Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

"Η διαθήκη μου" - Μιχάλης Κατσαρός

Μιχάλης Κατσαρός (1919-1998)

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.

Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ. 

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατελείωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές στις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία. 

Υστερόγραφο
Η διαθήκη μου πριν διαβαστεί
– καθώς διαβάστηκε –
ήταν ένα ζεστό άλογο ακέραιο.
Πριν διαβαστεί
όχι οι κληρονόμοι που περίμεναν
αλλά σφετεριστές καταπατήσαν τα χωράφια.

Η διαθήκη μου για σένα και για σε
χρόνια καταχωνιάστηκε στα χρονοντούλαπα
από γραφιάδες πονηρούς συμβολαιογράφους.
Αλλάξανε φράσεις σημαντικές
ώρες σκυμμένοι πάνω της με τρόμο
εξαφανίσανε τα μέρη με τους ποταμούς
τη νέα βουή στα δάση
τον άνεμο τον σκότωσαν –
τώρα καταλαβαίνω πια τι έχασα
ποιος είναι αυτός που πνίγει.

Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
από φωνή
από τροφή
από άλογο
από σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν. 





Τα δαχτυλίδια του καπνού


Καπνίσαμε,ύστερα,
πολλά,
απανωτά τσιγάρα!...

Αμίλητοι.
Και χορτασμένοι...

Μέσα στη νηνεμία
του ημίφωτος,
θρόιζε απαλά,
ζεστή η ανάσα της!...

Θυμάμαι,
τα δαχτυλίδια του καπνού!...

Ανέβαιναν απ΄τα χείλη της,
λικνίζοντας
νωχελικά,
ψηλά,ως το ταβάνι!...

Νωχελικά,
λικνίζοντας,
ανέβαιναν!...

Μετά,
ήρθαν οι άνεμοι...



Τάσος Σ. Μάντζιος
αδημοσίευτο




ΠΗΓΗ...http://dreaming-in-the-mist.blogspot.gr/

Ανήκεις στο σπίτι μας


«Όταν ανήκεις είσαι εκεί που θέλεις να είσαι, και σε θέλουν»

Η αυτοεκτίμησή μας συνδέεται με την αγάπη και το δέσιμο με άλλους ανθρώπους. Ο καλύτερος τρόπος για να δείξουμε στα παιδιά μας ότι τα αγαπάμε χωρίς προϋποθέσεις και όρους είναι να σιγουρευτούμε ότι νιώθουν πως ανήκουν στο σπίτι μας και στην οικογένειά μας:

Όταν η Έλεν πήγαινε στην τετάρτη Δημοτικού, γύρισε μια μέρα από το σχολείο κι έβαλε τα κλάματα μόλις κλείσαμε την εξώπορτα πίσω μας, και πήγε τρέχοντας στο δωμάτιό της. Την ακολούθησα αμέσως, γονάτισα μπροστά της και τη ρώτησα τι συμβαίνει. Μέσα από αναφιλητά μου είπε: «Βαρέθηκα να είμαι η άλλη! Έχω κουραστεί!»

Δεν καταλάβαινα τι εννοούσε, οπότε της ζήτησα να μου εξηγήσει τι εννοεί μ΄αυτό το «η άλλη». «Κάθε μέρα στο διάλειμμα παίζουμε ποδόσφαιρο. Δύο από τα πιο δημοφιλή παιδιά είναι οι αρχηγοί των ομάδων και διαλέγουν τους παίχτες. Ο πρώτος αρχηγός λέει «παίρνω τη Σούζι, τον Τζον, τον Πητ, τη Ρόμπιν και τον Τζέϊκ». Ο δεύτερος λέει «παίρνω τον Αντριου, τον Στηβ, την Κέϊτι και τη Σού και μοιραζόμαστε τους άλλους». Κάθε μέρα είμαι με τους άλλους. Ποτέ δεν με φωνάζουν με το όνομά μου».

Ένιωσα την καρδιά μου να βουλιάζει. Καθόταν στην άκρη του κρεβατιού και κρατούσε το κεφάλι με τα χέρια της. Ανησύχησα τόσο πολύ όταν την ακολούθησα στο δωμάτιό της, που δεν είχα καν ανάψει το φως. Δεν άντεχα το θέαμα, να είναι τόσο πονεμένη και να κάθεται να κλαίει στο σκοτάδι, οπότε σηκώθηκα να ανάψω το φως. Εκείνη τη στιγμή είχα μια αναλαμπή: Το ότι πήγα να σηκωθώ για να ανάψω το φως, ώστε να μου είναι λιγότερο οδυνηρό το θέαμα, με έκανε να σκεφτώ την αγαπημένη μου φράση για το σκοτάδι και τη συμπόνοια, μια φράση της Pema Chodron που λέει το εξής: «Μόνο όταν γνωρίζουμε το δικό μας σκοτάδι, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι των άλλων. Η συμπόνοια γίνεται κάτι το πραγματικό μόνο όταν αναγνωρίσουμε και οι δύο ότι είμαστε άνθρωποι«.

‘Αφησα το διακόπτη και πήγα και πάλι να καθίσω με την Έλεν στο κυριολεκτικό και μεταφορικό σκοτάδι. Την αγκάλιασα από τον ώμο και είπα: «Ξέρω πώς είναι να είσαι «ο άλλος». Σκούπισε τη μύτη της και είπε: «Όχι, δεν ξέρεις εσύ είσαι πολύ δημοφιλής».

Της εξήγησα ότι ξέρω στ’ αλήθεια πώς είναι να είσαι «ο άλλος«. Της είπα «όταν νιώθω σαν τον «άλλο», τότε θυμώνω και πληγώνομαι και νιώθω μικροσκοπική και μόνη. Δεν έχω ανάγκη να είμαι δημοφιλής, αλλά θέλω να βλέπουν οι άλλοι ότι κάτι σημαίνω και να μου φέρονται έτσι. Σαν να ανήκω».

