Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας


«Καλή και δημιουργική χρονιά με υγεία» ευχήθηκε η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά στην εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας


Σε μια σεμνή τελετή η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά υποδέχθηκε εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, τοπικών αναπτυξιακών και παραγωγικών φορέων καθώς και τους υπαλλήλους της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας στην εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Διοικητηρίου στην Έδεσσα, μαζί με τον καθιερωμένο αγιασμό που τελέστηκε από τον Πατέρα Μάξιμο, ο οποίος εκπροσώπησε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ.κ. Ιωήλ μεταφέροντας τις ευχές του για καλή και ευλογημένη χρονιά.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν επίσης οι Περιφερειακές Σύμβουλοι Μαρία Ζωγράφου – Τσαντάκη και Μαρία Καράμπελα, ενώ, οι κ.κ. Βασίλης Βασιλειάδης και Πέτρος Ζέρζης λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν μπόρεσαν να παραστούν, ο Διοικητής της ΙΙας Μ/Κ Μεραρχίας Πεζικού Στρατηγός Δημήτριος Γλυμής, ο Δήμαρχος Αλμωπίας Δημήτρης Μπίνος, ο Δήμαρχος Πέλλας Γρηγόρης Στάμκος, ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Πέλλας Ιορδάνης Τσώτσος, εκπρόσωποι φορέων, στελέχη και συνεργάτες της Π.Ε. Πέλλας.

Τυχεροί της ημέρας υπήρξαν ο Προϊστάμενος Πολιτικής Προστασίας της Π.Ε. Πέλλας Δρ. Χρήστος Μπιμπίτσος, ο Προϊστάμενος Τμήματος Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Συμεών Μαρνασίδης, ο υπάλληλος της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών Βασίλειος Λάμπρου, ενώ, στην ίδια Διεύθυνση «έπεσε» το φλουρί από την βασιλόπιτα των υπηρεσιών.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα του χαιρετισμού της Αν. Αντιπεριφερειάρχη Αθηνάς Αηδονά:

«Σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ για την παρουσία σας στη σημερινή εκδήλωση του αγιασμού και της κοπής της παραδοσιακής βασιλόπιτας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας.

Είναι μικρό το χρονικό διάστημα το οποίο βρίσκομαι στην Πέλλα, εντούτοις, έχω αποκομίσει τις καλύτερες εντυπώσεις για το επίπεδο του ανθρώπινου δυναμικού όλων των υπηρεσιών.

Είστε οι άμεσοι συνεργάτες και οι άνθρωποι με τους οποίους πρέπει να δώσουμε λύση στα προβλήματα της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν οι πολίτες της Πέλλας.

Κάνουμε μεγάλη προσπάθεια για να διατηρήσουμε ψηλά το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών, πραγματοποιώντας, παράλληλα, σοβαρές και καινοτόμες αλλαγές στην οργάνωση και λειτουργία των επιχειρησιακών μονάδων σε όλη την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Βρισκόμαστε σε φάση προσαρμογής στα νέα δεδομένα του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας της Π.Κ.Μ. που τροποποιήθηκε πρόσφατα. Ωστόσο, απαιτείται από όλους μας και, πρωτίστως, από εσάς, τους υπαλλήλους της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, υπομονή και μεθοδικότητα στην αντιμετώπιση των ζητημάτων και των θεμάτων που ανακύπτουν.

Μοναδικό μέλημά μας πρέπει να είναι η εξυπηρέτηση του πολίτη, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη χρονική περίοδο για την Πατρίδα μας, με τις προκλήσεις να δημιουργούν ένα περιβάλλον εσωστρεφές και ένα περιβάλλον αστάθειας σε όλα τα επίπεδα. Παρ’ όλα αυτά με συνεργασία, δουλειά και σύμπνοια θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε και να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Το έργο που γίνεται στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας αποφέρει καρπούς. Παρ’ όλα τα εμπόδια και τους περιορισμένους οικονομικούς πόρους δηλώνουμε ‘παρών’ στα αιτήματα και προβλήματα των πολιτών.

Όμως, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και, γι’ αυτό ζητώ από όλους σας συνέπεια και τήρηση των καθηκόντων σας στο ακέραιο, κάτι που τόνισα πριν μερικές μέρες και στη συνάντηση με τους επικεφαλής των υπηρεσιών.

Καθώς το 2017 είναι ένα έτος με απαιτήσεις και ένα έτος δουλειάς για να πετύχουμε τους στόχους μας, εύχομαι καλή και δημιουργική χρονιά, με υγεία σε εσάς και τις οικογένειές σας».





Εποικοδομητικός ο διάλογος με θέμα τον τουρισμό στη σύσκεψη που διοργάνωσε η Π.Ε. Πέλλας


Εποικοδομητικός ο διάλογος με θέμα τον τουρισμό στη σύσκεψη που διοργάνωσε η Π.Ε. Πέλλας

Με τη συμμετοχή τοπικών αναπτυξιακών και παραγωγικών φορέων, επαγγελματίες και πολίτες πραγματοποιήθηκε η ευρεία σύσκεψη για τον τουρισμό στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας η οποία διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της Αν. Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Αθηνάς Αηδονά και του Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού & Πολιτισμού της Π.Κ.Μ. Αλέξανδρου Θάνου.

«Από τις πρώτες ημέρες που βρέθηκα στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας τόνισα την ανάγκη να προβληθεί το τουριστικό προϊόν της περιοχής, ακόμη πιο μεθοδικά και αποτελεσματικά. Ο φυσικός πλούτος, ο πολιτισμός, η ιστορία και τα μοναδικά αξιοθέατα πρέπει να αναδειχθούν και να αποτελέσουν πόλο έλξης για επισκέπτες και τουρίστες. Ο πολιτισμός είναι η ζωή μας. Στην κατεύθυνση αυτή, ζήτησα από τον θεματικό Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού κ. Θάνο τον οποίο και ευχαριστώ για την παρουσία του, να επισκεφθεί και να ακούσει τους τοπικούς φορείς οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, κάτι το οποίο γίνεται πράξη. Με τη συνεργασία των φορέων και τις προτάσεις τους, δίνεται η δυνατότητα στον κ. Θάνο και γενικότερα στην θεματική Αντιπεριφέρεια Τουρισμού για εμπλουτισμό των δράσεων που έχουν σχεδιαστεί για το τρέχον έτος, όχι μόνο για την Πέλλα, αλλά και την Κεντρική Μακεδονία στο σύνολό της. Κάνουμε μια νέα αρχή, με μία νέα αντίληψη για την τουριστική προβολή του τόπου μας» ανέφερε η κυρία Αηδονά, ευχαριστώντας παράλληλα όλους τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους στη σύσκεψη.

