Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ «Πληρώνουμε τώρα το ¨μαύρο 2015¨ και την καταστροφική οικονομική πολιτική»


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
«Πληρώνουμε τώρα το ¨μαύρο 2015¨ και την καταστροφική οικονομική πολιτική»

Την παταγώδη αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής ως αποκλειστικά υπεύθυνης για τα σημερινά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα της χώρας, ανέδειξε ο Γιώργος Καρασμάνης στην συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, παρόντος του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, με θέμα την Ενδιάμεση Έκθεση της Τράπεζας για τη Νομισματική Πολιτική 2016.
          Ο πρώην Υπουργός, χαρακτήρισε το 2015 ως τη χειρότερη χρονιά της μεταπολίτευσης, τις παρενέργειες της οποίας πληρώνουμε σήμερα, ως συνέπεια των άφρονων πολιτικών που ακολουθήθηκαν. Αναφερόμενος δε ειδικότερα στο δημοψήφισμα, υπενθύμισε ότι, ο ίδιος είχε προειδοποιήσει πως με οποιοδήποτε αποτέλεσμα, είτε «ναι» είτε «όχι», η επόμενη μέρα θα αποτελούσε την απαρχή ενός ¨γολγοθά¨ για την Ελληνική Οικονομία και, δυστυχώς, επαληθεύτηκε.
          Για το μείζον θέμα των μεταρρυθμίσεων και της ανάπτυξης, στο οποίο είχε αναφερθεί στην ομιλία του ο κ. Στουρνάρας, ο Γιώργος Καρασμάνης υπογράμμισε πως όλοι συμφωνούμε ότι μόνον η ανάπτυξη μπορεί να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη για την οικονομία. Προκύπτουν όμως ερωτήματα, πρόσθεσε:
          Υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις για ανάπτυξη; Μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με κλειστές τράπεζες – φαινόμενο μοναδικό στην Ευρώπη και στον πλανήτη των 249 χωρών; Γίνεται ανάπτυξη με την υπερφορολόγηση; Ή με αυτό «το ασφαλιστικό έκτρωμα», που έχει ξεσηκώσει όλες τις κοινωνικές τάξεις;
          Δεδομένου ότι ην ανάγκη για επενδύσεις –κυρίως ξένες – είχε υπογραμμίσει ο Γιάννης Στουρνάρας, λέγοντας ότι πριν την κρίση ήταν στο 24% και σήμερα έχουν συρρικνωθεί στο 11%, ο Γιώργος Καρασμάνης αναρωτήθηκε εμφαντικά, αν μπορούμε να προσδοκούμε επενδύσεις υπ’ αυτές τις συνθήκες; Όταν όλες οι γειτονικές χώρες κρατούν πολύ χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, παρέχοντας μάλιστα επιπλέον και άλλα κίνητρα, ποιος και γιατί να έλθει να επενδύσει στην Ελλάδα;

          Ειδικότερη αναφορά έκανε ο πρώην Υπουργός και στις πρόσφατες νέες απειλές για GREXIT που, μετά από επτά χρόνια σκληρής λιτότητας και μεγάλων θυσιών του λαού μας, επανέρχεται ως ¨φάντασμα¨, επισημαίνοντας ότι ουδεμία επίσημη παρέμβαση υπήρξε από τη χώρα μας προς τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, για να σταματήσει επιτέλους αυτό το κακό.
          Είναι εγκληματικό λάθος, τόνισε ο Γιώργος Καρασμάνης, διότι: Αποτρέπει τη δημιουργία οποιουδήποτε κλίματος εμπιστοσύνης. Αντιθέτως εντείνει την αρνητική ψυχολογία. Δείχνει να ¨δικαιώνει¨ και να επιβραβεύει όλους όσοι έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Επίσης αποθαρρύνει εκείνους που έχουν κρύψει τα λεφτά τους σε σεντούκια και στρώματα να τα βγάλουν – αν βέβαια τους έχουν μείνει μετά από εφτά χρόνια άγριας λιτότητας. Γιατί ο άλλος να τα εμφανίσει όταν πάνω από το κεφάλι του επικρέμεται η δαμόκλεια σπάθη του GREXIT;
          Στην διατυπωθείσα από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος εκτίμηση ότι η αξιολόγηση, έπρεπε να κλείσει από τον Φεβρουάριο του 2016, ο Γιώργος Καρασμάνης συμφώνησε. Υπερθεμάτισε μάλιστα προσθέτοντας ότι όσο καθυστερεί η αξιολόγηση, αυξάνονται οι απαιτήσεις των δανειστών για νέα σκληρά μέτρα Εξέφρασε παράλληλα αμφιβολίες, αν Πρωθυπουργός και Κυβέρνηση έχουν επίγνωση αυτών των κινδύνων, σε συνδυασμό μάλιστα με το ότι το 2017 είναι χρονιά εκλογών για πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που απειλεί να δημιουργήσει δυσμενέστατο κλίμα.
          Καταλήγοντας ο πρώην Υπουργός, διατύπωσε και το ερώτημα: Γιατί, από όσους γνώριζαν τους κινδύνους και την κρισιμότητα των περιστάσεων, δεν προτάθηκε δηλαδή έγκαιρα (το 2016) η σύγκλιση ενός  Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών που θα τους έφερνε όλους προ των ευθυνών τους, για να προχωρήσει επιτέλους η αξιολόγηση;
          Τώρα βέβαια είναι αργά… Και η ευθύνη πέφτει στους ώμους του Πρωθυπουργού.


ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ                 
14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ2017 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Δ.Ε.Υ.Α. ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ



Φίλες και φίλοι καταναλωτές,

Αποτελεί πλέον κοινή διαπίστωση όλων μας ότι το νερό είναι ένα πολυτιμότατο αγαθό. Γι’ αυτό το λόγο η Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας το διαχειρίζεται με υπευθυνότητα.

Με αίσθημα ευθύνης, ενημερώνουμε τους καταναλωτές σχετικά με το νερό της Αριδαίας, ότι τα αποτελέσματα και της τελευταίας μέτρησης της ποιότητας στα πλαίσια που ορίζει η σχετική νομοθεσία διασφαλίζουν με απόλυτο τρόπο την ποιότητα του πόσιμου νερού της πόλης μας (βλέπε σχετικό έγγραφο που επισυνάπτεται).

Αντίστοιχες μετρήσεις πραγματοποιούνται σε όλες τις Τοπικές Κοινότητες και τα αποτελέσματα είναι στη διάθεση του κάθε καταναλωτή στα γραφεία της Δ.Ε.Υ.Α. και παράλληλα θα τοιχοκολληθούν στο κοινοτικό κατάστημα και σε κεντρικά σημεία του κάθε χωριού. Αξίζει να σημειωθεί προς ενημέρωση των πολιτών, ότι τα αποτελέσματα που αφορούν στις Τοπικές Κοινότητες είναι θετικά. Για τις Τοπικές Κοινότητες που δεν υπάρχουν θετικά αποτελέσματα, ενημερώνεται άμεσα ο πληθυσμός από τη Δ.Ε.Υ.Α. μέσω των ΜΜΕ καθώς και από τις κατά τόπους ενημερωτικές συνελεύσεις στις οποίες συμμετέχουν οι πολίτες.

Η Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας με την άμεση επικοινωνία που έχει αναπτύξει με τους καταναλωτές, έχει ως στόχο τη σωστή και έγκυρη ενημέρωση και τη συνεχή αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, όπως αυτή της ανάλυσης του πόσιμου νερού.



Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ










Αποκριάτικο Πάρτι από την ΔΗ.Κ.Ε.Α του δήμου Αλμωπίας


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ –ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ & ΤΥΧΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (Τ.Α.Π.)


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ –ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ & ΤΥΧΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ
ΓΙΑ  ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ  ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ (Τ.Α.Π.)