Δεν πίστευε στ’ αυτιά της. «Ωστε αλήθεια ξέρεις! Ακριβώς έτσι νιώθω!»
Κάναμε αγκαλίτσες στο κρεβάτι και μου μίλησε για τις εμπειρίες που είχε στα διαλείμματα και της είπα και μερικές από τις δικές μου εμπειρίες από το σχολείο, όταν αυτή η περιθωριοποίηση ήταν πολύ έντονη και οδυνηρή.

Μετά από δύο εβδομάδες, ήμασταν και οι δύο στο σπίτι όταν ήρθε ο ταχυδρόμος. Έτρεξα στην πόρτα με ανυπομονησία. Ηταν να κάνω μια ομιλία σε μια πολύ σημαντική εκδήλωση και ανυπομονούσα να δω τη διαφημιστική αφίσα. Τώρα μου φαίνεται περίεργο, αλλά τότε ήμουν τόσο χαρούμενη που θα έβλεπα τη φωτογραφία μου δίπλα σε φωτογραφίες από σταρ του κινηματογράφου. Κάθισα στον καναπέ με την αφίσα, την ξετύλιξα και άρχισα να την εξετάζω σαν τρελή. Την ώρα που το έκανα αυτό, η Έλεν μπήκε μέσα και είπε «Τέλεια, αυτή είναι η αφίσα σου; Για να δω!»

Καθώς πλησίαζε στον καναπέ, κατάλαβε πως η διάθεσή μου άλλαξε και από ανυπόμονη έδειχνα πια απογοητευμένη. «Τι έγινε μαμά;»
Της έκανα νόημα να καθίσει στον καναπέ δίπλα μου. Κράτησα ανοιχτή την αφίσα κι άρχισε να ψάχνει με το δάχτυλό της τις φωτογραφίες. «Δεν σε βλέπω. Πού είσαι;»
Της έδειξα μια γραμμή που είχε κάτω από τις φωτογραφίες των διασήμων που έλεγε: «Και άλλοι».

Η Έλεν ακούμπησε την πλάτη της στα μαξιλάρια του καναπέ, έγειρε το κεφάλι της στον ώμο μου και είπε: «Αχ μαμά, νομίζω ότι είσαι στους άλλους. Λυπάμαι πολύ».
Δεν απάντησα αμέσως. Ένιωθα άσχημα και επειδή δεν είχαν βάλει φωτογραφία μου και γιατί με ενοχλούσε που δεν είχαν βάλει φωτογραφία μου. Η Έλεν έγειρε μπροστά, με κοίταξε και είπε: «Ξέρω πώς νιώθεις. Όταν κι εγώ είμαι στους άλλους, νιώθω πληγωμένη και μικρή και μόνη. Όλοι θέλουμε να είμαστε σημαντικοί και να ανήκουμε κάπου».

Τελικά αυτή ήταν μια από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου. Μπορεί να μην έχουμε πάντα την αίσθηση ότι ανήκουμε στο διάλειμμα, στην παιδική χαρά ή σε ένα μεγάλο συνέδριο με διασήμους, αλλά τη στιγμή εκείνη ξέραμε ότι ανήκαμε και οι δύο σ΄αυτό που έχει και τη μεγαλύτερη σημασία: στο σπίτι μας, στην οικογένειά μας. Στόχος δεν είναι να είσαι τέλειος γονιός. Τα καλύτερα δώρα, οι καλύτερες και πιο διδακτικές στιγμές μας συμβαίνουν εκείνες τις στιγμές ατέλειας που επιτρέπουμε στα παιδιά μας να μας βοηθήσουν να «προσέξουμε το κενό».


Πηγή αποσπάσματος: Brene Brawn, Ζήσε τη ζωή σου με τόλμη, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2015.
 Μετάφραση Καλλιόπη Εμμανουηλίδου.
 Τίτλος πρωτοτύπου: Daring Greatly, How the courage to be vulnerable transforms the way we live, love, parent and lead, Gotham Books.





Η αλήθεια μιας αγάπης ποτέ δεν θα είναι κρίμα


Είναι κρίμα.
Και στο κρίμα οι λέξεις που βγαίνουν απ το στόμα σου, δεν περνάνε πρώτα απ το μυαλό σου.
Δεν μπορείς να τις φιλτράρεις, να τις επηρεάσεις, να τις ομορφύνεις ίσως, προκειμένου να μη βγουν ατόφιες όπως τις αισθάνεσαι.

Είναι κρίμα.
Αυτό το «κρίμα», μόνο πίκρα μπορεί να κρύβει. Κι η πίκρα σε κάνει να λες αλήθειες.
Αλήθειες που έμειναν καιρό κρυμμένες για να μην πληγώσεις ό,τι σε πλήγωσε.
Για να μη γίνεις ίδια μ΄αυτόν που έκανε την πίκρα φαγητό και στην πρόσφερε να φας.
«Να, πάρε. Αυτό έχω να χορτάσεις.»
Εσύ όμως δεν χόρταινες. Πεινούσες μ’ εκείνη την πείνα των θηρίων.
Κι εκείνες τις λίγες στιγμές που έβρισκες το φαγητό μπροστά σου, ξέχναγες την πίκρα που έκρυβε μέσα του και το έτρωγες για να μην πεθάνεις.
Μέχρι που το σιχάθηκες. Σιχάθηκες την ίδια τροφή που είχες ανάγκη για να ζήσεις.

