Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

4η Ομιλία στην Αριδαία με θέμα: «Τρίτη Ηλικία: Καταξίωση ή Απόγνωση»


4η Ομιλία στην Αριδαία με θέμα:
«Τρίτη Ηλικία: Καταξίωση ή Απόγνωση»

Τη Δευτέρα 06 Μαρτίου 2017 και ώρα 18:00 - 20:00 στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο Αριδαίας θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα: «Τρίτη Ηλικία: Καταξίωση ή Απόγνωση» με εισηγήτρια την κα. Σοφία Νικολαίδου, Κοινωνική Λειτουργό, στέλεχος του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» Αριδαίας.

«Έχω ζήσει μια ικανοποιητική ζωή; Τι σχέσεις έχω δημιουργήσει στη ζωή μου; Ποιοι άνθρωποι είναι ακόμα κοντά μου; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε μπορεί να νιώθω καλά, καταξιωμένος και ότι τα έχω καταφέρει, αν όχι τότε…;;» 

Στη διάρκεια της εισήγησης θα παρουσιαστούν τα αναπτυξιακά στάδια ζωή σύμφωνα με τον Erik Erikson καθώς και οι παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στο αίσθημα της καταξίωσης ή αντίστοιχα της απόγνωσης στην τρίτη ηλικία.

Μετά την εισήγηση θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συμμετέχοντες όλων των ηλικιών ! 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο 23810 - 51174.

" Θέλω να ξέρω " Ποίημα ανώνυμης Ινδιάνας


Δε μ'ενδιαφέρει τι δουλειά κάνεις
Δε μ'ενδιαφέρει πόσο χρονών είσαι
Δε μ'ενδιαφέρει ποιοί πλανήτες είναι γύρω απ'το φεγγάρι σου
Δε μ'ενδιαφέρει που και τι έχεις σπουδάσει..

Θέλω να ξέρω τι σε κάνει να πονάς
αν τολμάς να ονειρευτείς..αν θέλεις να κάνεις αυτό που η καρδιά σου λαχταρά..

Θέλω να ξέρω
αν έχεις αγγίξει το βάθος της δικής σου λύπης,
αν είσαι ανοιχτός στις προσδοκίες
ή αν έχεις ζαρώσει από το φόβο.

Θέλω να ξέρω
αν μπορείς να χορέψεις στην αγριάδα και ν'αφήσεις την έκσταση να σε γεμίσει
χωρίς να ανησυχείς για το αν πρέπει να προσέχεις και να θυμάσαι τα όριά σου..

Θέλω να ξέρω αν τολμάς ν'απογοητεύσεις κάποιον
με το να είσαι ο εαυτός σου..
Αν αντέχεις την κατηγορία αρκεί να μην προδώσεις τη δική σου ψυχή.

Θέλω να ξέρω...
αν μπορείς να δεις την ομορφιά ακόμη κι όταν δεν είναι όμορφη η μέρα.

Θέλω να ξέρω 
αν κάτι σε στηρίζει μέσα σου όταν όλα έξω καταρρέουν.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς,όταν είσαι μόνος με τον εαυτό σου,
να απολαμβάνεις αυτές τις μοναχικές στιγμές.

Θέλω να ξέρω αν μπορείς να σταθείς στην άκρη της θάλασσας
και να φωνάξεις στο ασήμι της πανσέληνου
και στο χρυσάφι του ήλιου
"ναι,είμαι άνθρωπος σημαντικός
και η ζωή μου ανήκει".

Ποίημα ανώνυμης Ινδιάνας





"Τα πενηντατρία λεπτά" Ο μικρός πρίγκιπας


Κεφ. ΧΧΙΙΙ

- Καλημέρα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Καλημέρα, είπε ο έμπορος.
Ήταν ένας έμπορος τελειοποιημένων χαπιών που έκοβαν τη δίψα. Έπινες ένα κάθε βδομάδα και έτσι δεν ένιωθες πια την ανάγκη να πιεις νερό.
- Γιατί τα πουλάς αυτά; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
- Κάνεις μεγάλη οικονομία χρόνου, είπε ο έμπορος. Οι ειδικοί έχουν κάνει τους υπολογισμούς. Κερδίζεις πενηντατρία λεπτά τη βδομάδα.
- Και τι τα κάνεις αυτά τα πενηντατρία λεπτά;
- Τα κάνεις ότι θέλεις...
«Εγώ, είπε μέσα του ο μικρός πρίγκιπας, αν είχα πενηντατρία λεπτά σε χρόνο να ξοδέψω, θα έκανα σιγά-σιγά ένα ωραίο περίπατο μέχρι κάποια πηγή...


Όλο το βιβλίο του Μικρού Πρίγκιπα εδώ


Ο συγραφέας Antoine de Saint-Exupéry δημιούργησε ένα αριστούργημα ποίησης, ανθρωπισμού και συγκίνησης το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1943.
 Κάνει αρκετές στοχαστικές παρατηρήσεις για τη ζωή και την ανθρώπινη φύση που αποτελούν πρώτης τάξεως τροφή για σκέψη. Ένα βιβλίο που χτίζεται αριστοτεχνικά βήμα προς βήμα γύρω από ένα μυστικό ξεχασμένο εδώ και καιρό από τους περισσότερους ανθρώπους (μεγάλους όχι τα παιδιά).
 Το μυστικό είναι απλό, αλλά λίγοι το καταλαβαίνουν σε όλη του την σημασία:
 "Οι άνθρωποι βλέπουν καλά μόνο με την καρδιά. Το ουσιώδες είναι αόρατο για τα μάτια." 