Προς τους κατοίκους του Δήμου Aλμωπίας
Μετά τη διαπίστωση ότι πολλοί εκ των κατοίκων του Δήμου μας δηλώνουν άγνοια του Ν.2130/23-04-1993 (Φ.Ε.Κ. Α’) που αφορά το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (Τ.Α.Π.) και το οποίο εισπράττεται από τον οικείο Δήμο για τα  ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα  μέσω του λογαριασμού της Δ.Ε.Η. για τα μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα από την ταμειακή υπηρεσία του Δήμου και λαμβάνοντας υπόψη :
1.      την υπ' αριθμ. 16/2016 απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου περί καθορισμού τιμής ζώνης για τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων σε περιοχές που δεν ισχύει το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού (εκτός σχεδίου) για την επιβολή του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (Τ.Α.Π.) για το 2016
2.      την υπ' αριθμ. 17/2016 απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου περί καθορισμού συντελεστή ΤΑΠ για το 2016  
3.      το γεγονός ότι το ΤΑΠ επιβάλλεται υποχρεωτικά από το νόμο και δεν αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου. Ο συντελεστής του καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και είναι ενιαίος για όλη τη διοικητική περιφέρεια του Δήμου.
4.      το γεγονός ότι στη νομοθεσία προβλέπεται η υποχρέωση των ιδιοκτητών, επικαρπωτών ή νομέων ακινήτων, ότι έπρεπε να είχαν προβεί στη δήλωση του ακινήτου τους ήδη από το 1993 και μάλιστα μέσα σε ένα μήνα από τη δημοσίευση της απόφασης του δημοτικού συμβουλίου για τον καθορισμό του συντελεστή του τέλους ακίνητης περιουσίας. Σε περίπτωση που η δήλωση δεν υποβληθεί μέσα στην προθεσμία αυτή ή υποβληθεί ανακριβώς, ο υπόχρεος υπόκειται σε χρηματικό πρόστιμο διπλάσιο του οφειλομένου τέλους.
5.      το γεγονός ότι για τα επόμενα έτη υποβάλλεται δήλωση εντός διμήνου από τη μεταβολή (άρθρο 24 παρ. 5 Ν. 2130/93) μόνο για τα ακίνητα εκείνα στα οποία έχει επέλθει μεταβολή στα στοιχεία της αρχικής δήλωσης. Κάθε υπόχρεος που δεν υποβάλλει νέα δήλωση μέσα στην προθεσμία αυτή, υπόκειται σε χρηματικό πρόστιμο διπλάσιο του οφειλόμενου τέλους που αντιστοιχεί στο ακίνητο.


 σας υπενθυμίσουμε τα εξής:

Ø  Στο τέλος ακίνητης περιουσίας υπόκεινται:
α. τα πάσης φύσεως ακίνητα που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εντός των ορίων οικισμών υφισταμένων προ του έτους 1923 ή εντός ορίων οικισμών με πληθυσμό κάτω από 2000 κατοίκους,
β. τα κάθε είδους κτίσματα που βρίσκονται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών υφισταμένων προ του έτους 1923 ή εκτός ορίων οικισμών με πληθυσμό κάτω από 2000 κατοίκους.

Ø  Και τα μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα (οικόπεδα, αποθήκες &  κτίσματα πάσης φύσεως αποπερατωμένα) οφείλουν να δηλώνονται στο Δήμο, διότι υπόκεινται σε Τέλος Ακίνητης Περιουσίας ( Τ.Α.Π).
Ø  Απαλλαγή εφαρμόζεται μόνο για τα κτίσματα οικοδομής που ανεγείρεται, για μια επταετία από τη χορήγηση της οικοδομικής αδείας. Σε ΤΑΠ υπόκειται μόνο το οικόπεδο. Εφόσον μετά το πέρας της επταετίας δεν έχει αποπερατωθεί και τα κτίσματα παραμένουν ημιτελή, η απαλλαγή παρατείνεται .



Ο Δήμος μας με την παρούσα ανακοίνωση-πρόσκληση

καλεί

όλους τους πολίτες του Δήμου μας να προσέρχονται στο Γραφείο Εσόδων του Δήμου κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, να υποβάλουν δήλωση (σε περίπτωση που δεν τα έχουν ήδη δηλώσει) καθώς και δήλωση μεταβολής στα στοιχεία της αρχικής δήλωσης, σε περίπτωση που εντοπίζουν τυχόν τροποποιήσεις (π.χ. διαφορές τετραγωνικών, μεταβιβάσεις ακινήτων,  κ.α.).


Ε.Δ.
Η Προϊσταμένη Διεύθυνσης

Επιγαρίδου Σοφία

Ανακοίνωση του δήμου Αλμωπίας για διακοπές και επανασυνδέσεις παροχών ηλεκτρικής ενέργειας


Ανακοίνωση-Πρόσκληση

Για διακοπές και επανασυνδέσεις παροχών ηλεκτρικής ενέργειας

Καλούνται οι πολίτες οι οποίοι έχουν προβεί σε διακοπή της ηλεκτροδότησης των ακινήτων τους, να προσέρχονται στο Γραφείο Εσόδων του Δήμου κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, για να δηλώσουν την εν λόγω διακοπή, προκειμένου να τύχουν της απαλλαγής του τέλους καθαριότητας & φωτισμού, κατά τα οριζόμενα στο τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν. 25/1975 όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 του άρ. 5 του Ν. 3345/2005 σε συνδυασμό με τα αριθ. 38048/10-11-2015 & 2856/20-01-2015 έγγραφα του Υπ.Εσ. & Διοικ.Ανασ.,  προσκομίζοντας τα παρακάτω δικαιολογητικά:
·         Αίτηση-Υπεύθυνη Δήλωση διακοπής ηλεκτροδότησης
 (δίνεται από την  υπηρεσία μας)
·         Υπεύθυνη Δήλωση περί μη χρήσης του ακινήτου  για όσο διάστημα ήταν κλειστό (δίνεται από την  υπηρεσία μας)
·         Υπεύθυνη Δήλωση για μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα
(δίνεται από την  υπηρεσία μας)
·         Βεβαίωση διακοπής ηλεκτροδότησης από τη ΔΕΗ (ή οποιοδήποτε πάροχο)
ή  Βεβαίωση κλειστού ακινήτου μέσω των ΚΕΠ
·         Ε9 τρέχουσας χρήσης ιδιοκτήτη και συνιδιοκτητών(εάν υπάρχουν)
·         Συμβόλαιο αγοραπωλησίας ακινήτου ή άλλο αποδεικτικό κτήσης της κυριότητας
Σε περίπτωση ακινήτου σε ιδιόκτητη οικοδομή:
·         Άδεια οικοδομής   (εάν υπάρχουν περισσότερες από μία άδειες να προσκομιστούν όλες)  & πράξεις νομιμοποίησης αυθαιρεσιών σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (αντίγραφα τακτοποίησης) εάν έχουν γίνει 
·         Διάγραμμα δόμησης ή κάλυψης ή τοπογραφικό από την οικοδομική άδεια (σε περίπτωση που δεν έχει εξαντληθεί ο συντελεστής δόμησης, υπόκειται σε ΤΑΠ το υπόλοιπο του οικοπέδου)
Σε περίπτωση μισθωμένου ακινήτου:
·         μισθωτήριο συμβόλαιο σε ισχύ (από 1/1/2014 είναι υποχρεωτική η υποβολή ηλεκτρονικού μισθωτηρίου _ΠΟΛ 1013/2014 )
Σε περίπτωση οικοδομής με κοινόχρηστους χώρους:
·         Πίνακας συνιδιοκτησίας/διανομής κοινοχρήστων χώρων
·         Λογαριασμός ηλεκ/σης  κοινοχρήστων χώρων (φωτοτυπία 2 όψεων)
Προαιρετικά δικαιολογητικά:
·         Τελευταίος  λογαριασμός ηλεκτρικού ρεύματος  (φωτοτυπία 2 όψεων)
·         Δήλωση κτηματολογίου εφόσον έχει συντελεστεί για το συγκεκριμένο ακίνητο
·         Αντίγραφο πληρεξουσίου ή εξουσιοδότησης  σε περίπτωση ανάθεσης διεκπεραίωσης της σχετικής διαδικασίας από τον ιδιοκτήτη σε τρίτο