Είναι κρίμα.
Απ την αρχή ήταν.
Ένα παιχνίδι στημένο, βασισμένο σε εγωισμό, βασισμένο στην συνύπαρξη της πίττας και του σκύλου μαζί.
Ένα παιχνίδι που είχε αρχή μέση και τέλος. Απ 'την αρχή του.
Στημένο, σε όλες τις γλώσσες.
Δεν ξέρω γιατί σκέφτηκες ότι ο σκύλος θα νικήσει στο τέλος. Ίσως γιατί ήσουν αποφασισμένη να νικήσεις.
Ίσως γιατί είχες ανάγκη το έπαθλο, το βραβείο, το ρημάδι το χαρτί που θα έγραφε τ όνομά σου με μεγάλα καλλιγραφικά γράμματα.
Ίσως γιατί είχες ήδη αγοράσει την κορνίζα που θα το τοποθετούσες και δεν ήθελες να πάνε χαμένα τα λεφτά σου.
Ήξερες όμως. Έβλεπες. Άκουγες. Μύριζες. Απλά δεν γινόταν να το αποτρέψεις.
Μέχρι που σταμάτησες να γλύφεις και άρχισες να γαυγίζεις.
Και τότε απ’ το καλό και υπάκουο σκυλάκι που κουνούσε την ουρά του από χαρά, έγινες το ζώο που έπρεπε να πάει για ευθανασία.

Είναι κρίμα.
Είναι κρίμα γιατί η ευθύνη πέρασε πάνω σου ενώ δεν σου ανήκε. Ήταν εξ΄ολοκλήρου δική του.
Εσύ όμως έπρεπε να βρεις τη λύση.
Έπρεπε να λύσεις το γόρδιο δεσμό, να βγάλεις το μινώταυρο από το λαβύρινθο.
Δεν είχες ούτε σκοινί, ούτε σχέδιο του λαβύρινθου.
Μια αγάπη είχες να πορεύεσαι από εκείνες που κάνουν τα πάντα για να βρίσκουν λύσεις.
Ο μινώταυρος βγήκε και απέμεινες εσύ μέσα στο λαβύρινθο να παλεύεις για τη δική σου έξοδο.
Το σκοινί ήσουν εσύ η ίδια. Η λύση που προσέφερες έγινε και η καταδίκη σου.

Είναι κρίμα.
Είναι κρίμα που μια τέτοια αγάπη πήγε χαμένη από φόβο. Από δειλία.
Τύψεις ερχόμενες από μια άλλη ζωή, μπερδεμένες με το φόβο για το άγνωστο – λες και υπάρχει κανείς που μπορεί να το προβλέψει- έφεραν τα πόδια που έτρεχαν και τα έκαναν πόδια που σέρνονταν.
Πήρες και τους έβαλες δεκανίκια. Έγινες γιατρός, νοσοκόμα, ψυχολόγος, θεραπεύτρια.
Να σώσεις αυτό που πίστευες ότι θα σωνόταν.
Ούτε ο αντίπαλος σε τρόμαξε, ούτε τα όπλα που κρατούσε.
Εσύ κρατούσες το πιο μεγάλο απ΄όλα. Την αγάπη.

Είναι κρίμα.
Άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν ποτέ, δεν ξέρουν ν΄αγαπήσουν.
Μεγάλωσαν με την αγάπη σαν βάρος, σαν μαθητική τσάντα στην πλάτη γεμάτη με βιβλία.
Δεν τους είπε κανείς ότι η αγάπη είναι δώρο και όχι υποχρέωση.
Κι εκείνοι υποχρεώθηκαν να αγαπήσουν με τη σειρά τους κάτι που δεν τους αγάπησε.
Φαύλος κύκλος.
Πέρασαν την αγάπη για ψίχουλα γιατί αυτό έγραφαν μέσα τα βιβλία. Πέρασαν το νιάξιμο για διαγώνισμα που έπρεπε απλά να περάσουν με καλό βαθμό.
Κι όταν ήρθε η ώρα του απολυτηρίου, ευτυχισμένοι που πέρασαν τα μαθήματα, νόμιζαν ότι πήραν το πτυχίο.
Ένα πτυχίο ίδιο με παλιόχαρτο που δεν μπορούσε να τους πάει βήμα παρακάτω.
Εσύ πτυχίο δεν πήρες ποτέ.
Η μεγάλη διαφορά;
Για σένα στην ουσία, ήταν απλά η αλήθεια μιας αγάπης που ποτέ δεν θα είναι κρίμα.

Δήμητρα Καφρομάνη
Δήμητρα Καφρομάνη





ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com

Η Αλήθεια (σαν απο-κάλυψη)


Ο Χριστόφορος Κολόμβος διακήρυξε μια μέρα: «Φεύγω ν’ ανακαλύψω την Αμερική». Κι έφυγε.
 Μετά από ένα μακρινό ταξίδι διακρίνει ξαφνικά στεριά. «Είναι η Αμερική», φωνάζει στο πλήρωμά του. Προσεγγίζουν και αποβιβάζονται. Στην παραλία βλέπουν μπροστά τους μια ομάδα Ερυθροδέρμων να διαβουλεύεται με τον αρχηγό τους. Οι δυό ομάδες αλληλοπαρατηρούνται.
 Ο αρχηγός των Ερυθροδέρμων προχωράει με μεγαλοπρέπεια προς την ομάδα του Κολόμβου. Φθάνοντας μπροστά στον αρχηγό των Λευκών σταματά και τον ρωτάει: «Εσύ είσαι ο Χριστόφορος Κολόμβος;» Στην καταφατική απάντηση του τελευταίου γυρνάει προς τους δικούς του και λέει: «Παιδιά, του λοιπού είναι ανώφελο να κρυβόμαστε, μας ξε-σκέπασαν».