Συγκατοίκηση με τον παππού ή τη γιαγιά: η μεγάλη πρόκληση


Οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήταν ανέκαθεν πηγή στήριξης για τους γονείς στην Ελλάδα, ακριβώς όπως και τα παιδιά ή τα εγγόνια συνήθως στηρίζουν τους ηλικιωμένους γονείς ή παπούδες. 
Η συχνά αναγκαστική αυτή αλληλεξάρτηση έχει πολλά ωφέλη για όλους αλλά προξενεί και πολλά προβλήματα. Οι καυγάδες και οι εντάσεις σε πολλά σπίτια είναι καθημερινό φαινόμενο, πράγμα αναμενόμενο αφού μιλάμε για διαφορετικές γενιές με άλλες νοοτροπίες και απωθημένα που πρέπει να συννενοηθούν και να συνεργαστούν. Συχνά, καθένας κατηγορεί ή υποννομεύει τον άλλο και όλοι γίνονται δυστυχισμένοι.
Πώς πιθανώς αισθάνεται ο πατέρας ή η μητέρα;
Ο ενήλικος που στρέφεται στους γονείς τους για βοήθεια συχνά αισθάνεται σαν να ξαναέγινε παιδί – και συχνά αντιδρά ως παιδί. Αισθάνεται κάπως έτσι: «’Αδικα έκανα τόση προσπάθεια τόσα χρόνια. Ξαναβρίσκομαι εκεί απ’ όπου ξεκίνησα και πάλι μου φέρεται σαν να είμαι παιδί. Με υποννομεύει και με μειώνει μπροστά στο παιδί μου και δεν μπορώ να πω κάτι για να μη γίνει χαμός. Επειδή τον/την χρειάζομαι, πρέπει να γίνεται πάντα το δικό του/της; Δε βλέπει πως έτσι κάνει κακό και σε μένα και στο παιδί;»
Πώς συχνά αισθάνεται ο παππούς ή η γιαγιά;
Από την άλλη μεριά, ο παππούς ή η γιαγιά που επιστρατεύεται για να βοηθήσει το παιδί και το εγγόνι, συχνά νιώθει πίεση και παράπονο γιατί θεωρεί πως υφίσταται άδικα διαρκή κριτική για τον τρόπο που φέρεται στο εγγόνι. Συνήθως αισθάνεται κάπως έτσι: «Τόσα χρόνια έκανα τα πάντα για εκείνην (ή εκείνον), τώρα πάλι βοηθάω όσο μπορώ κι αυτή είναι όλο νεύρα. Δεν είναι ποτέ ευχαριστημένη γιατί τάχα κακομαθαίνω το παιδί. Αν δεν της αρέσει, γιατί δεν τα κάνει μόνη της;»
Πώς συνήθως αισθάνεται το παιδί/εγγόνι
Το παιδί/εγγόνι βρίσκεται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Συχνά νιώθει πως πρέπει να πάρει το μέρος κάποιου, αλλά μπλέκεται για το ποιός έχει δίκιο και ποιός όχι. Επιπλέον, νιώθει ανασφάλεια επειδή καταλαβαίνει πως δεν υπάρχουν σαφή και σταθερά όρια και πως οι ενήλικες γύρω του λειτουργούν ανώριμα. Στο τέλος, καταλήγει να μην εμπιστεύεται και να μην σέβεται κανένα.

Είναι πιθανό να αισθάνεται: «Με έχουν τρελάνει με τους καυγάδες τους. Αυτοί είναι περισσότερο παιδιά από μένα. ‘Ο,τι κι αν κάνω, κάποιος ενοχλείται – δεν ξέρω ποιά τι να κάνω, τι είναι σωστό, ποιός έχει δίκιο. Κανείς δε σκέφτεται εμένα – σκέφτονται μόνος πώς θα κάνουν το δικό τους. Είμαι μόνος και κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει.»

Τι θα μπορούσε να κάνει ο γονιός για να είναι καλύτερα τα πράγματα
Παρά τις δυσκολίες που η κατάσταση αυτή εννέχει, έχει και πολλά ωφέλη – και μάλιστα όχι μόνο οικονομικά. Είναι μια ευκαιρία για τους ενήλικους να επιλύσουν συναισθηματικές εκκρεμότητες από το παρελθόν και για τα παιδιά να εκπαιδευτούν στην αλληλοϋποστήριξη, στη δημιουργική διαφωνία, στην εξεύρεση λύσεων. Ο γονιός που στρέφεται στον παππού ή στη γιαγιά για βοήθεια έχει την ευθύνη να διαχειριστεί έτσι την κατάσταση ώστε όλοι να ωφεληθούν από αυτή. Να μερικά πράγματα που θα μπορούσε να κάνει:
Να δει θετικά την κατάσταση: «είναι καλό που έχω κάποιον να στηριχτώ. Είναι ευκαιρία να λύσω κάποια θέματα με τους γονείς μου ή να τα αποδεχτώ. Είναι ευκαιρία να διδάξω στο παιδί μου σημαντικά πράγματα, όπως ότι στην οικογένεια βοηθάμε ο ένας τον άλλο, ή ότι μπορεί να διαφωνούμε αλλά αγαπιόμαστε. Επίσης, είναι ευκαιρία να μάθει πώς ζούσαν και τι πίστευαν παλιότερες γενιές.»

Να λύσει ή έστω να αποδεχτεί δικά του απωθημένα με τους δικούς του γονείς.

Να λειτουργεί σαν ενήλικος: Πρέπει να δει τον εαυτό του ως ώριμο και υπεύθυνο ενήλικο που θα βρει λύσεις στα προβλήματα – έστω κι αν οι γονείς του του φέρονται σαν να είναι παιδί.

Να κάνει οικογενειακά συμβούλια με τους παππούδες για το παιδί/εγγόνι όπου θα συζητάνε τι είναι καλύτερο για το παιδί. Σε αυτά να τονίζει ότι αφού όλοι αγαπούν το παιδί, το ζήτημα δεν είναι να επιβληθεί ο ένας στον άλλο αλλά μαζί να βρίσκουν λύσεις που θα κάνουν καλό στο παιδί. Να λέει τα επιχειρήματά του αλλά να ακούει και τις απόψεις των παππούδων.

