυτό παρουσιάζει.

Γόνιμος είναι κι ο έρωτας: επειδή κι ο έρωτας είναι δύσκολος.

Έρωτας του ανθρώπου για τον άνθρωπο: ίσως αυτό νά 'ναι το δυσκολότερο απ' όσα μάς έταξεν η μοίρα, το πιο απόμακρο, η τελευταία δοκιμασία, το έργο που όλα τ' άλλα δεν είναι παρά προετοιμασία και προπαρασκευή του.

Γι' αυτό κι οι νέοι — που είναι "αρχάριοι" στο κάθε τι — δεν ξέρουν ακόμα ν' αγαπούν: πρέπει να διδαχτούν τον έρωτα. Με όλο τους το είναι, με όλες τους τις δυνάμεις συμμαζεμένες γύρω στην ερημική φοβισμένη καρδιά τους, που οι χτύποι της ψηλώνουν ολοένα, πρέπει να μάθουν ν' αγαπούν.

Ο καιρός όμως της μαθητείας είναι πάντα καιρός μακρόχρονου "εγκλεισμού". Έτσι είναι, για πολύν καιρό, κι ο έρωτας: μοναξιά, ολοένα και πιο έντονη και πιο βαθιά μόνωση.

Έρωτας δε θα πει ν' ανοίγεσαι ευθύς, να δίνεσαι, να ενώνεσαι με κάποιον Άλλον (τι θα ήταν, άλλωστε, η ένωση δυο όντων ακαθόριστων ακόμα, ατέλειωτων, ανοργάνωτων;)˙ είναι μια σπάνια ευκαιρία για να ωριμάσεις, ν' αποχτήσεις μιαν υπόσταση δική σου, να γίνεις εσύ ένας ολόκληρος Κόσμος, για χάρη κάποιου άλλου, αγαπημένου προσώπου˙ είναι μια υψηλή, ακράτητη αξίωση, που σε χρίζει εκλεκτό της και σε σπρώχνει προς τ' απέραντα πλάτη.

Μόνο έτσι θά 'πρεπε να μεταχειρίζονται οι νέοι τον έρωτά τους: σαν ένα καθήκον που τους υποχρεώνει να εργάζονται αδιάκοπα στο μέσα τους κόσμο ("ν' ακρομάζονται και να σφυροκοπάνε νύχτα-μέρα").

Δεν είναι ακόμα ώριμοι για το δόσιμο του εαυτού τους, για την εγκατάλειψη και το σβήσιμό τους μέσα σ' ένα άλλο άτομο, για οποιοδήποτε τρόπο Ένωσης. (Πρέπει, πρώτα, και για πολύν-πολύν καιρό, να μαζεύουν και να θησαυρίζουν ολοένα.)

Η Ένωση αυτή, το δόσιμο αυτό, είναι το στερνό σκαλοπάτι˙ ίσως η ανθρώπινη ζωή να μη μπορεί ακόμα να το χωρέσει.

Εδώ όμως λαθεύουν οι νέοι τόσο συχνά και τόσο βαριά: ορμάνε ακράτητοι ο ένας προς τον άλλον, όταν τους αγγίξει η αγάπη (είναι στη φύση τους να μη μπορούν να περιμένουν), σκορπίζονται εδώ κι εκεί, ενώ η ψυχή τους είναι γεμάτη ακεφιά, ακαταστασία και ταραχή...

(...)

Για τους ανθρώπους ο έρωτας δεν είναι παρά μια απόλαυση, τον κατάντησαν λοιπόν κάτι εύκολο και φτηνό, ακίνδυνο και σίγουρο, όμοιο με τις απολαύσεις τών δρόμων.

Αλήθεια, πόσοι και πόσοι νέοι στάθηκαν ανίκανοι να βρουν το σωστό δρόμο τής αγάπης, για πόσους τα σύνορα τού έρωτα σταματάνε στο εύκολο, βιαστικό δόσιμο του εαυτού τους! (Οι περισσότεροι, άλλωστε, δε θα προχωρήσουν — σίγουρα — πιο πέρα από κει.)

Νιώθουν, πολλοί, να λυγίζουν κάτ' απ' το βάρος αυτού τού λάθους και πασχίζουν να κάνουν βιώσιμη και γόνιμη, με το δικό τους προσωπικό τρόπο, την κατάσταση αυτή όπου βρέθηκαν ριγμένοι.

Η φύση τους τούς λέει πως τα προβλήματα του έρωτα — λιγότερο από άλλα, που είναι το ίδιο σημαντικά — δε μπορούν να λυθούν σύμφωνα με τούτον ή εκείνον το γενικό κανόνα που εφαρμόζεται σ' όλες τις περιπτώσεις˙ νιώθουν πως τα προβλήματα αυτά — άμεσα προβλήματα ανθρώπου προς άνθρωπο — χρειάζονται, για κάθε περίπτωση, καινούρια, ιδιαίτερη, αποκλειστικά προσωπική απάντηση.