Από την πλευρά του ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού και Πολιτισμού κ. Αλέξανδρος Θάνος, αφού δήλωσε ενθουσιασμένος από την παρουσία του στην Π.Ε. Πέλλας για δεύτερη φορά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δήλωσε ότι «ο φυσικός και πολιτισμικός πλούτος της Πέλλας αποτελεί μοναδικό πλεονέκτημα, μέσω του οποίου η Π.Ε. Πέλλας μπορεί να αποτελέσει την προμετωπίδα της τουριστικής ανάπτυξης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Ευχαριστώ θερμά την Αν. Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Αθηνά Αηδονά που μου δίνει την ευκαιρία να ακούσω τις προτάσεις σας και τους προβληματισμούς σας όσον αφορά τον τουρισμό, ώστε, μέσα από έναν σταθερό βηματισμό συνεργατικότητας να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την ανάδειξη του τουριστικού προϊόντος της Πέλλας. Άλλωστε, η συνέργεια θέλει συνέχεια και η σημερινή συνάντηση είναι μόνο η αρχή», δήλωσε ο κ. Θάνος δίνοντας το στίγμα της στρατηγικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στον τουρισμό που υλοποιείται τα δύο τελευταία χρόνια μέσω μιας ολιστικής – βιωματικής προσέγγισης που απαιτείται από τις σύγχρονες τάσεις στη διεθνή τουριστική αγορά. 

Επίσης, ο κ. Θάνος υπογράμμισε τον στόχο της προσπάθειας που γίνεται στον τομέα του τουρισμού που δεν είναι άλλος από την ανάπτυξη και ανάδειξη των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, ως τις θεματικές ενότητες εκείνες, οι οποίες μπορούν να προσφέρουν στο τουριστικό προϊόν της Π.Κ.Μ. πάρα πολλά θετικά και μετρήσιμα αποτελέσματα, διότι υπάρχει τεράστιο απόθεμα στην ευρύτερη περιοχή της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στο κομμάτι αυτό. Ο περιπατητικός τουρισμός, ο ιαματικός τουρισμός, το ισχυρό brand name «Μέγας Αλέξανδρος» καθώς και σύνδεση της γαστρονομίας με τον τουρισμό μαζί με τη χρήση των νέων τεχνολογιών αποτελούν τους κύριους άξονες της στρατηγικής στον τουρισμό για την Π.Κ.Μ. Άλλωστε, ο τουρισμός αποτελεί πολύ σημαντικό πυλώνα ανάπτυξης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και προσωπικά του Περιφερειάρχη κ. Απόστολου Τζιτζικώστα κάτι που έχει αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια με την ενδυνάμωση της τουριστικής ταυτότητας της Περιφέρειας στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

 Ακόμη, ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού πρότεινε τη δημιουργία ενός Οργανισμού Τουριστικής Προβολής της Π.Ε. Πέλλας, κάτω από την «ομπρέλα» του οποίου θα συνεργαστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον τουρισμό φορείς για την προώθηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων στο ευρύ κοινό, σκέψη που βρήκε σύμφωνους τους παρευρισκόμενους.

Οι φορείς στις τοποθετήσεις τους χαιρέτισαν την πρωτοβουλία διοργάνωσης της σύσκεψης και αναφέρθηκαν σε προβλήματα, κυρίως υποδομών, η επίλυση των οποίων θα καταστήσει άμεσα, την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας ως έναν ελκυστικό τουριστικό προορισμό προς όφελος της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας. Επιπλέον, πρότειναν ιδέες και δράσεις οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν από την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, ώστε, αυτές να αποτελέσουν ένα κοινό σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής με οφέλη για όλους.

Στη συνάντηση παραβρέθηκαν οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι Μαρία Ζωγράφου – Τσαντάκη, Λάκης Βασιλειάδης, Πέτρος Ζέρζης και Γιάννης Ανδρίτσος, οι κ.κ. Δήμαρχοι Αλμωπίας, Έδεσσας και Πέλλας Δημήτρης Μπίνος, Δημήτρης Γιάννου και Γρηγόρης Στάμκος αντίστοιχα, ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Πέλλας Ιορδάνης Τσώτσος, η Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πέλλας Ελισάβετ Τσιγαρίδα, ο Διευθυντής της Αναπτυξιακής Πέλλας Ιορδάνης Κιοσέογλου, εκπρόσωποι φορέων και επαγγελματιών που ασχολούνται με τον τουρισμό, όπως της Αερολέσχης Έδεσσας, του Ορειβατικού Συλλόγου Αριδαίας, της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Σωματείων, των Ενοικιαζόμενων Δωματίων Λουτρακίου και Π. Αγίου Αθανασίου, στελέχη δημοτικών επιχειρήσεων, συνεργάτες και υπάλληλοι της Π.Ε. Πέλλας.

Μετά τη σύσκεψη ακολούθησε συνέντευξη τύπου του Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού και Πολιτισμού κ. Θάνου, παρουσία της Αν. Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Αθηνάς Αηδονά και της Περιφερειακής Συμβούλου Μαρίας Ζωγράφου – Τσαντάκη σχετικά με τα συμπεράσματα της ευρείας συνάντησης με τους φορείς τουρισμού της Πέλλας.



Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος ΕΝΟΤΗΤΑ ( Μπλόκο Γυψοχωρίου): Δελτίο τύπου



Ο Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος ΕΝΟΤΗΤΑ ( Μπλόκο Γυψοχωρίου) συμμετείχε με πολυμελή αντιπροσωπία στην σύσκεψη που πραγματοποίησε στη Νίκαια της Λάρισας η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 35 μπλόκα από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, από 11 Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων, καθώς και από δεκάδες Αγροτικούς Συλλόγους κι Επιτροπές Αγώνα από 45 νομούς της χώρας.