Να αποδεχτεί κάποιο βαθμό διαφωνιών και παρεκκλίσεων: προφανώς αποκλείεται να συμφωνήσουν σε όλα. Αν καταφέρουν να έχουν ένα κοινό πλαίσιο λειτουργίας, αυτό θα είναι μεγάλη επιτυχία, οπότε δεν πειράζει αν υπάρχουν μικρές παρεκκλίσεις από τα συμφωνημένα.

Να μην λέει ή υποννοεί κάτι αρνητικό που αφορά στο δικό του μεγάλωμα (πχ.«μην κάνεις στο παιδί τα λάθη που έκανες με μένα»). Αυτό απλώς θα κάνει τον παπού ή τη γιαγιά να νιώσει άσχημα και θα αποκλείσει την πιθανότητα συνεννόησης.

Να τονίζει συχνά ότι εκτιμάει τη βοήθεια που παίρνει και ότι υπολογίζει τις απόψεις του παππού ή της γιαγιάς.

Να κάνει σαφές σε όλους (όχι με φωνές και καυγάδες αλλά με ήρεμη, σταθερή στάση) ότι την τελική ευθύνη για το παιδί την έχει εκείνος.

Να εξηγήσει στο παιδί γιατί επιμένει στους κανόνες ή το πρόγραμμα που βάζει, ακόμα κι αν η γιαγιά ή ο παππούς τα υπονομεύουν. ‘Οταν το παιδί κατανοήσει τους λόγους που το κάνει η μαμά και τους λόγους που αντιδρά αλλιώς η γιαγιά, τότε δεν θα βγάζει λάθος συμπεράσματα για την κατάσταση.

Να δείξει στο παιδί ότι υπάρχουν διαφορές και διαφωνίες, πράγμα απολύτως φυσιολογικό, αλλά ότι υπάρχει επίσης αγάπη και αλληλοϋποστήριξη.

Γενικά, η καλύτερη στάση πιθανότατα είναι κάτι σαν: «πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να μην ακυρώνουμε ο ένας τον άλλο. Πρέπει να σκεφτούμε μαζί τι είναι καλύτερο για το παιδί. Είναι προς το συμφέρον όλων να καταφέρουμε να ζήσουμε καλά όλοι μαζί.»

Κείμενο: Σοφία Ανδρεοπούλου, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος






Δημήτρης Λιαντίνης: όταν σου μάθουν κάτι επίμονα από τη νηπιακή ηλικία…


«Όταν σου μάθουν κάτι επίμονα από τη νηπιακή ηλικία και μέσα στην αταβιστική χαραγή και σφυρηλάτηση για δεκάδες γενεές, τότε η δομή αυτή γίνεται θεμελιώδης στην υφή της ύπαρξης και της ουσίας σου.

Η κατατύπωση τούτη στη σκέψη, στο χαρακτήρα, στην κοσμοθεωρία σου, γίνεται κάτι σαν κληρονομικός κώδικας.
Δεν ξεριζώνεται με τίποτα. Για να το κατορθώσεις, πρέπει να γδάρεις το ίδιο το μυαλό σου. Όπως ο εκδορέας γδέρνει το δέρμα του ζώου.
Θα χρειαστεί, δηλαδή, να ανασκάψεις ολόκληρη την ιστορία και τον πολιτισμό.

Γιατί υπάρχει ο έρωτας στη φύση και στη ζωή μας;
Ο έρωτας υπάρχει, για να διαιωνίζεται η συνέχεια των ειδών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η φύση έχτισε ετούτη τη συναρπαστική λειτουργία. Τη φύση ποσώς την ενδιαφέρει, αν υπάρχουμε εμείς σα μονάδες, σαν ατομικότητες.
Αν υπάρχεις εσύ κι εγώ, και περπατάς και χαίρεσαι – αν υπάρχει μια λεμονιά στον κάμπο και στα όρη λειώνει το χιόνι για να ποτίζουνται οι τρυφεροί της κλώνοι – αν υπάρχει απάνω στο δέντρο το μήλο και το ρόδι, η φύση αδιαφορεί ολοτελώς.

Δε φροντίζει για σένα, τίμιε αναγνώστη, η φύση περισσότερο, απ’ όσο φροντίζει για σένα μια πέτρα που την πατάς μπροστά σου, ή τη βλέπεις χτισμένη στον τοίχο.
Τη φύση ένα την ενδιαφέρει, η διαιώνιση των ειδών. Να ζήσει το κάθε είδος όσο γίνεται πιο πολύ χρόνο. Δύο, πέντε, δέκα εκατομμύρια χρόνια.
Κι όταν θα εξαφανισθεί το κάθε είδος, αφού συντελεσθεί ο χρόνος που του ορίστηκε να ζήσει, η φύση θα το ταφιάσει και θα το κλάψει χωρίς δάκρυα και, γόους. Και ταυτόχρονα θα μεριμνήσει να το αντικαταστήσει με το καινούριο είδος.

Βρες μου μια θρησκεία, που ο ιδρυτής της να μην εστερέωσε το οικοδόμημα της απάνου στην θεμέλια πέτρα της πίστης για μια ζωή μετά θάνατο, κι εγώ θα σου δείξω πως η θρησκεία αυτή δεν έχει οπαδό ούτε τον ίδιο τον ιδρυτή της.
Δε μιλώ για το Βούδα. Γιατί η νιρβάνα είναι εγκατάλειψη, δεν είναι περηφάνεια.
Με τους θεούς και τις θρησκείες ευρήκαν το δρόμο τους, κι εμπήκαν στο δρόμο τους όλα τα λερωμένα και τ’ άπλυτα της ιστορίας.