Για χρόνια και χρόνια ένας γέρος δάσκαλος μυούσε στην πνευματικότητα ένα νεαρό υποψήφιο για την υπέρτατη σοφία. Όταν και οι δύο νόμισαν πως ο στόχος τους είχε επιτευχθεί, όρισαν μια τελευταία συνάντηση πριν χωρίσουν οριστικά. Προτού τελειώσει κι αυτή, ο μαθητής θέλησε να υποβάλει στον μυητή του μια ακόμα ερώτηση, αρχέγονη και τελική. Μόλις του δόθηκε η άδεια, την διατύπωσε έτσι: «Τι είναι η αλήθεια;». «Είσαι ακόμα πολύ άπειρος για να το μάθεις», του αντιπρόταξε ο γεροδάσκαλος. «Γύρνα τον κόσμο, διαλογίσου, μη διστάσεις να κάνεις έργα φθαρτά και να τα χαλάσεις κι έλα πάλι να με βρεις σε δέκα χρόνια για να σου απαντήσω στην πιο σημαντική απ’ όλες τις ερωτήσεις».

Δέκα χρόνια αργότερα, ο νέος (ήδη λιγότερο νέος) ξανάρθε να δει τον πνευματικό οδηγό (αρκούντως γερασμένο). Περπάτησαν αρκετά δίχως ν’ ανταλλάξουν κουβέντα, για να καθήσουν στο τέλος στην άκρη μιας λιμνούλας. Ο μαθητής μίλησε πρώτος: «Παρακολούθησα τη μυητική σου διδασκαλία και μου τα έμαθες όλα∙ στη συνέχεια γύρισα ολόκληρο τον κόσμο, σκέφτηκα, έπαθα κι έδρασα∙ τα δοκίμασα όλα∙ δεν μου λείπει παρά η οριακή σου απάντηση στην απόλυτα κεντρική ερώτησή μου∙ μου την είχες υποσχεθεί∙ τι είναι η αλήθεια;». Ο υπέργηρος διδάσκαλος τον κοίταξε με βαθιά συμπάθεια και του απάντησε χαμηλόφωνα: «Η αλήθεια, τι είναι αυτό;».


Κ. Αξελός, Φιλο-σοφικά Αν-έκδοτα, Περιοδικό η λέξη (τεύχος 34), μετάφραση: Θ. Σκάσσης





Τα Τρία Γράμματα της Αντίστασης: Ο-Χ-Ι


Άγχος, στρες, κρίσεις πανικού, καταπιεσμένα συναισθήματα, ανεκπλήρωτες ανάγκες, λόγια που δεν ειπώθηκαν, σκέψεις που δεν εκφράστηκαν... και τέλος η ζωή που δεν ζήσαμε!

Μία αλυσίδα στάσεων και συμπεριφορών που συχνά έχουν μια κοινή αφετηρία: Την αδυναμία ενός ανθρώπου να μιλήσει για τον ίδιο του τον εαυτό, γι΄ αυτό που είναι, γι' αυτό που θέλει αλλά και για ότι δεν θέλει, δεν μπορεί.

Αντ' αυτού σκύβει το κεφάλι και (γενικώς) συμφωνεί. Συμφωνεί ακόμα κι όταν διαφωνεί, όταν κάτι δεν του αρέσει, όταν ξέρει εκ των προτέρων το αρνητικό, το δυσάρεστο για αυτόν αποτέλεσμα...

Γιατί; Γιατί δεν μπορεί να πει "όχι", δεν μπορεί να αρνηθεί; Γιατί εν μπορεί να στεναχωρήσει τον άλλον, γιατί φοβάται μήπως ο άλλος (ή οι άλλοι) θυμώσει, απογοητευτεί, μήπως τελικά σχηματίσει μία άσχημη εικόνα για εκείνον.

Έτσι ο άνθρωπος που δεν μπορεί να πει "όχι", συναινεί και ταυτόχρονα υπογράφει την καταδίκη του σε μία ζωή που δεν επιλέγει.

Δυστυχώς αρκετές φορές μία τέτοια συμπεριφορά έχει προεκτάσεις ως τον γάμο, την εργασία κι άλλες σημαντικές σχέσεις που καθορίζουν τα θεμέλια τη ζωή μας. Κατά συνέπεια ζούμε μία ζωή όπου ο πραγματικός μας εαυτός στην καλύτερη περίπτωση απουσιάζει (απάθεια, άνοια, κατάθλιψη), ενώ σε άλλες είναι εκεί παρών και βιώνει κάθε λεπτό την καταδίκη του. Μπορείτε να φανταστείτε μεγαλύτερη αυτό-τιμωρία από αυτή; Να μην ζείτε την μία και μοναδική ζωή σας;

Η απάντηση εν συντομία, βρίσκεται στα τρία γράμματα της αντίστασης: Να μπορείς να λες ΄ΟΧΙ!

Να μπορείς να εκφράζεις τον εαυτό σου χωρίς φόβο αλλά με πάθος, να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου χωρίς λογοκρισία, χωρίς την έννοια του "τι θα πει ο κόσμος", χωρίς να τον συγκρίνεις με τα εξώφυλλα των περιοδικών, χωρίς να τον τραυματίζεις στην προκρούστια κλίνη του lifestyle.

Nα είσαι απλά ο εαυτός σου κι όταν δεν θέλεις κάτι να μπορείς να λες "ΟΧΙ". " Όχι, ευχαριστώ", "ΌΧΙ, δεν συμφωνώ", "ΌΧΙ, δεν μου αρέσει", "ΟΧΙ, δεν θέλω", "ΟΧΙ, δεν μπορώ"...

Δεν είναι κακό, ούτε είναι ντροπή, ούτε είναι λάθος, να λέμε "ΟΧΙ". Είναι ''αυτό που είναι'', η αλήθεια του καθενός. η δυνατότητα του, η επιθυμία του, η ανάγκη του, η πίστη ή ιδεολογία του.