Στη σύσκεψη αναπτύχθηκε ανοιχτή, διεξοδική, γόνιμη και εποικοδομητική συζήτηση για την παραπέρα πορεία της πανελλαδικής αγροτικής κινητοποίησης που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και 17 μέρες και συντονίζεται από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.

Η κυβέρνηση ίσως και να ελπίζει ότι οι αγρότες θα κουραστούμε ν΄ αγωνιζόμαστε, θ' απογοητευτούμε και θα τα παρατήσουμε. Μάταια το ελπίζει και εμείς την προειδοποιούμε  ότι, όχι μόνο δεν πρόκειται να υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα, αλλά θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για ν' αυξήσουμε την αγωνιστική πίεση, αναγκάζοντάς την να ικανοποιήσει τα αιτήματα επιβίωσης των μικρομεσαίων αγροτών.

Σ' αυτή την κατεύθυνση και με βάση αυτά που αποφασίσαμε από κοινού σε αυτή την πανελλαδική σύσκεψη. Θα συμμετάσχουμε στη συνάντηση με την κυβέρνηση την Παρασκευή 10 Φλεβάρη, όπου θα τεθεί το πλαίσιο των αιτημάτων - διεκδικήσεων των αγωνιζόμενων μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων, απαιτώντας την ικανοποίησή τους.

Επίσης έχουμε ήδη ξεκινήσει τις προεγγραφές για κάθοδο με λεωφορείο στο μεγάλο αγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, την Τρίτη 14 Φλεβάρη, καλώντας όλους τους μικρομεσαίους αγρότες της περιοχής της Πέλλας να πάρουν μέρος και τους εργαζόμενους και το λαό της πρωτεύουσας να συμμετάσχει μαζικά για να συμπαρασταθεί στην αγωνιζόμενη αγροτιά.

Υ.Γ: Δηλώσεις συμμετοχής για Αθήνα στα παρακάτω τηλέφωνα 6972317345,6948545056

Τα συμπαγή ανθρωπάκια


Υπάρχεις και δεν υπάρχεις.


Όλα έχουν ένα πέπλο αυτοπροστασίας. Σπάνια κάτι διαπερνάει τον πάγο μέσα σου. Θαρρείς και η ψυχή σου είναι μαύρη πιά.
Χαμογελάς και δεν χαμογελάς.
Κλαις και δεν κλαις.

Αλλάζουν οι άνθρωποι διάβασες. 
Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι έλεγες. Αλλάζουν διάβασες έπειτα απο βαθύ πόνο. Αλλάζουν και γίνονται τοίχοι. Πέτρες. Συμπαγή άψυχα ανθρωπάκια.

Τα συμπαγή άψυχα ανθρωπάκια, χορεύουν στον ρυθμό της ζωής, των πρέπει, των επιφανειακών "θελω".
Ο τοίχος μέσα τους χτίστηκε χωρίς την θεληση τους. Αργά και σταθερά. Τούβλο στο τούβλο. Τσιμέντο στο τσιμέντο.

Μάζεψαν εικόνες όμορφες και συναισθήματα. 
Φιλίες προδομένες, αγάπες της άμμου και τα έκρυψαν στο βάθος. Στα θεμέλια. 
Από πάνω το μπετόν. Μετά οι τοίχοι. Αδιαπέραστοι. Βουβοί. Αδιαπέραστοι και ταυτόχρονα διάφανοι. 
Νομίζεις πως αν απλώσεις το χέρι σου, θα διαπεράσεις το κορμί τους. Ένα κορμί ολόγραμμα.

Τα συμπαγή άψυχα ανθρωπάκια, κάποτε ήταν άνθρωποι με "Α" όχι "α".
Αντιστεκόντουσαν στο λίγο δίνοντας πολύ. Χαμογελούσαν με το τίποτα. 
Έβαλαν το κεφάλι τους στην γκιλοτίνα και με ένα κρακ στριγκο τελείωσαν όλα.
Η λήθη σκέπασε τα πάντα.
Ένα τούλι γύρω απ το μυαλό τους φιλτράρει τις σκέψεις. Οι σκέψεις που γεννούν συναισθήματα πεθαίνουν με τη σύλληψή τους.

- Και αυτό που λένε πως όταν δίνεις, γεμίζεις;
- Ισχύει. Αρκεί να μην ξεπεράσεις τα όρια μέσα σου. Υπάρχει ένα σημείο στάθμης που σου φωνάζει: στοπ.
Αν το ξεπεράσεις, δεν έχει γυρισμό . Το ίδιο γίνεται παντού. 
Είναι σαν τη ζαχαροπλαστική. Όλα στις σωστές δοσολογίες και με τα κατάλληλα υλικά και σκεύη.

Να σε προσέχεις γιατι οι πιο γεροί τοίχοι χτίζονται από τις αδυναμίες μας.

Τα συμπαγή άψυχα ανθρωπάκια ήταν άνθρωποι που στέρεψαν βαφτίζοντας το σκουπίδι, ανακυκλώσιμο υλικό.
Διάλεξαν να γεμίσουν πιθάρι των Δαναΐδων .

- Κάνεις λάθος. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι! Να μάθεις να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους.
- Σωστά! Δεν είναι όλοι ίδιοι. Υπάρχουν και χειρότεροι.

Ναι, κάνω λάθος. Τώρα έγινα χειρότερος κι εγω!

Κείμενο: Χαρά Μαζίδη




Η θλίψη έρχεται για να σου πει ότι κάτι πρέπει ν' αλλάξεις στη ζωή σου


Όταν κάποιος είναι θλιμμένος δεν ελπίζει, δεν χαίρεται, απογοητεύεται εύκολα και κάποιες φορές αποθαρρύνεται να προσπαθήσει να αναζητήσει το φως και την ελπίδα.

Όσο περισσότερο πιέζει τον εαυτό του να βγει από την θλίψη του, νιώθει ενοχές που δεν μπορεί να το καταφέρει, θυμώνει με τον εαυτό του και αυτός ο θυμός ανακυκλώνει τη θλίψη.