Ιερατείο, συναγωγή, κατήχηση. (Δε λέω την ωραία λέξη εκκλησία, γιατί είναι ελληνική και δηλώνει τον αγνό και ρωμαλέο δήμο). Το αφιόνι, η παράκρουση, ο φανατισμός. Το θεολογικό μίσος, το odium theologicum. Και από κοντά η δυσειδής μορφή και η δυσώδης σάρκα όλων αυτών των λειτουργημάτων. Το κηφηναριό δηλαδή και η παρασίτιση. Οι ομφαλοσκόποι, οι θεόπτες, οι δαιμονόβλαβοι και οι δαιμονοκρουσμένοι. Kαι ψηλά ψηλά, εκεί πια είναι και δεν είναι. Εκεί θα ιδείς τα ινστιτούτα της αμάθειας, και τις λαμπρές ακαδημίες του σκότους».
Από: Δ. ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ – ΓΚΕΜΜΑ





Εμείς το διαβάσαμε: awakengr.com

Irvin D. Yalom - "Όταν έκλαψε ο Νίτσε" (απόσπασμα)


Στο απόσπασμα απεικονίζεται μια υποθετική συζήτηση ανάμεσα στον Νίτσε και τον Μπρόιερ, γιατρό, φίλο και μέντορα του Φρόιντ, σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να λέγεται η αλήθεια σε ασθενείς που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.

Τέτοιο πάθος για την αλήθεια! Συγχωρήστε με, καθηγητά Νίτσε, αν ακούγομαι προκλητικός, αλλά συμφωνήσαμε να μιλήσουμε ειλικρινά. Εσείς μιλάτε για την αλήθεια σαν να ήταν κάτι ιερό, σαν να θέλετε ν' αντικαταστήσετε μια θρησκεία με μια άλλη. Επιτρέψτε μου να παραστήσω τον συνήγορο του διαβόλου. Επιτρέψτε μου να ρωτήσω: Γιατί τόσο πάθος, τόση ευλάβεια για την αλήθεια; Πώς θα βοηθήσει η αλήθεια τον άρρωστό μου;»

«Δεν είναι η αλήθεια ιερή, ιερή είναι η αναζήτηση της αλήθειας του καθενός μας! Μπορεί να υπάρχει πιο ιερή πράξη από την αυτοαναζήτηση; Το φιλοσοφικό μου έργο, λένε κάποιοι ότι είναι χτισμένο πάνω στην άμμο: οι απόψεις μου αλλάζουν συνεχώς. Αλλά μια από τις πάγιες φράσεις μου είναι: "Γίνε αυτό που είσαι". Και πώς μπορεί κανείς ν' ανακαλύψει ποιος είναι και τι είναι χωρίς την αλήθεια;»

«Η αλήθεια του αρρώστου μου όμως είναι ότι έχει πολύ λίγο χρόνο ζωής μπροστά του. Πρέπει εγώ να του προσφέρω αυτή την αυτογνωσία;»

«Η αληθινή εκλογή, η πλήρης εκλογή», απάντησε ο Νίτσε, «μόνο κάτω από τον ήλιο της αλήθειας μπορεί ν' ανθίσει. Πώς αλλιώς μπορεί να γίνει;»

Συνειδητοποιώντας ότι ο Νίτσε μπορούσε να επιχειρηματολογεί πειστικά —και ατελείωτα— σ' αυτή την αφηρημένη επικράτεια της αλήθειας και της εκλογής, ο Μπρόιερ είδε ότι έπρεπε να τον αναγκάσει να μιλήσει πιο συγκεκριμένα. «Κι ο σημερινός ασθενής μου; Ποιο είναι το φάσμα των επιλογών του; Ίσως η εμπιστοσύνη στον Θεό να είναι η δική του επιλογή!»

«Αυτό δεν αποτελεί επιλογή ενός άντρα. Δεν είναι ανθρώπινη επιλογή, αλλά μια προσπάθεια ν' αδράξεις μια ψευδαίσθηση έξω απ' τον εαυτό σου. Μια τέτοια εκλογή, η εκλογή του άλλου, του υπερφυσικού, πάντα σε αποδυναμώνει. Πάντα κάνει τον άνθρωπο μικρότερο απ' αυτό που είναι. Εγώ αγαπώ ό,τι μας κάνει μεγαλύτερους απ' αυτό που είμαστε!»

«Ας μη μιλάμε για τον άνθρωπο αφηρημένα», επέμεινε ο Μπρόιερ, «αλλά για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο με σάρκα και οστά —αυτόν τον ασθενή μου. Σκεφτείτε την κατάστασή του. Θα ζήσει μόνο μερικές μέρες ή εβδομάδες! Τι νόημα έχει να του μιλήσει κανείς για επιλογή;»

Απτόητος ο Νίτσε απάντησε αμέσως: «Αν δεν γνωρίζει ότι πεθαίνει, τότε πώς μπορεί ο ασθενής σας ν' αποφασίσει πώς θα πεθάνει;»

«Πώς να πεθάνει, καθηγητά Νίτσε;»

«Ναι, πρέπει ν' αποφασίσει πώς θ' αντιμετωπίσει το θάνατο: να μιλήσει σε άλλους, να δώσει συμβουλές, να πει πράγματα που φύλαγε για να τα πει πριν το θάνατό του, να αποχαιρετήσει τους άλλους, ή να μείνει μόνος, να κλάψει, να περιφρονήσει το θάνατο, να τον καταραστεί, να του πει ευχαριστώ. »



Πηγή: I.D. Yalom, Όταν έκλαψε ο Νίτσε, εκδ. Άγρα, Αθήνα 2001, σ. 110-11]

Αγάπα το τέλος


Ο κόσμος λέει κάθε τέλος ισοδυναμεί με μία αρχή. Δε θα διαφωνήσω, θα συμπληρώσω όμως πως και κάθε αρχή ισοδυναμεί μ' ένα τέλος. Τίποτα δεν κρατάει παντοτινά και λυπάμαι αν σας απογοητεύω αλλά αυτή είναι και η πεμπτουσία της ίδιας της ύπαρξης μας· η προσωρινότητα, η αλλαγή και βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα το τέλος.