Είναι αυτό που είναι ο εαυτός του, η φύση του, οι αξίες του. Αν σεβαστούμε τον εαυτό μας, αν μάθουμε να τον ακούμε, αν γίνουμε συναισθητικοί πρώτα με εμάς τους ίδιους τότε ο δρόμος του αυτοπροσδιορισμού είναι βατός και προσβάσιμος.

Όμως εξίσου σημαντικό είναι ότι με τον τρόπο αυτό μαθαίνουμε να σεβόμαστε και τους άλλους (οι οποίοι ταυτόχρονα έχουν κι αυτοί δικαίωμα στο "ΟΧΙ").

Με τελικό προορισμό τον αλληλοσεβασμό, την αποδοχή και την αξιοπρέπεια, η ζωή μας μπορεί (και της αξίζει) να γίνει πολύ καλύτερη, πολύ πιο ενδιαφέρουσα και πολύ πιο απλή: μία ωραία ζωή γεμάτη προσωπικά νοήματα, τα νοήματα του καθένα από εμάς...

Γιάννης Ξηνταράς
Γιάννης Ξηνταράς






Ένα ελεύθερο πουλί


Είναι πρωί. Κοιτάω έξω από το παράθυρο μου μερικά πουλιά να πετούν ψηλά διασχίζοντας τον ουρανό. Το πέταγμα τους και τα ανοιχτά φτερά τους σε όλο τον κόσμο συμβολίζουν την ελευθερία. Σκέφτομαι πως οι περισσότεροι από εμάς αισθανόμαστε φυλακισμένοι στις ζωές μας και πολλές φορές θα επιθυμήσουμε αυτήν την αίσθηση ελευθερίας. Αλλά αλήθεια πόσο ελευθέρα είναι και τα πουλιά; Ανάμεσα στη ζωή τους και τη ζωή μας υπάρχουν μεγάλες διαφορές…; Τι να κάνει άραγε ένα πουλί κατά την διάρκειά της ημέρας; Και πόσο απολαμβάνει την ελευθερία του;

Τα πουλιά που εγώ παρατηρώ στον ουρανό να πετάνε, το πιο πιθανό είναι να αναζητούν τροφή και νερό για να επιβιώσουν. Μάλιστα έτσι όπως έχουμε καταντήσει τις πόλεις μας αυτό πρέπει να είναι ένας άθλος μιας και το φυσικό περιβάλλον ενός πουλιού έχει καταπατηθεί βάναυσα από τον άνθρωπο. Τα ελεύθερα πουλιά για μας σπαταλάν τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τους για φαγητό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης όπως ακριβώς κάνει και ο άνθρωπος. Ένα πουλί μπορεί να πετάξει και να εξερευνήσει για τροφή και στέγη αλλά όχι στα πέρατα της γης. Όπως και για τον άνθρωπο η μετανάστευση δεν ταιριάζει σε όλους και έτσι κάποιοι θα μείνουν σε μια συγκεκριμένη περιοχή και θα προσπαθήσουν να τα βγάλουν πέρα όπως ακριβώς κάνουν και τα πουλιά. Και τα πουλιά πετάνε αναζητώντας την επιβίωση αλλά η φύση, ή ότι έχει απομείνει από αυτήν, συχνά δεν έχει τροφή για όλους και εκεί θα έρθει η μάχη και ο ανταγωνισμός. Για την τροφή, για την στέγη, για την αναπαραγωγή κτλ. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στις ανθρώπινες κοινωνίες. Και υπάρχουν διαφορετικών ειδών πτηνά. Άλλα με ωραία και πολύχρωμα φτερά, άλλα που κελαηδούν, άλλα με επιβλητική εμφάνιση, άλλα δεινοί κυνηγοί και άλλα δεινοί κλέφτες. Αυτό που στις ανθρώπινες κοινωνίες ονομάζουμε διαφορετικότητα και ταλέντο.

Μια ακόμη ομοιότητα με τα πουλιά είναι πως αντιμετωπίζουμε καταστροφές από τις καιρικές συνθήκες αλλά και από άλλα φυσικά φαινόμενα. Βέβαια το πουλί έχει να ξεφύγει και από ένα σωρό αρπακτικά ζώα όπως και από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος όμως παραμένει το ζώο που μπορεί να δημιουργήσει την μεγαλύτερη καταστροφή. Καταστρέφοντας ακόμη και τον εαυτό του.

Κοιτώντας ακόμη τα πουλιά σκέφτομαι πως τελικά η ζωή τους δεν είναι απλούστερη από την δική μας ούτε και πιο ελεύθερη από την δική μας. Το πουλί δεν μπορεί να μας πει με λόγια πως νιώθει για την ζωή του και αν πραγματικά αισθάνεται ελεύθερο. Φεύγει καθημερινά από τη φωλιά του προσπαθώντας να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Προσδοκά μια ηλιόλουστη ημέρα, ένα θερμό ρεύμα αέρα που θα κάνει πιο εύκολο το πέταγμα του, μια ικανοποιητική ποσότητα τροφής και νερού και ένα βράδυ ζεστό ή έστω μια φωλιά που θα το προστατεύει επαρκώς από το κρύο.

Το να νιώσουμε ελεύθεροι ξεκινά από το να θέλουμε να νιώσουμε ελεύθεροι. Κανείς δεν μπορεί να περιορίσει το μυαλό μας να είναι ελεύθερο. Αν λοιπόν πιστεύετε πως τα πουλιά είναι ελεύθερα μπορείτε να το πιστέψετε και για τον εαυτό σας άλλωστε όπως είδαμε δεν έχουμε και μεγάλες διαφορές.

Το ελεύθερο άτομο μπορεί να είναι ελεύθερο και στο κλουβί της φυλακής του.
Μαχάτμα Γκάντι





Νίκος Καζαντζάκης: Πίστεψε και το αδύνατο θα γίνει δυνατό.


Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη;
Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα.
Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου,
τρομάζεις γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους.
Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη.
Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περιγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.
Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο.
και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική,
Μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο,
τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει:
το αδύνατο γίνεται δυνατό.

Νίκος Καζαντζάκης

Έπεσε η αυλαία της Παιδικής Σκηνής του Εδεσσαϊκού Θεάτρου


«Έπεσε η αυλαία της Παιδικής Σκηνής»


Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις από την Παιδική Σκηνή με το έργο του Θερβάντες «Δον Κιχώτης».
 Καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας που πέρασε, η αίθουσα εκδηλώσεων της Π.Ε. Πέλλας κατακλύστηκε από μικρούς και μεγάλους θεατές που απόλαυσαν μια παραγωγή αντάξια της δυναμικής-δημιουργικής πορείας του συλλόγου.
 Οι συντελεστές μπροστά και πίσω από τα φώτα της σκηνής, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό κερδίζοντας τις εντυπώσεις και πιστοποιώντας για ακόμα μία φορά με την αμέριστη και ανιδιοτελή εθελοντική προσφορά τους, την ποιότητα και την σχεδόν επαγγελματική προσέγγιση κάθε παραγωγής του Εδεσσαϊκού Θεάτρου.


Η Διοίκηση του Εδεσσαϊκού Θεάτρου εκφράζει την απόλυτη ικανοποίηση της για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα κι ευχαριστεί όλους όσοι εργάστηκαν και συνέβαλαν στην επιτυχία των παραστάσεων.








Γιάννης Σηφάκης : Εγκρίθηκαν σημαντικά έργα Δήμων της Πέλλας στο ΙΝΤΕRREG


Γιάννης Σηφάκης :  Εγκρίθηκε η χρηματοδότηση έργων Δήμων της Πέλλας στο πρόγραμμα ΙΝΤΕRREG με σημαντικούς προϋπολογισμούς 

Εγκρίθηκαν τα παρακάτω έργα:
Δήμος Αλμωπίας: Εγκρίθηκε η μελέτη της λιμνοδεξαμενής του Προδρόμου, η τοποθέτηση υδρομέτρων στις αρδευτικές γεωτρήσεις και άλλες προμήθειες και εργασίες.

Δήμος Έδεσσας: Εγκρίθηκε το έργο εφαρμογής εικονικής περιήγησης ( virtual toyr) σε σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος, η δημιουργία διαδραστικού λογισμικού εικονικής περιήγησης στο Βαρόσι, η προμήθεια ηλεκτρονικού εξοπλισμού για ακόμη έναν επισκέψιμο χώρο στους Μύλους της Έδεσσας, η προμήθεια εξοπλισμού προβολής και επίπλωσης του θερινού κινηματογράφου.

Δήμος Πέλλας :  Εγκρίθηκε η ενεργειακή αναβάθμιση σχολείων και δράσεις ευαισθητοποίησης σε θέματα ενεργειακού βιοκλιματικού σχεδιασμού και περιβαλλοντικής πολιτικής. Προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Γιάννης Σηφάκης : Τελική έγκριση στο ΙΝΤΕRREG του αξονικού τομογράφου του Νοσοκομείου Γιαννιτσών


Γιάννης Σηφάκης :  Τελική έγκριση του αξονικού τομογράφου του Νοσοκομείου Γιαννιτσών στο ΙΝΤΕRREG μαζί  και τα νέα συστήματα οξυγόνου των δύο Νοσοκομείων. Την Παρασκευή 31/03/2017 αποφασίστηκε η τελική έγκριση.

Αξονικοί τομογράφοι και στα δύο νοσοκομεία. Άμεση η προκήρυξη της προμήθειας από το ΙΝΤΕRREG με δεδομένο ότι το Νοσοκομείο Πέλλας είναι leader του προγράμματος.
Δικαίωση Αν. Υπουργού Παύλου Πολάκη, ΥΠΕάρχη Γιώργου Κύρκου και Γιάννη Σηφάκη 
Εκτεθειμένοι όσοι υποστήριζαν ότι η έγκριση του έργου του ΙΝΤΕRREG ήταν αβέβαιη και δημιούργησαν, χωρίς λόγο,  θέμα με τον αξονικό τομογράφο που εγκρίθηκε από τα αποθεματικά του Υπουργείου και θα τοποθετηθεί στο Νοσοκομείο ‘Έδεσσας.
Πολύ σημαντική και η προμήθεια και εγκατάσταση νέων συστημάτων οξυγόνου και στα δύο Νοσοκομεία

Επτά στους δέκα ενήλικες, άνω των 65 χρόνων, εμφανίζουν εκφυλιστικές παραμορφωτικές διαταραχές στη σπονδυλική στήλη