Όταν κάποιος νιώθει έτσι, το μυαλό και η καρδιά του κολλά σε ένα σημείο και δεν μπορεί να προχωρήσει εύκολα, να βρει ένα καινούργιο ρυθμό.
Αυτό που φοβάσαι ανακυκλώνεται συνεχώς, οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις ενοχές ή ντροπή γυρίζει γύρω από το μυαλό σου και σε καθιστά ευάλωτο. Πιστεύεις ότι θα μπορούσες να είχες κάνει περισσότερα για να αποτραπεί ένα γεγονός στη ζωή σου, θλίβεσαι γιατί θεωρείς ένοχο τον εαυτό σου για αυτό.

Αυτές οι σκέψεις σε ρίχνουν ξανά και ξανά και σε κάνουν να νιώθεις άχρηστος και ένοχος, μέχρι που νιώθεις πως δεν αξίζεις για κανένα και για τίποτε.
Αισθάνεσαι πως δεν είσαι αρκετά καλός για αυτό το πρόσωπο, για αυτό το συναίσθημα, για αυτή τη δουλειά, μέχρι που νιώθεις τόσο κουρασμένος που με δυσκολία αναπνέεις.
Πιστεύεις πως δεν αξίζεις να σε αγαπούν, για αυτό και δεν ζητάς εύκολα και βοήθεια από τους άλλους.

Από τη μια σκέφτεσαι ότι δεν αντέχεις άλλο και από την άλλη επικρίνεις τον εαυτό σου για τις σκέψεις σου.

Όσο όμως αποδέχεσαι την θλίψη σου, όχι σαν ένα μελανό σημείο στη ζωή σου, αλλά σαν μια κατάσταση που σου συμβαίνει, χωρίς να την επικρίνεις ή να απορρίπτεις τον εαυτό σου, αλλά και χωρίς να την επικαλείσαι με αδιέξοδο τρόπο, τόσο και εκείνη μπορεί να γίνει ένας φίλος και όχι ένας εχθρός σου.

Αν την αγκαλιάσεις σαν ένα φίλο που ήρθε να σε βρει για να σου χαρίσει το μήνυμά της, για να σε προστατέψει από κάτι σοβαρότερο, θα ακούσεις το μήνυμά της.
Αν την αντιμετωπίσεις με σεβασμό, θα την αισθανθείς διαφορετικά, δεν θα προσπαθήσεις να την αλλάξεις, να την ελέγξεις, να της επιβληθείς.

Η θλίψη έρχεται για να σου πει ότι κάτι πρέπει να αλλάξεις στη ζωή σου. Κάτι στην αλήθεια σου δεν έχει φανερωθεί ακόμα. Κάποια πλευρά του εαυτού σου παραμένει στο σκοτάδι και σε καλεί να τη φωτίσεις, να την αναδείξεις, να την υποστηρίξεις, ν’ αντικρίσεις τη θέα της και να μαγευτείς από αυτήν.

Κάθε σύμπτωμα σου, που μπορεί να το θεωρείς ως άχρηστο, είναι χρήσιμο τελικά, αν δεις την ωφέλειά του. Αν δηλαδή νιώθεις αδύναμος, η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να πάψεις να φαντασιώνεσαι τον εαυτό σου ως παντοδύναμο και χρειάζεται να δεχτείς και την αδυναμία σου. Αν τρίζεις τα δόντια σου, σημαίνει ότι χρειάζεται να μάθεις να εκφράζεις τα αρνητικά σου συναισθήματα και να μην τα καταπιέζεις. Αν παίρνεις κιλά, χρειάζεται να ασχοληθείς με το ψυχικό βάρος που σε απασχολεί και το οποίο ζητά από σένα να μην το καταπίνεις, αλλά να το βοηθήσεις να απελευθερωθεί.

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι κάτι χρειάζεται να αλλάξεις στη ζωή σου. Ότι πρέπει να ακούς εσένα περισσότερο, να εμπιστεύεσαι τις αλήθειες σου, να περνάς όμορφα μόνος σου, να κάνεις απλά καθημερινά πράγματα, στα οποία θα αισθάνεσαι ο εαυτός σου σε αυτά. Ότι χρειάζεται να πάψεις να συγκρίνεσαι με άλλους και να κάνεις αυτό που ευχαριστεί εσένα, αυτό που σε κάνει να νιώθεις ο εαυτός σου και να μην σκέφτεσαι τις απώλειες που μπορεί να ακολουθήσουν. Αν έχεις τον εαυτό σου μαζί, θα έχεις αυτό που αληθινά χρειάζεσαι. Αν έχεις εσένα σύμμαχο, θα έχεις κι εκείνους που προσπαθούν με τον ίδιο τρόπο για την ζωή τους.

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να πάψεις να ανέχεσαι, αλλά να κάνεις αυτά που σε κάνουν να εκτιμάς τον εαυτό σου, να δέχεσαι τα αντάξιά σου, να τα σέβεσαι και να τα τιμάς όπως τους αρμόζει.

Η θλίψη ήρθε για να σου πει ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου, να είσαι καλά εσύ σε ό,τι κάνεις, να σε σέβεσαι, να μην προσπαθείς να σε αλλάξεις για τους άλλους. Οι αλλαγές επέρχονται, επειδή εσύ τις θέλεις και από αγάπη για σένα, για αυτόν τον πολύτιμο και σημαντικό εαυτό σου.

Η θλίψη είναι φίλος σου και σαν φίλο περιμένει να την αγκαλιάσεις.

Κείμενο: Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας





"Το παιδί πρέπει να μπορεί χωρίς εσένα" – τί είναι αυτά που λες στην Ελληνίδα μάνα;


Από τη Σιμόν ντε Μποβουάρ και τον αγώνα για το δικαίωμα στην έκτρωση και την προφύλαξη των γυναικών φτάσαμε σε μία εποχή που γυναίκες 40, 50 και 60 χρόνων σαν μανιακές κυνηγούν να βρουν το νόημα της ζωής μέσα από την απόκτηση παιδιού.

Μόνο που η μητρότητα δεν είναι η διαδικασία. Είναι το μετά. Μετά, τι κάνουμε;».