Είμαστε πάντα ενθουσιασμένοι (ίσως και λίγο τρομαγμένοι αλλά αναμφίβολα ενθουσιασμένοι) για κάθε αρχή. Ανυπομονούμε, την περιμένουμε, ευχόμαστε για αυτήν, μας συναρπάζει στο άκουσμά της. Είναι πάντα καλοδεχούμενη.

Πώς γίνεται όμως να μην είμαστε ποτέ έτοιμοι για ένα τέλος;

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Άνθρωποι ενθουσιασμένοι, σχεδόν εκστασιασμένοι, περιμένουν ανυπόμονα τη νέα χρονιά· θέτουν στόχους, ανταλλάσσουν ευχές, θεοποιούν το επικείμενο έτος και του ζητούν όσα κρυφά και φανερά επιθυμούν.

Στο άκουσμα της αλλαγής σκορπούν χαμόγελα-πυροτεχνήματα.

Είναι οι ίδιοι που αφορίζουν και καταριούνται το έτος που φεύγει. Το κατηγορούν για όσα στερήθηκαν και του ρίχνουν την ευθύνη για κάθε κακοτοπιά κι αναποδιά. Του κρατάνε πεισματικά μούτρα για όσα ζήτησαν μα τελικά δεν απέκτησαν.

Έτσι είναι πάντα οι άνθρωποι, δεν το αγαπούν το τέλος. Ούτε καν το συμπαθούν. Αφήνουν τόση θετική ενέργεια να εξατμίζεται χωρίς να τη διοχετεύσουν στη μηχανή επιθυμιών τους· τη σκορπούν μονάχα σε προσευχές κι ευχολόγια.

Σχέσεις αρχίζουν απ' το πουθενά· από ένα τυχαίο κοίταγμα, ένα αμήχανο χαμόγελο. Οι σχέσεις συνεχίζονται και εμείς εξελισσόμαστε μέσα σ' αυτές. Μας χαρίζουν ευτυχισμένες στιγμές κι άλλες όχι και τόσο ευχάριστες, μας προσφέρουν, μας πληγώνουν, μας διδάσκουν.

Μας μαθαίνουν να αγαπάμε, να γελάμε, να μισούμε, να κλαίμε. Μας μαθαίνουν να αισθανόμαστε. Και έρχεται κάποια στιγμή μετά από πολύ ή λίγο καιρό που δεν κάνουν τίποτα απ' όλα αυτά ή ίσως μόνο ένα· σε πληγώνουν.

Φτάνει το σημείο που καμία εξέλιξη δεν είναι πλέον δυνατή, το σκηνικό επαναλαμβάνεται καθημερινά, η σχέση έχει βαλτώσει και δεν υπάρχει πλέον τίποτα νέο να σου προσφέρει.

Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ να είσαι εκεί μόνο όσο παίρνεις, δεν μιλάμε για υλική, ούτε καν συναισθηματική προσφορά αλλά ηθική· και βλέπεις η ζωή είναι πολύ μικρή για να μένεις δίπλα σε ανθρώπους που δεν σε κάνουν πια ευτυχισμένο.

Δεν θα σου πω πως δεν σ' αγαπούν, γιατί δεν αποκλείεται και να σ' αγαπούν, έπαψαν όμως να στο δείχνουν ή απλά δεν σου αρκεί πια. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου, μη σου δημιουργείς ενοχές. Δεν είσαι αχάριστος. Η εικόνα έχει πλέον παγώσει κι η σχέση έχει γίνει ένα επαναλαμβανόμενο βαρετό μοτίβο.

Πόσο ευτυχισμένο μπορεί να σε κάνει μια ακίνητη, παγωμένη εικόνα που δεν έχει πουθενά αλλού πια να πάει και τίποτα άλλο να σου προσφέρει; Καμιά καινούργια συγκίνηση, κανένα νέο συναίσθημα.

Μη βιαστείς να κάνεις τη σύνδεση αυτή με ερωτικές μόνο σχέσεις. Το ίδιο ισχύει και για τις φιλικές, ίσως και περισσότερο για αυτές, μιας κι οι φίλοι είναι αυτοί που πρέπει να σε βοηθάνε να εξελίσσεσαι, να προχωράς, να βελτιώνεσαι, να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.

Μην μένεις στα σίγουρα λοιπόν απλά και μόνο γιατί φοβάσαι να χάσεις ανθρώπους απ' τη ζωή σου. Αν το σκεφτείς, αυτό που σου λείπει δεν είναι τα άτομα αλλά τα συναισθήματα που σου γεννούσαν και αν έχουν πλέον σταματήσει να στα γεννούν, ποιος ο λόγος να είναι στη ζωή σου; Ποιος ο λόγος να μένεις ακίνητος; Ο χρόνος κι η ζωή πάντα τρέχουν, εσύ θα μείνεις άπραγος και θα τα αφήσεις να σε προσπεράσουν;

Βγάλε απ' τη ζωή σου τους φίλους που συναντάς μια φορά το μήνα, που δεν έχουν τίποτα καινούργιο να σου πουν και στην ουσία δε σου λείπουν. Διέγραψε τις σχέσεις ασφάλειας, μοναξιάς και συμφέροντος. Κράτα λίγους, ελάχιστους, αληθινούς!