           Επτά στους δέκα ενήλικες, άνω των 65 χρόνων, εμφανίζουν εκφυλιστικές παραμορφωτικές διαταραχές στη σπονδυλική στήλη, οι οποίες αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα οδηγούν σε αναπηρία των   κάτω άκρων.
Οι παραμορφωτικές διαταραχές (με ή χωρίς συμπτωματολογία) στην  πλειοψηφία τους έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη ποιότητα ζωής των ασθενών, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο CurrentConceptsinSpineDeformityanSRSCourseinCooperationwithEYROSPINE, το οποίο πραγματοποιήθηκε 30 Μαρτίου με 1η Απριλίου στη Πράγα  της Τσεχίας.
Η πιο σημαντική και πιο συχνή επίπτωση, είναι η ύπαρξη μονίμου πόνου και ηδυσχέρεια στη στάση και βάδιση, που εμποδίζουν τους ασθενείς στο να επιτελέσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες.
Ένας 60αρης για παράδειγμα είναι αναγκασμένος να συμπεριφέρεται σαν 80αρης. Και αυτό έχει αρνητική επίδραση τόσο στον ίδιο, όσο και τους οικείους του. Πάσχει όλη η οικογένεια και μάλιστα από μία κατάσταση η οποία είναι χρόνια και σταδιακά επιδεινούμενη. 
 «Οι  παραμορφωτικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης εκφυλιστικής αρχής (AdultSpinalDeformity-ASD), είναι οι παθήσεις εκείνες που προκαλούν αλλαγή στη φυσιολογική δομή και αρχιτεκτονική της σπονδυλικής στήλης στους ενήλικες, τόσο στο στεφανιαίο επίπεδο (για παράδειγμα σκολίωση), όσο και στο οβελιαίο επίπεδο» αναφέρει  ο διαπρεπής στρατιωτικός ιατρός, νευροχειρουργός κ Παναγιώτης Κυριακόγγονας, επιμελητής Νευροχειρουργικής  στο 417 ΝΙΜΤΣ.

Σύμφωνα με τον κ Κυριακόγγονα τα αίτια δημιουργίας των διαταραχών, αυτής της παραμόρφωσης δηλαδή, είναι πολλά και ποικίλα. Συγκεκριμένα τα κύρια αίτια είναι:
ØΗ ασύμμετρη εκφύλιση των μεσοσπονδυλίων δίσκων,
ØΗ οστεοπόρωση,
ØΗ χρόνια κακή στάση του σώματος και άρση βάρους με λανθασμένο τρόπο, αλλά και δευτερογενώς σε αρθρίτιδες του ισχίου.
«Όλα τα παραπάνω, συνεχίζει ο διαπρεπής νευροχειρουργός, έχουν ως αποτέλεσμα να επηρεάζονται και τα οπίσθια στοιχεία της σπονδυλικής στήλης, οι αρθρώσεις δηλαδή, καθώς και οι σύνδεσμοι μεταξύ των σπονδύλων. Έτσι, σε συνδυασμό με την εκφύλιση των μεσοσπονδυλίων δίσκων και την ανομοιογενή κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη, μπορεί να οδηγήσουν σε:
ØAστάθεια,
ØΣτένωση του σπονδυλικού σωλήνα,
ØΣπονδυλολίσθηση ή πλαγιολίσθηση,
ØΣτροφική σκολίωση ή σε πιο βαριές περιπτώσεις, σε συνδυασμό των παραπάνω.
Για το λόγο αυτό  τα πρώτα συμπτώματα θα πρέπει να οδηγήσουν τον ασθενή στον γιατρό για την  άμεση αντιμετώπιση της πάθησης».
         
         ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ   ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΩΝ  ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ
Όσον αφορά την κλινική εικόνα και τα συμπτώματα των ασθενών που πάσχουν από παραμορφωτικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, αυτά διαφέρουν ανάλογα με τις αλλοιώσεις. Έτσι μπορεί να υπάρχουν προβλήματα από τα κάτω άκρα, όπως:
ØΠόνος,
ØΚαυσαλγίες,
ØΑιμωδίες ( μουδιάσματα)
ØΜυϊκή αδυναμία σε παραμελημένες περιπτώσεις
ØΟσφυαλγία ή ραχιαλγία,
ØΚάμψη του κορμού (αλλαγή της στάσης του σώματος συνήθως προ τα εμπρός) κ.α.
          «Η θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών αυτών καθώς και η πρόγνωσή τους, έχει αλλάξει σημαντικά προς το καλύτερο τα τελευταία χρόνια» αναφέρει ο κ Κυριακόγγονας και εξηγεί.
«Αυτό οφείλεται τόσο στην ύπαρξη νέων εξελιγμένων υλικών και χειρουργικών τεχνικών (ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, πιο βιοσυμβατά υλικά, χρήση μικροσκοπίου/ενδοσκοπίου), όσο και την πολύχρονη μετεγχειρητική παρακολούθηση με αποτέλεσμα την πιο ολοκληρωμένη μελέτη του αποτελέσματος των διάφορων θεραπειών».
Η βασική αρχή, για τους νευροχειρουργούς στην αντιμετώπιση των εκφυλιστικών διαταραχών της σπονδυλικής στήλης,  είναι η αποσυμπίεση των νευρικών στοιχείων και η βελτίωση της ισορροπίας της σπονδυλικής στήλης είτε συντηρητικά, είτε χειρουργικά, ή συνηθέστερα με συνδυασμό  και των δυο θεραπειών.
Οι νέες αναίμακτες χειρουργικές τεχνικές όπως οι διαδερμικές μέθοδοι μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε πολλές περιπτώσεις. Π.χ. όταν αρκεί η αποσυμπίεση μιας ή περισσοτέρων νευρικών ριζών χωρίς να συνυπάρχει και μεγάλη αστάθεια της σπονδυλικής στήλης (τότε χρησιμοποιείται η μικροδισκεκτομή με χρήση μικροσκοπίου-ενδοσκοπίου), όταν η αστάθεια περιορίζεται σε 1-2 επίπεδα, καθώς και σε τμηματικές στενώσεις.
 Τα πλεονέκτημά τους σε σχέση με τα ανοιχτά χειρουργεία είναι:
ØΗ μικρότερη καταστροφή των παρασπονδυλικών μυών,
ØΛιγότερος μετεγχειρητικός πόνος,
ØΓρηγορότερη κινητοποίηση του ασθενούς και
ØΜικρότερη νοσηλεία.
ØΜηδαμινή απώλεια αίματος.
«Συμπληρωματικό ρόλο, αλλά σημαντικό, στην  αντιμετώπιση και θεραπεία των εκφυλιστικών παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης, πέρα από τον νευροχειρουργό σπονδυλικής στήλης, έχουν ο φυσίατρος και ο ρευματολόγος. Και αυτό γιατί  όπωςοι παραμορφωτικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης είναι πολυπαραγοντικές ασθένειες, έτσι πολυμέτωπη πρέπει να είναι και η θεραπεία τους» καταλήγει ο κ Κυριακόγγoνας .
 