Επισημαίνονται τα παρακάτω:
1.Σύμφωνα με το υπ' αρίθμ. 2856/20-1-2015 έγγραφο της Δ/νσης Οικονομικών Τ.Α. του Υπουργείου Εσωτερικών, η απαλλαγή από το τέλος καθαριότητας & φωτισμού ισχύει μόνο μετά την κατάθεση των ανωτέρω δικαιολογητικών στο Δήμο, ώστε να συντρέχει η δυνατότητα ελέγχου από τον Δήμο του κατά πόσο το ακίνητο πράγματι δεν χρησιμοποιείται. Επισημαίνεται ότι η υπεύθυνη δήλωση περί μη χρήσης του ακινήτου δεν μπορεί, κατ’ αρχήν, να αξιολογηθεί από το Δήμο όταν αναφέρεται σε χρόνο προγενέστερο της υποβολής της σε αυτόν. Συνεπώς η προβλεπόμενη απαλλαγή από το τέλος καθαριότητας ισχύει από την ημερομηνία κατάθεσης των ανωτέρω δικαιολογητικών, ύστερα από την οποία καθίσταται ελέγξιμη από τον ΟΤΑ η μη χρήση του ακινήτου.
2.Τα ακίνητα που στερούνται ηλεκτρικού ρεύματος, δεν απαλλάσσονται από την καταβολή Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (άρθρο 24 του Ν. 2130/1993).
3.Με τις διατάξεις του άρθρου 32 του Ν. 4304/14 επιμηκύνθηκε στα είκοσι έτη η αποσβεστική προθεσμία για τη βεβαίωση ορισμένων εσόδων (στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα τέλη καθαριότητας & φωτισμού και το ΤΑΠ). Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι απαιτήσεις να μην είχαν υποπέσει σε πενταετή αποσβεστική προθεσμία κατά την 23η/10/2014(ημερομηνία δημοσίευσης του Νόμου). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο ΟΤΑ μπορεί να βεβαιώσει νομίμως από τις 24/10/2009 και έπειτα.
6. Στην περίπτωση επανασύνδεσης του ακινήτου με το δίκτυο ηλεκτροδότησης της ΔΕΗ, ο πολίτης πρέπει να προσκομίσει στη ΔΕΗ σχετική βεβαίωση από το Δήμο, ώστε να επιτυγχάνεται η ορθή χρέωση των τελών όπως ορίζονται από τους νόμους 25/1975, 1080/1980, 2130/1993 (όπως ισχύουν), προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν μελλοντικές χρεώσεις από διαφορές τετραγωνικών και σχετικά πρόστιμα ανακριβούς δήλωσης.


Ε.Δ.
Η Προϊσταμένη Διεύθυνσης

Επιγαρίδου Σοφία

"Σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία"



Ηλιόλουστη Κυριακή στο ορεινό κεφαλοχώρι και το διόροφο αγροτικό σπίτι λάμπει από καθαριότητα στολισμένο με τους μπλέ και λευκούς φιόγκους από τούλι.
Παντρεύεται ο μικρός γιος της οικογένειας και από νωρίς, το ταπεινό οίκημα έχει κατακλυστεί από συγγενείς φίλους, και γείτονες, καλεσμένους στην μεγάλη γιορτή της χαράς.
Στην περιποιημένη αυλή, έχουν τοποθετηθεί με γεωμετρική θαρρείς ακρίβεια, δεκάδες τραπεζοκαθίσματα και οι καλεσμένοι, φορώντας τα γιορτινά τους έχουν καταλάβει τις θέσεις τους.
Στην εξώπορτα, δυο λυγερόκορμες νεαρές κοπέλες, ξαδέρφες του γαμπρού, υποδέχονται τους επισκέπτες, προσφέροντας σπιτικό λικέρ και σοκολατάκια.
Περιμετρικά της αυλής μπουλούκια από χωριανούς, στήνουν πηγαδάκια παρακολουθώντας και συμμετέχοντας στη χαρά της οικογένειας, ευχόμενοι  τα καλορίζικα.
Λίγο παραπέρα μια άλλη παρέα από ηλικιωμένες γυναίκες, σκανάρουν τα πάντα με τα γέρικα μάτια τους κάτω από τα μαύρα τους τσεμπέρια, κουτσομπολεύοντας τους πάντες και τα πάντα.
Νεαροί, φίλοι του γαμπρού, εν είδη σερβιτόρου, πηγαινοέρχονται στην υποτυπώδη κουζίνα, κουβαλώντας νόστιμους μεζέδες, σπιτικά εδέσματα και παγωμένες μπύρες και αναψυκτικά, αραδιάζοντάς τα στα τραπέζια με τους καλεσμένους.
Μικρά παιδιά ανεβοκατεβαίνουν την μεγάλη τσιμεντένια εξωτερική σκάλα, που ενώνει τους δυο ορόφους του σπιτιού, ξεφωνίζοντας και αδιαφορώντας για τις συστάσεις των μανάδων , να προσέχουν μη πέσουν και χτυπήσουν.
Σε μια περίοπτη θέση της αυλής, η ορχήστρα του γάμου, δίνει το έναυσμα για γλέντι και χορό, παρασύροντας τους μερακλήδες σε παραδοσιακούς χορούς.
Ο τραγουδιστής της μπάντας, φορώντας ένα πολύχρωμο παρδαλό κοστούμι, δυο μέτρα πιο μπροστά, έχοντας τυλιγμένο το καλώδιο του μικροφώνου στον καρπό του,με τσιριχτή φωνή, παλεύει να ισορροπήσει μεταξύ του μακρόσυρτου "έκο" των ηχητικών μηχανημάτων και της παραφωνίας του.
Οι γονείς του γαμπρού, καλοντυμένοι και απαστράπτοντες, δίνουν συνεχώς εντολές στους σερβιτόρους, για την όσο το δυνατόν καλύτερη περιποίηση των καλεσμένων.
Επικρατεί υπέροχο γιορτινό κλίμα και όλοι μαζί πιασμένοι χέρι χέρι, με αναψοκοκκινισμένα από το αλκοόλ μάγουλα, επιδίδονται σε χορευτικές φιγούρες και τσαλίμια, συμμετέχοντας έτσι στη χαρά της οικογένειας.

Η αυλή έχει κατακλυστεί και η γαμήλια γιορτή έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της.
Και εκεί σε ένα μικρό διάλλειμμα της γιορτής, ξάφνου, ανοίγει η κεντρική πόρτα του κάτω ορόφου και ξεπροβάλλει από μέσα ένα αναπηρικό καροτσάκι.
Η πανέμορφη επιβάτιδά του, υποβοηθούμενη από τον σύζυγό της με προσεκτικές κινήσεις βγαίνει στην αυλή χαμογελώντας με νάζι. Τα μαλλιά της πιασμένα με μαεστρία και με φουντωτές μπούκλες, ενώ ένα αστραφτερό κολιέ, κοσμεί το λαιμό της, αναδεικνύοντας το υπέροχο μακρύ και λευκό φόρεμά της.
Με αργές κινήσεις οδηγεί το καροτσάκι της προς την ορχήστρα και με μια επιτακτική κίνηση προς τον συνοδό της, του ζητάει να της δώσει το μικρό μπαστουνάκι, που είναι τοποθετημένο πίσω στο καρότσι.
Περνούν δυο λεπτά διαβούλευσης με τον αρχηγό της ορχήστρας και κατόπιν, με αργές κινήσεις και υποβασταζόμενη από τον γεροδεμένο συνοδό της σηκώνεται όρθια, αποκαλύπτοντας όλη την όμορφη φορεσιά και παρουσία της.
Το αρμόνιο της μπάντας ξεκινά να παίζει ένα μεθυστικό και εξωτικό ρυθμό και την κατάλληλη στιγμή η μελωδική φωνή της ηρωίδας μας, γεμίζει την ατμόσφαιρα, κάνοντας τους παρεβρισκόμενους να ριγήσουν.

"Σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία" και η τραγουδίστριά μας με ύφος διάσημης ντίβας, ερμηνεύει και ταυτόχρονα ταξιδεύει.
Θαρρείς πως το βλέμμα της κοιτάει μακρυά, ψηλά, σε άλλους κόσμους.
Νιώθεις, ότι πετάει σαν τους σταυραετούς, ότι καλπάζει σαν ατίθασο λευκό άτι σε καταπράσινο λιβάδι, ότι γύρω της πετούν χιλιάδες πολύχρωμες πεταλούδες και πως την στεφανώνει ένα πολύχρωμο ουράνιο τόξο.
Τα μάτια της αστράφτουν, και το χαμογελαστό βλέμμα της, φανερώνει το πόσο ευτυχισμένα νιώθει.
Διαβάζεις στα μάτια της "Είμαι κι εγώ εδώ, δυνατή, σαν όλους σας, συμμετέχοντας ισόνομα, όρθια, στη χαρά και στη λύπη. Είμαι εδώ και διασκεδάζω, ρουφάω τη ζωή, πολεμάω τις δυσκολίες, αδιαφορώντας για τα εμπόδια".

Κάποια στιγμή το τραγούδι τελειώνει και η ηρωίδα μας αφήνοντας έναν αναστεναγμό, υποκλίνεται με κόπο, ενώ οι αποσβολωμένοι θεατές ξεσπούν σε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα.
Οι γριές κουτσομπόλες σκουπίζουν τα υγρά από τα δάκρυα μάτια τους και ο συνοδός της "ντίβας" την βοηθάει να ξανακαθίσει στο καροτσάκι της, οδηγώντας την στο υπόστεγο, όπου ήταν και η αρχική τους θέση, για να συνεχιστεί το όλο τυπικό της γιορτής.



Σ.Σ. Τα περιστατικά που περιγράφονται είναι πέρα για πέρα πραγματικά και αφιερώνονται σε όλους αυτούς που φοβούνται και ντρέπονται για την μοίρα τους, με την προτροπή να βγουν από το καβούκι τους (όπως η ηρωίδα της ιστορίας) και να αρπάξουν τη ζωή από τα μαλλιά και να την ξεζουμίσουν.

"Μπαμπά, σε αγαπάω""



Άρχισε να νυχτώνει και αφού τελείωσα τα μαθήματά μου, κάθισα στο μικρό τραπεζάκι του φτωχικού μου δωματίου, να ζωγραφίσω.
Αφου σκόρπισα όλες τις μπογιές μου επάνω, έβαλα και τον "Ζουπ", το μικρό μου λούτρινο αρκουδάκι, τον πιστό μου φίλο, να κοιτάζει καθώς δημιουργώ.
Η μαμά στην κουζίνα πολεμούσε με τις κατσαρόλες, πλένοντας και ρίχνοντας γρήγορες συχνές ματιές στη κατσαρόλα με τη σούπα, που ετοίμαζε.
Στο βάθος από το σαλόνι ακούγονταν από την τηλεόραση μια βαριά αντρική φωνή , κάτι για την Αμερική έλεγε, αλλά δεν έδινα σημασία.

Θόρυβος από κλειδιά στην εξώπορτα και προβάλει η μορφή του πατέρα μου. Με αναψοκοκκινισμένα μάγουλα και μάτια που γυαλίζουν, μπαίνει μέσα βήχοντας. Από το ασταθές του βάδισμα κατάλαβα ότι μάλλον έχει πιεί πάλι, και ένα σφίξιμο στο στομάχι, με κανει να συγκεντρωθώ στη ζωγραφιά μου.
Αφού βγάζει τα παπούτσια του και τα παρατάει όπου βρει, σωριάζεται στον καναπέ απέναντι από την τηλεόραση, ενώ μια ακαταλαβίστικη βλαστήμια βγαίνει από τα χείλη του. Η μαμά αμίλητη και με βλοσυρό βλέμμα, στρώνει το τραπέζι και ετοιμάζει το βραδινό μας.
Αφού ετοιμάστηκαν όλα, άρχισαν να μιλάνε για πράματα, που δεν καταλάβαινα και σε λίγο άρχισαν να φωνάζουν δυνατά και να μαλώνουν πάλι.
Από την μισάνοιχτη  πόρτα του μικρού μου δωματίου, μπορούσα να διακρίνω τα δάκρυα στα μάτια της μαμάς και τα κατακόκκινα και τρεμάμενα χαρακτηριστικά του προσώπου του πατέρα μου. Μιλούσαν δυνατόφωνα για αρκετή ώρα και τελικά σταμάτησαν. Μέσα στην ολιγόλεπτη σιγή άκουσα 
τη φωνή του πατέρα να με καλεί για να φάμε.
-"Μισό λεπτό μπαμπά, τελειώνω κι έρχομαι σε λίγο".

Βιαστικά βιαστικά βάζω τις τελευταίες πινελιές και εκεί που ετοιμαζόμουν να τα μαζέψω για να πάω στο τραπέζι......
Ξάφνου, δυο χέρια με αρπάζουν βίαια από τις μασχάλες και με δύναμη με σέρνουν από το τραπέζι, σκορπίζοντας όλες τις μπογιές και τους μαρκαδόρους στο πάτωμα.
-"Όταν θα σου λέω κάτι θα το κάνεις αμέσως, τσογλάνι".
Ήταν ο πατέρας μου, που θυμωμένος και εξοργισμένος με σέρνει και με μάτια που αστράφτουν, με πετάει άτσαλα στο κρεβατάκι μου, στη γωνιά του δωματίου.
Πριν προλάβω να συνέλθω, νιώθω δυο δυνατά χαστούκια στα μάγουλά μου, κάνοντάς με να κουρνιάσω στο μαξιλάρι μου, σφιχταγκαλιάζοντας τον "Ζουπ".
Δάκρυα απορίας αμέσως στα ματάκια μου και ένα βλέμμα όλο "γιατί" εμφανίστηκαν στο πρόσωπό μου.
Άλλα δυο χτυπήματα στα πλευρά μου και στον ποπό μου με έκαναν να σπαρταρίσω, ενώ με την άκρη του ματιού μου, είδα την μαμά να προσπαθεί να τον μαζέψει και να σταματήσει να με χτυπάει.
Ύστερα από μερικά λεπτά, και αφού κουράστηκε μάλλον ο μπαμπάς, σταμάτησε και πήγε στο στρωμένο τραπέζι.
Αφού σκούπισα τα δάκρυά μου, έχοντας πάντα τον φίλο μου αγκαλιά, καθίσαμε αμίλητοι οι τρεις μας και φάγαμε την βραδυνή μας σούπα.
-"Πέρασε και σήμερα η μπόρα" σκέφτηκα και αφού τελειώσαμε το σιγύρισμα του τραπεζιού, ο μπαμπάς θρονιάστηκε στον καναπέ, και παρακολουθούσε μια κωμωδία, γελώντας βλοσυρά κάπου κάπου.
Κι εγώ, αφού ετοιμάστηκα για ύπνο, και αφού συμμάζεψα τα σκόρπια μολύβια από το ανάστατο δωμάτιό μου, παίρνω τη ζωγραφιά, που έφτιαξα και την πάω να τη χαρίσω στον μπαμπά.
Ήταν ένα πολύχρωμο τοπίο, με όμορφα λουλούδια, πουλιά και έναν μεγάλο χρυσό ήλιο που χαμογελούσε.
Στην κάτω αριστερή γωνία της ζωγραφιάς έγραψα:
 "ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ".-




Αποστειρωμένος Παράδεισος



Έξι το πρωί στο μικρό χωριουδάκι και ο ήλιος ξεκινά την ανοδική του πορεία, στέλνοντας χρυσοκόκκινες ακτίνες, δημιουργώντας πανέμορφους σχηματισμούς, στεφανώνοντας τα λιγοστά σύννεφα του ορίζοντα με μια πλειάδα χρωμάτων.

Ο μπαρμπα Γιάννης ρουφάει και την τελευταία γουλιά από το φλυτζάνι του σκέτου ελληνικού καφέ, και αφού τακτοποιεί την κιτρινισμένη κορνίζα της μακαρίτισσας, καταπίνει βιαστικά τα χάπια της πίεσης και της καρδιάς.