Πώς όμως αυτοί — μια και μπερδεύτηκαν πια έτσι αναμεταξύ τους που δεν ξεχωρίζουν ο ένας απ' τον άλλον, μια και δεν έχουν πια τίποτα Δικό τους — πώς θα μπορούσαν να βρουν μέσα τους κάποιαν έξοδο, για να ξεφύγουν απ' την άβυσσο όπου έχει βουλιάξει η μοναξιά τους;

Έρημοι κι αβοήθητοι, πορεύονται στα τυφλά κι ο ένας κι ο άλλος. Σκορπάνε τις καλύτερες δυνάμεις τους για να γλιτώσουν από συμβατικότητες όπως ο γάμος, και πέφτουν σ' άλλες συμβατικές λύσεις, λιγότερο χτυπητές, το ίδιο όμως θανάσιμες. Επειδή μονάχα για συμβατικότητες είναι άξιοι. Ό,τι βγαίνει απ' αυτές τις βιαστικές κι ανυπόμονες, θολές και ταραγμένες ενώσεις, είναι πάντα συμβατικό. Κάθε σχέση που είναι καρπός αυτής της πλάνης έχει κάτι το συμβατικό, ακόμα κι αν είναι ασυνήθιστη (ή, όπως λέει ο κόσμος, ανήθικη). Κι ο χωρισμός ακόμα θά 'ταν μια συμβατική χειρονομία, μια απρόσωπη τυχαία απόφαση, αδύναμη κι άκαρπη.


(...)

Οι γυναίκες — που μέσα τους κατοικεί μια ζωή πιο αυθόρμητη, πιο γόνιμη, γεμάτη από περισσότερη εμπιστοσύνη — είναι, σίγουρα, πιο ώριμες, πιο "ανθρώπινες" απ' τον άντρα — το φαντασμένο κι ανυπόμονον αρσενικό, που καταφρονάει ό,τι νομίζει πως αγαπάει, επειδή δε γνώρισε ποτέ την τραχιά καρποφορία τών σπλάχνων, που θα του ξάνοιγε (όπως στη γυναίκα) τα μυστικά βάθη τής ζωής.

Αυτή η "ανθρωπιά" τής γυναίκας, ωριμασμένη μέσα στον πόνο και την καταφρόνια, θα βγει στο φως τής μέρας, όταν η γυναίκα λυτρωθεί απ' τις κοινωνικές συμβατικότητες, όπου την καταδικάζει η αποκλειστικά θηλυκή υπόστασή της. Κι οι άντρες, που δε νιώθουν ακόμα σήμερα πως η ώρα αυτή ζυγώνει, θα ξαφνιαστούν με τον ερχομό της και θα νικηθούν.

Δεν αργεί η μέρα (σίγουρα σημάδια το μαρτυράνε κιόλας, προπάντων στις χώρες του βορρά), δεν αργεί η μέρα που η Νέα Κοπέλα θα υπάρξει, η Γυναίκα θα υπάρξει˙ που οι λέξεις "νέα κοπέλα" και "γυναίκα" δε θα σημαίνουν πια μονάχα το αντίθετο του αρσενικού, μα κάτι ξεχωριστό, που θά 'χει δική του αξία κι υπόσταση, κάτι που δε θά 'ναι απλό συμπλήρωμα άλλου, μα ολοκληρωμένη μορφή τής ζωής και της ύπαρξης — : η γυναίκα-γνήσιος άνθρωπος.

Αυτή η πρόοδος (ενάντια στη θέληση του άντρα, που θα μείνει, στην αρχή, πίσω) θα μεταμορφώσει ριζικά την ερωτική ζωή, πλημμυρισμένην από τόσες πλάνες σήμερα:

Ο έρωτας δε θά 'ναι πια σχέση άντρα με γυναίκα, αλλά Ανθρώπου με Άνθρωπο˙ θα στέκει πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση (γεμάτος άπειρη απαλότητα και σεβασμό, καλός και καθάριος σε όλα κείνα που σμίγει και χωρίζει).

Θά 'ναι ο έρωτας που προετοιμάζουμε μ' αγωνία και μόχθο: δυο Μοναχικοί Άνθρωποι, που θα προστατεύουν, θα συμπληρώνουν, θα περιορίζουν και θα σέβονται ο ένας τον άλλον.

Και τούτο ακόμα: Μη νομίσετε πως χάθηκε ο μεγάλος έρωτας που σας κυρίεψε κάποτε στα εφηβικά σας χρόνια˙δε μέστωσαν, τότε, εντός σας τρανοί κι ευγενικοί πόθοι και σχέδια που, σήμερα ακόμα, τροφοδοτούν τη ζωή σας;

Πιστεύω πως αυτός ο έρωτας μένει έτσι άφθαρτος και δυνατός μέσα στη θύμησή σας, επειδή στάθηκε η πρώτη σας βαθιά μόνωση, ο πρώτος εσώτερος μόχθος που κάνατε στη ζωή σας.»

Ράινερ Μαρία Ρίλκε - «Γράμματα σ' ένα νέο ποιητή» (αποσπάσματα)





ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...