http://www.pkyriakogonas.gr, ΤΗΛ.215 5257974,6974121244

Εορταστικό ωράριο της M. Εβδομάδος των καταστημάτων


       Η  Ομοσπονδία  Επαγγελματικών   Βιοτεχνικών   και Εμπορικών Σωματείων Ν. Πέλλας σας ενημερώνει  για το εορταστικό ωράριο της
M. Εβδομάδος των καταστημάτων:

ΕΜΠΟΡΙΚΑ
Μ.ΔΕΥΤΕΡΑ-Μ.ΤΡΙΤΗ-Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ-Μ.ΠΕΜΠΤΗ                09:00 – 14:00 & 17:30 – 21:00  
Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ                                                                         12:00 – 19:00       ΣΥΝΕΧΩΣ                                   
Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ                                                                              09:00 – 15:00

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ-ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ-ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΑ- ΟΠΩΡΟΠΩΛΕΙΑ 
Μ.ΔΕΥΤΕΡΑ-Μ.ΤΡΙΤΗ-Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ-Μ.ΠΕΜΠΤΗ                08:00 – 14:00 & 17:30 – 21:00  
Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ                                                                          12:00 – 19:00     ΣΥΝΕΧΩΣ                                   
Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ                                                                               08:00 – 15:00

ΚΟΥΡΕΙΑ-ΚΟΜΜΩΤΗΡΙΑ
Μ.ΔΕΥΤΕΡΑ-Μ.ΤΡΙΤΗ-Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ-Μ.ΠΕΜΠΤΗ                08:30 – 14:00 & 16:30 – 21:00  
Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ                                                                         12:00 – 19:00     ΣΥΝΕΧΩΣ                                   
Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ                                                                              08:30 – 16:00

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΗΡΕΙΤΕ ΠΙΣΤΑ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΩΡΑΡΙΟ

“Let’s Do It Greece!” - Ρεκόρ Εθελοντισμού σε όλη την Ελλάδα!


Ρεκόρ Εθελοντισμού σε όλη την Ελλάδα!
Την Κυριακή 2 Απριλίου, εθελοντές από όλη την Ελλάδα συντονίστηκαν στη μεγαλύτερη ταυτόχρονη Εθελοντική Δράση της χώρας, την Πανελλήνια Εθελοντική Εκστρατεία “Lets Do It Greece!”.
Με κεντρικό σύνθημα «Γίνε η αλλαγή που περιμένεις» , περισσότεροι από 3.500 φορείς συντονίστηκαν σε πάνω από 1.500 σημεία σε όλη την Ελλάδα, και οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν ότι ξεπεράστηκε ο αρχικός στόχος των 100.000 εθελοντών σε ολόκληρη τη χώρα! Άτομα όλων των ηλικιών σε κάθε γωνιά της χώρας, έγιναν μια μεγάλη Εθελοντική Οικογένεια και με ένα κύμα χαράς, δημιουργίας και ελπίδας διοργάνωσαν καινοτόμες και μοναδικές δράσεις, εναρμονισμένες με τα γνωρίσματα του τόπου τους.
Εντυπωσιακές δράσεις καθαρισμού, εξωραϊσμού και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όμορφες ζωγραφιές κοσμούν τους τοίχους των σχολείων, ενώ τα καθαρά δάση λάμπουν πλέον από ζωντάνια! Παράλληλα, ακτές και θάλασσες καθαρίστηκαν με τη βοήθεια εθελοντών και δυτών σε όλη την Ελλάδα, ενώ δράσεις καθαρισμού σε άλλες περιοχές συνδυάστηκαν με χορό και τραγούδι!
Πρωταγωνιστές σε όλη αυτή την προσπάθεια κυρίως νέα παιδιά, που μέσα από την Εβδομάδα Εθελοντισμού Lets Do It Greece 2017 στα Σχολεία έδωσαν δυναμικό παρόν, προάγοντας την περιβαλλοντική συνείδηση σε πάνω από 1.400 σχολεία της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η εκστρατεία διοργανώνεται αποκλειστικά από εθελοντές, που οι περισσότεροι αγάπησαν τον Εθελοντισμό μέσα από τα σχολεία. Εκπρόσωποι της Οργανωτικής Ομάδας Εθελοντών του Lets Do It Greece δήλωσαν «Γεμίζουμε χαρά και συγκίνηση βλέποντας την ανταπόκριση του κόσμου σε ολόκληρη τη χώρα. Μας εμπνέετε να συνεχίσουμε να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, για να γίνουμε, όλοι μαζί, η Αλλαγή που περιμένουμε! Σας ευχαριστούμε που αγκαλιάζετε το εθελοντικό μας Όνειρο!».
Το Lets Do It Greece είναι πλέον θεσμός στην ελληνική κοινωνία, ενώνοντας χιλιάδες ανθρώπους και χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης. Το ταξίδι του Εθελοντισμού συνεχίζεται, με τη συνεργασία καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, στο επίκεντρο. Διότι, για να φέρεις την Αλλαγή, πρέπει πρώτα να ενώσεις τους ανθρώπους που πιστεύουν στην Αλλαγή...
Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Οικογένεια του Lets Do It Greece, τη Μεγάλη Εθελοντική μας Οικογένεια!
Φωτογραφίες των δράσεων από όλη την Ελλάδα έχουν ήδη ξεκινήσει να αναρτώνται στους παρακάτω συνδέσμους:

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...