Χώρισε τον άνθρωπο που δεν ακούς καμπανάκια όταν τον φιλάς, που δεν υποφέρεις μακριά του, που δεν πονάει το σώμα σου όταν περνάνε ώρες χωρίς το χάδι του, που δε θες συνέχεια δίπλα σου.

Κόψε κάθε επαφή αν δεν είναι αυτός που ανατριχιάζεις όταν σ' αγγίζει, αν δεν είναι αυτός που αναζητάς σαν εθισμένος το ναρκωτικό του. Σκότωσε τα μέτρια, πριν σε σκοτώσουν!

Κράτα μόνο ότι σε κρατάει ζωντανό. Μάθε να βάζεις μόνος σου το τέλος, μην περιμένεις απλά αυτό να έρθει. Τότε θα έχεις πραγματικά ωριμάσει. Τότε θα δώσεις την ευκαιρία στην αρχή που πάντα περίμενες.

Μην ξεχνάς πως η ζωή μας δεν είναι παρά ένα σύνολο ομόκεντρων κύκλων με πυρήνα τον ίδιο μας τον εαυτό.

Κύκλοι συνεχώς ανοίγουν και κλείνουν. Κάθε φορά που κλείνει ένας κύκλος όσο μικρός κι αν ήταν, πάντα θα πονάει, είναι φυσιολογικό, είναι κομμάτι σου.

Αν όμως αφήσεις τον κύκλο ανοιχτό και βάλεις τον διαβήτη της ζωή σου στην άκρη, δε θα σχεδιάσεις ποτέ νέους κύκλους.

Αγάπα το τέλος, μάθε να το επιλέγεις.

Πωλίνα Πανέρη





"Ο καλύτερος μας εαυτός" Δον Μιγκέλ Ρούιζ


Να δίνετε πάντα τον καλύτερο εαυτό σας, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Να μην ξεχνάτε, όμως, ότι ο καλύτερος εαυτός σας δεν θα είναι ποτέ ο ίδιος από τη μια στιγμή στην άλλη.

Τα πάντα γύρω μας αλλάζουν διαρκώς, οπότε ο καλύτερος εαυτός σας μπορεί τη μια να είναι πραγματικά καλός και την άλλη όχι και τόσο.

Όταν ξυπνάτε το πρωί αναζωογονημένοι και γεμάτοι ενέργεια, ο καλύτερος εαυτός σας θα είναι πολύ καλύτερος απ’ ότι το απόγευμα που θα γυρίζετε κουρασμένοι από τη δουλειά.

Ο καλύτερος εαυτός σας θα είναι πολύ καλύτερος όταν είστε υγιείς παρά όταν είστε άρρωστοι, όταν είστε νηφάλιοι παρά όταν είστε μεθυσμένοι.

Ο καλύτερος εαυτός σας θα εξαρτάται άμεσα από το αν νιώθετε χαρούμενοι και αισιόδοξοι ή αναστατωμένοι, θυμωμένοι, πληγωμένοι.

Ο καλύτερος εαυτός σας μπορεί να αλλάζει από ώρα σε ώρα και από μέρα σε μέρα, ανάλογα με τις διαθέσεις σας.

Θα αλλάζει, επίσης, με την πάροδο του χρόνου.

Αποκτώντας σιγά-σιγά τη συνήθεια των τεσσάρων καινούριων συμφωνιών, ο καλύτερος εαυτός σας θα γίνεται ολοένα καλύτερος απ’ ό,τι υπήρξε στο παρελθόν.

Παρ’ όλα αυτά, εσείς θα πρέπει να εξακολουθήσετε να δίνετε τον καλύτερο εαυτό σας — ούτε λιγότερο αλλά ούτε και περισσότερο απ’ αυτό.

Αν κοπιάσετε για να δώσετε κάτι παραπάνω απ’ αυτό που μπορείτε, θα σπαταλήσετε πολύτιμη ενέργεια και στο τέλος ο καλύτερος εαυτός σας δεν θα αρκεί.

Όταν το παρακάνετε, εξαντλείτε το σώμα σας και, καθώς θα πηγαίνετε ενάντια στον εαυτό σας, θα χρειάζεστε περισσότερο χρόνο για να πραγματοποιήσετε το σκοπό σας.

Αν πάλι κάνετε λιγότερες προσπάθειες από όσες μπορείτε να κάνετε, υποβάλετε τον εαυτό σας σε απογοητεύσεις, τύψεις και ενοχές.

Να κάνετε πάντα ό,τι καλύτερο μπορείτε σε οποιαδήποτε περίσταση της ζωής σας.

Δεν έχει σημασία αν είστε κουρασμένοι ή άρρωστοι — εάν δώσετε τον καλύτερο εαυτό σας, τότε δεν πρόκειται ποτέ να τον κρίνετε.

Και όταν δεν κρίνετε τον εαυτό σας, δεν τον υποβάλλετε και σε τύψεις, ενοχές ή τάσεις αυτοτιμωρίας.

Κάνοντας πάντα το καλύτερο δυνατό, θα απαλλαγείτε από ένα ισχυρό ξόρκι που σας βαραίνει.



Αποσπάσματα από το βιβλίο του Δον Μιγκέλ Ρούιζ, Οι Τέσσερις Συμφωνίες, εκδ. Διόπτρα.




"Οι Άλμωπες" : Σεμινάριο και βραδιές χορού 2016


Παρακολουθείστε αποσπάσματα από τις εορταστικές "Βραδιές χορού 2016" που διοργάνωσαν οι "Άλμωπες" με αφορμή την επιτυχημένη ολοκλήρωση των Σεμιναρίων χορού.


Ευχαριστίες στον χοροδιδάσκαλο Πέτρο Σέλκο.

Πηγή βίντεο: sanne petersen   https://www.youtube.