Οι γυναίκες σήμερα κατακλύζονται από την επιθυμία για απόκτηση παιδιού. Χρησιμοποιούν κάθε δυνατότητα που τους προσφέρει απλόχερα η επιστήμη. Παλεύουν με μανία, πολλές φορές ακόμα και να υπερβούν τη φύση. Εξαντλούνται. Είτε το παιδί έρχεται ως η μόνη επιτυχία μιας γυναίκας που νιώθει ότι έχει αποτύχει στη ζωή, είτε ως μία ακόμα επιτυχία μίας καριερίστριας, η σημερινή τάση για απόκτηση παιδιού έχει κάτι από φρενίτιδα και κίνητρα καθαρά ναρκισιστικά.

Αλλά η μητρότητα είναι το μετά.

Είναι το να μπορείς να σκέφτεσαι μπαίνοντας στη θέση του άλλου, του παιδιού... Είναι να δέχεσαι, να καταλαβαίνεις την διαφορετικότητά του.

Αν η μητέρα δεν δει το παιδί ως ξεχωριστή οντότητα, δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει ο εαυτός του. Γι’ αυτό η κάθε μητέρα χρειάζεται να κάνει επανεκκίνηση μετά τη γέννα, να υπερβεί το «μητρικό της πάθος» και να γίνει πηγή ελευθερίας.

Πως θα τα πετύχει αυτό; Μόνο με προσωπική δουλειά. Η μητέρα πρέπει να απο-παθιαστεί. Να δει το παιδί της ως έναν ξένο και να επενδύσει και σε άλλες σχέσεις.

Τι είναι αυτά που λες σε μια Eλληνίδα μάνα; Να δει το παιδί της ως έναν ξένο; ΝΑΙ. Ως έναν ξένο-διαφορετικό-από-εμάς. Έναν ξένο που θα του δώσεις χώρο να υπάρξει με το δικό του τρόπο. Που θα διαβάσεις τα σημάδια του για να το εξυπηρετήσεις. Θα πας στην άκρη και θα του δώσεις χώρο να σε «αναπαραστήσει», δηλαδή να φτιάξει την εικόνα σου μέσα του, στη φαντασία του, στο συναίσθημά του όπως εκείνο θέλει. Θα το αφήσεις να αναπνεύσει, δε θα είσαι από πάνω. Θα καθοδηγείς, δεν θα εξουσιάζεις.

Δε διαφέρουμε και τόσο με το παιδί μας σε αυτό που καλούμαστε να κάνουμε: Κι αυτό, από την πλευρά του, πρέπει να φτιάξει σιγά-σιγά τη δική του ταυτότητα και εμείς να ανασυγκροτήσουμε τη δική μας, αυτήν την παλιά, δηλαδή, που είχαμε και χάσαμε στο σεισμό της μητρότητας. Είμαστε μητέρες και είμαστε γυναίκες. Το σώμα μας είναι γυναικείο, μητρικό και σεξουαλικό. Δεν χρειάζεται να είμαστε μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Να αποκλείσουμε το γυναικείο για το μητρικό. Μέγα λάθος ότι αυτά τα δυο είναι χωριστά. Δεν ισχύει. Αντίθετα το ένα τρέφει το άλλο.

Είμαστε και εμείς ξένες από τα παιδιά μας. Στην πραγματικότητα είμαστε δυο άνθρωποι. Δεν κάναμε εμβόλιο. Έκανε εμβόλιο. Δεν «περάσαμε» στο πανεπιστήμιο. Πέρασε στο πανεπιστήμιο. Δεν είμαστε χαρούμενοι. Είμαι χαρούμενη.

Η φύση της μητρότητας είναι «εφήμερη». Είμαστε εκεί για να μας αφήσει. Και θα είμαστε πάντα εκεί για να μας αφήνει. Όταν το παιδί απογαλακτίζεται, όταν περπατάει, όταν πάει παιδικό σταθμό και αργότερα σχολείο, όταν μας εναντιώνεται και μας κλείνει την πόρτα στα μούτρα, όταν βρίσκει σύντροφο και όταν φύγει από το σπίτι. Πονάει και μάλιστα πολύ. Κάθε βήμα του μακριά από μας.

Όμως αυτό είναι το «ηθικό θάρρος της μητρότητας»: να έχει διάρκεια μέσα από νέα ξεκινήματα.



Συρραφή από ομιλίες, συνεντεύξεις και γραπτά της Τζούλια Κρίστεβα, καθηγήτριας Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris VII, ψυχαναλύτριας, γλωσσολόγου, κοινωνιολόγου, μυθιστοριογράφου, ενεργού φεμινίστριας, μαθήτριας της Σιμόν ντε Μποβουάρ.








Πηγή: http://www.themamagers.gr

Ένα ποίημα από τον «Τάφο του Κητς»


Μένει ο δυστυχής κάτω απ’ το φως δίχως πόνο,
μένει η καλοσύνη μαζί με την ασυνείδητη ομορφιά των αδύναμων,
σκορπισμένα στο τραπέζι μένουν τα οικογενειακά πορτραίτα, μένουν τα
μοναχικά ιαματικά λουτρά,
μένουν τα πεθαμένα δελφίνια στις ακτές, ο αέρας ανατρέπει τα ανθοδοχεία
απ’ τις ταφόπλακες,
μένει μόνο ο Νοέμβρης, κανείς δεν λαμβάνει γράμματα, κανείς ποτέ δεν θα
τηλεφωνήσει,
ο τρελός ανοίγει το παράθυρο, πηδάει, ο μοναχικός ανοίγει το ψυγείο, τρώει,
οι ηλικιωμένοι μαζεύονται στα πάρκα, οι αρχιτέκτονες σχεδιάζουν άλλους
οικισμούς,
ο θάνατος κυκλοφορεί ζωντανός ανάμεσά μας, τα τρένα αναχωρούν στην ώρα τους,
η αστυνομία κόβει τα μουστάκια, ο δικαστής υποθηκεύει ακόμα ένα σπίτι,
οι γραβάτες σφίγγουν τους λαιμούς, κουλουριάζονται στη φωλιά τους τα φίδια,
ο πρόξενος στέλνει ένα υπόμνημα, ο καταδότης απαιτεί ανταμοιβή,
οι εφημερίδες δημοσιεύουν διαψεύσεις, ο κτηνοτρόφος κλαδεύει τις μηλιές,
ο ποιητής γράφει τα χαϊκού του, το αγόρι βάφει τα ματοτσίνορά του,
ο συμβολαιογράφος προστρέχει στον παπά, πάτερ η γυναίκα μου με απατά,
οι μέρες διαδέχονται η μία την άλλη αδιαφοροποίητες, το χθες είναι ένα παγωμένο
φαράγγι,
η νιότη περνά, τώρα το ν’ αντιστέκεσαι σημαίνει να είσαι θνητός.