Ρίχνει στην πλάτη του το σακίδιό του με το νερό και το ξεροκόμματο, που ετοίμασε αποβραδίς και ρίχνοντας μια ναρκισσιστική ματιά στο καθρεφτάκι της κουζίνας, στρίβει με μαεστρία το πλούσιο κάτασπρο μουστάκι του μειδιώντας.
Κλείνοντας πίσω του την εξώπορτα, βγάζει ένα μακρόσυρτο σφύριγμα και στη στιγμή, εμφανίζεται μπροστά του ένας μεγαλόσωμος μαλλιαρός σκύλος, κουνώντας νωχελικά την φουντωτή ουρά του. Αφού κοιτιούνται υπονομευτικά για μερικά δευτερόλεπτα στα μάτια, ξεκινούν, ανθρωπος και σκύλος, με αργά βήματα και παίρνουν το δρόμο προς τα περιφερειακά του οικισμού.

Η πρωινή δροσιά που έχει κατακαθίσει, χτυπάει ευχάριστα το ρυτιδιασμένο μέτωπο του 80χρονου, που υποβασταζόμενος στο χειροποίητο σκαλιστό μπαστούνι του, παρατηρεί με περισσή σπουδή τον γύρω χώρο. Ακολουθώντας την πανέμορφη όχθη του χειμάρου με το λιγοστό, λόγω θέρους, τρεχούμενο νερό, ρίχνει κλεφτές ματιές πίσω του, να επιβεβαιώσει ότι ο πιστός του σύντροφος τον ακολουθεί. Κάπου κάπου στη διαδρομή, βατραχάκια αναπηδούν τρομαγμένα, τσαλαβουτώντας στο νερό με ηχηρούς παφλασμούς, δημιουργώντας τέλειους κυκλικούς δακτύλιους ανάμεσα στα πράσινα νούφαρα.
Ο γερο σκύλος καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να τρέξει, όπως όταν ήταν νεότερος, αλλά το μόνο που καταφέρνει να κάνει, είναι μερικά  μέτρα και μετά, με  σαλιωμένη από αφρούς τη γλώσσα του, αναγκάζεται να συμβιβαστεί στο γνώριμο αργόσυρτο περπάτημά του.
Αρκετή ώρα αργότερα οι δυο ήρωές μας, φτάνουν τελικά στον προορισμό τους, με τον ήλιο να έχει πάρει την ανηφόρα προς το στερέωμα και να γίνεται ιδιαίτερα αισθητός.

Η τοποθεσία που ξεπροβάλει μπροστά τους, είναι μια ανοιχτωσιά, ένα ξέφωτο ανάμεσα στα πανύψηλα, αιωνόβια και βαθύσκιωτα πλατάνια, χωρισμένη σε δυο επίπεδα, σαν αναβαθμίδες, και αποκαλύπτει ένα μικρό αυτοσχέδιο κηπάκο, με όμορφη διάταξη και χαρίκια λες και είναι σχεδιασμένα με διαβήτη.
Είναι το επίγειο βασίλειο του μπαρμπα Γιάννη, όπου μπορείς να δεις διάφορες σειρές με ζαρζαβατικά, χόρτα, μέχρι και λουλούδια, ενώ ολόγυρα διάφορα οπωροφόρα δέντρα περιστοιχίζουν τον χώρο. Ένα παλιό κατεστραμένο ψυγείο σε μια γωνιά, και μέσα του αποθηκευμένα διάφορα εργαλεία, γάντια και φυτοφάρμακα, η απόλυτη αποθήκη για τον νοικοκύρη γέροντα.
Στο ψηλότερο σημείο του ξέφωτου, ένας θεόρατος βράχος, στη βάση του οποίου πηγάζει μια μικρή πηγή, από την οποία αναβλύζει γάργαρο κελαριστό νερό, που με έναν δαιδαλώδη σχεδιασμό, ο μπαρμπα Γιάννης, το οδηγεί σε όλον τον χώρο, για το πότισμα.
Αφού παίρνουν τις σχετικές ανάσες, ο μεν σκύλος απομακρύνεται, ακολουθώντας την όσφρησή του, κυνηγώντας ποιός ξέρει τί, ο δε γέροντας καταγίνεται στο ξεχορτάριασμα, αγνοώντας το τρίξιμο των ασθενικών οστών του σε κάθε του κίνηση . Ένα μικρό ραδιοφωνάκι με μπαταρίες, κρεμασμένο στο κλαδί μιας ροδακινιάς, παίζει τραγούδια από τον αγαπημένο σταθμό του μπαρμπα Γιάννη, διαχέοντας μελωδικές νότες που ενώνονται με το κελάιδημα των πουλιών, δημιουργώντας την πιο τέλεια συμφωνία της φύσης.

Ωρες αργότερα, και αφού έχει τελειώσει σχεδόν η σημερινή αποστολή, ο εργατικός γέροντας κάθεται δίπλα στη πηγή και μοιράζει το λιτοδίαιτο σάντουιτς, μισό μισό με τον σύντροφό του και μασουλώντας βιαστικά, απολαμβάνουν τις τελευταίες στιγμές της ημέρας, μιας και ο ήλιος έχει πάρει την κατιούσα και κρύφτηκε πίσω από τις πλαγιές, αφήνοντας ρόδινες αποχρώσεις.
Συνειδητοποιώντας ότι έχουν αργήσει, ο ηλικιωμένος, πασχίζει να σηκωθεί και να πάρουν το δρόμο της επιστροφής, αλλά οι κινήσεις του είναι αργές και χρονοβόρες.

Ξάφνου από μακρυά ακούγονται κορναρίσματα παρατεταμένα και φωνές ανθρώπινες, βρισιές θαρρείς, βλαστήμιες.
Σε λίγα λεπτά ξεπροβάλλει στο ξέφωτο ο γιος του γέροντα. Είναι ένας σαραντάρης ξερακιανός τύπος, ψηλός και ευθυτενής και οι γοργές κινήσεις του και οι βηματισμοί, υποδηλώνουν, ότι είναι πολύ θυμωμένος, ενώ τα μάγουλά του είναι κατακόκκινα, δείγμα υψηλής πίεσης. Πλησιάζοντας προς τον πατέρα του και τον σκύλο, μπορείς να διακρίνεις τις βρισιές και διάφορες ακαταλαβίστικες προτάσεις. Ο σκύλος θέλοντας να δείξει τη χαρά του στο νεότερο αφεντικό, τον πλησιάζει κουνώντας την ουρά του, αλλά στη στιγμή, το τακούνι του σαραντάρη προσγειώνεται με δύναμη στο κεφάλι του, κάνοντάς τον να φύγει τρέχοντας και ουρλιάζοντας.
Ο νέος άντρας με ακατονόαστες εκφράσεις πιάνει βίαια τον πατέρα του και με γοργές κινήσεις τον αναγκάζει να επιστρέψουν στον κάτω δρόμο, όπου άφησε το αυτοκίνητό του.
-" Σου έχω ξαναπεί να μην εξαφανίζεσαι. Τί βλακείες είναι αυτές; Θέλεις να με βάλεις σε μπελάδες; Γύρνα στο σπίτι, στο δωμάτιό σου. Τι είναι αυτά που κάνεις; Όλα σου τα έχω εκεί. Δεν χρειάζεται να έρχεσαι εδώ. Στον παράδεισο σε έχω κι εσύ έρχεσαι εδώ στα κατσάβραχα;"

Τον ρίχνει σχεδόν τσουβαλιαστό τον μπαρμπα Γιάννη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και αναπτύσοντας ταχύτητα, κατευθύνονται προς το σπίτι τους. Ξοπίσω τους με υπερπροσπάθεια τους ακολουθεί ασθμαίνοντας ο σκύλος ξεπερνώντας τον πόνο της κλωτσιάς.
Στη διαδρομή ο ηλικιωμένος πατέρας, σκουπίζει κρυφά ένα δάκρυ από τα υγρά του μάτια, δεν λέει κουβέντα και κουνώντας το κεφάλι συγκαταβατικά ακούει τον "εξάψαλμο" του γιού του.
Θέλει να του πει πολλά, πως ο "παράδεισος" δεν είναι οι τέσσερεις τοίχοι του δωματίου του, πως η ζωή δεν είναι η αποστείρωση του εγκλεισμού, πως ζωντανός δεν είναι κάτω από την φαινομενική ασφάλεια της αυλής πως, πως, πως θέλει να φανεί χρήσιμος, πως είναι ακόμη ζωντανός, πως θέλει να βλέπει τον ήλιο να βγαίνει κάθε μέρα, να βοηθάει τη φύση να αναγεννάται, πως θέλει να λερώνει με λάσπη τα χέρια του, πως στις φλέβες του το αίμα ρέει ακόμη, πως θέλει να ζήσει, πως το σκοτάδι του δωματίου του τον πλακώνει,  πως, πως, πολλά.