Let’s do it Greece! Εβδομάδα Περιβαλλοντικών Δράσεων σε όλα τα Σχολεία της Χώρας


Lets do it Greece!
Εβδομάδα Περιβαλλοντικών Δράσεων σε όλα τα Σχολεία της Χώρας 

Το μεγάλο μας όνειρο, στις 2 Απριλίου όλη η Ελλάδα μια μεγάλη εθελοντική οικογένεια!


Με κεντρικό μήνυμα «Γίνε η Αλλαγή που Περιμένεις», μαθητές, καθηγητές και γονείς σε ολόκληρη την Ελλάδα, σηκώνουν μανίκια και προετοιμάζονται για την Πανελλήνια Περιβαλλοντική Εκστρατεία Lets do it Greece 2017, που αποτελεί τη μεγαλύτερη ταυτόχρονη εθελοντική δράση της χώρας! Φέτος, για μία ακόμα χρονιά, τα σχολεία της χώρας ετοιμάζονται να δώσουν τον παλμό, αποδεικνύοντας ότι η αλλαγή ξεκινάει από εμάς και τα παιδιά μας.
Στο πλαίσιο του μεγάλου αυτού εγχειρήματος και με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας, ανακοινώθηκε η Εβδομάδα Περιβαλλοντικών Δράσεων, η οποία θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 27 Μαρτίου και θα κορυφωθεί την Κυριακή 2 Απριλίου, με ποικίλες δραστηριότητες περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος που θα πραγματοποιηθούν σε εκατοντάδες σχολεία της χώρας. Περισσότερα από 1000 σχολεία από κάθε γωνιά της Ελλάδας έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή. Πρόκειται για μια εβδομάδα δράσεων μέσα στη σχολική μονάδα και με την συμμετοχή όλης της σχολικής κοινότητας, με σκοπό να υιοθετηθεί ο σχολικός χώρος ως πεδίο δράσης καθαρισμού και βελτίωσης του περιβάλλοντος.  Οι δράσεις θα κορυφωθούν την Κυριακή 2 Απριλίου, οπότε μαθητές και εθελοντές όλων των ηλικιών θα συντονιστούν σε μια προσπάθεια καθαρισμού της χώρας μέσα σε μία μόνο μέρα.
Η Πανελλήνια Περιβαλλοντική Εκστρατεία Let’s do it Greece είναι μια δράση που ξεκίνησε από μαθητές που αγάπησαν τον εθελοντισμό μέσα από το σχολείο. Εκεί βρήκαν την έμπνευση αλλά και τα εφόδια να κάνουν το όραμά τους πραγματικότητα. Σήμερα αυτοί οι νέοι, έχουν καταφέρει να εμπνέουν και να παρακινούν σε δράση ολοένα και περισσότερα σχολεία, ωθώντας τους μαθητές στη συνειδητοποίηση ότι το σχολείο, όπου περνούν τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τους, είναι ο δικός τους  χώρος και ότι η φροντίδα του χώρου αυτού αποτελεί και δική τους υπόθεση. Ήδη, οι μικροί εθελοντές του ΠΠ Σχολείου Ευόσμου, εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν για τo Let’s Do It Greece ένα όμορφο τραγούδι!

Δηλώστε και εσείς συμμετοχή στο www.letsdoitgreece.org


Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 1η Ημερίδα Χοροδιδασκάλων με θέμα «ΕΠΙΤΟΠΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ»


Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 1η Ημερίδα Χοροδιδασκάλων με θέμα «ΕΠΙΤΟΠΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ» που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΜ κ.Γεώργιος Τάτσιος ανακοίνωσε την έναρξη προγράμματος χαρτογράφησης της Μακεδονικής Παράδοσης σε όλο το εύρος της Μακεδονίας και κάλεσε τους χοροδιδασκάλους να συνεργαστούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αυτό το μεγαλόπνοο εγχείρημα. Ιδιαίτερη αναφορά πραγματοποιήθηκε από τους έμπειρους εισηγητές στη σημασία της σωστής διεξαγωγής επιτόπιας έρευνας. Αναφέρθηκαν παραδείγματα στα οποία η έρευνα δεν πληροί τις σωστές προδιαγραφές  με αποτέλεσμα να απορρίπτεται από τις τοπικές κοινωνίες στις οποίες έχει διεξαχθεί. Χοροδιδάσκαλοι από όλες τις περιοχές της Μακεδονίας παρακολούθησαν τις εξαιρετικές τοποθετήσεις των εισηγητών.
            Ο κ.Πραντσίδης Ιωάννης, Επίκουρος Καθηγητής ΤΕΦΑΑ-ΑΠΘ ανέπτυξε το θέμα: «Ο Ελληνικός Παραδοσιακός Χορός από το Χοροστάσι στην Αίθουσα του Συλλόγου και στη Σκηνή».
            Η κα Πανοπούλου Καλλιόπη, Επίκουρος Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ-ΣΕΡΡΩΝ ανέπτυξε το θέμα: «Η Επιτόπια Έρευνα για το Χορό».
            Ο κ.Μωυσίδης Κυριάκος, Χοροδιδάσκαλος – Διδάσκων στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ανέπτυξε το θέμα: «Όχι Απλά Ένας Δάσκαλος».
            Πολύ θετικές εντυπώσεις προκάλεσε η παρέμβαση του υπευθύνου της Κιβωτού Γουμένισσας και μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γουμένισσας ΠΑΙΟΝΕΣ κ.Γεωργίου Πέτκου, οποίος ανακοίνωσε ότι δωρίζει για τις ανάγκες της έρευνας και καταγραφής που ξεκινά η ΠΟΠΣΜ, ΟΛΟ το αρχείο του, που αποτελείται από παλιές φωτογραφίες, που ξεκινούν από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Η Ημερίδα έκλεισε με μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπου τέθηκαν θέματα που αφορούν στην αλλοίωση της Παράδοσης. Οι χοροδιδάσκαλοι εξέφρασαν την επιθυμία για συνεχή και αδιάλειπτη ενημέρωση εκ μέρους της ΠΟΠΣΜ για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν αρχίσει να διεξάγονται σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας. Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών, καθώς και επιστημονικές εργασίες ερευνητών θα παρουσιάζονται σε ετήσιο διαρκές συνέδριο που ήδη δρομολογείται από την ΠΟΠΣΜ για το έτος 2018.