Juan Carlos Mestre
Μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής
[ Ζωγραφική: Χουάν Κάρλος Μέστρε.]








ΠΗΓΗ...http://frear.gr/?p=16754

Η τραγωδία του μήλου – του Τεντ Χιουζ


Kι έτσι την έβδομη μέρα
Το φίδι ξεκουράστηκε.
Ο Θεός πήγε σ΄αυτό.
«Έχω επινοήσει ένα νέο παιχνίδι», του είπε.

To φίδι τον κοίταξε με έκπληξη.
Στην υπόθεση παρεισδύον
Αλλά ο θεός είπε:«Bλέπεις αυτό το μήλο;
Το στίβω και το κοιτώ-Μηλίτης.»

Το φίδι ήπιε μια καλή γουλιά
Και κουλουριάστηκε παίρνοντας το σχήμα του ερωτηματικού.
Ο Αδάμ ήπιε και είπε: Να ο θεός μου!»
Η Εύα ήπιε και άνοιξε τα πόδια της

Και κάλεσε το πονηρό φίδι
Και του χάρισε ξέφρενες ηδονικές στιγμές
Ο Θεός έτρεξε και το είπε στον Αδάμ
Που σε μεθυσμένη οργή προσπάθησε να κρεμάσει τον εαυτό του στον οπωρώνα.

Το φίδι προσπαθούσε να εξηγήσει φωνάζοντας «Σταμάτα»
Αλλά το ποτό σκορπούσε τη φωνή του
Και η Εύα άρχισε να ουρλιάζει: «Βιασμός! Βιασμός!»
Και χτυπούσε με το πόδι της το κεφάλι του.

Τώρα όποτε το φίδι εμφανίζεται, αυτή ξεφωνίζει
«Εδώ έρχεται πάλι! Βοήθεια! Βοήθεια!»
Τότε ο Αδάμ σπάει μια καρέκλα στο κεφάλι του,
Και ο Θεός λέει: «Είμαι πολύ ευχαριστημένος»

Και όλα πάνε στην κόλαση.


Μετάφραση: Aσημίνα Ξηρογιάννη

[Ted Hughes, Crow.  Ζωγραφική: Lucas Cranach.]





Ατίθασα οπίσθια – της Τώνιας Τσαρούχα


Αμφίθυμο μαγιάτικο μεσημέρι. Ξέφτισμένα νέφη ψιχαλίζουν τα πεζοδρόμια και νυσταλέος ήλιος τα στεγνώνει. Συνοικιακό ψιλικατζίδικο, στριμωγμένο ανάμεσα σε παλιές πολυκατοικίες και βιτρίνες με αυτοκόλητα: «Πωλείται/ενοικιάζεται το παρόν». Ο ιδιοκτήτης πίσω απ’ την ταμειακή, καμπουριάζει πάνω απ το πανέξυπνο κινητό του. Σκυλοβαριέται και παράλληλα αδημονεί.

Γκλιν-Γκλον! μπαίνει πελάτης. Αυτός ο συνταξιούχος θεολόγος και δεξιός ψάλτης ακροδεξιών φρονημάτων. Φοράει περουκίνι, γκεσταπίτικη γκαμπαρντίνα επιδειξία, μπατομπούκαλα και ψεύτικη γενειάδα αρχιμανδρίτη. Κατευθύνεται στις εφημερίδες και στα περιοδικά όπου επιδίδεται σε μια πυρετώδη αναζήτηση.

Το πανέξυπνο κινητό του ιδιοκτήτη δονείται. Δονείται και εκείνος μόλις βλέπει την οθόνη. Για λίγο ακούει χωρις να μιλάει κι ύστερα ξεσπάει

«Μπούρδες. Εγώ το ξέρω, ποιός θα πληγωθεί περισσότερο. Αν δεν έρθεις το βράδυ στο…».

Του κλείνουν το τηλέφωνο αφήνοντας τον σε αναμμένα κάρβουνα. Καταβροχθίζει, χρόνου φείδου, μια σοκοφρέτα με φουντούκια και ανοίγει πατατάκια με πάπρικα αλλά τα παρατάει στον πάγκο.

«Δεν θα γίνω τόφαλος για χάρη σου», μονολογεί και αρχίζει να δαγκώνει τα νύχια του. Βλεφαριάζει τον πελάτη-καρνάβαλο που ακόμα δεν βρήκε αυτό που ψάχνει. Ξαφνιάζεται λες και τον βλέπει για πρώτη φορά και του λέει με εξαντλημένη υπομονή: «Κάτω απ’ το Ψαροντούφεκο και καραμπίνα κοιτάξτε».

Ο πελάτης εντοπίζει το Ατίθασα οπίσθια αφού πρώτα βγάλει τα αποκριάτικα μπατομπούκαλα και φορέσει τις κανονικές πρεσβυωπικές του διόπτρες. Κοιτάζει για λίγο το εξώφυλλο με προσποιητή έκπληξη,το χώνει ανάμεσα σε μια διπλωμένη Χριστιανικη Ηχώ και σπεύδει στην ταμειακή με αμήχανη βιασύνη. Πληρώνει και φεύγει χωρίς να πάρει τα ρέστα και την απόδειξη. Γκλιν-Γκλον!