Καταπνίγει την  απογοήτευσή του και δεν του λέει τίποτα.
Φτάνοντας στο σπίτι ο εξοργισμένος ακόμη γιός συνεχίζει να βρίζει και να επιπλήτει και αφού τον βάζει στο δωμάτιό του πλησιάζει στην εξώπορτα για να φύγει στο σπίτι του  που είναι δίπλα...
Ο Μπαρμπα Γιάννης τον σταματάει και με τρεμάμενη και στοργική φωνή του λέει:
-"Στάσου λίγο παιδί μου. Να, πάρε λίγα ώριμα και νόστιμα σύκα που έκοψα από τον κήπο, να τα φάτε μαζί με τα εγγονάκια και να γλυκαθείτε".

Το λεωφορείο των 6.15 π.μ.


Κατά την προσφιλή μου εξερεύνηση, που καθημερινά πραγματοποιώ στο διαδίκτυο, το μάτι μου έπεσε τυχαία σε μια φωτογραφία παλαιού λεωφορείου των περασμένων δεκαετιών.
Αυτόματα, ως δια μιας  μαγικής αφύπνισης, ήρθαν στο νου μου, οι παλιές εποχές τις οποίες έζησα σαν μικρό παιδί.

Δεκαετίες του 1970 και ’80.
Υποδομές ανύπαρκτες, χωμάτινος ο δρόμος, που συνέδεε τους Προμάχους με την Αριδαία.
Ελάχιστα τα οχήματα, μόνο ένα ταξί και κανά δυο φορτηγά ίσως.
Εμείς μικρά παιδιά, τελειώνοντας το Δημοτικό σχολείο στο χωριό, θα έπρεπε να συνεχίσουμε στο Γυμνάσιο της Αριδαίας.
Λόγω της  έλλειψης πολλών λεωφορείων, η συγκοινωνίες ήταν αραιές και οι τότε αρχές προγραμμάτιζαν τα δρομολόγια των οχημάτων κατά το δοκούν, προσπαθώντας να μεταφέρουν τους μαθητές από τα πάμπολλα χωριά της Αλμωπίας, στην πρωτεύουσα.

Στους Προμάχους λοιπόν, το λεωφορείο ερχόταν στις 6.15 το πρωί. Ξυπνούσαμε οι μαθητές από τις 5.30, και μέσα από τα κρύα και χιονισμένα σοκάκια, κατευθυνόμασταν στην πλατεία του χωριού, για να περιμένουμε το λεωφορείο μας. 
Ευτυχώς τα χρόνια εκείνα, υπήρχε ο Μπάη Πέτκος. Ένας μεγαλόσωμος καλοσυνάτος γεράκος, που είχε ένα μακρόστενο καφενείο και που πάντα ξυπνούσε νωρίς και το άνοιγε. Μια μεγάλη σόμπα, από κάποιο μεταλλικό  βαρέλι, που το μετέτρεψε ο σιδεράς του χωριού, δέσποζε στο κέντρο του καφενείου, μας περίμενε πάντα αναμμένη, κι εμείς κάνοντας κύκλο γύρω της, καθόμασταν στις παλιές ψάθινες καρέκλες. Ο καημένος ο γεράκος ήταν βαρήκοος κι εμείς κάναμε καλαμπούρια και τον πειράζαμε με τα παιδικά μας καμώματα. Συνήθως κρύβονταν πίσω στη κουζίνα του καφενείου και πασαλειβόταν όλη την ώρα με οινόπνευμα, προσφιλή τακτική των γεροντότερων εκείνα τα χρόνια, για να καταπολεμήσει τους πόνους των καταπονημένων αρθρώσεών του.

Κατά τις 6.10, με δεδομένη την απόλυτη ησυχία που επικρατούσε τα χρόνια εκείνα, ακούγονταν το λεωφορείο μας, να προσπαθεί να ανέβει στην πλατεία, αγκομαχώντας και δίνοντας αγώνα να αποφύγει τις λακκούβες και τις πέτρες του λασπωμένου δρόμου.
Ήταν ένα παλαιό όχημα, ίσως και από την εποχή του μεσοπολέμου, με μια μακριά μούρη μπροστά και δυο κακοσυντηρημένες πόρτες, που δίναμε μάχη για να τις κλείσουμε.  Μικρός διάκοσμος μέσα, με μόλις 20 η 25 καθίσματα, ενώ κάποια παράθυρά του ήταν συνεχώς ανοιχτά. Πίσω του, υπήρχε μια σκάλα, η οποία οδηγούσε στην εξωτερική οροφή, όπου οι μεγάλοι, τοποθετούσαν τις αποσκευές τους σε κάποια ειδικά διαμορφωμένα μεταλλικά ράφια.
«Προχωρείτε στο βάθος», η αιώνια ατάκα-διαταγή του εισπράκτορα κι εμείς στριμωχνόμασταν όλο και πιο πίσω, σωστές σαρδέλες, μιας και το χωριό μας είχε πάντα πληθώρα μαθητών.
Ακολουθούσε ο έλεγχος των εισιτηρίων και το ταξίδι προς τη γνώση, ξεκινούσε.
Αξέχαστες στιγμές βέβαια, ήταν η αγωνία που αισθανόμασταν, όταν ο ξεροπόταμος είχε κατεβάσει νερά από τα γύρω βουνά και το μικροσκοπικό λεωφορείο θα έπρεπε να περάσει μέσα από τα φουσκωμένα νερά της ανύπαρκτης γέφυρας, ενώ εμείς βγάζαμε τα παπούτσια μας και περνούσαμε ξυπόλητοι, πηδώντας από πέτρα σε πέτρα.
Κάπου στη μέση της διαδρομής, επιβεβλημένη ήταν η στάση στη Σωσάνδρα, για να πάρουμε και τους μαθητές του γειτονικού χωριού. Ακολουθούσε η ατάκα «προχωρείτε στο βάθος» και οι διαμαρτυρίες μας «μα ποιο βάθος; είμαστε στο τέρμα» και αφού η σαρδελοποίηση έβρισκε τον απόλυτο ορισμό της, ο οδηγός μας, ξεκινούσε.
Επικρατούσε δε ο προαιώνιος διαπληκτισμός με τα παιδιά της Σωσάνδρας, για το ποιο χωριό είναι καλύτερο, αποκαλώντας μας αυτοί «Κινέζους» κι εμείς «Σίρι τόρμπες»(μτφρ. ζητιάνους, αμακαδόρους).
Μετά την απαραίτητη στάση στο «ΣΤΕΚ», όπου επιβιβαζόταν ο ελεγκτής , για τον έλεγχο τυχών λαθρεπιβατών, φτάναμε νύχτα ακόμη στο ΚΤΕΛ, που την εποχή εκείνη ήταν κοντά στο Γυμνάσιο.