Ενίσχυση του Δασαρχείου Αριδαίας με ένα καινούργιο τετρακίνητο αυτοκίνητο


Γιάννης Σηφάκης:  Εγκρίθηκε η ενίσχυση του Δασαρχείου Αριδαίας με ένα καινούργιο τετρακίνητο αυτοκίνητο 
Προωθείται η ενίσχυση του με γκρέιντερ και JCB για την συντήρηση της δασικής οδοποιϊας 

Ο Γιάννης Σηφάκης είχε ζητήσει πριν από τρείς μήνες από τον Υπουργό Περιβάλλοντος Σωκράτη Φάμελλο και τον Διευθυντή προστασίας Δασών κ. Δημόπουλο την ενίσχυση του Δασαρχείου Αριδαίας ( που είναι εκ των παραγωγικότερων Δασαρχείων της χώρας) άμεσα με καινούργιο αυτοκίνητο και χωματουργικά μηχανήματα ( γκρέϊντερ και JCB) . Ακόμη με 3 ακόμη δασολόγους για να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες των δασικών συμπλεγμάτων που  του ανήκουν αλλά να είναι σε θέση να εκπονεί και δεκαετείς διαχειριστικές μελέτες που λείπουν σήμερα. 
Ο Υπουργός και ο Διευθυντής Δασών θεώρησαν δίκαια τα αιτήματα και δεσμεύτηκαν να τα εξετάσουν και να προγραμματίσουν την επίλυση τους.
Τις προηγούμενες μέρες εγκρίθηκε η προμήθεια ενός καινούργιου τετρακίνητου αυτοκινήτου για το Δασαρχείο Αριδαίας το οποίο θα παραληφθεί την επόμενη εβδομάδα. 

Ανακοίνωση της Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών για την επέτειο της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας


8η Μάρτη: Σύμβολο αγώνα. Θα μας οδηγεί και τούτο τον αιώνα…

Με αφορμή την επέτειο της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών, μέλος της ΟΓΕ, στέλνει θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στις μισθωτές και τις αυτοαπασχολούμενες εργαζόμενες, στις άνεργες,  στις γυναίκες της υπαίθρου, στις συνταξιούχους, στις μετανάστριες και τις πρόσφυγες, στις φοιτήτριες- σπουδάστριες, στις νέες μητέρες. Τις καλούμε να ενώσουμε τις φωνές μας στο δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης.

v 8 Μάρτη 1857, οι ράφτρες κι οι υφάντρες της Ν. Υόρκης βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας μείωση του εργάσιμου χρόνου, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της.
v 8 Μάρτη 2017, εμείς, οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου, χρειάζεται να συνεχίσουμε το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για τις σύγχρονες ανάγκες μας. βιώνουμε έναν εργασιακό μεσαίωνα, ζούμε το ανελέητο χτύπημα των δικαιωμάτων μας στην εργασία και τη μητρότητα, την εκμηδένιση του ελεύθερου χρόνου μας.

Σήμερα η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες μας, με μισθό που θα καλύπτει τις ανάγκες μας, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και λιγότερες ώρες εργασίας.
Αυτή η πρόοδος δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιούμε δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο σε δραστηριότητες με βάση τα ενδιαφέροντά μας, για αναψυχή και προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, αλλά και για να συμμετέχουμε στην κοινωνική δράση, που αποτελεί στοιχείο για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας.
Αυτή η πρόοδος μπορεί να ικανοποιήσει τις δικές μας ιδιαίτερες βιολογικές ανάγκες με γενικευμένα μέτρα κοινωνικής προστασίας της μητρότητας, αλλά και τις ανάγκες της οικογένειας μας με τη δημιουργία και λειτουργία δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας.


Όμως τι μπαίνει εμπόδιο σε όλα αυτά;
 Η πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, που χτίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων στα ερείπια των δικών μας δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φορτώσει στην πλάτη του λαού και νέα μέτρα, κάνοντας νόμο κάθε απαίτηση των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και των μεγαλεμπόρων.

Να μην υποταχθούμε στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.
Το αγωνιστικό μήνυμα της 8ης Μάρτη δείχνει το μόνο ελπιδοφόρο δρόμο                             για μας και τις οικογένειές μας.
Εξαρτάται από τη δική μας θέληση και δράση, τη συμμετοχή μας στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, τα εργατικά σωματεία, τις ενώσεις αυταπασχολουμένων, τους αγροτικούς και φοιτητικούς συλλόγους να βαδίσουμε αγωνιστικά στις «λεωφόρους του μέλλοντος». Ένα μέλλον που θα είμαστε απαλλαγμένες από το άγχος και την ανασφάλεια της ανεργίας, της μετανάστευσης στο εξωτερικό, από μια ζωή- λάστιχο, χωρίς πολέμους, προσφυγιά.
Ενώνουμε τις φωνές μας με τις γυναίκες- θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, που θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων. Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα μας και παλεύουμε κατά της εμπλοκής, συμμετοχής της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στους σχεδιασμούς του, για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Παλεύουμε ενάντια στο σύστημα που γεννά τον πόλεμο, την προσφυγιά.

Παλεύουμε μαζί για δημιουργική ζωή                                                                                           με δικαιώματα στην εργασία και στη μητρότητα.

Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών, μέλος της ΟΓΕ

Επικοινωνία: 6908393507,6933322565

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...