Μόνος του πάλι ο ιδιοκτήτης στριγκλίζει αγανακτισμένος:«Άι Σιχτίρ, Ταρτούφοι, μπανιστιρτζήδες». Κι ύστερα αρχίζει να μασουλάει τα πατατάκια που εγκατέλειψε πριν λίγο. Ύπνωτισμένος απ την πικάντικη γλυκύτητα μουρμουρίζει:

«Τώρα το θυμήθηκε ότι έχει γυναίκα και παιδιά. Γιατί εμείς, τι έχουμε δηλαδή;»

Τώνια Τσαρούχα




Ο στρατιώτης – της Φωτεινής Τέντη


Η Ειρήνη ανακάτευε τις φακές στην κουζίνα, όταν μια σκιά στο παράθυρο χαμήλωσε το φως του σπιτιού. Άφησε τις φακές να βράζουν και βγήκε στην αυλή. Από τη διπλανή πόρτα, βγήκε η κυρία Αριστέα. Ένας άντρας με βρώμικα μούσια και μακριά μαλλιά στεκόταν μπροστά στο σπίτι. Ήταν ψηλός κι αδύνατος, κακοταϊσμένος και κουρασμένος. Το πρόσωπό του, όσο ξέφευγε από τη γενειάδα, ήταν μόνο κόκκαλα και δέρμα. Φορούσε σκισμένο αμπέχωνο και τρύπιες, κακοπαθημένες αρβύλες.

Οι δύο γυναίκες τον κοίταξαν στα μάτια. Η Αριστέα που είχε δει πολλούς νεκρούς στη ζωή της, θυμήθηκε το βλέμμα του πατέρα της όταν πέθανε. Η Ειρήνη που ήταν ακόμα νέα, δεν είχε κάποιον πεθαμένο να σκεφτεί.

«Θέλεις βοήθεια, φαντάρε;» ρώτησε η μεγάλη γυναίκα.

«Αν θες φαγητό, βράζω φακές» είπε η νεότερη.

Ο στρατιώτης δεν μίλησε, μόνο κοιτούσε, κοιτούσε ψηλά, την καρυδιά που είχε αρχίσει να ξεραίνεται και του ήρθε κάτι σαν ντροπή.
Τότε, άκουσε τις στριγγλιές των δύο γυναικών που όρμαγαν να τον αγκαλιάσουν.

«Μη με πλησιάζετε! Είμαι γεμάτος ψείρες, μείνετε μακριά μου, μέχρι να καθαριστώ» είπε εκείνος και τις σταμάτησε πριν τον ακουμπήσουν.

Οι φωνές τους έβγαλαν από τις γύρω πόρτες άντρες, γυναίκες και παιδιά κι άρχισαν κι εκείνοι να στριγγλίζουν μαζί μ’ εκείνες γιατί είχε επιστρέψει ο Γιώργης που τον είχαν για σκοτωμένο στον πόλεμο.

Βάλαν τη μάνα του να κάτσει σε μια καρέκλα κι εκείνη έκλαιγε και άπλωνε τα χέρια της στον αέρα σαν να τον αγκάλιαζε. Η Ειρήνη στεκόταν όρθια πίσω από την πεθερά της, κάπως φοβισμένη μ’ αυτόν που έλεγε πως ήταν ο Γιώργης, ο άντρας της. Ετούτος ήταν άγριος και στεγνός, ενώ ο Γιώργης της ήταν γλυκός και μαλακός σαν αφράτο ψωμί.
Στήσανε καζάνι μέσα στην αυλή με καυτό νερό. Φέρανε και τον κουρέα. Κρέμασαν κι ένα σεντόνι να τον κρύψουν κι ο Γιώργης γδύθηκε κι έκανε μπάνιο. Τα ρούχα του, άναψαν φωτιά και τα κάψανε. Ο κουρέας με τη φαλτσέτα του, τον ξύρισε ολόκληρο. Δεν έμεινε τρίχα πουθενά, ούτε στο κεφάλι, ούτε στο σώμα, ούτε στ’ αχαμνά του. Ειδικά στ’ αχαμνά του, τον ξύρισε με πάσα προσοχή γιατί τα άτιμα τα ζωύφια εκεί στο δέρμα κόλλαγαν περισσότερο και ήταν δύσκολο να τα ξεκολλήσει. Οι ψείρες που τον είχαν πνίξει έπεσαν στο καυτό νερό και τσιτσίρισαν. Η Ειρήνη τους έδωσε ρούχα και τον ντύσαν.
Όταν κατέβασαν το σεντόνι, οι δυο γυναίκες έβαλαν πάλι τις φωνές. Ήταν ίδιος ο παππούς του ο Γιώργης, όταν τον ξεθάψαν από τον τάφο στα τρία χρόνια. Μόνο μαύρο δέρμα και κόκκαλα, ίδιος λείψανο αγίου.

Μετά, έπεσαν πάνω του και έκλαιγαν. Κόντεψαν να τον γκρεμίσουν. Τον πήραν μέσα στο σπίτι του και η Ειρήνη, τον ξάπλωσε στο κρεβάτι τους, στη δεξιά μεριά, εκείνη που του άρεσε να κοιμάται. Του έφεραν τις φακές που είχαν βράσει πια, και ψωμί βρεγμένο. Τώρα με τον πόλεμο, μόνο αυτά είχαν για φαΐ. Έφαγε δυο κουταλιές φακή και ψωμί καθόλου.

Πότε κλαίγαν οι γυναίκες, πότε εκείνος πότε και οι τρεις μαζί. Η Αριστέα ξάπλωσε στο πάτωμα δίπλα στο κρεβάτι και η Ειρήνη στην αριστερή πλευρά του κρεβατιού. Κοιμήθηκαν μέχρι την άλλη μέρα το πρωί. Μετά, η Αριστέα πήγε δίπλα στο σπίτι της και η Ειρήνη σηκώθηκε να φτιάξει λίγο φασκόμηλο στο Γιώργη που ήταν δυναμωτικό. Όταν ο Γιώργης ήπιε το αφέψημα, η Ειρήνη κοίταξε τα μάτια του, μήπως και είχαν πάρει ζωή, αλλά το βλέμμα του πεθαμένου δεν είχε αλλάξει. Η γυναίκα έπιασε να τον χαϊδεύει και να του λέει γλυκόλογα. Ξάπλωσε πάλι δίπλα του και του ψιθύριζε στ’ αυτί και του χάιδευε το κορμί μήπως και τον ξυπνήσει. Ο Γιώργης όλη μέρα δεν κουνήθηκε, ούτε της μίλησε καθόλου. Ούτε στη μάνα του μίλησε. Έφαγε λίγο κι έμεινε ξαπλωμένος μέχρι το βράδυ. Η Ειρήνη τη νύχτα άρχισε πάλι να τον χαϊδολογάει. Τα χέρια της σκόνταφταν στα κόκκαλα του. «Θα φτιάξει» σκεφτόταν, θα τον τάιζαν, θα του ’διναν δυναμωτικά και θα συνερχόταν. Νέος άνθρωπος ήταν, μόνο εικοσιπέντε χρονών.