Αφήνοντας το ημιθανές  λεωφορείο, να δέχεται τις περιποιήσεις –φιλί της ζωής του οδηγού και του εισπράκτορα, κατευθυνόμασταν στο τεράστιο κτίριο του Γυμνασίου με τις παγωμένες αίθουσες και μη έχοντας τίποτα να κάνουμε μέχρι τις 8.30, που ξεκινούσαν τα μαθήματα, βοηθούσαμε τον κυρ Γιάννη, τον βλάχο επιστάτη του σχολείου με το χαρακτηριστικό του μουστακάκι κι ανάβαμε τις μεγάλες ξυλόσομπες των αιθουσών.
Το μεσημέρι, μετά από το δύσκολο εξάωρο μάθημα, αφού κάναμε μια γευστική στάση στο σουβλατζίδικο της «Μακεδονίας» και μετείχαμε στην οργασμική απόλαυση του γευστικότατου σάντουιτς με το πεντανόστιμο κυλινδρικό μπιφτέκι και την χαρακτηριστική μουστάρδα(η οποία πάντα ήταν λίγη), ανεβαίναμε ξανά στο λεωφορείο μας και η περιπέτεια, ξεκινούσε πάλι από την ανάποδη μεριά.

Το δε ηρωικό μας όχημα, σκούζοντας κι αγκομαχώντας, έδινε όλες του τις δυνάμεις και μέσα από τους μαύρους καπνούς που έβγαζε, ατένιζε με υπερηφάνεια τον κάμπο της Αλμωπίας, καταπίνοντας τα κακοτράχαλα χιλιόμετρα.


"Η Ντιζέζ" του Τρύφωνα Ούρδα (μέρος δεύτερο)

Πηγή φωτογραφίας...http://www.agiasos.gr

Η Ντιζέζ*

(Συνέχεια από το πρώτο μέρος)