Πέρασαν μέρες με το φαντάρο να μην κουνιέται από το κρεβάτι, ούτε να μιλάει, ούτε να τρώει, μόνο να κοιμάται και να ξυπνάει. Μια νύχτα, η Ειρήνη κατέβασε το χέρι της πιο χαμηλά. Το πέρασε μέσα στο σώβρακό του και έκανε να χαϊδέψει τα αχαμνά του. Ο Γιώργης της άρπαξε το χέρι και το έσπρωξε μακριά του.

«Τι κάνεις εκεί πέρα; Δεν βλέπεις; Θα γεμίσεις αίματα…»

Η Ειρήνη σάστισε, αλλά τραβήχτηκε χωρίς να μιλήσει.

Προσπάθησε κι άλλες φορές. Ο Γιώργης φώναζε πως θα γέμιζε τα χέρια της αίματα και την έσπρωχνε να τον αφήσει.

Αν και ντρεπόταν πολύ, η κοπέλα το είπε στη μάνα του άντρα της. «Κυρά-Αριστέα, ο Γιώργης το και το… Δεν τα λέει καλά»

«Είναι νωρίς ακόμα για έρωτες!» της είπε η γυναίκα. «Περίμενε να συνέλθει το παιδί μου και θα δεις πως όλα θα γίνουν όπως παλιά. Πολύ βιάζεσαι, δεν βλέπεις ότι είναι ακόμη άρρωστος;»
Πέρασε ένας μήνας ολόκληρος και δεν άλλαξε τίποτα. Ο Γιώργης ούτε κρέας έπιανε, ούτε από το κρεβάτι σηκωνόταν κι όλο έλεγε τα περίεργα για αίματα και το σώβρακό του που ήταν κόκκινο.
Στο τέλος οι δυο γυναίκες απελπισμένες, αφού ούτε ο γιατρός μπόρεσε να τον βοηθήσει, φέραν τον Ντελή, το μάγο. Ο Ντελής ήταν ξένος, αλλά είχε φύγει πολλά χρόνια από τον τόπο του, γι’ αυτό λογιζόταν για ντόπιος. Έμενε δυο συνοικίες πιο κάτω και ήταν ξακουστός, και νεκρούς ανάσταινε. Ήταν γέρος και με δυσκολία μετακινιόταν, όμως όταν του είπαν την περίπτωση, δέχθηκε να πάει ως το σπίτι του Γιώργη.

Έβγαλε τις γυναίκες από το δωμάτιο και έκατσε στο κρεβάτι του στρατιώτη.
«Πού είναι το αίμα, φαντάρε;» τον ρώτησε.
«Να, εκεί κάτω» είπε ο Γιώργης και έδειξε το σώβρακό του.
«Τι έπαθες και πλήγιασες;»
«Μου κόψανε τ’ αχαμνά» είπε ο Γιώργης και κατέβασε το σώβρακο.
«Κοίτα, τίποτα δεν μου αφήσανε… Αίμα, χάνω τόσον καιρό και ξέρω πως θα πεθάνω, αλλά δεν γινόταν διαφορετικά».
«Ποιος σου το έκανε αυτό, Γιώργη; Ο οχτρός;»
«Όχι… Θα σου πω, αλλά να μην το πεις ποτέ στην Ειρήνη. Ορκίσου μου…»
«Στο ορκίζομαι, πες!»

«Αυτός… Ήταν πολλά τα μαμούνια. Οι ψείρες… εκείνες φταίνε για όλα. Όχι, εκείνον δεν μπορώ να τον κατηγορήσω, έκανε ό,τι μπορούσε. Μα οι διάολοι ήταν κολλημένοι στο δέρμα μου και δεν έπεφταν. Μου το είπε εκείνη την ημέρα. Κρατούσε τη φαλτσέτα και μου είπε: Γιώργη, δεν γίνεται, πρέπει να στα κόψω, αλλιώς οι ψείρες θα σου καταπιούν το αίμα και θα πεθάνεις. Δεν φεύγουν, αλλιώτικα. Του είπα να τα κόψει. Εγώ του είπα να τα κόψει. Ήταν ατίμωση να πάω από τις ψείρες. Εγώ ο Γιώργης, να νικηθώ από τα μαμούνια! Καλύτερα το αίμα μου να το πιεί το σεντόνι, παρά εκείνες. Έκανε μία με τη φαλτσέτα και τα ‘κοψε. Έτσι έγινε. Του είπα να τα κρατήσει και να τα φέρει όταν με θάψουν να τα βάλουν στο φέρετρο. Θα πεθάνω από το αίμα, αλλά οι ψείρες δεν με φάγανε. Φύγε τώρα και να πεις στην Ειρήνη και στη μάνα μου πως τις αγαπώ».

Ο Ντελής σκέπασε το στρατιώτη με το λευκό σεντόνι και βγήκε στην αυλή που περίμεναν οι δυο γυναίκες.
«Πέθανε» είπε, «να πάτε να τον πλύνετε, με προσοχή όμως γιατί τα αχαμνά του τρέχουν ακόμα αίμα».
Οι δυο γυναίκες τρέξαν στο δωμάτιο του Γιώργη και τον βρήκαν νεκρό με τα μάτια και το στόμα ορθάνοιχτα. Το βλέμμα του, τώρα έμοιαζε πιο ταιριαστό πάνω του. Ο Ντελής μπήκε στο δωμάτιο πίσω τους.
Οι γυναίκες έκλαιγαν βουβά πάνω από το σώμα του Γιώργη.
«Μου είπε να σας πω, πως σας αγαπάει και πως σας αφήνει ευχή και κατάρα να μην τον θάψετε, αν δεν ειδοποιήσετε πρώτα τον κουρέα».
Ύστερα, ο Ντελής έφυγε για να γυρίσει στο σπίτι του, δυο συνοικίες παρακάτω.

 Φωτεινή Τέντη




ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...