Χορεύοντας ένα «ουράνιο» τσιφτετέλι, υπό τους ήχους του μπουζουκιού, «να τη πετιέται» έξω από τις μεγάλες πόρτες του μαγαζιού η πανέμορφη θεά και μπαίνει στην πίστα. Εντελώς «πτωχά ενδεδυμένη» για ευνόητους λόγους, αφήνει ακάλυπτα «καίρια» σημεία του σώματός της, ενώ σε κάθε πενιά κουνάει με τέχνη χέρια, πόδια, γοφούς και κεφάλι με τα μαλλιά της να πέφτουν πλούσια στους ώμους της, να ανακατεύονται και να ανεμίζονται σε κάθε απότομη στροφή γύρω από το σώμα της.
Όλο χάρη λικνίζεται πάνω στην πίστα και με βλέμμα προκλητικό και με ένα χαμόγελο γλυκό που σε κάνει να νομίζεις ότι χορεύει μόνο για σένα, περιφέρεται στα μπροστινά τραπέζια της πίστας και κάθεται απαλά πάνω στα γόνατα των θαμώνων, αφήνοντας με την παλάμη της ένα βελούδινο χάδι στα μάγουλά τους. Και αυτοί ξεσηκώνονται ψυχικά! Αφήνουν τη φαντασία τους ελεύθερη να τρέχει και να πλανιέται μαζί της σε τόπους παραδεισένιους, χαρούμενοι και ευτυχισμένοι με αυτόν τον άγγελο στο πλευρό τους, να τους ανεβάζει στον έβδομο ουρανό προς μεγάλη λύπη βέβαια και σφοδρή απογοήτευση των συζύγων τους, που αν και βρίσκονται δίπλα τους, απόψε οι αφιλότιμοι τις ξέχασαν τελείως μπροστά στη θέα του θηλυκού αυτού διαβόλου και του μεθυστικού αρώματός του.
Όλο ζήλεια λοιπόν αυτές, αισθανόμενες απατημένες και συναισθηματικά εγκαταλελειμμένες από τους άντρες τους και με τη «μοιχεία» πλέον να είναι πολύ φανερή  στο βλέμμα τους και στην καρδιά, τους κοιτάνε στα μάτια, τη μια φορά άγρια, έτοιμες να χυμήξουν απάνω τους και να τους τα βγάλουν με ‘κείνα τα περιποιημένα κόκκινα νυχάκια τους, και την άλλη με ένα εντελώς ξαφνικό για απόψε ερωτικό πάθος, μήπως οι ξιπασμένοι τις δούνε και αυτές και επιτέλους  συνέλθουν από το ψυχικό ταράκουλο που έπαθαν.
Αλλά τα «έτερα ημίσεα» ούτε που τις δίνουν σημασία! Τώρα ζούνε σε άλλους κόσμους, πολύ μακριά από αυτές και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους δίνεται να ζήσουν έξω από την καθημερινότητα, τη ρουτίνα των εργασιών του σπιτιού, της πρέφας και … τη συζυγική γκρίνια..!
Και η ντιζέζ δεν σταματά να τους τροφοδοτεί με αισθησιακά αγγίσματα, έξαλλα τινάγματα των γοφών και του στήθους της, μέχρι που κάποιοι σκέφτονται να αμαρτήσουν και να γίνουν «μοιχοί» δημόσια, όχι μόνο με τη φαντασία τους αλλά και με άσεμνες πράξεις. Έτσι λοιπόν τους περνάει από το μυαλό να απλώσουν το χέρι τους και να αγγίξουν, εντελώς φιλικά βέβαια για τον κόσμο και χωρίς πονηριά, ένα μέρος από το αλαβάστρινο κορμί της κοπέλας που ξεχύνεται σαν χείμαρρος ηδονής στα πόδια τους αλλά στο τέλος το μετανιώνουν, σκεπτόμενοι πιο λογικά μήπως εκτεθούν στο χωριό και ιδιαίτερα μπροστά στις συζύγους τους, των οποίων η υπομονή βλέπουν να εξαντλείται με απρόβλεπτες συνέπειες όταν γυρίσουν πίσω στη συζυγική στέγη!
Βασανίζοντας όμως το μυαλό τους, βρίσκουν έναν τρόπο να πλησιάσουν το κορίτσι, να αγγίξουν το σώμα του και να εκτονωθούν. Έτσι, μέσα από τις τσέπες τους βγάζουν όσα χαρτονομίσματα έχουν, τα διπλώνουν και τα τοποθετούν μέσα στο όποιο τέλος πάντων αποκαλυπτικό του ένδυμα, έχοντας την εντύπωση πως το εξουσιάζουν, πως είναι Αλή-πασάδες σε χαρέμια με χανούμισσες, και χανουμάκια. Παράλληλα ενθουσιασμένοι και συνεπαρμένοι από το όλο θέαμα, παραγγέλνουν στους σερβιτόρους και δωδεκάδες πιατάκια, που τα σπάζουν χαλάλι στα πόδια της νεαρής «ντίβας», η οποία απόψε χορεύει και τραγουδάει για την μαγκιά και την αφεντιά τους. Και τα γκαρσόνια δεν προλαβαίνουν να κουβαλάνε τα πιατάκια. Πιατάκια όμως, όχι ειδικά που υπάρχουν σήμερα για σπάσιμο αλλά κανονικά που χρησιμοποιούνται για το σερβίρισμα του μενού. Έτσι στο τέλος το κατάστημα «μένει» από πιάτα γιατί όλα θυσιάστηκαν «θρυμματιζόμενα» στον βωμό της διασκέδασης απόψε με την ντιζέζ. Απελπισμένα λοιπόν τα γκαρσόν, βλέποντας  βουνά τις σωρούς από τα σπασμένα πιάτα, όλο αγανάκτηση φωνάζουν σε όσους ζητάνε να σπάσουν και άλλα.
-Φέρε-φέρε δεν υπάρχουν άλλα πιατάκια..!                                                                                                
Αλλά και εδώ δεν σταματάει το θέαμα. Το πρόγραμμα με την «μαγευτική ύπαρξη» περιλαμβάνει και άλλα νούμερα με καινούργιες εκπλήξεις.
Και αυτό γιατί η καλλιτέχνιδα δεν θέλει να χορεύει και να τραγουδάει μόνο στην πίστα κάτω στη γη. Θέλει να δείξει το ταλέντο της και «εναέρια» προκειμένου να εντυπωσιάσει περισσότερο και να προκαλέσει στο «έπακρο» τον θαυμασμό των πρωτάρηδων σε τέτοια θεάματα και γούστα χωριανών!
Γι αυτό και ζητάει να ανέβει πάνω σε τραπέζι. Και μάλιστα σε δύο τραπέζια, το ένα πάνω στο άλλο για να είναι ψηλότερα και να φαίνονται από κάτω καλλίτερα οι ομορφιές της.
Με ένα νεύμα της τα γκαρσόν, φέρνουν πολύ γρήγορα τα τραπέζια και αφού τα στερεώνουν την βοηθάνε να ανέβει στο πάνω. Και όταν ανεβαίνει και κάνει τα νούμερα της με περίσσια χάρη, τώρα πλέον από ψηλά, από τα «πλανεμένα ύψη», κάτω στη γη γίνεται ο χαμός. Ακούγονται ιαχές τύπου «μπράβο», «ζήτω», «άλα», «είσαι φίνα», «δεν πάω σπίτι μου απόψε», ενώ τα χειροκροτήματα σπάνε τις παλάμες των χεριών, παίρνουν φωτιά και ακούγονται μέχρι τα άλλα καφενεία της πλατείας, των οποίων οι θαμώνες από «ηθική ευθιξία» μην κηλιδωθεί το όνομά τους δεν κόντεψαν μέχρις εδώ για να απολαύσουν και αυτοί την «γλυκιά αμαρτία» που τους προσφέρει με τα κάλλη και τις καλλιτεχνικές επιδόσεις της η ντιζέζ! Γι αυτό και προβληματίζονται. Έκαναν καλά που δεν ήρθαν ως εδώ σήμερα ή όχι; Ιδού το ερώτημα! Τέλος πάντων η ψυχή τους το ξέρει..! 
Τελικά και αυτό το νούμερο της κοπέλας μέσα από παρατεταμένα χειροκροτήματα και αλαλαγμούς, που φανερώνουν την τέλεια ευχαρίστηση έλαβε τέλος. Δυστυχώς απόψε τα τόσο ευχάριστα πράγματα θα ήταν καλλίτερο να κρατούσαν περισσότερο!
Έτσι η πρωταγωνίστρια του σώου τώρα κατεβαίνει από τα τραπέζια, πάντοτε με την πρόθυμη βοήθεια των πιο «τζέντλεμαν» χωριανών και αφού αυτή τους ευχαριστεί με ένα «θανατηφόρο» χαμόγελο, χωρίς καθυστέρηση τρέχει προς την ορχήστρα και κάθεται στην καρέκλα, εδώ μόνο για να τραγουδήσει. Με τη συνοδεία του υπέροχου μπουζουκιού και των άλλων μουσικών οργάνων, λέει τραγούδια που χορεύονται, κυρίως τσιφτετέλια και μάμπο. 
Σηκώνονται τότε στην πίστα για να χορέψουν με τα ωραία «συνολάκια» τους οι γυναίκες των παρεών, όλες γλυκύτατες χωριανές για να δείξουν και αυτές το ταλέντο τους στο χορό, μια και τόσο πολύ αδικήθηκαν, σχεδόν απαξιώθηκαν απόψε από τους άντρες τους, όταν προηγουμένως τους έβλεπαν να δίνουν τα ρέστα τους στον «χορό της κοιλιάς» με την ντιζέζ.
Οι παραπονιάρες οι κυρίες, γοργόνες της θάλασσας, χορεύουν και αυτές τόσο ωραία, τόσο θηλυκά και τόσο αισθησιακά πάνω στην πίστα, που καθόλου δεν διαφέρουν από την προηγούμενη «κυρία». Και τώρα το μόνο που μένει, για να δείξουν και του λόγου τους πόσο αξίζουν, είναι να ανέβουν και οι ίδιες πάνω στα τραπέζια και να μιμηθούν την ντιζέζ. Δεν το επιχειρούν όμως επειδή δεν τους το επιτρέπουν οι φούστες τους που είναι κοντές, καθώς και λίγο οι άγριες διαθέσεις των ανδρών τους, οι οποίοι μόλις και έσπευσαν, «επιτέλους» να τις δούνε και αυτές «κομμάτι» συναισθηματικά έως και ερωτικά!
Και ενώ το γλέντι συνεχίζεται και η διασκέδαση βρίσκεται στο αποκορύφωμα, στα διπλανά τραπέζια άναψε ένα καυγαδάκι. Στην αρχή λεκτικά αργότερα όμως με αναποδογυρίσματα καρεκλών και τραπεζιών, σπάσιμο ποτηριών και μερικών γρονθοκοπημάτων στα κεφάλια, ευτυχώς όμως χωρίς τραυματισμούς λόγω της παρέμβασης των ψυχραιμότερων.
 Δυο νεαροί «κάργα ντε μαγκιέ», που ήπιαν λίγο περισσότερο από το κανονικό, έπεσαν φρικτά θύματα του ωραίου κάλλους της ντιζέζ, η οποία κατά την διάρκεια που τραγουδούσε και χόρευε τους χαμογέλασε και τους έκλεισε «πονηρά» το μάτι! Σε ποιον όμως από τους δύο; Ιδού η απορία! Έτσι λοιπόν, χωρίς να ρωτήσουν την ίδια για την προτίμησή της, αποφάσισαν παρουσία θεατών να μονομαχήσουν για πάρτη της και να λύσουν το μυστήριο. Έπεσαν όμως από τα σύννεφα και δεν ήξεραν πού να κρυφτούν, όταν άκουσαν από το στόμα της έμπειρης σε αυτού του είδους τις κοκορομαχίες  κυρία, να τους λέει:
-Μάγκες, πιάστε τα μπόσικα και από τούδε ψιλοκομμένο τουμπεκί. Του λόγου της η μόρτισσα συνοδεύεται από γράντε μεσιέ. Τουτ’ έστιν άντρα, φουλ ντερβίσι και νταή. Το λοιπόν κουβαδάκια και ξου κατ εκείθε. Αντεστέν;
Στοίχημα, πως λίγοι από τις παρέες των χωριανών κατάλαβαν, τι έλεγε εκείνη την ώρα με την αργκό της στην ελληνική, γαλλική και αγγλική διάλεκτο η «μόρτισσα», όπως αποκάλεσε τον εαυτό της η ντιζέζ. Δεν έχει όμως σημασία. Το κατάλαβαν και το «εμπέδωσαν» αρκετά οι δύο νεαροί που πήρανε φόρα για να σφαχτούν στην ποδιά της! Γι αυτό και ήρεμα τραβήχτηκαν πίσω, προς τη μεριά των πλατανιών και εξαφανίστηκαν στη νύχτα μη γίνουν και άλλο ρεζίλι στους χωριανούς τους.
Μετά το περιστατικό το γλέντι συνεχίστηκε και πάλι. Συνεχίστηκε μέχρι τα μεσάνυχτα και λίγο παραπάνω, ως την ώρα που η ντιζέζ πήρε τα «φράγκα» για τις «εκλεκτές» της υπηρεσίες, ανέβηκε γρήγορα πάνω σε ένα ταξί από την Αριδαία και χάθηκε μέσα στο σκοτάδι και στις στροφές του δρόμου, αφήνοντας πίσω της ζωηρές τις αναμνήσεις από το κέφι της.
Την άλλη μέρα το πρωί, οι συζητήσεις στο χωριό μας τη Δωροθέα για την «μεγάλη» βραδιά του πανηγυριού, έδιναν και έπαιρναν. Σε ένα από τα καφενεία μας, του Γιώργου του Φουρνατζή, ο Πρόεδρος, ο παπάς και αρκετοί χωριανοί, άλλοι από αυτούς που πήραν μέρος στη διασκέδαση με την ντιζέζ και άλλοι όχι, ο καθένας από τη μεριά του έλεγε τις εντυπώσεις του. Ενδιαφέρουσα ήταν εκείνη του Προέδρου:
-Δεν βαριέστε ρε παιδιά, έλεγε. Μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε… Εγώ αν ξαναρχότανε η ντιζέζ στο χωριό, σίγουρα αυτήν τη φορά θα πήγαινα να την δω και δεν θα έχανα τέτοιες στιγμές μαζί της..!
Και ο ιερέας που ξαφνιάστηκε με τα λόγια του, τον κοίταξε λίγο στραβά με την άκρη του ματιού του μα δεν του απάντησε…

18/1/2017
Τρύφων Ούρδας


ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...